Metryki wydolnościowe specyficzne dla pozycji u profesjonalnych piłkarzy. Analiza wielowymiarowa

Kartono Pramdhan, Asep Angga Permadi, Irwan Hermawan, Ricky Ferrari Valentino Ward, Nanang Kusnadi, Abu Bakar

Kartono Pramdhan, Asep Angga Permadi, Irwan Hermawan, Ricky Ferrari Valentino Ward, Nanang Kusnadi, Abu Bakar – Position-specific performance metrics of professional football players. A multidimensional analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 183-187

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19Y1TI

Streszczenie
Celem niniejszego badania była analiza różnic w wydolności fizycznej profesjonalnych piłkarzy w zależności od zajmowanej pozycji: bramkarza, obrońcy, pomocnika i napastnika. Tłem badania jest potrzeba dostarczenia sztabowi szkoleniowemu wiedzy na temat specyficznych wymagań fizycznych poszczególnych pozycji, co pozwala optymalizować programy treningowe i strategie meczowe. Zastosowano ilościowe podejście o charakterze opisowo-porównawczym. W badaniu wzięło udział 11 profesjonalnych zawodników klubów Liga 1 Indonezji, pogrupowanych według głównych pozycji. Pomiary obejmowały ocenę VO₂ max (test yoyo) oraz analizę wydolności piłkarskiej (Catapult One). Wyniki analizy wykazały funkcjonalnie istotne różnice w cechach fizycznych zawodników zależnie od pozycji. Pomocnicy uzyskali najwyższe wyniki: VO₂ max 62,35 ml/kg/min, intensywność 200,07 m/min i prędkość maksymalną 20,22 m/s, podkreślając swoją rolę motoru gry. Obrońcy pokonali największy dystans (7 611,68 m) w czasie 96,84 minuty, co świadczy o wysokiej stabilności i wytrzymałości. Napastnicy dominowali w zakresie sprintu (B5: 164,67 m; B6: 115,89 m) i prędkości (12,22 m/s), odpowiadając wymogom gry ofensywnej. Bramkarze wykazali najniższą intensywność (VO₂ max: 56,18 ml/kg/min; dystans: 5 708,76 m), ale odnotowali wysoką prędkość reakcji (10,52 m/s). Wyniki te potwierdzają znaczenie treningu i analizy wydolnościowej ukierunkowanych na pozycję dla efektywności taktycznej i optymalizacji wydolności.
Słowa kluczowe
wydolność specyficzna dla pozycji, profesjonalny futbol, sprawność fizyczna, zwinność, VO2max
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność wzmacniania mięśni przeciwgrawitacyjnych kończyn dolnych u rekreacyjnych piłkarzy. Badanie porównawcze

Kaviyarasan P, Sarvan kumar J, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyadarshini Babu, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D

Kaviyarasan P et al. – Effectiveness of lower limb antigravity muscle strengthening in recreational footballers. A comparative study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 439-447

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D9BZJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Badanie analizuje skuteczność ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych w porównaniu z ćwiczeniami konwencjonalnymi u rekreacyjnych piłkarzy. Zwiększenie wytrzymałości i zwinności ma kluczowe znaczenie dla osiągnięć w piłce nożnej, dlatego istotne jest określenie optymalnych metod treningowych.
Cel badania. Ocena i porównanie wpływu ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych oraz ćwiczeń konwencjonalnych na wytrzymałość i zwinność u rekreacyjnych piłkarzy.
Materiał i metody. W eksperymencie wzięło udział 56 rekreacyjnych piłkarzy wybranych metodą doboru celowego z Uniwersytetu Saveetha. Uczestników losowo podzielono na dwie grupy:
1. Grupa ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych. Realizowała ukierunkowany trening (wypady z hantlami, odwrotne przysiady nordyckie, przysiady z hantlami, testy zwinności T-drill oraz jednonóżne skoki na skrzynię) przez 5 dni w tygodniu przez 6 tygodni.
2. Grupa ćwiczeń konwencjonalnych. Wykonywała tradycyjne ćwiczenia (przysiady, wypady, wspięcia na palce, wchodzenie na stopień oraz brzuszki) według tego samego harmonogramu.
Obie grupy realizowały 5-minutową rozgrzewkę i schłodzenie. Jako miary wyników zastosowano test 30-sekundowego skakania na wytrzymałość oraz test zwinności T, które oceniano po zakończeniu interwencji.
Wyniki. Średni wynik wytrzymałościowy po zakończeniu interwencji w grupie konwencjonalnej wyniósł 38,71, podczas gdy grupa wzmacniająca mięśnie przeciwgrawitacyjne osiągnęła wynik 42,68. W zakresie zwinności grupa konwencjonalna uzyskała wynik 11,8282, a grupa przeciwgrawitacyjna 10,64957. Obie interwencje przyniosły istotną poprawę (p < 0,0001).
Wnioski. Obie metody treningowe pozytywnie wpłynęły na wytrzymałość i zwinność, przy czym grupa ćwicząca mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych osiągnęła lepsze rezultaty. Sugeruje to, że połączenie obu metod treningowych może zoptymalizować wyniki rekreacyjnych piłkarzy.

Słowa kluczowe
wzmacnianie mięśni przeciwgrawitacyjnych kończyn dolnych, wytrzymałość, ćwiczenia konwencjonalne, zwinność

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy trzy sesje 12-tygodniowego treningu plyometrycznego tygodniowo poprawiają parametry sprawności fizycznej u profesjonalnych piłkarzy? Randomizowane badanie kontrolowane

Deepak Siby, Navaraj Chelliah Jesus Rajkumar, Nirmal Michael Salvi, Debajit Karmakar, Ibnu Noufal Kambitta Valappil, Bekir Erhan Orhan, Farjana Akter Boby, Yuni Astuti

Deepak Siby et al. – Does three sessions of 12-week plyometric training per week improve physical fitness parameters in professional male soccer players? A randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 84-93

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DDZ6Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Trening plyometryczny jest uznawany za skuteczną metodę poprawy różnych parametrów sprawności fizycznej istotnych dla wydolności sportowej, szczególnie u piłkarzy.
Cel badania. Celem niniejszego badania była ocena wpływu 12-tygodniowego programu treningu plyometrycznego, realizowanego trzy razy w tygodniu, na kluczowe parametry sprawności fizycznej u profesjonalnych piłkarzy.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 40 profesjonalnych piłkarzy, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy kontrolnej (CG, n=20) oraz grupy treningu plyometrycznego (PTG, n=20). Średnie parametry uczestników wynosiły: wzrost = 176,14±3,28 cm, masa ciała = 68,24±2,17 kg, wiek = 20,31±2,30 lat. Uczestnicy przeszli 12-tygodniową interwencję treningu plyometrycznego. Ocena sprawności fizycznej została przeprowadzona przed i po interwencji, obejmując pomiar zwinności (t-test), równowagi (test stania na jednej nodze), szybkości (bieg na 50 m), mocy (rzut piłką lekarską), mocy eksplozywnej (wyskok pionowy), siły nóg (skok w dal z miejsca) oraz siły mięśni rdzenia (test brzuszków).
Wyniki. W grupie PTG zaobserwowano istotne statystycznie poprawy (p < 0,001) we wszystkich ocenianych parametrach w porównaniu z grupą kontrolną, co wskazuje na skuteczność treningu plyometrycznego w poprawie sprawności fizycznej piłkarzy.
Wnioski. 12-tygodniowy program treningu plyometrycznego miał pozytywny wpływ na zwinność, równowagę, szybkość, moc, moc eksplozywną, siłę nóg oraz siłę mięśni rdzenia u profesjonalnych piłkarzy, co sugeruje jego wartość jako skutecznej metody poprawy sprawności fizycznej.
Słowa kluczowe
trening plyometryczny, sprawność fizyczna, zwinność, równowaga, szybkość, moc, piłka nożna, siła
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu plyometrycznego na wydajność sprintu i zwinności u sportowców akademickich w futsalu: badanie porównawcze z wykorzystaniem skoków przez przeszkody i skoków na skrzynię

Andri Irawan, Nur Fitranto, Muchtar Hendra Hasibuan, Eko Prabowo, Dzulfiqar Diyananda, Slamet Sukriadi, Andri Paranoan, Sri Indah Ihsani

 

Andri Irawan, et al – Impact of plyometric training on sprint and agility performance in college-level futsal athletes: a comparative study using hurdle jumps and box jumps –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 50-55

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C68QJ

Streszczenie
Głównym celem tego badania jest analiza wpływu treningu plyometrycznego na wydajność sprintu i zwinności u sportowców akademickich, skupiając się na skokach przez przeszkody i skokach na skrzynię jako interwencjach. Łącznie wybrano 45 sportowców akademickich na podstawie ich uczestnictwa w regularnych treningach sportowych. Zostali podzieleni na trzy grupy: Grupa Skoków przez Przeszkody (GHJ), Grupa Skoków na Skrzynię (GBJ) oraz Grupa Kontrolna (GCR). Program treningu plyometrycznego trwał przez 12 tygodni, przy czym grupy GHJ i GBJ realizowały specyficzne ćwiczenia plyometryczne, podczas gdy grupa GCR kontynuowała swój zwykły program treningowy bez dodatkowych interwencji. Wyniki wykazały znaczące poprawy zarówno w szybkości sprintu, jak i zwinności w grupach interwencyjnych. W grupie GHJ wydajność sprintu poprawiła się z 3,18 ± 0,32 sekundy (pretest) do 2,79 ± 0,29 sekundy (posttest) (p = 0,01), podczas gdy zwinność poprawiła się z 12,21 ± 0,67 sekundy do 10,20 ± 0,43 sekundy (p = 0,01). Podobnie grupa GBJ wykazała poprawę wydajności sprintu z 3,15 ± 0,43 sekundy do 2,98 ± 0,13 sekundy (p = 0,05) oraz poprawę wydajności zwinności z 12,43 ± 0,82 sekundy do 11,01 ± 0,39 sekundy (p = 0,05). W przeciwieństwie do tego, Grupa Kontrolna (GCR) nie wykazała statystycznie istotnych zmian w wydajności sprintu ani zwinności, z wartościami p wynoszącymi odpowiednio 0,34 i 0,63. Wyniki te sugerują, że ukierunkowane ćwiczenia plyometryczne, szczególnie skoki przez przeszkody i skoki na skrzynię, odgrywają kluczową rolę w poprawie wydajności sprintu i zwinności u sportowców akademickich. Badanie podkreśla również skuteczność systemu czasomierzenia Smartspeed w dokładnym mierzeniu zmian w tych parametrach. Dalsze badania są potrzebne, aby zbadać długoterminowe wpływy takich programów treningowych na różne dyscypliny sportowe.
Słowa kluczowe
plyometryczny, sprint, zwinność, futsal
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Vežimėlių teniso sportininkų vikrumo treniruočių modelis: eksperimentinis tyrimas

Rafidhiya Mohammad, Endang Rini Sukamti, Djoko Pekik Irianto, Abdul Alim, Fauzi, Tomoliyus, Amri Hartanto

 

Rafidhiya Mohammad, Endang Rini Sukamti, Djoko Pekik Irianto, Abdul Alim, Fauzi, Tomoliyus, Amri Hartanto – An Agility Training Model for Wheelchair Court Tennis Athletes: An Experimental Study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 28-34

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608Y6G

Santrauka

Įvadas. Viena iš neįgaliųjų sporto šakų yra vežimėlių tenisas, kur sportininkams reikia gero vikrumo judėti. Šio tyrimo tikslas buvo nustatyti vežimėlių teniso sportininkų vikrumo treniruočių modelio efektyvumą. Šis tyrimas yra eksperimentinis. Tyrime dalyvavo 14 vežimėlių teniso sportininkų su negalia iš Yogyakarta specialiojo regiono (10 vyrų, 4 moterys, 19-40 metų amžiaus). Sportininkai turėjo įvairias negalias, įskaitant stuburo smegenų pažeidimus, vienpusį amputaciją, dvipusę amputaciją arba nugaros smegenų išvaržą. Pagal prieštyrinimo duomenų eilės poravimą mėginys buvo padalintas į dvi grupes: eksperimentinė grupė treniravosi pagal penkis vikrumo treniruočių modelius, o kontrolinė grupė treniravosi kaip įprasta su treneriu. Statistinė analizė buvo atlikta naudojant SPSS programinę įrangą, 21 versiją. Rezultatai parodė, kad 18 treniruočių metu vikrumo treniruočių modelis veiksmingai padidino vežimėlių teniso sportininkų vikrumą, p reikšmė buvo 0,000 < 0,05. Specialios sporto treniruočių programos yra būtinos sportininkų rezultatams gerinti. Aiškus supratimas apie negalią turinčių sportininkų vystymosi niuansus yra būtinas norint sukurti tinkamas programas ir strategijas. Tikimasi, kad šio tyrimo rezultatai prisidės prie progresyvaus ir novatoriško mokslo plėtros, o šio tyrimo rezultatai gali padidinti suvokimą apie vikrumo treniruočių modelį vežimėlių teniso sportininkams.

Raktažodžiai
treniruotės modelis, vikrumas, vežimėlių tenisas

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Sprogimo jėgos, lankstumo ir koncentracijos poveikis priekinio spyrnio greičiui pencak silat

Alfauzan Jamal, Endang Sepdanius, Alimuddin, Sonya Nelson, M. Adli Bin Mohd Sidi, Endarman Saputra

Alfauzan Jamal, Endang Sepdanius, Alimuddin, Sonya Nelson, M. Adli Bin Mohd Sidi, Endarman Saputra – Impact of explosive power, agility, and focus on front kick speed in pencak silat –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 114-121

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF87jJ

Santrauka
Įvadas. Pencak silat kovos mene priekinis spyrnis laikomas efektyviausia technika taškams pelnyti dėl savo tikslumo ir galios.
Tikslas. Šio tyrimo tikslas buvo nustatyti kojų raumenų sprogstamosios jėgos, lankstumo ir koncentracijos poveikį priekinio spyrnio greičiui.
Medžiaga ir metodai. Šio tipo tyrimas yra kauzalinis asociatyvusis tyrimas. Tyrimo populiaciją sudarė pencak silat sportininkai. 30 pencak silat sportininkų savanoriškai dalyvavo tyrime. Tyrimo metu naudoti instrumentai: vertikalūs šuoliai, šliaužimo bėgimai, koncentracijos tinkleliai ir spyrnio greičio testai. Analitinė technika, naudota šiam tyrimui testuoti, yra kelio analizė su kelių linijinių regresijų testais.
Rezultatai. Rezultatai parodė, kad: (1) tarp sprogstamosios jėgos ir priekinio spyrnio greičio yra reikšmingas tiesioginis poveikis, apie 13,6%. (2) Lankstumas turi reikšmingą tiesioginį poveikį priekinio spyrnio greičiui, sudarantį apie 21,1%. (3) Koncentracija reikšmingai veikia priekinio spyrnio greitį, sudarydama maždaug 71,6%., (4) Yra netiesioginis sprogstamųjų kojų raumenų poveikis priekinio spyrnio greičiui, su koncentracija apie 21,4%. (5) Taip pat yra netiesioginis lankstumo poveikis priekinio spyrnio greičiui tarp pencak silat sportininkų, su koncentracija apie 20,6%. (6) Be to, yra bendras sprogstamųjų kojų raumenų jėgos, lankstumo ir koncentracijos poveikis priekinio spyrnio greičiui, sudarantis apie 71,2%.
Išvados. Buvo padaryta išvada, kad priekinio spyrnio greitis buvo veikiamas sprogstamosios jėgos, lankstumo ir koncentracijos 71,2% dalimi, o likusi dalis – kitų neanalizuotų kintamųjų. Šio tyrimo rezultatai turėtų padėti treneriams, sportininkams ir veiklos analitikams kurti tinkamas treniruočių programas, prioritizuojant sprogstamosios jėgos, lankstumo ir koncentracijos kintamuosius.
Raktiniai žodžiai
sprogstamoji jėga, lankstumas, koncentracija, priekinio spyrnio greitis
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba

Apsilankymo treniruotės programa pagerina krepšinio atletų judrumą ir galūnių raumenų jėgą

Faza Annasai, Sumaryanti, Sigit Nugroho, Sumarjo, Muhamad Ichsan Sabillah, Enggista Hendriko Delano

 

Faza Annasai, Sumaryanti, Sigit Nugroho, Sumarjo, Muhamad Ichsan Sabillah, Enggista Hendriko Delano – Circuit training program improves agility and limb muscle power of basketball athletes. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 48-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20A591

Santrauka
Jėga ir judrumas yra svarbūs bruožai žaidžiant krepšinį. Šis tyrimas siekia nustatyti apsilankymo treniruotės programos poveikį krepšinio atletų judrumui ir galūnių raumenų jėgai. Naudojama eksperimentinė metodika su vienos grupės prieš ir po bandymo dizainu. Naudojama tikslinė atranka pagal konkretų kriterijų: aktyvūs krepšinio atletai, amžiaus nuo 15 iki 18 metų, vyrai ir pasiruošę dalyvauti tyrime. Imtis sudarė 12 atletų, kurie praėjo 8 sesijas per 24 susitikimus. Galūnių raumenų jėgai matuoti naudotas vertikalus šuolis, o judrumui matuoti – T-Testas. Duomenų analizė apėmė normalumo ir homogeniškumo testus, po to buvo naudojami t-testai naudojant SPSS. Rezultatai parodė, kad vidutinė pirminio testo metu matuota galūnių raumenų jėga buvo 49,33 cm, o po testo ji padidėjo iki 54,17 cm (padidėjimas 4,84 cm). Vidutinė pirminio testo judrumo reikšmė buvo 11,30 sekundės, o po testo ji sumažėjo iki 10,33 sekundės (sumažėjimas 0,97 sekundės). Galima daryti išvadą, kad apsilankymo treniruotės programa gali pagerinti krepšinio atletų judrumą ir galūnių raumenų jėgą.
Raktažodžiai
apsilankymo treniruotė, judrumas, galūnių raumenų jėga, krepšinys
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba