Wstęp. Do najczęstszych urazów stawu skokowego u siatkarzy zaliczamy skręcenia. Dochodzi do nich często podczas fazy wyskoku i lądowania. Uraz może doprowadzić do zaburzeń proprioceptywnych oraz powodować zaburzenia stabilności. Celem pracy było przedstawienie wpływu indywidualnego programu ćwiczeń na poprawę stabilności i propriocepcji u pacjenta po przebytym skręceniu stawu skokowo-goleniowego.

Materiały i metody. Badaniem objęto 20-letnią pacjentkę po skręceniu stawu skokowo-goleniowego prawego. Pacjentka aktywnie uprawiająca siatkówkę w wywiadzie zgłaszała uczucie niestabilności stawu oraz przewlekle występujące okresowo dolegliwości bólowe. Po przeprowadzeniu obiektywnej oceny stabilności i propriocepcji za pomocą diagnostyczno-terapeutycznego systemu pomiarowego z platformą stabilometryczną i kamerą 3D pacjentka została poddana indywidualnemu programowi ćwiczeń. Deklarowała również poziom bólu w skali VAS na 6.

Wyniki. Początkowa ogólna stabilność pacjentki, określana jako powierzchnia elipsy, poprawiła się z 337,04 mm² na 190,94 mm². Propriocepcja, określana jako średni błąd śledzenia ATE, zmieniła się z 21,78% na 21,17% dla lewej kończyny dolnej oraz z 38,52% na 27,43% dla prawej kończyny dolnej. Poziom bólu w skali VAS zmniejszył się do 4.

Wnioski. Przeprowadzony program ćwiczeń wpłynął pozytywnie na poprawę stabilności i propriocepcji, a także zmniejszył poziom odczuwanych przewlekłych dolegliwości bólowych stawu.

skręcenie stawu skokowego, stabilność, propriocepcja, uraz, ćwiczenia