Wpływ ćwiczeń oporowych oraz aerobowych na zmęczenie związane z rakiem i odporność u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej: randomizowane badanie kontrolowane

Lamiaa Said Tolb, Amal Mohammed Abd El Baky, Hany Mohamed Elgohary, Yasser Mostafa El Kerm

Lamiaa Said Tolb, Amal Mohammed Abd El Baky, Hany Mohamed Elgohary, Yasser Mostafa El Kerm – Resistance versus aerobic exercises on cancer related fatigue and immunity in breast cancer patients undergoing adjuvant chemotherapy: A randomized controlled study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 220-225

Streszczenie
Cel. Porównanie wpływu ćwiczeń oporowych i aerobowych na zmęczenie związane z rakiem i odporność u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej.
Metody. 60 pacjentek w wieku od 30 do 60 lat, u których zdiagnozowano raka piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej, skarżących się na zmęczenie związane z rakiem i obniżoną odporność, zostało wybranych z oddziału onkologii w Instytucie Badań Medycznych w Aleksandrii i podzielonych losowo na dwie równe liczebnie grupy; Grupa (A) wykonywała ćwiczenia oporowe przez 3 miesiące, Grupa (B) wykonywała ćwiczenia aerobowe przez 3 miesiące. Przed leczeniem, po 6 tygodniach i po 3 miesiącach leczenia dokonano oceny za pomocą skali oceny zmęczenia (FAS), u wszystkich pacjentów wykonano test poziomu hemoglobiny (Hb) pod kątem zmęczenia oraz badanie białych krwinek (WBCS) pod kątem odporności.
Wyniki. Porównanie obu grup po leczeniu wykazało statystycznie istotne zmniejszenie FAS oraz poprawę Hb i WBCS (p = 0,0001) na korzyść grupy (B).
Wniosek. Ćwiczenia aerobowe są skuteczniejsze niż ćwiczenia oporowe w przypadku zmęczenia związanego z rakiem i odporności u pacjentek z rakiem piersi poddawanych chemioterapii uzupełniającej.
Słowa kluczowe
zmęczenie związane z rakiem, odporność, ćwiczenia aerobowe, ćwiczenia oporowe, chemioterapia uzupełniająca
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń stabilizacji łopatki w porównaniu z techniką Mulligana na kinematykę barku i zmiany postawy po mastektomii

Ahmed Abdallah Sary, Adel Abdel Hamid Nossier, Yasser Elkerm, Hany Mohamed Elgohary

Ahmed Abdallah Sary, Adel Abdel Hamid Nossier, Yasser Elkerm, Hany Mohamed Elgohary
– Effect of Scapular Stabilization Exercises versus Mulligan Technique on Shoulder Kinematics and Postural Changes Post Mastectomy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(2); 198-203

Streszczenie
Cel. Ocena wpływu ćwiczeń stabilizacji łopatki w porównaniu z techniką Mulligana w porównaniu z tradycyjną fizjoterapią na kinematykę barku i postawę ciała po mastektomii. Projekt. Randomizowana próba kontrolowana. Uczestnicy. Pacjentki cierpiące na ograniczenie ruchomości stawu barkowego (odwodzenie i zgięcie poniżej 120°), wysunięcie głowy do przodu i asymetrię wysokości ramion po mastektomii. Interwencje: Uczestniczki zostały losowo przydzielone do 3 różnych grup: 1 – grupa (A) grupa wykonująca ćwiczenia stabilizacji łopatki obejmowała 20 pacjentek, które wykonywały ćwiczenia wzmacniające, stabilizujące łopatkę i ćwiczenia postawy oraz tradycyjny program rehabilitacji, 2 – grupa (B) obejmowała 20 pacjentek poddawanych mobilizacji metodą Mulligana z ruchem w stawie barkowym, technice SNAG w zakresie kręgosłupa szyjnego oraz tradycyjnemu programowi rehabilitacji. 3 – grupa (C), tj. grupa kontrolna obejmowała 20 pacjentek, które były poddawane tylko tradycyjnej fizjoterapii. Główne mierniki wyników. Procedury zakresu ruchu ramion (ROM) obejmowały pomiar zgięcia i aktywnego zakresu ruchu odwodzenia oraz procedurę oceny kąta szyjnego i poziomego ustawienia wyrostków barkowych. Oceniano je na początku i po 6 tygodniach treningu. Wyniki. Wszystkie grupy wykazały znaczną różnicę w zakresie ruchu ramion (zgięcie i odwodzenie), zaobserwowano wysoki procent klinicznej poprawy na korzyść grupy B w porównaniu z innymi grupami. Wystąpił istotny wzrost kąta szyi po leczeniu tylko w grupie A i nie zaobserwowano istotnej różnicy w grupie B i C. Wystąpiło istotne zmniejszenie poziomego ustawienia wyrostków barkowych w grupie A i B, a największa poprawa nastąpiła w grupie A w porównaniu z grupą. B i C oraz w grupie B w porównaniu z grupą C. Wnioski. Zarówno ćwiczenia stabilizujące łopatki, jak i technika Mulligana są uważane za skuteczne w leczeniu ograniczenia zakresu ruchu barku po mastektomii; technika Mulligan jest lepsza. Jeśli chodzi o wysunięcie głowy do przodu i asymetryczną wysokość łopatki po mastektomii, stabilizacja łopatki jest uważana za bardziej skuteczną w poprawie tych odchyleń postawy.
Słowa kluczowe:
ćwiczenia stabilizacji łopatki, technika Mulligana, kinematyka barku, zmiany postawy, mastektomia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim