Wpływ treningu poznawczego na wybrane parametry chodu u pacjentów po udarze

Asmaa Tahoon, Nahed Salem, Enas Elsayed, Ebtesam Fahmy, Rasha M Hegazy, Ahmed M. Aboeleneen, Rayan Jastania, Ayman A Alhammad, Shereen S. Mohamed

 

Asmaa Tahoon et al. – Effect of cognitive training on selected gait parameters in patients with stroke –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 25-32

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8L8M9

Streszczenie
Tło. Wczesna rehabilitacja poznawcza może pomóc pacjentom po udarze nie tylko w poprawie ich funkcji poznawczych, ale również w przywróceniu zdolności do wykonywania codziennych czynności. Istnieje niewiele danych dotyczących wpływu treningu poznawczego na parametry chodu w zakresie przestrzenno-czasowym u osób po udarze.
Cel.  Zbadanie wpływu treningu poznawczego na wybrane parametry chodu u pacjentów po udarze.
Materiał i Metody.  Zrekrutowano 40 pacjentów, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, w wieku od 45 do 60 lat z łagodnym przewlekłym udarem niedokrwiennym. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do dwóch równych grup (G1 i G2). Do oceny funkcji poznawczych pacjentów zastosowano Skalę Oceny Poznawczej Montrealskiej (MOCA) oraz system Rehacom. Do pomiaru parametrów chodu użyto urządzenia do analizy chodu Biodex. Grupa badawcza (G1) otrzymała trening poznawczy Rehacom oraz wybrany program fizjoterapeutyczny, podczas gdy grupa kontrolna (G2) uczestniczyła tylko w programie fizjoterapeutycznym. Terapia była prowadzona przez osiem tygodni, trzy sesje tygodniowo co drugi dzień. Wszystkie parametry oceniano przed i po interwencji.
Wyniki. Długość kroku oraz prędkość chodu, a także wynik skali MOCA, były istotnie wyższe po leczeniu w grupie G1 niż w grupie G2 (p = 0,001). Stwierdzono umiarkowaną ujemną korelację pomiędzy długością kroku a średnim czasem reakcji (MRT) (r = -0,698, p = 0,001).
Wnioski. Trening poznawczy ma korzystny wpływ na poprawę wybranych parametrów chodu przestrzenno-czasowego u pacjentów po udarze.
Słowa kluczowe
udar, trening poznawczy, parametry chodu, MOCA, parametry przestrzenno-czasowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń wodnych z użyciem lub bez użycia zewnętrznych urządzeń wspomagających wyporność na poprawę równowagi po udarze: przegląd zakresowy

Ribka Theresia, Farid Rahman

 

Ribka Theresia, Farid Rahman – Effect of water-based exercise with or without external buoyancy devices in influencing balance improvement in stroke: scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 350-355

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A6ZN

Streszczenie:
Wprowadzenie. Udar jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności, mogącą prowadzić do spastyczności, zaburzeń chodu i problemów z równowagą. Metody rehabilitacji na lądzie zostały szeroko zbadane, a obawy dotyczące obciążeń stawów i mięśni skłoniły badaczy do poszukiwania alternatywnych podejść, w tym ćwiczeń w wodzie.
Cel. Podsumowanie dostępnych danych dotyczących klinicznego obrazu, czy istnieje różnica w wpływie ćwiczeń wodnych z użyciem lub bez użycia zewnętrznych urządzeń wspomagających wyporność na poprawę równowagi po udarze.
Materiał i metody. Metodą wykorzystaną w tym badaniu jest przegląd zakresowy (Scoping Review), który ma na celu znalezienie odpowiedzi na pytania badaczy związane z literaturą na temat badanego zagadnienia. Zebrane artykuły zostaną zsyntetyzowane przy użyciu listy kontrolnej TIDIER, a artykuły będą wyszukiwane w różnych bazach danych.
Wyniki. Po przeprowadzeniu procesu selekcji artykułów, znaleziono 20 odpowiednich artykułów. Szczegóły artykułów dotyczących populacji, interwencji i miar wynikowych są wymienione.
Wnioski. Ćwiczenia w wodzie są efektywne dla pacjentów po udarze. Te metody ćwiczeń wykazały skuteczność w poprawie równowagi u pacjentów po udarze. Wiele praktycznych metod ćwiczeń w wodzie musi zostać poddanych analizie, szczególnie w przyszłych badaniach.

Słowa kluczowe:
ćwiczenia w wodzie, udar, równowaga, ryzyko upadku

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Badanie związku między aktywnością fizyczną a poziomem depresji a nawrotami udarów: Badanie obserwacyjne przekrojowe

Lailla Affianti Fauzi, Wara Kushartanti, Novita Intan Arovah, Fauzi, Regina Maria, Adliah Anwar

 

Lailla Affianti Fauzi, Wara Kushartanti, Novita Intan Arovah, Fauzi, Regina Maria, Adliah Anwar – Investigating the relationship between physical activity and depression level with stroke recurrences: An observational cross-sectional study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 210-215

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AKKK

Streszczenie:
Tło. Coraz częściej uznawany jest złożony związek między zdrowiem fizycznym a dobrostanem psychicznym, zwłaszcza u osób, które przeszły udar. Kluczowe jest uwzględnienie interwencji, które podkreślają aktywność fizyczną jako istotny element skutecznej rehabilitacji po udarze oraz zapobiegania kolejnym udarom. Celem badania było ocenić związek między aktywnością fizyczną a poziomem depresji a nawrotami udarów.
Metody. W badaniu przekrojowym wzięło udział 60 pacjentów w wieku od 30 do 85 lat, wszyscy otrzymywali ambulatoryjne leczenie udarowe w szpitalu w Indonezji. Nawrot udaru zdefiniowano jako wystąpienie drugiego udaru w ciągu trzech miesięcy po początkowym udarze. Spośród uczestników 12 doświadczyło nawrotu udaru, a 48 nie. Dane dotyczące aktywności fizycznej i poziomów depresji zbierano za pomocą krótkiej wersji kwestionariusza IPAQ oraz PHQ-9. Przeprowadzono prostą regresję logistyczną, oceniającą związek między aktywnością fizyczną a depresją a nawrotami udarów, z uwzględnieniem wieku i płci.
Wyniki. Pacjenci o wyższym poziomie aktywności fizycznej rzadziej doświadczali nawrotu udaru (OR = 0,534, 95% CI 0,201; 1,422), p = 0,027. Natomiast pacjenci o wyższym poziomie depresji częściej doświadczali nawrotu udaru (OR = 2,055, 95% CI 1,115; 3,787), p = 0,021.
Wnioski. Badanie wskazuje, że niska aktywność fizyczna i wysoki poziom depresji są istotnymi czynnikami zwiększającymi nawroty udarów, co podkreśla potrzebę promowania aktywności fizycznej oraz wsparcia zdrowia psychicznego w rehabilitacji pacjentów po udarze.

Słowa kluczowe:
udar, aktywność fizyczna, depresja po udarze, nawrót udaru

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ dodatkowego treningu wyobrażeniowego na funkcję kończyn dolnych u pacjentów po udarze mózgu leczonych za pomocą wirtualnej rzeczywistości

Tahir Masood, Tasmiya Asghar, Arshad Nawaz Malik

Tahir Masood, Tasmiya Asghar, Arshad Nawaz Malik – Effects of additional mental imagery training on lower limb function in stroke patients treated with virtual reality –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 89-93

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56083OG

Streszczenie

Cel. Ocenić, czy pacjenci po udarze, otrzymujący połączony trening zorientowany na zadania i trening w wirtualnej rzeczywistości, mogliby dodatkowo skorzystać z włączenia treningu wyobrażeniowego motorycznego, jeśli chodzi o funkcję sensoromotoryczną kończyn dolnych, równowagę, chód i ryzyko upadków. Materiał i metody. Trzydziestu pacjentów z przewlekłym udarem mózgu (w wieku 40-60 lat) wzięło udział w badaniu z pojedynczą ślepą próbą kontrolowaną randomizacją, rekrutowanych metodą próbkowania udogodnień i losowo przydzielonych do grupy eksperymentalnej lub kontrolnej. Grupa eksperymentalna przeszła trening w wirtualnej rzeczywistości połączony z treningiem wyobrażeniowym, podczas gdy grupa kontrolna otrzymała trening w wirtualnej rzeczywistości w połączeniu z konwencjonalnym leczeniem. Obie interwencje trwały przez 6 tygodni, po 3 sesje tygodniowo. Dane zbierano przy użyciu Skali Równowagi Berga, Oceny Fugl-Meyera dla Kończyn Dolnych, Skali Chodu Wisconsin, Testu Wstawania i Chodzenia oraz Testu Chodu na 10 metrów na początku, oraz po 3 i 6 tygodniach. Wyniki. Uczestnicy z grupy eksperymentalnej wykazali znacząco lepszą wydajność w porównaniu do grupy kontrolnej we wszystkich mierzonych parametrach (P < 0,05). Ponadto, obie grupy wykazały znaczącą poprawę w porównaniu z wynikami wyjściowymi (P < 0,05). Wnioski. Integracja treningu wyobrażeniowego motorycznego do planów rehabilitacyjnych pacjentów z przewlekłym udarem mózgu, leczonych zorientowanymi na zadania treningami i treningami w wirtualnej rzeczywistości, znacząco poprawia wyniki leczenia. Rejestr badań klinicznych: NCT05812638

Słowa kluczowe

wyobrażenie motoryczne, udar mózgu, funkcja kończyn dolnych, exergaming, chód

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Skuteczność umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej wśród populacji z przewidywanym ryzykiem udaru. Badanie pilotażowe

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri – Effectiveness of moderate to vigorous physical activity among stroke risk predicted population. A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 105-113

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF80LR

Streszczenie
Wprowadzenie. Rosnąca prevalencja udaru mózgu, szczególnie wśród młodszych populacji w krajach takich jak Indie, wymaga skutecznych strategii prewencyjnych. Modyfikowalne czynniki ryzyka, takie jak nadciśnienie, cukrzyca i palenie tytoniu, znacząco przyczyniają się do występowania udarów. Niniejsze badanie skupia się na wdrożeniu 12-tygodniowego programu umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej (MVPA) w celu adresowania tych czynników ryzyka i redukcji incydentów udaru.
Metodologia. Badanie obejmowało strukturalną interwencję MVPA wśród osób zagrożonych udarem, kładąc nacisk na konsekwentne przestrzeganie protokołu. Kluczowe wyniki, w tym ciśnienie krwi skurczowe, poziom glukozy na czczo i całkowity poziom cholesterolu, były monitorowane. Poprawa kondycji sercowo-naczyniowej była oceniana za pomocą testu biegu Coopera. Badanie oceniło również wykonalność i akceptowalność interwencji MVPA poprzez wskaźniki przestrzegania zaleceń przez uczestników.
Wyniki. Grupa MVPA wykazała znaczące redukcje ciśnienia krwi skurczowego, poziomu glukozy na czczo i całkowitego poziomu cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki te podkreślają skuteczność MVPA w zarządzaniu głównymi czynnikami ryzyka udaru. Dodatkowo, uczestnicy wykazali zwiększoną wytrzymałość sercowo-naczyniową, co podkreśla pozytywny wpływ programu na ogólną kondycję sercowo-naczyniową. Wysokie wskaźniki przestrzegania zaleceń w grupie MVPA wskazują na wykonalność wdrażania strukturalnych protokołów ćwiczeń dla osób zagrożonych udarem.
Wnioski. Niniejsze badanie pilotażowe demonstruje skuteczność 12-tygodniowego programu MVPA w redukcji kluczowych czynników ryzyka udaru i poprawie kondycji sercowo-naczyniowej wśród osób zagrożonych udarem. Wyniki podkreślają znaczenie strukturalnych interwencji ćwiczeniowych w wysiłkach prewencyjnych przeciwko udarowi. Chociaż obiecujące, dalsze badania z większymi próbami i dłuższym czasem trwania są konieczne, aby ustalić trwałe korzyści i wykonalność takich interwencji. Wdrażanie dostosowanych programów MVPA ma znaczący potencjał w łagodzeniu ryzyka udaru, oferując cenne wglądy dla globalnych strategii zapobiegania udarom.
Słowa kluczowe
udar, MVPA, czynniki ryzyka udaru, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim