Postępowanie fizjoterapeutyczne w zapaleniu gęsiej stopki – studium przypadku

Radosław Kocent, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska

Radosław Kocent, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska – Physiotherapeutic procedure in goose foot inflammation – case study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 204-210

Streszczenie
Cel pracy. Artykuł przedstawia kompleksowe postępowanie rehabilitacyjne w zapaleniu kaletki maziowej gęsiej stopki. Na wstępie przybliżono przyczynyzapalenia oraz jego objawy.
Materiał i metodyka. Badanie przeprowadzono na konkretnym przypadku. W tekście opisano ocenę pacjenta oraz zalecenia fizjoterapeutyczne w leczeniu schorzenia. Z dziedziny kinezyterapii przedłożono zalecenia w postaci ćwiczeń rozciągających mięśnie skrócone tworzące gęsią stopkę, jak również wzmacniających grupę mięśni działających jako aparat stabilizujący kolano. Przedłożony został ważny aspekt pracy technikami mięśniowo-powięziowymi. Z zabiegów fizykoterapeutycznych w rehabilitacji zapalenia gęsiej stopki opisane zostały zabiegi krioterapii, laseroterapii oraz sonoterapii. W artykule zwrócono również uwagę na efektywność leczenia dzięki połączeniu fizykoterapii, kinezyterapii, masażu funkcyjnego oraz reedukacji chodu i biegu. Poruszono również temat edukacji pacjenta w celach profilaktyki zapobiegania nawrotom urazu.
Wyniki. Terapię stosowano przez okres czterech tygodni. Do domu zlecono pozycje ułożeniowe podczas odpoczynku i snu, ćwiczenia, chód w nowo wyuczonym, prawidłowym wzorcu oraz unikanie błędów treningowych. Po zakończeniu leczenia ból całkowicie ustąpił, a pacjent wrócił do pełnej aktywności.
Wnioski. Fizykoterapia, kinezyterapia, masaż oraz rzetelne stosowanie się chorego do zaleceń terapeuty przynosi efekt ustąpienia dolegliwości i pełnego powrotu do różnego rodzaju aktywności.
Słowa kluczowe:
zapalenie gęsiej stopy, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ fizjoterapii na tolerancję wysiłku u chorych po przebytym COVID-19

Klaudia Pompka, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Krystyna Rasławska, Ewa Jach, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak

Klaudia Pompka, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Krystyna Rasławska, Ewa Jach, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak – Influence of physiotherapy on exercise tolerance in patients after COVID-19. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 182-189

Streszczenie
Pacjenci po ciężkiej chorobie COVID-19 potrzebują efektywnego leczenia oraz pełnej opieki medycznej. Ważnym aspektem pomyślnego powrotu do zdrowia jest wdrożenie kompleksowej rehabilitacji. Rehabilitacja dla ozdrowieńców ma na celu przede wszystkim przywrócenie lub poprawę prawidłowej czynności układu oddechowego, zmniejszenie nasilenia objawów choroby oraz zaburzeń związanych z chorobami współistniejącymi, a także zwiększenie wydolności fizycznej organizmu. Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu treningów wydolnościowych na tolerancję wysiłku fizycznego, z wykorzystaniem testu 6-minutowego marszu u pacjentów po przebytej chorobie COVID-19. Materiał i metody badań. Zbadano 30 chorych po przebytym COVID-19, w tym 12 kobiet (40%) i 18 mężczyzn (60%) w wieku od 35 do 75 lat. Średnia wieku w grupie badanej wynosiła 55 lat, SD = 10,9. U wszystkich badanych przed rehabilitacją przeprowadzono test 6-minutowego marszu (6MWT) celem zakwalifikowania do odpowiedniego modelu rehabilitacji. Analizowano następujące parametry: czas testu, przebyty dystans, ciśnienie skurczowe, ciśnienie rozkurczowe, tętno, a także przyczyny zakończenia testu.
U wszystkich pacjentów wdrożono program rehabilitacji chorych po przebytym COVID-19, który wszedł w życie na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 lipca 2020 r.  (Dz.U. poz. 1246) w sprawie programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji leczniczej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19.  Dystans w teście 6-minutowego marszu w całej grupie badanej po rehabilitacji zwiększył się średnio o 11,8%. Analizując przedstawione wyniki badań opisujące wpływ treningów wydolnościowych na tolerancję wysiłku u pacjentów po chorobie COVID-19, nie stwierdzono istotnie statystycznych różnic pomiędzy grupą wiekową < 55 lat a grupą wiekową ≥ 55 lat.
Wnioski. 1. 3-tygodniowy program rehabilitacji po przebytym COVID-19, którego podstawą był trening wydolnościowy oparty o ćwiczenia na cykloergometrze rowerowym, korzystnie wpływa na tolerancję wysiłku u pacjentów mierzoną na podstawie dystansu podczas 6-minutowego marszu (6MWT).  2. W analizowanej pracy zaobserwowano istotną poprawę u chorych ≥ 55 lat, którzy podczas wyjściowego 6MWT osiągnęli najkrótszy dystans.
Słowa kluczowe:
COVID-19, fizjoterapia, tolerancja wysiłku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ magnetostymulacji na stopień nietrzymania moczu u kobiet po menopauzie

Robert Kowalski, Joanna Kałuża-Pawłowska, Marek Kiljański

Robert Kowalski, Joanna Kałuża-Pawłowska, Marek Kiljański – The impact of magnetostimulation on the level of urinary incontinence among women after menopause. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 58-69

Streszczenie
Nietrzymanie moczu (NM) to według definicji ICS „każda niekontrolowana utrata moczu”. Wśród szeroko pojętej definicji wyróżnia się różne postacie NM: wysiłkowa, nagląca, z przepełnienia, mieszana, przejściowa, moczenie nocne oraz inne typy NM. Najczęstszą postacią wśród wymienionych jest typ wysiłkowego nietrzymania moczu oraz postać mieszana.
Ze względu na złożony charakter problemu NM istnieje wiele metod diagnostyki i leczenia inkontynencji. W leczeniu zachowawczym powszechnie stosuje się ćwiczenia mięśni dna miednicy, fizykoterapię (w tym pole magnetyczne) i terapię behawioralną. Cel pracy. Celem pracy jest analiza i ocena wpływu magnetostymulacji oraz ćwiczeń dna miednicy na stopień nietrzymania moczu u kobiet po menopauzie. Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono u 30 kobiet w wieku 45–67 lat (średnia ± 56) leczonych z powodu NM w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej im. Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Sieradzu na Oddziale Rehabilitacyjnym. Pacjentki zostały podzielone na dwie grupy po 15 osób. W grupie 1 badane zostały poddane magnetostymulacji oraz wykonywały ćwiczenia mięśni dna miednicy. W grupie 2 wykonywały tylko ćwiczenia mięśni dna miednicy. Pacjentki zostały poddane dwukrotnemu badaniu ankietowemu, przed rozpoczęciem i po 3-tygodniowej terapii. W badaniu wykorzystano dwie różne ankiety (A i B) opracowane na podstawie kwestionariusza Gaudenza.
Wyniki. Na podstawie analizy danych z ankiet uzyskano następujące wyniki: w grupie 1 poprawa dotyczyła: zmniejszenia częstości epizodów NM i częstotliwości mikcji, zmniejszenia ilości „gubionego moczu” i intensywności NM w oparciu o codzienną aktywność fizyczną, wydłużenia czasu możliwości opanowania parcia na mocz oraz poprawy jakości życia badanych kobiet. W grupie 2 poprawę odnotowano w ocenie inkontynencji na podstawie subiektywnych odczuć pacjentki. Wszystkie wyniki analizy danych z ankiet były nieistotne statystycznie.
Wnioski. Z przeprowadzonej analizy wyników sformułowano poniższe wnioski: 1. Terapia skojarzona magnetostymulacji z ćwiczeniami dna miednicy wywołuje korzystniejszy efekt terapeutyczny niż stosowanie samych ćwiczeń. 2. Subiektywna ocena ankietowanych na temat poprawy dolegliwości związanych z NM przemawia na korzyść terapii z wykorzystaniem stymulacji polem magnetycznym. 3. Najczęstszym rodzajem inkontynencji u badanych kobiet po menopauzie była postać wysiłkowa. 4. Terapia z programem 3-tygodniowej stymulacji polem magnetycznym podnosi poziom zadowolenia z terapii oraz poprawia samopoczucie osób z NM.
Słowa kluczowe:
nietrzymanie moczu, magnetostymulacja, menopauza, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena tętna treningowego u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP)

Ewa Jach, Igor Świerkowski, Piotr Kęsicki, Katarzyna Bogacz, Marcin Krajczy, Krystyna Rasławska, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak

Ewa Jach, Igor Świerkowski, Piotr Kęsicki, Katarzyna Bogacz, Marcin Krajczy, Krystyna Rasławska, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak – Assessment of training heart rate in patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD). Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 6-12

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena tętna treningowego u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w SP ZOZ Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach im. św. Jana Pawła II na oddziale rehabilitacji pulmonologicznej. W badaniu wzięło udział 205 osób. Każdy pacjent włączony do badania był chory na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Grupę stanowiło 100 kobiet oraz 105 mężczyzn. Do próby kwalifikowane były osoby z modelu rehabilitacji A oraz B. 155 osób należało do modelu B, a 50 osób do modelu A, natomiast średnia wieku wynosiła 55 lat. U chorych przeprowadzany był test 6-minutowego marszu przed oraz po rehabilitacji. W badaniach zostały uwzględnione następujące dane: tętno maksymalne z testu marszowego, tętno maksymalne pacjenta oraz tętno spoczynkowe.
Wyniki. 121 pacjentów osiągnęło przed rehabilitacją wynik % powyżej 70% wartości określających zależność tętna uzyskanego w teście 6MWT do tętna submaksymalnego, co stanowi 60% wszystkich badanych. Natomiast średnia wartość tej zależności wśród wszystkich chorych wynosiła 74,69%. 143 pacjentów osiągnęło wynik % po rehabilitacji powyżej 70% wartości określających zależność tętna uzyskanego w teście 6MWT do tętna submaksymalnego, co stanowi 70% wszystkich badanych. Natomiast średnia wartość tej zależności wśród wszystkich chorych wynosiła 79,19%. 205 pacjentów osiągnęło wynik % przed rehabilitacją powyżej 70% wartości określających zależność tętna uzyskanego w teście 6MWT do tętna submaksymalnego, co stanowi 99,51% wszystkich badanych. Natomiast średnia wartość tej zależności wśród wszystkich chorych wynosiła 92%. Ilość pacjentów, którzy przed rehabilitacją osiągnęli powyżej 70% wartości określających zależność tętna uzyskanego w teście 6MWT do tętna submaksymalnego, wynosiła 100% wszystkich badanych. Natomiast średnia wartość tej zależności wśród wszystkich chorych wynosiła 90,15%.
Wnioski. 1. Tętno maksymalne osiągane przez chorych w trakcie testu 6-minutowego marszu odpowiada tętnu maksymalnemu przed rehabilitacją u 60% pacjentów, natomiast po rehabilitacji u 70% pacjentów.
2. Tętno maksymalne osiągane przez chorych w trakcie testu 6-minutowego marszu odpowiada tętnu treningowemu przed rehabilitacją u 95% pacjentów, natomiast po rehabilitacji u 100% pacjentów.
3.Tętno maksymalne osiągane przez pacjentów w trakcie testu 6-minutowego marszu, jak się wydaje, może być wykorzystywane przy ustalaniu obciążania chorego w trakcie wysiłku fizycznego.
Słowa kluczowe:
POChP, pulmonologia, tętno wysiłkowe, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Przeszkody napotykane przez obywateli Jordanii w zakresie udziału w sesjach fizjoterapii

Mohannad Hawamdeh, Saad Al-nassan, Amjad Shallan, Mohammad Etoom

Mohannad Hawamdeh, Saad Al-nassan, Amjad Shallan, Mohammad Etoom – The Obstacles that encounter Jordanian Citizens to Adhere to Physiotherapy Sessions. Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 134-140

Streszczenie
Cel. Poznanie przeszkód, jakie napotykają pacjenci w Jordanii w zakresie stosowania leczenia fizykoterapeutycznego. Materiał i metoda. Na podstawie dostępnych przeglądów literatury opracowano ankietę. Badanie pilotażowe zostało przetestowane na małej próbie pacjentów fizjoterapii w jednym ośrodku, aby ocenić czas i łatwość uzupełnienia. Po zakończeniu badania pilotażowego przeprowadzono przegląd i modyfikację ankiety oraz opracowano ostateczną wersję elektroniczną. Wyniki. Badanie wykazało zróżnicowany poziom realizacji sesji fizjoterapeutycznych i zaleceń fizjoterapeuty. Uczestnictwo w sesjach fizjoterapeutycznych wynosiło około 54,3% i wahało się od 61,9% w sektorach rządowych do 80% w sektorach prywatnych. Jednak przestrzeganie zaleceń fizjoterapeutycznych było mniejsze i szacuje się, że wynosi około 50% (66,7% w sektorach rządowych i 60% w sektorach prywatnych). Wniosek. Badanie wskazuje, że istnieje wiele powodów, dla których obywatele Jordanii mają kłopot z uczestnictwem w sesjach fizjoterapeutycznych. Jednym z głównych powodów w ośrodkach prywatnych są koszty, ale istnieje wiele powodów, ograniczających realizację sesji i przestrzeganie zaleceń pacjentów zarówno prywatnych, jak i rządowych. Nie udało się określić faktycznej głównej przyczyny braku realizacji sesji fizjoterapeutycznych i przestrzegania zaleceń.
Słowa kluczowe
fizjoterapia, sesje, przeszkody
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena efektów Super Indukcyjnej Stymulacji w fizjoterapii po zakażeniu SARS-CoV-2

Piotr Kęsicki, Igor Świerkowski, Ewa Jach, Krystyna Rasławska, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Jan Szczegielniak

P. Kęsicki, I. Świerkowski, E. Jach, K. Rasławska, J. Łuniewski, K. Bogacz, J. Szczegielniak – Evaluation of the effects of Super Inductive Stimulation in physiotherapy after SARS-CoV-2 infection. Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 6-17

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności Super Indukcyjnej Stymulacji w terapii oddechowej u pacjentów po zakażeniu koronawirusem SARS-CoV2.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w szpitalu specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach na oddziale pulmonologicznym. Wybrano 15 mężczyzn w przedziale wiekowym od 35. do 63. roku życia oraz 15 kobiet w przedziale wiekowym od 32. do 69. roku życia. Każdy pacjent został poddany 10 zabiegom Super Indukcyjnej Stymulacji.
Wyniki. Zastosowanie Super Indukcyjnej Stymulacji wykazało, że średnie nasilenie kaszlu, bólu w klatce piersiowej, skrócenie oddechu, nasilenie kaszlu z plwociną, pocenia się, bólu głowy, nudności, biegunki, bólu mięśni, braku apetytu, problemów z koncentracją, problemów z myśleniem, problemów ze spaniem, zmęczenia zmniejszyło się.
Wnioski. Analiza wyników wykazała pozytywny wpływ zastosowanej terapii. Biorąc pod uwagę odpowiedzi udzielone przed i po zakończonej rehabilitacji, stan zdrowia badanych poprawił się o 20,18%. Największe różnice wyników zaobserwowano w przypadku bólu głowy, biegunki, problemu ze spaniem, gdzie odpowiednio wynosiły 39,85%, 30,91% oraz 28,57%. Porównanie wyników badań wykazało, że jakość życia pacjentów poprawiła się.
Słowa kluczowe
pulmonologia, super indukcyjna stymulacja, COVID-19, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wykorzystanie rzeczywistości wirtualnej i gier video w fizjoterapii dzieci. Artykuł przeglądowy

Karol de Tillier, Jakub Bracha, Agnieszka Sobierajska-Rek, Łukasz Mański

Karol de Tillier, Jakub Bracha, Agnieszka Sobierajska-Rek, Łukasz Mański – Application of virtual reality and video games in pediatric physiotherapy. Systematic review. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 28-43

Streszczenie
W ostatnich latach intensywnie prowadzone są badania na temat wirtualnej rzeczywistości (VR) i jej zastosowania w terapii pacjentów pediatrycznych. Podstawowym założeniem tej pracy przeglądowej było przedstawienie zalet, efektywności i roli terapii wykorzystującej technologię VR w wybranych jednostkach chorobowych poprzez zestawienie wyników badań nad VR z ostatnich 5 lat. Pozyskanych zostało 17 artykułów z internetowych baz danych: PubMed, ResearchGate, NCBI, SageJournals, Oxford Academic. Opracowane badania dotyczyły zastosowania VR w terapii pacjentów pediatrycznych z dziecięcym porażeniem mózgowym, zespołem Downa, dyspraksją rozwojową, ryzykiem dyspraksji rozwojowej, pacjentów po oparzeniach, młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów oraz ADHD. W pracy zawarte zostały badania dotyczące VR wybrane na podstawie ich wiarygodności, liczby i wieku uczestników, roku publikacji. W doborze badań wykluczyliśmy prace przeglądowe. Analiza wybranych oryginalnych prac badawczych wykazała, że terapia z wykorzystaniem VR oferuje szereg zalet nieobecnych w standardowej fizjoterapii oraz osiąga porównywalne efekty.
Słowa kluczowe:
VR, physiotherapy, rehabilitation, children, video, games
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rozwój koncepcji i metod fizjoterapii w XIX i XX wieku

Janusz Orzech

Janusz Orzech – The development of the concepts and methods of physiotherapy in the 19th and 20th centuries. Fizjoterapia Polska 2001; 1(2); 187-194

Streszczenie

Słowa kluczowe:
fizjoterapia

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównawcza ocena skuteczności przeciwbólowej wybranych metod fizjoterapeutycznych w zespole bólowym dolnego odcinka kręgosłupa

Jolanta Kujawa, Iwona Pyszczek, Jan Talar, Mirosław Janiszewski

Jolanta Kujawa, Iwona Pyszczek, Jan Talar, Mirosław Janiszewski – Comparative evaluation of the analgesic effectiveness of selected physiotherapeutic methods in the treatment of low back pain syndrome. Fizjoterapia Polska 2001; 1(3); 271-279

Streszczenie

Wstęp. Do najczęściej występujących dolegliwości narządu ruchu zalicza się zespoły bólowe kręgosłupa, a w szczególności odcinka lędźwiowo-krzyżowego. W wielu krajach problem tzw. bólów krzyża osiągnął rangę problemu społecznego. Odpowiedni dobór skutecznych metod fizjoterapeutycznych jest podstawowym zadaniem zespołów rehabilitacyjnych. Podjęto badania, mające na celu analizę skuteczności oddziaływania przeciwbólowego połączonych, wybranych form fizjoterapii u chorych z bólami dolnego odcinka kręgosłupa. Sprawdzono, czy istnieją statystycznie istotne różnice skuteczności przeciwbólowej w zależności od zastosowanych zabiegów fizykalnych. Materiał i metoda. Badaniom poddano 450 chorych, w wieku od 21 do 79 lat (średni wiek = 56,53 +/- 15,34 lat), wśród których było 319 kobiet i 131 mężczyzn, przyjętych do leczenia w Zakładzie Rehabilitacji Leczniczej ZOZ Łódź-Śródmieście z powodu bólów odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Chorych podzielono na dwie grupy A i B. w grupie A zastosowano zabiegi biostymulacji promieniowaniem laserowym i kinezyterapią. W grupie B w miejsce laseroterapii stosowano prądy interferencyjne z gimnastyką leczniczą. Ocenę skuteczności zastosowanego skojarzonego leczenia przeprowadzono na podstawie subiektywnej oceny bólu wg zmodyfikowanego kwestionariusza Laitinena, uwzględniając cztery wskaźniki: subiektywną ocenę intensywności bólu, częstotliwość jego występowania, stosowanie leków przeciwbólowych oraz ograniczenie aktywności ruchowej pacjenta, a także na podstawie badania klinicznego. Wyniki. Wyniki badań wykazały skuteczność przeciwbólową obydwu metod u chorych z zespołami bólowymi dolnego odcinka kręgosłupa. Zastosowanie laseroterapii w połączeniu z gimnastyką leczniczą z bólami dolnego odcinka kręgosłupa wykazuje statystycznie znamienną, większą skuteczność terapeutyczną, w porównaniu z prądami interferencyjnymi łączonymi z kinezyterapią.

Słowa kluczowe:
laseroterapia niskoenergetyczna, zespół bólowy dolnego odcinka kręgosłupa, fizjoterapia
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ fizjoterapii wewnątrzszpitalnej na kształtowanie się parametrów równowagi kwasowo-zasadowej po korekcjach operacyjnych wad wrodzonych serca u dzieci w wieku 0-2 lat

Piotr Dominiak

Piotr Dominiak – The impact of inpatient physiotherapy on parameters of acid-base equilibrium after corrective surgery of congential heart defects in children age 0-2. Fizjoterapia Polska 2001; 1(4); 361-365

Streszczenie
Wstęp. Wady wrodzone serca stanowią największy problem w kardiologii dziecięcej. Zajmują drugie miejsce wśród przyczyn zgonów niemowląt w Polsce. Obserwujemy stałe obniżanie wieku operacyjnego w celu przeciwdziałania wtórnym zmianom strukturalnym w sercu i poza sercem oraz chronienia psychiki rodziców i dzieci. Celem pracy była ocena skuteczności własnej metody fizjoterapii w okresie wewnątrzszpitalnym u dzieci w wieku 0-2 lat, po korekcjach całkowitych najczęściej występujących wad wrodzonych serca. Materiał i metoda. W grupie 32 pacjentów po korekcjach całkowitych ASD II, VSD, PDA i CoA w wieku 0-2 lat, przeprowadzono 384 badania z arterializowanej krwi włośniczkowej w ciągu pierwszych 10 dób pooperacyjnych. Badania wykonano bezpośrednio przed, bezpośrednio po oraz 30 minut po fizjoterapii, a następnie porównywano wyniki. Pacjentów podzielono na dwie podgrupy; I podgrupę stanowiło 20 pacjentów po korekcji całkowitej ASD II i VSD, u których wykonano 270 badań, II podgrupę stanowiło 12 pacjentów po korekcji całkowitej PDA i CoA, u których wykonano 114 badań. Wyniki. Na podstawie badań wykazano, iż torakotomia tylno-boczna wpływa na przesunięcie równowagi kwasowo-zasadowej w lewo, jednakże pod wpływem fizjoterapii kierunek zmian jest identyczny w obu podgrupach. Krążenie pozaustrojowe nie wpłynęło na zaburzenie dyfuzji gazów przez błonę pęcherzykowo-włośniczkową, a zastosowany standard fizjoterapii wpłynął na poprawę wymiany gazowej w płucach (istotny statystycznie wzrost pO2 i SO2 30 minut po fizjoterapii). Wniosek. Zastosowany standard fizjoterapii, z włączeniem elementów metody Volty, jest możliwy do zastosowania od pierwszych dób pooperacyjnych.

Słowa kluczowe:
wady wrodzone serca, leczenie operacyjne, fizjoterapia, równowaga kwasowo-zasadowa

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2 3 13