Streszczenie
Celem niniejszego badania jest określenie wpływu terapii tradycyjnymi sportami na poprawę zdolności motorycznych dzieci z specjalnymi potrzebami. Populacja tego badania to wszyscy uczniowie szkoły dla dzieci ze specjalnymi potrzebami w Sukoharjo i Karanganyar w prowincji Centralna Jawa, Indonezja, natomiast próbka badania to uczniowie SLBN Sukoharjo i Karanganyar w liczbie 30 osób. Techniki pobierania próbek badawczych wykorzystują dobór celowy.
Materiały i metody. Technika zbierania danych w tym badaniu przez test zdolności motorycznych osób z specjalnymi potrzebami składała się z testu biegu zygzakiem, rzutu piłką miękką, gra na ścianę, pchnięcia piłką lekarską oraz biegu na 30 metrów. W badaniu wykorzystano eksperymenty kwazi-metodyczne z kwantytatywnym podejściem, natomiast konstelacja badania wykorzystuje projekt dwugrupowego pretestu i posttestu. Techniki analizy danych wykorzystują statystykę opisową i wnioskującą. Analiza opisowa ma na celu opisanie charakterystyk tego badania, natomiast analiza wnioskowania wykorzystuje sparowany test analizy na poziomie znaczącym α = 0,05, ogólnie analizę danych przeprowadzono w programie SPSS wersji 25.0.
Wyniki. Wyniki tego badania świadczą, że terapia tradycyjnymi grami sportowymi może poprawić zdolności motoryczne dzieci z specjalnymi potrzebami. Jednakże, to badanie ogranicza się tylko do poznania zdolności motorycznych dzieci z specjalnymi potrzebami w szkole dla potrzeb specjalnych Karanganyar i Sukoharjo. Zaleca się dalsze badania z uwzględnieniem czynników psychologicznych, psychospołecznych i innych wraz z poprawą kondycji fizycznej u dzieci ze specjalnymi potrzebami jako całości.
Wnioski. Niniejsze badanie można podsumować stwierdzeniem, że istnieje wpływ terapii tradycyjnymi grami na poprawę zdolności motorycznych dzieci z specjalnymi potrzebami w szkole dla potrzeb specjalnych Sukoharjo i Karanganyar.

Słowa kluczowe
tradycyjne gry sportowe, zdolności motoryczne, dzieci z specjalnymi potrzebami