Wpływ zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na efekty rehabilitacji chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym

Katarzyna Bogacz, Anna Szczegielniak, Jacek Łuniewski, Bartosz Pańczyszak, Aleksandra Kucińska, Hanna Piekarska, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak

Katarzyna Bogacz et al. – The Impact of Thoracic Physiotherapy Procedures on Rehabilitation Outcomes in Patients after Coronary Artery Bypass Grafting –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 26-36

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4318Q2M

Streszczenie
Wstęp. Pomostowanie aortalno-wieńcowe wykonane przez sternotomię pośrodkową często prowadzi do zaburzeń postawy ciała, ograniczenia ruchomości klatki piersiowej oraz dysfunkcji przepony, co może negatywnie wpływać na czynność wentylacyjną płuc i tolerancję wysiłku. Uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej o zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę może zwiększać efektywność usprawniania chorych po CABG.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na postawę ciała, czynność wentylacyjną płuc oraz tolerancję wysiłku u chorych po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metody badan. Badaniami objęto 80 chorych (28 kobiet, 52 mężczyzn) po zabiegu OPCAB, zakwalifikowanych do II etapu rehabilitacji kardiologicznej. Pacjentów losowo podzielono na grupę badaną (I) i kontrolną (II). Obie grupy realizowały 3-tygodniowy standardowy program rehabilitacji kardiologicznej, natomiast w grupie badanej dodatkowo zastosowano ćwiczenia poprawiające postawę ciała, ruchomość klatki piersiowej oraz techniki terapii manualnej przepony. Przed i po fizjoterapii oceniano postawę ciała, tor oddychania, parametry spirometryczne oraz tolerancję wysiłku w teście 6-minutowego marszu. Do analizy statystycznej zastosowano ANOVA z powtarzanymi pomiarami.
Wyniki. Po fizjoterapii w obu grupach odnotowano istotną poprawę czynności wentylacyjnej płuc oraz tolerancji wysiłku (p < 0,05). W grupie badanej stwierdzono istotnie większy zakres zmian w zakresie postawy ciała, funkcji przepony, parametrów spirometrycznych oraz wartości MET w teście 6-minutowego marszu w porównaniu z grupą kontrolną.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę stanowią wartościowe uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej u chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym, przyczyniając się do poprawy funkcji oddechowej i tolerancji wysiłku.
Słowa kluczowe
pomostowanie aortalno-wieńcowe, rehabilitacja kardiologiczna, fizjoterapia oddechowa, przepona, tolerancja wysiłku, 6-MWT
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu na ergometrze rowerowym na wydolność funkcjonalną w fazie I u pacjentów po operacji zastawkowej serca – randomizowane badanie kontrolowane

Deepa, Senthil kumar T, Yogeshwari R, Sridevi S, Venkatesh N

 

Deepa, Senthil kumar T, Yogeshwari R, Sridevi S, Venkatesh N – Effects of bicycle ergometer training on functional capacity in phase I among heart valve surgery patients – a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 89-94

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D1979F3

Streszczenie
Wprowadzenie. Choroby zastawek serca oraz ich leczenie chirurgiczne, w tym naprawa lub wymiana, stanowią coraz większy odsetek schorzeń układu sercowo-naczyniowego na świecie. Pacjenci po operacji zastawkowej w fazie I często doświadczają bólu, zmęczenia, obniżonego łaknienia, lęku oraz zaburzeń snu, co ogranicza ich aktywność fizyczną. Trening na ergometrze rowerowym w pozycji siedzącej stanowi skuteczną alternatywę w wczesnej rehabilitacji pooperacyjnej.
Cel. Porównanie skuteczności programu ćwiczeń na ergometrze rowerowym z rutynowym protokołem ćwiczeń w zakresie poprawy wydolności funkcjonalnej w fazie I rehabilitacji kardiologicznej.
Metodyka. Do badania włączono 23 pacjentów w wieku 30–60 lat po operacji zastawki serca, z saturacją spoczynkową powyżej 90% i niskim profilem ryzyka (frakcja wyrzutowa lewej komory > 50%). Pacjentów losowo przydzielono do grupy kontrolnej (n = 12) i badawczej (n = 11). Grupa kontrolna otrzymała standardową opiekę, natomiast grupa badawcza – standardową opiekę oraz trening na ergometrze rowerowym przez 20 minut dwa razy dziennie, począwszy od trzeciej doby pooperacyjnej aż do wypisu. Obie grupy poddano testowi sześciominutowego marszu przed i po interwencji. W trakcie treningu monitorowano odpowiedzi fizjologiczne: tętno (HR), ciśnienie tętnicze (BP) i saturację tlenu (SpO2).
Wyniki. Charakterystyka wyjściowa obu grup była podobna. W obu grupach odnotowano wzrost dystansu pokonanego w teście sześciominutowego marszu po zakończeniu treningu, przy czym średnia różnica była istotnie większa w grupie badawczej (365,5 ± 46,3) w porównaniu do grupy kontrolnej (266,7 ± 40,1), p ≤ 0,05. W grupie badawczej odnotowano również istotne zmniejszenie spoczynkowej częstości akcji serca (p = 0,048), szczytowej częstości akcji serca (p = 0,010) oraz subiektywnego odczucia wysiłku (p = 0,04).
Wnioski. Trening na ergometrze rowerowym istotnie poprawia wydolność funkcjonalną w porównaniu ze standardową opieką i jest wykonalny oraz korzystny w fazie I rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów po operacji zastawkowej serca.
Słowa kluczowe
rehabilitacja kardiologiczna, wymiana zastawki, ergometr rowerowy, test sześciominutowego marszu, wydolność funkcjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie interaktywnych gier konsolowych w rehabilitacji kardiologicznej: badanie pilotażowe

Kamil Szcześniak, Iwona Sarna, Anna Mierzyńska, Rafał Dąbrowski, Edyta Smolis-Bąk

 

Kamil Szcześniak, Iwona Sarna, Anna Mierzyńska, Rafał Dąbrowski, Edyta Smolis-Bąk– The application of console games – exergames in cardiac rehabilitation: a pilot study. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 182-191

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20AR1N

Streszczenie
Wprowadzenie. Zbyt wiele osób unika regularnej aktywności fizycznej, dlatego podejmowane są różne strategie mające na celu zwiększenie ich motywacji. W ostatnich latach zyskały popularność ćwiczenia z wykorzystaniem gier konsolowych, tzw. exergames.
Cele pracy. Czy exergames są przydatne w rehabilitacji kardiologicznej? Jaki jest odbiór systemu ActivLife przez pacjentów? Czy można bezpiecznie wykorzystywać ActivLife z pacjentami kardiologicznymi?
Materiał i metodyka. W badaniu wzięli udział pacjenci skierowani na wczesną, poszpitalną rehabilitację stacjonarną. Wszyscy uczestnicy brali udział w treningu wytrzymałościowym na cykloergometrach oraz w ćwiczeniach fitness (dynamiczne, rozciąganie, koordynacja, równowaga) z elementami treningu oporowego 5 razy w tygodniu. W grupie testowej program rehabilitacyjny został uzupełniony o trening z wykorzystaniem sprzętu ActivLife. Treningi odbywały się codziennie, 5 razy w tygodniu. Obejmowały one program treningowy składający się z 7 ćwiczeń rozwijających zdolności motoryczne: koordynację, siłę i równowagę w formie aktywności podobnych do tradycyjnych ćwiczeń – przysiady, zgięcia boczne, ruchy w trzech płaszczyznach kończyn górnych oraz odchylenia tułowia w płaszczyźnie strzałkowej. Treningi trwały od 15 do 20 minut.
Wyniki. Po rehabilitacji zauważono znaczącą poprawę tolerancji wysiłku u pacjentów w obu grupach w następujących testach: 6MWT [m] – grupa testowa: 369 vs 426, p < 0,05, grupa kontrolna: 341 vs 434, p < 0,001; test siły mięśni kończyn dolnych (liczba powtórzeń / 30 s) wynosił: grupa testowa: 11,4 vs 13,6, p < 0,001, grupa kontrolna: 9,9 vs 13,1, p < 0,001 oraz w teście Up & Go [s]: grupa testowa 7,8 vs 6,7, p < 0,01, grupa kontrolna 8,4 vs 7,3, p < 0,01.
Wnioski. Interaktywne gry konsolowe są oceniane przez pacjentów z problemami kardiologicznymi jako atrakcyjna, bezpieczna i użyteczna metoda ćwiczeń. Trening z wykorzystaniem sprzętu ActivLife okazał się równie efektywny jak tradycyjne ćwiczenia.
Słowa kluczowe:
exergames, rehabilitacja kardiologiczna, fizjoterapia, ćwiczenia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wczesna fizjoterapia u pacjentów po implantacji mechanicznego wspomagania krążenia lewej komory serca

Katarzyna Gubała, Mariusz Stachowiak, Joanna Foik-Potęga, Karina Drżał, Agnieszka Biełka, Miłosz Cimcioch, Agnieszka Gaponik, Piotr Przybyłowski, Michał O. Zembala


Katarzyna Gubała, Mariusz Stachowiak, Joanna Foik-Potęga, Karina Drżał, Agnieszka Biełka, Miłosz Cimcioch, Agnieszka Gaponik, Piotr Przybyłowski, Michał O. Zembala – Early physical rehabilitation in left ventricular assist device recipients. Fizjoterapia Polska 2022; 22(3); 122-129

Streszczenie

Informacje wprowadzające. Zastosowanie urządzeń wspomagających pracę lewej komory stanowi znaczący postęp w terapii pacjentów ze schyłkową niewydolnością serca. Wczesna rehabilitacja pacjentów, którym wszczepiono urządzenie wspomagające pracę lewej komory, jest kluczowa i powinna zostać wdrożona jak najszybciej. Celem pracy była ocena wyników i ustalenie algorytmu wczesnej rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów ze schyłkową niewydolnością serca, którym wszczepiono urządzenia wspomagające pracę lewej komory o ciągłym przepływie (CF-LVAD).
Metody. Badanie zostało zaprojektowane jako badanie prospektywne, jednoośrodkowe, obserwacyjne i objęło 68 pacjentów, którzy przeszli fizjoterapię we wczesnym stadium po wszczepieniu CF-LVAD w naszej placówce w latach 2017-2020. Sesje terapeutyczne odbywały się na Oddziale Intensywnej Terapii oraz na Oddziale Kardiochirurgii. Algorytm sesji fizjoterapeutycznych obejmował wczesną mobilizację,naukę przemieszczania i zmian pozycji, ćwiczenia oddechowe i krążeniowe oraz treningi na ergometrze rowerowym.
Wyniki. Średni całkowity czas hospitalizacji badanej grupy wynosił 34,5 dnia. Odnotowano istotną statystyczną korelację między wiekiem a wynikiem uzyskanym w treningu rowerowym (p = 0,0007) oraz między wiekiem a usamodzielnianiem się (p = 0,03) oraz między czasem pierwszej pionizacji a całkowitym czasem hospitalizacji (p = 0,001). Nie stwierdzono istotnych statystycznie korelacji pomiędzy BMI a wynikiem uzyskanym w treningu rowerowym (p = 0,64).
Wniosek. U osób, którym wszczepiono CF-LVAD jak najszybsze rozpoczęcie fizjoterapii jest bezpieczne, skuteczne i przyczynia się do znacznego skrócenia całkowitego czasu hospitalizacji. Młodsi pacjenci osiągają lepsze wyniki w treningu rowerowym i teście 6-minutowego marszu.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, urządzenie wspomagające pracę lewej komory o ciągłym przepływie, niewydolność serca, mechaniczne wspomaganie krążenia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wczesnej i późnej rehabilitacji na wydolność chorych po przebytym zawale serca w pierwszym roku po zabiegu

Dorota Fudalej, Zbigniew Nowak, Michał Plewa

Dorota Fudalej, Zbigniew Nowak, Michał Plewa – Influence of coronary artery bypass grafting (CABG) procedure and inpatient (phase 1) and outpatient (phase 2) cardiac rehabilitation on functional capacity in patients post myocardial infarction (MI) within first 12 months after the procedure. Fizjoterapia Polska 2002; 2(4); 285-289

Streszczenie
Wstęp. Przedmiotem badań była ocena wpływu kompleksowego postępowania polegającego na chirurgicznej rewaskularyzacji serca (CABG), a następnie wczesnej (wewnątrz szpitalnej) oraz późnej (prowadzonej w ośrodku rehabilitacyjnym) rehabilitacji, na wydolność fizyczną chorych z przewlekłą chorobą wieńcową. Materiał i metody. Badaniami objęto 54 mężczyzn w wieku 34-67 lat (x = 53 ± 8,4), których włączono do ćwiczeń w pierwszej dobie po CABG. Dalsze postępowanie polegało na siedmiodniowym cyklu rehabilitacji szpitalnej oraz ćwiczeniach poszpitalnych składających się z zajęć grupowych na sali gimnastycznej oraz z 16 cykli treningów interwałowych na cykloergometrze. Wyniki i wnioski. Porównywano wyniki próby wysiłkowej przed zabiegiem, w 6 i 12 miesięcy po CABG. Uzyskano istotną poprawę wydolności chorych. Wykazano również dobrą tolerancję ćwiczeń według tak dobranego modelu.

Słowa kluczowe:
pomosty aortalno-wieńcowe, rehabilitacja, tolerancja wysiłkowa

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Korelacja wyników trójstopniowej próby marszowej i próby wysiłkowej na bieżni w ocenie wydolności fizycznej pacjentów po wszczepieniu pomostów aortalnowieńcowych (CABG)

Edyta Smolis-Bąk, Barbara Kazimierska, Rafał Dąbrowski, Ilona Kowalik, Hanna Szwed

Edyta Smolis-Bąk, Barbara Kazimierska, Rafał Dąbrowski, Ilona Kowalik, Hanna Szwed – Usefulness of three-stage walking test for evaluation of physical capacity on the basis of correlation with exercise treadmill test results in patients after CABG surgery. Fizjoterapia Polska 2008; 8(1); 43-50

Streszczenie
Wstęp. Skrócenie pobytu w szpitalu pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych rodzi potrzebę opracowania wiarygodnych metod oceny ich wydolności. Cel badań: 1. Ocena wydolności pacjentów rehabilitowanych po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych (CABG). 2. Korelacja wyników testu wysiłkowego na bieżni i trójstopniowej próby marszowej. Materiał i metody. Do badań włączono 71 mężczyzn w wieku 35-75 lat zakwalifikowanych do CABG, z frakcją wyrzutową powyżej 40%, u których nie występowały groźne zaburzenia rytmu i przewodzenia. Badani podlegali kompleksowemu programowi rehabilitacji. Przed (badanie 1) i 3 miesiące po operacji (badanie 2) przeprowadzono: 1. Zmodyfikowaną trójstopniową próbę marszową wg Bassey oraz próbę wysiłkową na bieżni ruchomej wg protokołu Bruce’a. Oceniano: koszt energetyczny E [kJ/ml], osiągane obciążenie w MET, pochłanianie tlenu VO2 [ml/min/kg], tetno tlenowe HRO2 [ml/skurcz serca]. Wyniki. Po 3 miesiącach po CABG wystąpiła znamienna statystycznie poprawa we wszystkich badanych parametrach (E, METSs, VO2, HRO2). Wyniki próby wysiłkowej były statystycznie lepsze niż próby marszowej (p<0,001). Zaobserwowano korelację wartości tętna tlenowego (r=0,63) i kosztu energetycznego (r=0,51) po 3 miesiącach pomiędzy wynikami próby wysiłkowej a marszowej w tempie dowolnym. Wnioski. Trójstopniowa próba marszowa może być wykorzystana w ocenie wydolności fizycznej i jako uzupełnienie oceny klinicznej pacjentów rehabilitowanych po CABG.
Słowa kluczowe
pomosty aortalno-wieńcowe, rehabilitacja kardiologiczna, próba marszowa, próba wysiłkowa, VO2

Spadek masy ciała u chorych kardiologicznych po treningu na cykloergometrze rowerowym

Witold Pawełczyk, Iwona Kulik-Parobczy, Tomasz Sirek, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Jan Szczegielniak

W. Pawełczyk, I. Kulik-Parobczy, T. Sirek, J. Łuniewski, K. Bogacz, J. Szczegielniak – Spadek masy ciała u chorych kardiologicznych po treningu na cykloergometrze rowerowym. FP 2013; 13(3); 22-27

Streszczenie
Wstęp. Podczas wysiłku fizycznego proces wytwarzania ciepła nasila się z powodu przyspieszenia procesów metabolicznych, zmierzających do dostarczenia energii dla pracujących mięśni. Około 75-80% energii wytwarzanej przez mięśnie podczas wysiłku fizycznego przekształca się w energię cieplną, pozostałe 20-25% wykorzystywane jest na pracę mechaniczną. Intensywny wysiłek zwiększa sekrecję potu i udział parowania potu w eliminacji nadmiaru ciepło z organizmu prowadząc do stopniowego obniżenia masy ciała.
Problem spadku masy ciała związany z utratą wody u ćwiczących był przedmiotem licznych opracowań. Do lej pory obliczono średnie wartości spadku masy ciała na skutek pocenia w spoczynku oraz podczas uprawiania niektórych dyscyplin sportowych. Opracowano również szczegółowe zalecenia odnośnie nawadniania organizmu w trakcie dużych wysiłków fizycznych u sportowców. Brak jednak kompleksowych opracowań dotyczących utraty wody u chorych poddanych wysiłkowi fizycznemu w trakcie fizjoterapii stacjonarnej, w rym u chorych po zawale mięśnia sercowego, w trakcie intensywnego usprawniania.
Cel pracy. Celem pracy była ocena spadku masy ciała u chorych po zawale serca w trakcie intensywnego usprawniania obejmującego trening na cykloergometrze rowerowym. Postanowiono także ocenić, czy uzupełnianie płynów przez chorych jest proporcjonalne do strat związanych z obniżeniem masy ciała po treningu rowerowym.
Materał i metody badań. W badaniach wzięło udział 47 losowo wybranych chorych (12 kobiet, 36 mężczyzn) leczonych w Dziale Usprawniania Leczniczego Szpitala Specjalistycznego MSW w Głuchołazach.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, utrata wody

Artykuł dostępny tylko w j. polskim

Analiza świadczeń udzielanych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Krzysztof Mirecki,
Jan Szczegielniak

K. Wojciechowski, M. Kiljański, K. Mirecki, J. Szczegielniak – Analysis of intramural cardiac rehabilitation services. FP 2015; 15(2); 100-108

Streszczenie
Celem pracy jest próba charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych chorych.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez pięć oddziałów rehabilitacji kardiologicznej posiadających zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 56-75 lat (68,02% ogółu badanych).
Analiza badań wykazała, że najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „ niewydolności serca nieokreślonej” (58,04% ogółu materiału badawczego).
Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowił 76,75% ogółu badanych chorych.
Stwierdzono, że zdecydowaną większość chorych poddawanych rehabilitacji kardiologicznej stanowili mężczyźni (67,17% ogółu).

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, rozpoznania główne, tryb wypisu

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ kontrolowanego treningu fizycznego na poziom NT-pro BNP i frakcje wyrzutową lewej komory serca u chorych po ostrym incydencie wieńcowym

Ireneusz Jurczak, Katarzyna Dudek, Ksenia Jurczak, Robert Irzmański

I. Jurczak, K. Dudek, K. Jurczak, R. Irzmański – Impact of controlled physical exercise on NT-proBNP level and ejection fraction in patients with acute coronary disease – original paper. FP 2016; 16(3); 58-66

Streszczenie

Wstęp. Cel – ocena efektów kontrolowanego treningu fizycznego na poziom NT-proBNP i frakcję wyrzutową lewej komory serca w zależności od czasu i rodzaju treningu fizycznego.
Materiał i metody. Do badań włączono 83 chorych. Dwie grupy uczestniczyły w dwu- i czterotygodniowych treningach interwałowych na cykloergometrach rowerowych oraz w ćwiczeniach ogólnousprawniających. Grupa kontrolna poddana była jedynie treningowi ogólnousprawniającemu. We wszystkich grupach wykonano test immunoenzymatyczny celem oceny poziomu NT-proBNP oraz badanie echokardiograficzne celem oceny frakcji wyrzutowej.
Wyniki. Zaobserwowano zmiany poziomu NT-proBNP oraz parametrów echokardiograficznych. W grupie 1, po dwóch tygodniach treningu, wartości NT-proBNP zmniejszyły się o 13.2%. W tej samej grupie, wartość EF istotnie wzrosła z 51,23% do 51,95%. W grupie 2, po czterech tygodniach usprawniania, stwierdzono spadek poziomu NT-proBNP o 29%. Wartość EF istotnie wzrosła, z 50,62% do 51,69%. Końcowe wartości NT-proBNP w grupie kontrolnej w porównaniu z wartościami początkowymi zmniejszyły się o 3,9%. Zaobserwowano również nieistotny wzrost EF z 47,06% do 47,13%.
Wnioski. Wyniki badań wskazują, że kontrolowany trening fizyczny w ramach rehabilitacji kardiologicznej zmniejsza poziom NT-proBNP, a także poprawia frakcję wyrzutową lewej komory serca u chorych po ostrym incydencie wieńcowym.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, peptydy natriuretyczne, frakcja wyrzutowa, ostre zespoły wieńcowe

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim