Ar didelio intensyvumo treniruotės gali sukelti tiesiojo pilvo raumens diastazę moterims? Pilotinis tyrimas

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – Can high-intensity training cause rectus abdominis diastasis in women? A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 57-64

DOI: DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFACM19

Santrauka
Įvadas. Nors fizinis aktyvumas suteikia daug naudos sveikatai, padidėjęs intraabdominalinis spaudimas (IAP), atsirandantis fizinio krūvio metu, taip pat gali turėti neigiamų pasekmių.
Tyrimo tikslas. Šio tyrimo tikslas buvo įvertinti ryšį tarp atliekamo treniruočių tipo ir tiesiojo pilvo raumens diastazės masto.
Medžiaga ir metodai. Tyrime dalyvavo 88 sveikos ir fiziškai aktyvios 18–30 metų moterys. Dalyvės užpildė autorių parengtą klausimyną. Buvo vertinama: tiesiojo pilvo raumens diastazė (atsispaudimo testas), fizinio aktyvumo lygis (IPAQ-SF), sąnarių hipermobilumas (Beighton skalė) ir liemens–klubų santykis (WHR, matuotas matavimo juosta). Pagal treniruočių intensyvumą dalyvės buvo suskirstytos į keturias grupes.
Rezultatai. Tiesiojo pilvo raumens diastazė (RAD) nustatyta 39 % dalyvių. Nustatytas reikšmingas ryšys tarp RAD ir treniruočių intensyvumo bei dažnio (p < 0,001), taip pat bendro fizinio aktyvumo lygio (p = 0,001). Taip pat nustatyta reikšminga koreliacija tarp RAD ir KMI (p = 0,036), liemens apimties (p = 0,041) bei sąnarių hipermobilumo (p = 0,009).
Išvados. Šio pilotinio tyrimo rezultatai rodo, kad moterims, užsiimančioms didelio intensyvumo treniruotėmis, būtinas individualus sąnarių hipermobilumo vertinimas, taip pat reikalingi tolesni prospektyviniai tyrimai.

Raktažodžiai
pratimų sauga, intraabdominalinis spaudimas, tiesiojo pilvo raumens diastazė

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba

Rozejście mięśnia prostego brzucha – co może nasilać problem?

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek – Diastasis recti abdominis – what factors may exacerbate the condition? –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 53-61

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4310U3Z

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między wielkością rozejścia mięśnia prostego brzucha a czynnikami ryzyka opisanymi w literaturze.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 213 osób (97 mężczyzn i 116 kobiet) w wieku 20-42 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, kwestionariusz IPAQ short, test curl up oraz skala Beightona.
Wyniki. Rozejście mięśnia prostego brzucha (RMPB) zdiagnozowano u 77% kobiet i 82% mężczyzn. Wykazano istotną statystycznie zależność między wielkością RMPB u kobiet, a: BMI (p < 0,001), WHR (p ≤ 0,044), wystającymi łukami żebrowymi (p = 0,010), rodzajem ćwiczeń (p = 0,056), hipermobilnością stawową (p = 0,035), poziomem aktywności fizycznej (p = 0,041), noszeniem obcisłej odzieży (p = 0,026) oraz operacjami brzusznymi (p < 0,001). Wielkość RMPB u mężczyzn skorelowana była z poziomem aktywności fizycznej (p = 0,004), noszeniem obcisłej odzieży (p < 0,001) i WHR (p = 0,006).
Wnioski. Uzyskane dane różnią się w zależności od płci. U kobiet wielkość RMPB zależy od: BMI, WHR, wzorca oddechowego, hipermobilności stawowej, poziomu aktywności fizycznej, operacji brzusznych oraz noszenia obcisłej odzieży. U mężczyzn wielkość RMPB powiązana jest z poziomem aktywności fizycznej, WHR oraz noszeniem obcisłej odzieży. Wczesne rozpoznanie ryzyka RMPB może wpływać na dobór ćwiczeń, edukację pacjenta i profilaktykę.
Słowa kluczowe
rozejście mięśnia prostego brzucha, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy ćwiczenia ekscentryczne mogą zredukować rozejście mięśnia prostego brzucha?

Anna Pick, Aneta Dąbek

Anna Pick, Aneta Dąbek – Can eccentric exercises reduce diastasis recti? –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 201-209

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C9FDV

Streszczenie Celem pracy była ocena skuteczności autorskiego programu terapeutycznego w redukcji rozejścia mięśnia prostego brzucha (RMPB). Materiały i Metody. W badaniu wzięły udział 64 osoby z RMPB w wieku 18-25 lat. Badani zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup: badanej i kontrolnej. Osoby z grupy badanej przez 4 tygodnie stosowały autorski program terapeutyczny. Narzędzia badawcze stanowił: kwestionariusz IPAQ (wersja skrócona), autorska ankieta, skala Beightona, test curl-up. Wyniki Badań. Po 4 tygodniach stosowania autorskiego programu terapeutycznego w grupie badanej zaobserwowano istotne zmniejszenie RMPB. Stwierdzono, istotną korelację między redukcją RMPB, a częstotliwością wykonywania terapii (p ≤ 0,05). Wykazano istotną korelację między RMPB pod pępkiem a BMI (p ≤ 0,05) i WHR (p ≤ 0,05). Brak korelacji między RMPB pod wyrostkiem mieczykowatym mostka a: BMI, WHR, hipermobilnością, MET, liczbą treningów w tygodniu oraz stażem treningowym. Wnioski. Autorski program terapeutyczny stosowany codziennie przez 4 tygodnie okazał się skuteczny w zmniejszeniu rozejścia mięśnia prostego brzucha. Należy uwzględnić ćwiczenia ekscentryczne mięśni brzucha w terapii osób z RMPB.
Słowa kluczowe rozejście mięśnia prostego brzucha, terapia, ćwiczenia ekscentryczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim