Tag: aerobic exercise

Wpływ ćwiczeń aerobowych o niskiej intensywności na poziom glukozy na czczo i kwasu moczowego u zdrowych starszych osób mieszkających w społeczności lokalnej

Fatkurahman Arjuna, Sulistiyono, Tri Winarti Rahayu, Gallant Pamungkas

Fatkurahman Arjuna, Sulistiyono, Tri Winarti Rahayu, Gallant Pamungkas – The effect of low-impact aerobic exercise on fasting blood glucose and uric acid levels in community-dwelling healthy older adults –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 225-230

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4314G42

Streszczenie
Wprowadzenie. Ze względu na wysoką częstość występowania zaburzeń metabolicznych wśród osób starszych oraz ich wpływ na zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne, niniejsze badanie miało na celu ocenę skuteczności bezpiecznej, dostępnej i nielekowej interwencji środowiskowej odpowiedniej dla populacji seniorów.
Cel. Badanie miało na celu określenie wpływu ćwiczeń aerobowych o niskiej intensywności na poziom glukozy we krwi na czczo oraz kwasu moczowego u osób starszych.
Metody. Zastosowano quasi-eksperymentalny schemat badania z jedną grupą i pomiarem przed oraz po interwencji. W badaniu wzięło udział 28 osób starszych, z czego większość (67,9%) miała 65–70 lat. Interwencja obejmowała 15 sesji ćwiczeń aerobowych o niskiej intensywności w ciągu pięciu tygodni (trzy razy w tygodniu). Poziom glukozy na czczo i kwasu moczowego mierzono przed i po zakończeniu programu, a dane analizowano za pomocą testu t dla prób zależnych.
Wyniki i wnioski. Wyniki wykazały istotną statystycznie poprawę we wszystkich mierzonych parametrach po pięciotygodniowej interwencji. Masa ciała oraz wskaźnik masy ciała (bmi) uległy znacznemu obniżeniu (p = 0,009 oraz p = 0,007), co świadczy o poprawie składu ciała. Zaobserwowano również istotne zmniejszenie poziomu glukozy na czczo (p < 0,001) oraz kwasu moczowego (p = 0,021). Analiza siły efektu wykazała duży wpływ ćwiczeń na poziom glukozy (d = 2,69), masę ciała (d = 1,31) i kwas moczowy (d = 1,39), a umiarkowany na bmi (d = 0,56).
Uzyskane wyniki sugerują, że ćwiczenia aerobowe o niskiej intensywności, mimo łagodnego charakteru, mogą skutecznie wpływać na wskaźniki antropometryczne i metaboliczne u starszych osób żyjących samodzielnie. Interwencja ta może stanowić bezpieczną, niedrogą i nielekową metodę wspierania zdrowia metabolicznego seniorów. Konieczne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych korzyści i oceny ich trwałości w dłuższym okresie.
Słowa kluczowe
osoby starsze, ćwiczenia aerobowe, niska intensywność, glukoza na czczo, kwas moczowy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ indywidualizowanego programu ćwiczeń na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników u młodej kobiety z zespołem policystycznych jajników – studium przypadku

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai, Sundareswaran R, Karthick K, Sanjana Venkataraman

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai et al. – Effects of individualized exercise on body composition, lipid profile, mental health, and ovarian cysts in a young woman with polycystic ovarian syndrome – case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 339-341

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D197ZP4

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym występującym u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującym się hiperandrogenizmem, otyłością, dyslipidemią, nieregularnymi cyklami miesiączkowymi oraz zmianami morfologii jajników. Z tego powodu istotne jest zbadanie, czy indywidualizowany program ćwiczeń wpływa na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników.
Metody. Osiemnastoletnia kobieta z rozpoznaniem klasycznego PCOS typu 1 uczestniczyła w 9-tygodniowym (1 tydzień adaptacji i 8 tygodni interwencji) indywidualizowanym programie ćwiczeń obejmującym trening oporowy (3 razy w tygodniu) oraz ćwiczenia aerobowe (3 razy w tygodniu). Mierzone wskaźniki obejmowały BMI, stosunek obwodu talii do bioder, procentową zawartość tkanki tłuszczowej, profil lipidowy, Szpitalną Skalę Lęku i Depresji oraz rozmiar jajników przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano wyraźną poprawę we wszystkich badanych parametrach: BMI zmniejszyło się z 28,1 kg/m² do 24,6 kg/m²; stosunek talii do bioder spadł z 0,88 do 0,81; procent tkanki tłuszczowej zmniejszył się z 34,1% do 29,1%; całkowity cholesterol obniżył się ze 174 mg/dl do 152 mg/dl; trójglicerydy spadły ze 167 mg/dl do 154 mg/dl; LDL obniżyło się z 91 mg/dl do 82 mg/dl; HDL spadło z 67 mg/dl do 59 mg/dl. Wyniki w skali lęku i depresji również uległy poprawie. Rozmiar lewego jajnika zmniejszył się z 2,75 × 1,58 cm do 2,1 × 1,2 cm, a prawego z 3,55 × 2,33 cm do 2,9 × 1,9 cm.
Wnioski. Wyniki wskazują, że indywidualizowany program ćwiczeń może skutecznie poprawiać skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne oraz morfologię jajników u młodych kobiet z PCOS. Jednak w celu potwierdzenia tych obserwacji konieczne są dalsze badania na większej populacji.
Słowa kluczowe
zespół policystycznych jajników, ćwiczenia aerobowe, trening oporowy, skład ciała, dyslipidemia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu aerobowego z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej na wydolność funkcjonalną i sprawność aerobową u kobiet prowadzących siedzący tryb życia

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna – Exploring the influence of virtual reality aerobic training on functional capacity and aerobic fitness in sedentary females –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 275-280

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19NXVI

Streszczenie
Cel. Brak aktywności fizycznej stanowi narastający problem we współczesnym społeczeństwie, prowadząc do obniżenia sprawności funkcjonalnej i wydolności aerobowej. Ćwiczenia fizyczne często postrzegane są jako nudne i trudne, podczas gdy większość osób preferuje bardziej atrakcyjne formy aktywności, takie jak gry w rzeczywistości wirtualnej (VR). Włączenie gier VR do aktywności fizycznej może wzbudzić większe zainteresowanie oraz poprawić zachowania prozdrowotne związane z ruchem.
Materiał i metody. Do badania włączono 60 kobiet w wieku 18–25 lat z otyłością I stopnia (BMI 30–34,9), wybranych z Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Kairskiego i losowo przydzielonych do dwóch grup. Przed i po interwencji, która obejmowała trzy sesje tygodniowo przez 8 tygodni, oceniano wskaźnik masy ciała (BMI), test marszowy Queens College Step Test (QCT) oraz 6-minutowy test marszowy (6MWT).
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę BMI po interwencji w porównaniu z wartościami wyjściowymi, jednak nie stwierdzono istotnych różnic średnich BMI pomiędzy grupami. Zaobserwowano także istotną poprawę wyników testu QCT oraz 6MWT po interwencji w obu grupach, przy czym różnice między średnimi wynikami grup były statystycznie istotne.
Wnioski. Zarówno trening aerobowy z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej (VRAE), jak i tradycyjny trening aerobowy (AE) są skuteczne w redukcji BMI, jednak VRAE okazuje się bardziej efektywny w poprawie wydolności funkcjonalnej oraz sprawności aerobowej u osób prowadzących siedzący tryb życia. Zachęca również uczestniczki do większej aktywności na co dzień i utrzymania wyższego poziomu ćwiczeń niż grupa AE.
Słowa kluczowe
ćwiczenia w rzeczywistości wirtualnej, trening aerobowy, siedzący tryb życia, wytrzymałość aerobowa, brak aktywności
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń aerobowych na jakość snu u osób z nadwagą i otyłością: przegląd systematyczny i metaanaliza

Nurul Farah Shafiqa Mahtar, Noor Fatihah Ilias, Sazzli Shahlan Kasim, Hashbullah Ismail

 

Nurul Farah Shafiqa Mahtar, Noor Fatihah Ilias, Sazzli Shahlan Kasim, Hashbullah Ismail – The effects of aerobic exercise on sleep quality in overweight and obese individuals: a systematic review and meta-analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 60-69

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D1979F2

Streszczenie
Tło. Jakość snu ma kluczowe znaczenie dla zdrowia – wpływa na regenerację fizyczną, funkcje poznawcze oraz stabilność emocjonalną. Niska jakość snu jest powszechna wśród osób z nadwagą i otyłością. Dowody sugerują, że ćwiczenia aerobowe poprawiają jakość snu poprzez pozytywny wpływ na układy fizjologiczne odpowiedzialne za jego regulację, co czyni je potencjalną interwencją dla tej grupy.
Cel. Celem niniejszego badania jest ocena wpływu ćwiczeń aerobowych na jakość snu u osób z nadwagą i otyłością poprzez przegląd systematyczny i metaanalizę.
Metody. Przeszukano cztery bazy danych elektronicznych (PubMed, ScienceDirect, Scopus i Web of Science) w poszukiwaniu randomizowanych badań kontrolowanych z lat 2008–2023, porównujących grupy wykonujące ćwiczenia aerobowe z grupami kontrolnymi. Subiektywne wyniki dotyczące snu oceniano za pomocą Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), a obiektywne – za pomocą aktygrafii lub polisomnografii. Ryzyko błędu systematycznego oceniano za pomocą narzędzia TESTEX, a metaanalizy przeprowadzono w programie RevMan 5.4 z wykorzystaniem modelu efektów losowych.
Wyniki. Szesnaście badań (N = 1132) wykazało, że ćwiczenia aerobowe istotnie poprawiają subiektywną jakość snu u osób z nadwagą i otyłością (niższe wyniki PSQI, średnia różnica -1,53, 95% CI od -2,88 do -0,19, p = 0,03). Nie zaobserwowano istotnych zmian w zakresie obiektywnych parametrów snu (np. czasu snu, latencji, efektywności).
Wniosek. Ćwiczenia aerobowe poprawiają subiektywną jakość snu, ale nie mają istotnego wpływu na obiektywne parametry snu u osób z nadwagą i otyłością. Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć ich wpływ na obiektywne wskaźniki snu.

Słowa kluczowe
ćwiczenia aerobowe, jakość snu, subiektywna jakość snu, obiektywna jakość snu, nadwaga, otyłość, metaanaliza

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ różnych protokołów ćwiczeń aerobowych na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej i poziom lipidów w surowicy u kobiet z otyłością: Badanie randomizowane

Mark Monir Seddik, Awny Fouad Rahmy, Amir N Wadee, Ahmad Mahdi Ahmad

 

Mark Monir Seddik, Awny Fouad Rahmy, Amir N Wadee, Ahmad Mahdi Ahmad – Effects of different aerobic exercise protocols on regional body fatness and serum lipids in women with obesity: A randomized trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 174-182

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AYN5

Streszczenie:
Cel. Celem tego badania było porównanie wpływu treningu interwałowego o wysokiej objętości i wysokiej intensywności (HV‑HIIT), treningu interwałowego o niskiej objętości i wysokiej intensywności (LV‑HIIT) oraz ciągłego treningu o umiarkowanej intensywności (MICT) na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej i poziom lipidów w surowicy u dorosłych kobiet z otyłością.
Metody. W badaniu wzięło udział 46 kobiet z otyłością i dyslipidemią. Zostały one losowo przydzielone do grup HV‑HIIT (n = 15), LV‑HIIT (n = 14) oraz MICT (n = 17). Protokóły były wykonywane trzy dni w tygodniu przez osiem tygodni. Pomiary obejmowały BMI, obwód talii (WC), podskórny tłuszcz, tłuszcz nóg, tłuszcz tułowia, tłuszcz rąk, masę beztłuszczową, masę mięśniową oraz zawartość minerałów w kościach (DXA), maksymalny test wysiłkowy na rowerze oraz poziom lipidów w surowicy (TC, HDL, LDL, TG).
Wyniki. HV‑HIIT spowodował znacznie większe poprawy w HRmax, tłuszczu podskórnym, TC i HDL w porównaniu z innymi protokołami (p < 0,05). Zarówno LV‑HIIT, jak i MICT były skuteczne w redukcji TC, jednak LV‑HIIT był lepszy od MICT w poprawie HDL (p < 0,05).
Wnioski. HV‑HIIT okazał się najskuteczniejszy w redukcji tkanki tłuszczowej i poprawie poziomu TC i HDL, podczas gdy LV‑HIIT był lepszy od MICT w poprawie poziomu HDL.

Słowa kluczowe:
ćwiczenia aerobowe, trening interwałowy o wysokiej intensywności, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, lipidy w surowicy, otyłość, kobiety

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ umiarkowanego treningu aerobowego w porównaniu z kriolipolizą na hormon stresu i wydolność tlenową w otyłości trzewnej

Samy Kamal Mohamed Elgendy, Zahra Mohamed Hassan Serry, Mervat Gaber Elnany, Rana Hesham Mohamed Elbanna


Samy Kamal Mohamed Elgendy, Zahra Mohamed Hassan Serry, Mervat Gaber Elnany, Rana Hesham Mohamed Elbanna – Effect of moderate continuous aerobic training versus cryolipolysis on stress hormone and aerobic capacity in central obesity. Fizjoterapia Polska 2022; 22(4); 32-37

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG1A67jJ

Streszczenie
Cel. Jest to pierwsze badanie porównawcze mające na celu ustalenie wpływu umiarkowanych ćwiczeń aerobowych w porównaniu z popularną interwencją modelującą sylwetkę, kriolipolizą, na poziom kortyzolu (hormon stresu), wydolność tlenową (VO2max), test 6-minutowego marszu (6MWT) u pacjentów z otyłością trzewną.
Metody. 60 pacjentów z otyłością trzewną (30 mężczyzn i 30 kobiet) zostało zrekrutowanych ze szpitala w Egipcie (El Zawia El Hamra One Day Surgery Egyptian Hospital) ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) w zakresie 35–39,9 kg/m2 i losowo przydzielonych do grupy ćwiczeń aerobowych o umiarkowanej intensywności ciągłej (trzydziestu pacjentów, którzy wykonywali 30 minut marszu na bieżni, 3 sesje tygodniowo) i grupy kriolipolizy (trzydziestu pacjentów; jedna sesja na brzuch przez 60 minut tygodniowo). Obydwu grupom polecono zmniejszenie dziennej diety do 1500–1800 Kcal/dzień (dieta była korygowana przez dietetyka co 14 dni pod kątem włączenia tłuszczu (20–25%), węglowodanów (złożonych, 50–60%) oraz składników białkowych (25-30%). Antropometria (masa ciała, BMI i obwód talii), kortyzol w osoczu, VO2max i 6MWD oceniano przed badaniem i po 12 tygodniach.
Wyniki. Znaczącą różnicę zaobserwowano dzięki testom sparowanym w grupie ćwiczeń i w grupie kriolipolizy w odniesieniu do masy ciała pacjentów, BMI, kortyzolu, VO2max i 6MWT. Na korzyść grupy ćwiczącej wypadło porównanie między grupą ćwiczącą i grupą kriolipolizy po leczeniu, które wykazało bardziej wyraźną istotną statystycznie różnicę (p < 0,05) w odniesieniu do masy ciała pacjentów, BMI, VO2max i 6MWD. Na korzyść grupy kriolipolizy wypadło porównanie pod kątem obwodu talii po leczeniu, które wykazało bardziej wyraźny znaczący spadek w porównaniu z poziomem po leczeniu w grupie wykonującej ćwiczenia. Różnica była nieistotna w odniesieniu do poziomu kortyzolu w grupie wykonującej ćwiczenia i grupie poddawanej kriolipolizie.
Wniosek: Po dodaniu ćwiczeń aerobowych lub kriolipolizy do 12-tygodniowego nadzorowanego planu dietetycznego okazało się, że obie interwencje terapeutyczne mogą pomóc w uzyskaniu poprawy w zakresie odkładania tłuszczu trzewnego, wagi, kortyzolu, VO2max i 6MWT u pacjentów z otyłością trzewną.

Słowa kluczowe
ćwiczenia aerobowe, kriolipoliza, kortyzol, wydolność tlenowa, test 6-minutowego marszu, otyłość trzewna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń i diety na wskaźniki otyłości trzewnej u otyłych kobiet z cukrzycą po menopauzie: badanie porównawcze

Doaa A. Osman, Abdullah M. Al-Shenqiti, Hamada Ahmed Hamada, Mohamed Ibrahim Mabrouk


Doaa A. Osman, Abdullah M. Al-Shenqiti, Hamada Ahmed Hamada, Mohamed Ibrahim Mabrouk – Effect of exercise versus diet on visceral adiposity indicators in obese postmenopausal diabetic women: A comparative study. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 42-48

Streszczenie
Cel. Ocena wpływu ćwiczeń aerobowych w porównaniu z modyfikacją diety na wskaźniki otyłości trzewnej u otyłych kobiet z cukrzycą po menopauzie. Projekt. Prospektywne, randomizowane, kontrolowane badanie porównawcze.
Metody. W badaniu wzięło udział 36 otyłych kobiet z cukrzycą typu 2 po menopauzie. Kobiety zostały losowo podzielone na dwie równe grupy. Grupa ćwicząca wykonywała program ćwiczeń aerobowych przez 8 tygodni (n = 18), podczas gdy grupa dietetyczna zastosowała modyfikację diety przez 8 tygodni (n = 18). U wszystkich kobiet w obu grupach przed i po 8 tygodniach leczenia oceniano parametry antropometryczne, glikemię na czczo (FBG), trójglicerydy (TG), lipoproteiny wysokiej gęstości (HDL) oraz otyłość trzewną.
Wyniki. Wszystkie miary wyników wykazały statystycznie istotną poprawę w obu grupach (p < 0,05), przy statystycznie nieistotnych różnicach między obiema grupami po leczeniu (p > 0,05).
Wniosek. Ćwiczenia aerobowe i modyfikacja diety mają podobny korzystny wpływ na wskaźniki otyłości trzewnej u otyłych kobiet z cukrzycą po menopauzie.
Słowa kluczowe
ćwiczenia aerobowe, modyfikacja diety, wskaźniki otyłości trzewnej, kobiety po menopauzie, cukrzyca, otyłość
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń aerobowych i diety ketogenicznej na otyłe kobiety przed menopauzą z cukrzycą typu 2

Hala M. Hanafy, Mohamed Hassan Mostafa, Nora M. Ramadan


Hala M. Hanafy, Mohamed Hassan Mostafa, Nora M. Ramadan – Effect of aerobic exercise and ketogenic diet on type II diabetic obese pre-menopausal women. Fizjoterapia Polska 2022; 22(1); 160-164

Streszczenie
Cel. Badanie wpływu ćwiczeń aerobowych i diety ketogenicznej na otyłe kobiety przed menopauzą z cukrzycą typu 2.
Metody. Trzydzieści otyłych kobiet przed menopauzą, u których zdiagnozowano cukrzycę typu 2. Kobiety zostały wybrane z przychodni ginekologicznej w szpitalu uniwersyteckim AL Kasr Al Ainy Uniwersytetu w Kairze. Ich BMI wynosiło od 30 do 35 kg/m2, a wiek od 45 do 48 lat. Pacjentki podzielono na dwie równe liczebnie grupy, grupę badaną (A), u której zastosowano ćwiczenia aerobowe, dietę ketogeniczną i doustne leki hipoglikemizujące przepisane przez lekarza, oraz grupę kontrolną (B) leczoną doustnymi lekami hipoglikemizującymi przepisanymi przez lekarza. Poziom glukozy we krwi oceniano na czczo, a wskaźnik masy ciała oceniano na skali wagi i wzrostu przed i po przeprowadzeniu badania przez 4 tygodnie.
Wyniki. Uzyskane wyniki wykazały statystycznie istotny spadek masy ciała, BMI i glikemii na czczo po leczeniu w grupie badanej w porównaniu z wynikami przed leczeniem (p < 0,001), podczas gdy w grupie kontrolnej nie zaobserwowano istotnych zmian. Stwierdzono istotne zmniejszenie masy ciała, BMI i glikemii na czczo w grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną (p > 0,001).
Wniosek. Dieta ketogeniczna i ćwiczenia aerobowe mają znaczący wpływ na zmniejszenie masy ciała, BMI i poziom glukozy we krwi na czczo u otyłych kobiet z cukrzycą typu 2 przed menopauzą.
Słowa kluczowe
cukrzyca typu II, dieta ketogeniczna, ćwiczenia aerobowe, poziom glukozy we krwi na czczo
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń aerobowych na wydolność funkcjonalną i poziom interleukiny-6 po allogenicznym przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych: randomizowane badanie kontrolowane

Mohamed Rafat Borham, Azza Abdelaziz Abdelhady, Gamaleldin Mohamed Fathy, Emad Mohamed Ibrahim

Mohamed Rafat Borham, Azza Abdelaziz Abdelhady, Gamaleldin Mohamed Fathy, Emad Mohamed Ibrahim – Effect of aerobic exercise on functional capacity and interleukin-6 level post allogeneic hematopoietic stem cell transplantation: A randomized controlled trial. Fizjoterapia Polska 2022; 22(1); 100-107

Streszczenie
Wprowadzenie. Transplantacja hematopoetycznych komórek macierzystych jest powszechnie stosowaną metodą lecznicza nowotworów krwi i przypadków niewydolności szpiku kostnego. Cel. Badanie wpływu ćwiczeń aerobowych na wydolność funkcjonalną i poziom interleukiny-6 u pacjentów po allogenicznym przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Projekt. Model quasi-eksperymentalny, randomizowany, z pojedynczą ślepą próbą. Miejsce. Przychodnia Nasser Institute zajmująca się przeszczepem szpiku kostnego i centralny szpital Belqas. Metody. Czterdzieści kobiet z przewlekłą chorobą przeszczep-przeciwko-gospodarzowi po allotransplantacji hematopoetycznych komórek macierzystych, w wieku od 20 do 30 lat i wskaźniku masy ciała od 18,5 do 24,9 kg/m2, zostało losowo przydzielonych do dwóch równych grup (n = 20) (A i B). Grupa badana (A) uczestniczyła w nadzorowanym programie ćwiczeń aerobowych o umiarkowanej intensywności, z wynikiem 12-14 w skali Borga dla odczuwanego wysiłku, wraz z określonym schematem leczenia, podczas gdy grupa kontrolna (B) była poddawana tylko rutynowemu leczeniu. Program ćwiczeń obejmował 40 minut na rowerze stacjonarnym, z rozgrzewką i chłodzeniem trwającymi po 5 minut, oraz 30 minut fazy aktywnej, 3 razy w tygodniu przez 3 miesiące. Zarówno wydolność funkcjonalna, mierzona testem 6-minutowego marszu (6MWT), jak i poziom interleukiny-6 we krwi były oceniane przed rozpoczęciem treningu aerobowego i rutynowego leczenia oraz po 3 miesiącach interwencji. Wyniki. Analiza wykazała znaczny wzrost (P < 0,001) przebytej odległości i wyniku testu 6MWT w grupie (A) w porównaniu z grupą kontrolną (B). W grupie A nastąpił spadek poziomu interleukiny-6 większy niż w grupie (B), jednak nie był on statystycznie istotny (P = 0,52). Wniosek. Trening aerobowy może być korzystny w zwiększaniu wydolności funkcjonalnej.
Słowa kluczowe
przeszczep komórek macierzystych, choroba przeszczep-przeciwko-gospodarzowi, ćwiczenia aerobowe, interleukina-6, test 6-minutowego marszu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń oporowych oraz aerobowych na zmęczenie związane z rakiem i odporność u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej: randomizowane badanie kontrolowane

Lamiaa Said Tolb, Amal Mohammed Abd El Baky, Hany Mohamed Elgohary, Yasser Mostafa El Kerm

Lamiaa Said Tolb, Amal Mohammed Abd El Baky, Hany Mohamed Elgohary, Yasser Mostafa El Kerm – Resistance versus aerobic exercises on cancer related fatigue and immunity in breast cancer patients undergoing adjuvant chemotherapy: A randomized controlled study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 220-225

Streszczenie
Cel. Porównanie wpływu ćwiczeń oporowych i aerobowych na zmęczenie związane z rakiem i odporność u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej.
Metody. 60 pacjentek w wieku od 30 do 60 lat, u których zdiagnozowano raka piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej, skarżących się na zmęczenie związane z rakiem i obniżoną odporność, zostało wybranych z oddziału onkologii w Instytucie Badań Medycznych w Aleksandrii i podzielonych losowo na dwie równe liczebnie grupy; Grupa (A) wykonywała ćwiczenia oporowe przez 3 miesiące, Grupa (B) wykonywała ćwiczenia aerobowe przez 3 miesiące. Przed leczeniem, po 6 tygodniach i po 3 miesiącach leczenia dokonano oceny za pomocą skali oceny zmęczenia (FAS), u wszystkich pacjentów wykonano test poziomu hemoglobiny (Hb) pod kątem zmęczenia oraz badanie białych krwinek (WBCS) pod kątem odporności.
Wyniki. Porównanie obu grup po leczeniu wykazało statystycznie istotne zmniejszenie FAS oraz poprawę Hb i WBCS (p = 0,0001) na korzyść grupy (B).
Wniosek. Ćwiczenia aerobowe są skuteczniejsze niż ćwiczenia oporowe w przypadku zmęczenia związanego z rakiem i odporności u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej.
Słowa kluczowe
zmęczenie związane z rakiem, odporność, ćwiczenia aerobowe, ćwiczenia oporowe, chemioterapia uzupełniająca
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2