Tag: Heru Prasetyo

Wpływ medytacji i głębokiego oddychania na celność strzałów z 30 metrów i wydolność krążeniowo-oddechową u zawodników łucznictwa w wieku 12–14 lat

Muh Batistuta Fitoni Nuradila, Soni Nopembri, Hedi Ardiyanto Hermawan, Yudik Prasetyo, Heru Prasetyo, Betrix Teofa Perkasa Wibafied Billy Yacshie, Moch. Septian Resi Wibowo, Wahyu Aji Nugroho

 

Muh Batistuta Fitoni Nuradila et al. – The effect of meditation and deep breathing on 30-meter archery accuracy and cardiovascular endurance in 12–14-year-old athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 70-75

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQK

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena wpływu ćwiczeń medytacyjnych i głębokiego oddychania na celność strzałów z łuku, ze szczególnym uwzględnieniem wydolności krążeniowo-oddechowej.
Metody. Zastosowano eksperymentalny układ badawczy typu pretest–posttest z dwiema grupami. Próba obejmowała 20 zawodników w wieku 12–14 lat o średnim stażu treningowym 2,7 ± 6,6 roku oraz średnio trzech startach w zawodach rocznie. Uczestników podzielono na dwie grupy: medytacyjną (MG) i głębokiego oddychania (DBG). Obie grupy uczestniczyły w 18 sesjach treningowych w ciągu sześciu tygodni przy identycznych dawkach treningowych (serie, czas trwania, odpoczynek). Wszyscy zawodnicy trenowali łucznictwo na dystansie 30 metrów przez 30 minut. Zbierano dane za pomocą testu celności na 30 metrów oraz wielostopniowego testu sprawnościowego w celu oceny wydolności krążeniowo-oddechowej. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą dwuczynnikowej analizy wariancji (ANOVA) w programie SPSS 26.
Wyniki. Test Shapiro–Wilka potwierdził normalność rozkładu danych, a test homogeniczności (p > 0,05) wskazał na pochodzenie danych z tej samej populacji. Dwuczynnikowa ANOVA wykazała: (1) istotne różnice w wydolności krążeniowo-oddechowej między grupami MG i DBG (0,041 < 0,05), (2) istotne różnice w celności strzałów z 30 metrów w zależności od wydolności krążeniowo-oddechowej (0,000 < 0,05) oraz (3) interakcję między grupami MG i DBG w odniesieniu do celności strzałów z 30 metrów i wydolności krążeniowo-oddechowej (0,025 < 0,05).
Wnioski. Ćwiczenia głębokiego oddychania wykazały większy wpływ na poprawę wydolności krążeniowo-oddechowej niż ćwiczenia medytacyjne. Zwiększona wydolność krążeniowo-oddechowa mogła przyczynić się do poprawy stabilności rąk, koncentracji oraz koordynacji podczas zawodów łuczniczych. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę dalszych badań z większą liczbą uczestników oraz wykorzystaniem bardziej zaawansowanych metod pomiarowych.
Słowa kluczowe
ćwiczenia medytacyjne, ćwiczenia głębokiego oddychania, wydolność sportowa, łucznictwo, wytrzymałość, młodzi sportowcy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu siłowego na maszynach i ćwiczeń z masą ciała na poziom tkanki tłuszczowej u zawodniczek siatkówki

Danang Wicaksono, Endang Rini Sukamti, Heru Prasetyo, Yuyun Ari Wibowo, Indah Prasetyawati Tri Purnama Sari

Danang Wicaksono, Endang Rini Sukamti, Heru Prasetyo, Yuyun Ari Wibowo, Indah Prasetyawati Tri Purnama Sari – Testing the results of weight training machines and body weight exercises especially for female volleyball athletes to reduce body fat levels –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 377-383

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E18Y7Y

Streszczenie
Wprowadzenie. Utrzymanie idealnej masy ciała jest kluczowym elementem dla siatkarek, gdyż pozwala na zachowanie wysokiej wydolności fizycznej podczas treningów i meczów, co przekłada się na optymalizację wyników sportowych. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności treningu siłowego na maszynach oraz ćwiczeń z masą własnego ciała w redukcji poziomu tkanki tłuszczowej.
Metody. W badaniu zastosowano model dwóch grup z pomiarem przed i po interwencji. Populację stanowiły zawodniczki siatkówki, a do próby wybrano 14 zawodniczek metodą doboru proporcjonalnego według kryteriów: płeć żeńska, wiek 15–20 lat oraz posiadanie idealnej masy ciała dla siatkarki. Przeprowadzono parowanie ordinalne w celu przydziału do grup. Do pomiaru poziomu tkanki tłuszczowej w okolicach bicepsa, tricepsa, łopatki oraz nad grzebieniem biodrowym wykorzystano fałdomierz skórno-tłuszczowy. Analizę danych przeprowadzono przy użyciu testu t dla prób zależnych oraz testu t dla prób niezależnych.
Wyniki.
– Grupa trenująca na maszynach siłowych wykazała istotną redukcję poziomu tkanki tłuszczowej (t = 14,789; p = 0,000).
– Grupa ćwicząca z masą własnego ciała również odnotowała istotną redukcję (t = 9,348; p = 0,000), jednak w mniejszym stopniu niż grupa maszynowa.
– Zaobserwowano istotną różnicę pomiędzy obiema grupami (t = -4,583; p = 0,000), wskazującą, że trening na maszynach siłowych był skuteczniejszy w redukcji tkanki tłuszczowej.
Wnioski. Można wnioskować, że trening siłowy na maszynach jest bardziej odpowiedni w okresie bezpośrednio poprzedzającym zawody, by utrzymać odpowiednie proporcje ciała i zapewnić maksymalną wydolność. Natomiast trening z masą ciała lepiej sprawdza się w przygotowaniu przedstartowym lub w dłuższych cyklach treningowych.
Słowa kluczowe
trening siłowy na maszynach, ćwiczenia z masą ciała, poziom tkanki tłuszczowej, siatkówka, kobiety
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ siły chwytu dłoni i równowagi ciała na umiejętności strzelania z łuku

Heru Prasetyo, Siswantoyo, Yudik Prasetyo, Susanto


Heru Prasetyo, Siswantoyo, Yudik Prasetyo, Susanto – The relationship balance of hand grip strength and body balance to archery ability. Fizjoterapia Polska 2023; 23(1); 60-67

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG07B284

Streszczenie

Wstęp. Łucznictwo to sport statyczny, który wymaga dobrej siły fizycznej. Siła fizyczna może wpływać na osiągnięcia łucznika. Siła fizyczna obejmuje siłę chwytu dłoni i równowagę ciała. Jednym ze sposobów pomiaru siły chwytu jest użycie dynamometru ręcznego. Tymczasem do pomiaru równowagi ciała można użyć testu równowagi ciała. Uczestnicy badania wykonali testowe strzelanie 36 strzałami z odległości 15 metrów. Cel. Celem badania było określenie zależności między siłą chwytu dłoni i równowagą ciała a umiejętnością strzelania z łuku z odległości 15 metrów. Metody. Niniejsze badanie ma charakter opisowo-analityczny i przekrojowy. Badania przeprowadzono w Archery Training Center, Sleman Regency, w okręgu Yogyakarta, w Indonezji. W badaniu wzięło udział 60 osób w wieku 12-13 lat, w tym 34 chłopców i 26 dziewcząt. Uzyskane dane zostały następnie przetestowane pod kątem korelacji Pearsona i korelacji regresji wielorakiej przy użyciu aplikacji Statistical Product and Service Solutions (SPSS) w wersji 26. Wyniki. Analiza SPSS wykazała, że istnieje istotna zależność między siłą chwytu a umiejętnościami strzelania z łuku z odległości 15 metrów z wartością istotności p = 0,000 (p < 0,05) przy współczynniku korelacji 0,446. Równowaga ciała jest również powiązana z umiejętnościami strzelania z łuku z odległości 15 metrów z wartością istotności p = 0,043 (p < 0,05) przy współczynniku korelacji 0,262. Tymczasem w teście korelacji wielorakiej otrzymano wyniki p = 0,001 (p < 0,05) przy współczynniku korelacji 0,480. Wniosek. Na podstawie powyższych wyników i dyskusji można stwierdzić, że istnieje korelacja między siłą chwytu dłoni, równowagą ciała i umiejętnościami strzelania z łuku z odległości 15 metrów u juniorów uprawiających łucznictwo w Sleman w Indonezji.

Słowa kluczowe:
siła, chwyt, równowaga, łucznictwo

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim