淋巴水肿

Korzyści z ćwiczeń po operacji raka piersi – przegląd narracyjny

Venugopalan, Divya Varshini R, Ramamoorthy Veyilmuthu, C.K.V. Bhuvaneswari

Mahalakshmi Venugopalan, Divya Varshini R, Ramamoorthy Veyilmuthu, C.K.V. Bhuvaneswari

Venugopalan, Divya Varshini R, Ramamoorthy Veyilmuthu, C.K.V. Bhuvaneswari – Exercise benefits following breast cancer surgery – a narrative review – Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 392-395

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8Z9Y3

Streszczenie

Rak piersi jest jednym z najczęściej występujących nowotworów wśród kobiet. Leczenie po operacji raka piersi prowadzi do wielu powikłań. Ćwiczenia odgrywają ważną rolę od razu po operacji, pomagając w zapobieganiu powikłaniom pooperacyjnym. Zapobieganie powikłaniom poprawia jakość życia kobiet. Choć pacjentki często uważają, że wykonywanie ćwiczeń po leczeniu jest trudne, istnieje wiele pozytywnych efektów tych ćwiczeń. Celem niniejszego badania było przeanalizowanie różnych efektów ćwiczeń, szczególnie ćwiczeń oporowych, w zapobieganiu obrzękowi limfatycznemu wtórnemu (SL), oraz podkreślenie korzyści płynących z ćwiczeń podczas i po chemioterapii. Przeprowadzono przegląd literatury w bazach PubMed, Clinical Key oraz Google Scholar. U kobiet wracających do zdrowia po operacji raka piersi, ćwiczenia oporowe, samodzielnie lub w połączeniu z ćwiczeniami aerobowymi, były bezpieczne i skuteczne. Te ćwiczenia poprawiły siłę górnej części ciała, zwiększyły wytrzymałość, zmniejszyły ilość tkanki tłuszczowej, zmniejszyły obwód talii i bioder, zwiększyły beztłuszczową masę ciała, poprawiły wydolność układu krążenia, podniosły samoocenę oraz zmniejszyły objawy depresji. U kobiet z obrzękiem limfatycznym związanym z rakiem piersi, ból znacząco zmniejszył się po zastosowaniu ćwiczeń oddechowych połączonych z ruchami kończyn górnych. Ćwiczenia mogą pomóc w łagodzeniu negatywnych skutków chemioterapii oraz w przezwyciężaniu zmęczenia związanego z rakiem. Oprócz konwencjonalnych ćwiczeń, takich jak ćwiczenia zakresu ruchu i ćwiczenia aerobowe, zaleca się, aby ćwiczenia oporowe o umiarkowanej intensywności dla górnej części ciała były częścią protokołu ćwiczeń zalecanych kobietom po operacji raka piersi, aby mogły cieszyć się lepszą jakością życia.

Słowa kluczowe

rak piersi, obrzęk limfatyczny, ćwiczenia oporowe, oddechowe, chemioterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ kompletnej terapii przeciwobrzękowej na zespół cieśni nadgarstka po obrzęku limfatycznym kończyny górnej

Sara Abd Elmohsen Ali El-Sayed, Haidy Nady Ashem, Yasser Mohammed Ahmed Abdelgwad, Mona Selim Mohamed Faggal, Khadra Mohamed Ali

Sara Abd Elmohsen Ali El-Sayed, Haidy Nady Ashem, Yasser Mohammed Ahmed Abdelgwad, Mona Selim Mohamed Faggal, Khadra Mohamed Ali – Effect of complete decongestive therapy on carpal tunnel syndrome post upper limb lymphedema – Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 256-262

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AG0O

Streszczenie:
Cel. Ocena terapeutycznych efektów CDT (kompletnej terapii przeciwobrzękowej) na zespół cieśni nadgarstka po obrzęku limfatycznym kończyny górnej.
Metody. Przeprowadzono randomizowane kontrolowane badanie z udziałem 60 kobiet w wieku 40‑60 lat z zespołem cieśni nadgarstka po obrzęku limfatycznym kończyny górnej. Pacjentki losowo przydzielono do dwóch grup: Grupa A otrzymywała CDT wraz ze standardowym leczeniem medycznym, a Grupa B otrzymywała leczenie medyczne i bandażowanie. Mierzono takie wyniki jak ból (Skala Wizualno-Analogowa), objętość kończyny górnej, siła chwytu i badania przewodnictwa nerwowego.
Wyniki. Obie grupy wykazały znaczną poprawę po leczeniu we wszystkich mierzonych wynikach. Jednak Grupa A (CDT) wykazała znacznie większe poprawy w redukcji bólu, zmniejszeniu objętości kończyny górnej, zwiększeniu siły chwytu i przewodnictwie nerwowym w porównaniu do Grupy B (leczenie medyczne i bandażowanie).
Wnioski. CDT znacznie poprawia wyniki u pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka po obrzęku limfatycznym kończyny górnej w porównaniu do leczenia medycznego i bandażowania. Zaleca się wdrożenie CDT do standardowej opieki nad tymi pacjentami w celu poprawy jakości życia i wyników funkcjonalnych.

Słowa kluczowe:
obrzęk limfatyczny, mastektomia, zespół cieśni nadgarstka (CTS)

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń o małym oporze kończyny górnej w połączeniu z manualnym drenażem limfatycznym u osób po radykalnej mastektomii – badanie pilotażowe

G. Balaji, P. Senthil

G. Balaji, P. Senthil – Effects of upper limb low resistance exercises along with manual lymphatic drainage in subjects with post radical mastectomy – a pilot study – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 42-49

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56084SH

Streszczenie

Pacjenci po radykalnej mastektomii mogą doświadczać problemów fizycznych, takich jak ograniczone ruchy w ramieniu oraz zmniejszona siła mięśni kończyny górnej. Wydajność i ogólna funkcja kończyny górnej oraz jakość życia (QOL, Quality of Life) ulegają pogorszeniu w wyniku zmniejszonej aktywności tych mięśni. Celem obecnego badania jest ocena wpływu manualnego drenażu limfatycznego połączonego z treningiem o małym oporze dla kończyny górnej na funkcję ramienia oraz jakość życia pacjentów po mastektomii. Typowe mięśnie kończyny górnej to mięśnie: czworoboczny, zębaty przedni i piersiowy. Jeden uczestnik z grupy eksperymentalnej wycofał się z badania. Czas trwania terapii wynosi 12 tygodni i opiera się na zasadach rehabilitacji onkologicznej. Jako miary wynikowe przyjęto Lymph ICF (dla oceny jakości życia) oraz anatomiczne pomiary obwodowe (dla oceny limfedemy). Pacjenci zostali wybrani na podstawie kryteriów włączenia i wyłączenia. Pacjenci z grupy eksperymentalnej otrzymywali trening o małym oporze kończyny górnej oraz techniki manualnego drenażu limfatycznego, a pacjenci z grupy kontrolnej otrzymywali wyłącznie techniki manualnego drenażu limfatycznego. Obydwie grupy pacjentów zalecono noszenie elastycznych pończoch na kończynę górną przez 8 godzin dziennie. Wyniki: Wszystkie miary wynikowe zostały ocenione na początku (przed) i na końcu 12 tygodni (po) w obu grupach. Dane zostały przeanalizowane za pomocą sparowanego testu t. Wyniki analizowano na podstawie wartości przed i po teście. Wnioski: Badanie zaprojektowało strukturalny program ćwiczeń o małym oporze dla kończyny górnej dla pacjentów po radykalnej mastektomii, mający na celu poprawę funkcji ramienia i jakości życia.

Słowa kluczowe:

rehabilitacja po raku piersi, po radykalnej mastektomii, jakość życia, trening o małym oporze, limfedema, funkcja ramienia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Kompleksowa terapia udrażniająca w leczeniu obrzęku limfatycznego u kobiet po mastektomii

Marek Woszczak, Katarzyna Syrewicz, Iga Woźniak, Łukasz Goździewicz, Katarzyna Bogacz, Karolina Kossakowska

M. Woszczak, K. Syrewicz, I. Woźniak, Ł. Goździewicz, K. Bogacz, K. Kossakowska – Comprehensive draining therapy in the treatment of lymphoedema in women after mastectomy. Fizjoterapia Polska 2019; 19(4); 28-40

Streszczenie
Wstęp. Rak piersi jest jednym z najgroźniejszych nowotworów złośliwych, a zachorowalność na tę chorobę wciąż wykazuje tendencję wzrostową. W wyniku leczenia i związanego z tym usunięcia bądź naruszenia struktury węzłów chłonnych częstym powikłaniem jest obrzęk limfatyczny. Jedną z metod usprawniania jest kompleksowa terapia udrażniająca (KTU).
Cel pracy. Celem pracy była ocena kompleksowej terapii udrażniającej, jej wpływ na obrzęk limfatyczny oraz ruchomość i siłę uścisku ręki.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono na grupie 60 kobiet po zabiegu jednostronnej mastektomii w Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach. Badane pacjentki podzielono na dwie grupy: badaną i kontrolną. W grupie badanej składającej się z 30 kobiet wykonywano zabiegi z zakresu KTU, w pozostałej inne zabiegi usprawniające. Cykl terapeutyczny trwał 10 dni. Na początku i na końcu usprawniania dokonano pomiarów zakresu ruchomości metodą goniometryczną, oceny obwodów kończyny za pomocą taśmy centymetrowej oraz zmierzono SUR za pomocą dynamometru.
Wyniki. W obu grupach po zakończeniu terapii uzyskano poprawę badanych parametrów, jednak w grupie, w której zastosowano kompleksową terapię udrażniającą, efekt był bardziej zauważalny. W grupie badanej doszło do zmniejszenia obwodów kończyny oraz poprawy siły i zakresu ruchomości.
Wnioski. Zastosowanie obu metod leczenia przynosi efekty w postaci zmniejszenia obrzęku limfatycznego, jednak kompleksowa terapia udrażniająca KTU jest efektywniejszą metodą leczenia.