Tag: Zuzanna Wiecheć

Skuteczność terapii metodą FED w leczeniu skolioz idiopatycznych u młodzieży – analiza retrospektywna

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska
– Effectiveness of FED therapy in the treatment of idiopathic scoliosis in adolescents – a retrospective analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 6-13

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431STN3

Streszczenie
Wstęp. Skolioza idiopatyczna to trójwymiarowa deformacja kręgosłupa, która zazwyczaj występuje w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia interwencja są kluczowymi czynnikami w ograniczaniu jej postępu. Jedną z niechirurgicznych opcji leczenia jest metoda FED, która łączy fiksację, elongację i derotację kręgosłupa za pomocą specjalistycznego urządzenia terapeutycznego.
Cel. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności 12-miesięcznego leczenia opartego na FED u nastolatków ze skoliozą idiopatyczną.
Materiały i metody. Przeprowadzono retrospektywny przegląd 63 pacjentów (54 dziewcząt i 9 chłopców) w wieku 9–17 lat ze skoliozą idiopatyczną typu I lub II, w oparciu o klasyfikację Kinga-Moe. Zmiany kąta Cobba oceniano na podstawie zdjęć rentgenowskich wykonanych przed i po terapii. Uwzględniono również wiek, płeć, rodzaj skoliozy oraz dojrzałość szkieletową (test Rissera).
Wyniki. Analiza wykazała statystycznie istotne zmniejszenie kąta Cobba po roku terapii FED. Wynik leczenia nie był istotnie związany z płcią pacjenta ani rodzajem skoliozy.
Wnioski. Terapia FED jest uważana za skuteczną zachowawczą metodę leczenia młodzieży ze zdiagnozowaną skoliozą idiopatyczną. Zorganizowana i wielopłaszczyznowa charakterystyka tego podejścia czyni je realną alternatywą dla różnych strategii fizjoterapeutycznych ukierunkowanych na leczenie deformacji kręgosłupa.
Słowa kluczowe
skolioza idiopatyczna, terapia FED, kąt Cobba, leczenie zachowawcze, młodzież
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ zastosowania znaczników anatomicznych na precyzję pomiaru postawy ciała w systemie DIERS Formetric 4D – analiza intra- i interrater

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński – The influence of anatomical markers on the precision of body posture measurement in the DIERS Formetric 4D system – intra- and inter-rater analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 432-440

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D193RN5

Streszczenie
Wprowadzenie. Współczesna fizjoterapia coraz częściej sięga po nieinwazyjne metody oceny postawy ciała, a jedna z takich metod o rosnącym znaczeniu klinicznym jest system DIERS Formetric 4D. Jego przydatność została potwierdzona w wielu badaniach, jednak nadal brakuje jednoznacznych dowodów dotyczących wpływu zastosowania znaczników anatomicznych na dokładność i powtarzalność uzyskiwanych parametrów posturalnych.
Cel pracy. Celem badania była analiza wpływu znaczników anatomicznych na wybrane wskaźniki postawy ciała oraz ocena powtarzalności i zgodności pomiarów wykonanych z użyciem fotogrametrii na przykładzie systemu DIERS Formetric 4D.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 20 zdrowych dorosłych osób. Każdego uczestnika oceniono trzykrotnie przez dwóch niezależnych badaczy w dwóch konfiguracjach pomiarowych – z zastosowaniem znaczników i bez nich. Analizowano siedem kluc q qzowych parametrów posturalnych, a do oceny ich zmienności i precyzji wykorzystano współczynnik ICC, błędy SEM i MDC oraz testy t-Studenta lub Wilcoxona.
Wyniki. Stwierdzono niewielkie różnice w pięciu z siedmiu parametrów – w pomiarach z markerami odnotowano wyższe wartości kątów kifozy i lordozy oraz niższe wartości rotacji powierzchniowej i odchylenia bocznego (p < 0,05). Współczynniki ICC mieściły się
w przedziale 0,88–0,99, co świadczy o bardzo wysokiej powtarzalności pomiarów w obu konfiguracjach. Niższe wartości SEM i MDC przy zastosowaniu znaczników wskazują na większą precyzję tej metody.
Wnioski. Zastosowanie znaczników anatomicznych może poprawiać dokładność i powtarzalność oceny postawy w systemie DIERS Formetric 4D, a to może mieć istotne znaczenie w pomiarach wymagających szczególnej precyzji.
Słowa kluczowe
DIERS Formetric 4D, rasterstereografia, ocena postawy, znaczniki anatomiczne, powtarzalność pomiaru, dokładność pomiaru
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena zdolności do aktywacji wybranych mięśni stabilizujących za pomocą ultrasonografii u zdrowych młodych dorosłych

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Joanna Macierzyńska, Mahitab Mohamed Yosri, Marek Wiecheć, Hoda Zayed A. Mohamed, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć et al. – Ultrasound-based assessment of voluntary activation of selected stabilizing muscles in healthy young adults –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 221-227

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GM4Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Świadoma aktywacja mięśni głębokich tułowia jest kluczowym elementem treningu kontroli motorycznej i rehabilitacji dysfunkcji kręgosłupa. Może przyczynić się do poprawy postawy i zapobiegania kontuzjom.
Cel pracy. Celem pracy było sprawdzenie potencjału aktywacyjnego niektórych mięśni stabilizujących – długiego szyi, zębatego przedniego, poprzecznego brzucha i wielodzielnego – poprzez porównanie ich grubości w fazie spoczynku i skurczu za pomocą obrazowania ultradźwiękowego.
Materiał i metoda. W eksperymencie wzięło udział 109 zdrowych młodych dorosłych (42 mężczyzn i 67 kobiet w wieku 19–25 lat). Grubość mięśni podczas spoczynku i skurczu izometrycznego mierzono za pomocą ultradźwięków. Obliczono sparowane testy t i wielkości efektu (d Cohena).
Wyniki. Statystycznie istotny wzrost grubości zaobserwowano tylko w mięśniu poprzecznym brzucha (p = 0,0012; d = 1,48), co sugeruje skuteczną, dobrowolną aktywację. Pozostałe mięśnie nie wykazały istotnych zmian, przy niewielkich rozmiarach efektu.
Wnioski. Spośród testowanych mięśni tylko mięsień poprzeczny brzucha wykazywał wyraźną odpowiedź na próbę dobrowolnej aktywacji, co podkreśla jego znaczenie w treningu stabilności kręgosłupa. Inne mięśnie mogą wymagać bardziej ukierunkowanych podejść, takich jak trening nerwowo-mięśniowy lub biofeedback. Ultradźwięki okazały się niezawodnym narzędziem do oceny zaangażowania głębokich mięśni.
Słowa kluczowe
ultrasonografia mięśni, stabilizacja centralna, transversus abdominis, multifidus, aktywacja mięśni, kontrola motoryczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim