Wielowymiarowe efekty treningu zadań podwójnych dodanego do ustrukturyzowanej rehabilitacji neurologicznej u osób z przewlekłym udarem mózgu: randomizowane badanie kontrolowane

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov, Serhat Beytekin, Yusuf Ciftci, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Tugba Sahbaz, Hatice Kubra Asik

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov et al. – Multidimensional effects of dual-task-focused training added to structured neurological rehabilitation in individuals with chronic stroke: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 93-100

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAYV72

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego randomizowanego badania kontrolowanego była ocena wielowymiarowych efektów ćwiczeń zadań podwójnych, dodanych do ustrukturyzowanej rehabilitacji neurologicznej, na równowagę, mobilność, lęk, funkcje poznawcze oraz jakość życia u osób z przewlekłym udarem mózgu.
Materiał i metody. W tym randomizowanym badaniu kontrolowanym z zaślepieniem oceniającego czterdziestu pacjentów z przewlekłym udarem mózgu przydzielono do dwóch grup. Obie grupy otrzymywały sześciotygodniową ustrukturyzowaną rehabilitację neurologiczną, natomiast grupa eksperymentalna dodatkowo realizowała trening zadań podwójnych. Przed i po zakończeniu terapii oceniano równowagę, prędkość chodu, mobilność, poziom lęku, płynność werbalną, funkcje poznawcze oraz jakość życia.
Wyniki. Wyjściowe cechy demograficzne i kliniczne były podobne w obu grupach. W porównaniu z grupą kontrolną grupa wykonująca zadania podwójne wykazała istotnie większą poprawę mobilności, poziomu lęku oraz jakości życia, przy szczególnie wyraźnych zmianach w zakresie lęku i jakości życia. W obu grupach zaobserwowano poprawę równowagi i funkcji poznawczych, przy czym niektóre wskaźniki faworyzowały grupę kontrolną. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w zakresie prędkości chodu.
Wnioski. Dodanie ćwiczeń zadań podwójnych do ustrukturyzowanej rehabilitacji neurologicznej przynosi istotne korzyści w zakresie mobilności, poziomu lęku oraz jakości życia u osób z przewlekłym udarem mózgu. Zmienność wyników dotyczących równowagi i funkcji poznawczych wskazuje na potrzebę dalszych badań w celu określenia optymalnych protokołów oraz efektów długoterminowych.
Słowa kluczowe
trening zadań podwójnych, przewlekły udar mózgu, jakość życia, funkcje poznawcze, równowaga
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ aplikacji kinesiotapingu na ból, propriocepcję odcinka szyjnego oraz funkcjonalność u osób z bólem szyi: randomizowane badanie kliniczne

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Nezih Ziroglu, Cansu Kurt, Selin Su Kaçan, Mobin Derakhshan, Yaren Akkus, Yaren Gogyildiz

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Nezih Ziroglu, Cansu Kurt et al. – The effects of kinesio taping applications on pain, neck awareness, and functionality in neck pain: a randomized clinical trial
–  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 24-33

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFATVZ7

Streszczenie
Cel. Przewlekły ból szyi jest częstym zaburzeniem mięśniowo-szkieletowym, które negatywnie wpływa na jakość życia i zdolność funkcjonalną. Celem badania była ocena dodatkowej skuteczności kinesiotapingu (KT) w połączeniu z konwencjonalnym programem ćwiczeń w zakresie natężenia bólu, świadomości szyi oraz stanu funkcjonalnego u osób z przewlekłym bólem szyi.
Metody. W tym prospektywnym, randomizowanym badaniu klinicznym z zaślepieniem uczestników i oceniających wzięło udział 36 osób z przewlekłym bólem szyi, które losowo przydzielono do grupy Conventional Exercise + Sham KT (n = 18) lub Conventional Exercise + Real KT (n = 18). Ze względu na charakter interwencji terapeuta aplikujący taśmy nie był zaślepiony. Natężenie bólu, propriocepcję odcinka szyjnego oraz stan funkcjonalny oceniano na początku badania oraz po trzech tygodniach interwencji przez zaślepionego oceniającego.
Wyniki. W obu grupach stwierdzono istotną statystycznie poprawę w zakresie natężenia bólu, propriocepcji odcinka szyjnego oraz stanu funkcjonalnego po zakończeniu interwencji (p < 0,05). Jednak porównania międzygrupowe nie wykazały istotnych statystycznie różnic pomiędzy grupą Real KT i Sham KT ani w wartościach po leczeniu, ani w zmianach wyników.
Wnioski. Dodanie kinesiotapingu do konwencjonalnego programu ćwiczeń szyi nie przyniosło dodatkowych korzyści w porównaniu z ćwiczeniami połączonymi z tapingiem pozorowanym. Zaobserwowane poprawy kliniczne wydają się wynikać głównie z programu ćwiczeń oraz efektu placebo związanego z tapingiem. Wyniki te podważają rutynowe stosowanie kinesiotapingu jako uzupełniającej metody leczenia przewlekłego bólu szyi.
Słowa kluczowe
kinesiotaping, przewlekły ból szyi, propriocepcja, stabilizacja odcinka szyjnego, ćwiczenia rozciągające
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim