Tag: trening z masą własnego ciała

Terapia z wykorzystaniem ćwiczeń z masą własnego ciała jako skuteczna metoda poprawy wydolności krążeniowo-oddechowej i elastyczności po urazie typu shin splint

Ahmad Ridwan, Ali Satia Graha

Ahmad Ridwan, Ali Satia Graha – Body weight training therapy as an effective way to improve cardiopulmonary endurance and flexibility after a shin splint injury –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 37-43

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431B7X9

Streszczenie
Kultura biegania rozprzestrzeniła się na całym świecie, co widoczne jest w licznych wydarzeniach biegowych organizowanych w różnych częściach globu – od biegów na 5 km i 10 km, po półmaratony i maratony. Każdy biegacz jest narażony na ryzyko kontuzji, z których jedną z najczęściej występujących są shin splints. Jest to uraz często spotykany u biegaczy, wynikający z powtarzającego się biegu po twardych nawierzchniach lub nadmiernego i zbyt intensywnego obciążania zginaczy podudzia.
Wystąpienie urazu prowadzi do obniżenia poziomu sprawności fizycznej, zwłaszcza jej komponentów związanych ze zdrowiem. W fazie pozurazowej kluczowe znaczenie mają wydolność krążeniowo-oddechowa oraz elastyczność. Wydolność krążeniowo-oddechowa umożliwia skuteczne dostarczanie tlenu do tkanek organizmu, natomiast elastyczność sprzyja swobodnemu i efektywnemu wykonywaniu ruchów w stawach. Dobór odpowiedniej terapii w trakcie i po urazie jest kluczowym elementem procesu przywracania sprawności biegacza.
W badaniu zastosowano metodę quasi-eksperymentalną z układem jednoniosowym typu pretest–posttest. Populację stanowiło 96 biegaczy należących do społeczności biegowej w Yogyakarcie. Próbę badawczą wyłoniono metodą celowego doboru próby, zgodnie z kryteriami włączenia i wyłączenia, uzyskując 30 uczestników. Interwencję przeprowadzono 24 razy, z częstotliwością czterech sesji tygodniowo. Do pomiaru wydolności krążeniowo-oddechowej wykorzystano 12-minutowy bieg (test Coopera), natomiast elastyczność oceniano za pomocą goniometru.
Wyniki badania wskazują, że program terapii wysiłkowej istotnie poprawił wydolność krążeniowo-oddechową, zwiększając wyniki biegu o 16,41%, oraz zwiększył zakres ruchu (ROM) w stawie kolanowym i skokowym, ze średnim wzrostem ROM wynoszącym 41,52%. Terapia wysiłkowa z wykorzystaniem masy własnego ciała może poprawić wydolność krążeniowo-oddechową i elastyczność po urazie typu shin splint.
Słowa kluczowe
trening z masą własnego ciała, wytrzymałość krążeniowo-oddechowa, elastyczność, zespół przeciążeniowy piszczeli
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

TRX a trening z masą własnego ciała. Wpływ na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników pencak silat

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah, Widiyanto, Sulistiyono, Panggung Sutapa, Nugroho Susanto, April Yesaya Sipayung, Mert Kurnaz, Dary Nasmi Fauziah, Randi Kurniawan

 

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah et al. – TRX vs body weight training. Impact on arm muscle endurance of pencak silat athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 125-131

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19BUBS

Streszczenie
Wprowadzenie. Wytrzymałość mięśni ramion ma kluczowe znaczenie dla zawodników sportów walki, wspierając siłę i wytrzymałość podczas pojedynków. Metody treningowe takie jak TRX i trening z masą własnego ciała są uznawane za skuteczne w poprawie wytrzymałości mięśniowej, jednak ich bezpośrednie porównanie nie zostało szeroko przebadane.
Cel. Celem badania była analiza wpływu treningu TRX i treningu z masą własnego ciała na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników sportów walki. Zastosowano projekt eksperymentalny, dzieląc próbę na dwie grupy: grupę ćwiczeń TRX oraz grupę treningu z masą własnego ciała. W badaniu uczestniczyło 24 zawodników pencak silat, którzy spełnili kryteria włączenia. Każda grupa realizowała pięciotygodniowy program treningowy z dostosowaną intensywnością i częstotliwością. Wytrzymałość mięśni ramion oceniano przed i po interwencji za pomocą testu dipping, uzyskując kompleksowe dane ilościowe. Analizę danych przeprowadzono testem t w celu oceny różnic między grupami, wykorzystując program SPSS w wersji 26.
Wyniki. Analiza wykazała, że w grupie TRX średni wynik testu dipping przed interwencją wynosił 14,67, a po interwencji 21,42 (różnica 6,75). W grupie treningu z masą własnego ciała średni wynik przed interwencją wynosił 13,25, a po interwencji 18,58 (różnica 5,33). Wyniki testu t dla prób połączonych wykazały istotny statystycznie wzrost wytrzymałości mięśni ramion w obu grupach (p < 0,05).
Wnioski. Grupa trenująca metodą TRX wykazała większą poprawę niż grupa ćwicząca z masą własnego ciała. Trening TRX okazał się skuteczniejszy w rozwijaniu wytrzymałości i stabilizacji mięśni ramion, podczas gdy trening z masą własnego ciała jest skuteczną, prostą metodą wspierającą, która również pozytywnie wpływa na wytrzymałość mięśniową. Połączenie obu metod jest rekomendowane w celu optymalizacji programu treningowego dla zawodników pencak silat.
Słowa kluczowe
wytrzymałość, mięśnie ramion, trx, trening z masą własnego ciała, pencak silat
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim