Tag: Jagatheesan Alagesan

Wpływ strukturalizowanego programu ćwiczeń poporodowych na poziom kortyzolu w ślinie u kobiet po cięciu cesarskim

Dasarapu Indrani, Shenbaga Sundaram Subramanian, Prathap Suganthirababu, Dubba NagaRaju, Surya Vishnuram, Jagatheesan Alagesan, Purna Chandra Shekhar, Rahul Shaik, K.Himabindu, Kiran Velukuri

Dasarapu Indrani, Shenbaga Sundaram Subramanian, Prathap Suganthirababu, Dubba NagaRaju, Surya Vishnuram, Jagatheesan Alagesan et al. – The impact of structured postnatal exercise program on salivary cortisol levels in postpartum women following caesarean section –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 423-427

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19P4A8

Streszczenie
Wprowadzenie. Podwyższony poziom kortyzolu sprzyja stresowi u matek i opóźnia powrót do zdrowia w okresie połogu, zwłaszcza po cięciu cesarskim dolnego odcinka (LSCS), które wiąże się z unikalnymi wyzwaniami fizjologicznymi i psychicznymi.
Cel. Ocena wpływu 12-tygodniowego, strukturalizowanego programu ćwiczeń poporodowych na poziom kortyzolu w ślinie u kobiet po LSCS.
Metody. Sześćdziesiąt kobiet w okresie połogu po cięciu cesarskim losowo przydzielono do grupy eksperymentalnej (n = 30) lub kontrolnej (n = 30). Grupa eksperymentalna realizowała program ćwiczeń poporodowych pod opieką fizjoterapeuty, obejmujący progresję od ćwiczeń oddechowych i mobilizacyjnych do treningu stabilizacji centralnej. Poziom kortyzolu w ślinie mierzono przed i po interwencji. Dodatkowo oceniano siłę mięśni głębokich, poziom zmęczenia i stan psychiczny.
Wyniki. Po interwencji poziom kortyzolu w ślinie był istotnie niższy w grupie eksperymentalnej w porównaniu z grupą kontrolną (różnica średnia: 5,2607 nmol/L; 95% CI: 3,9917–6,5296; p < 0,0001), a grupa eksperymentalna wykazała także poprawę w zakresie wyników drugorzędowych.
Wnioski. Strukturalizowany program ćwiczeń poporodowych skutecznie obniża poziom kortyzolu w ślinie i przyspiesza powrót do zdrowia po LSCS. Wyniki te wspierają włączenie ćwiczeń prowadzonych przez fizjoterapeutę do rutynowej opieki poporodowej w celu redukcji stresu i poprawy zdrowia matek.
Słowa kluczowe
poziom kortyzolu, połóg, cięcie cesarskie, ćwiczenia poporodowe, stres
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń z masą ciała i z wykorzystaniem taśm oporowych na poprawę siły u osób po przebyciu COVID-19

Dubba NagaRaju, Shenbaga Sundaram Subramanian, Dasarapu Indrani, Surya Vishnuram, Kiran Velukuri, S Purna Chandra Shekhar, K. Himabindu, Jagatheesan Alagesan, Fadwa Alhalaiqa

Dubba NagaRaju, Shenbaga Sundaram Subramanian, Dasarapu Indrani, Surya Vishnuram,Kiran Velukuri, S Purna Chandra Shekhar et al. – Effect of bodyweight exercises versus resistance band exercises to improve strength in post-COVID individuals –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 408-411

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D192ROZ

Streszczenie
Wprowadzenie. Trening oporowy jest kluczowy dla zwiększania siły mięśniowej i ogólnej sprawności fizycznej. Wśród różnych metod, ćwiczenia z masą własnego ciała oraz z użyciem taśm oporowych są ekonomiczne i łatwo dostępne, co czyni je szczególnie przydatnymi dla młodych dorosłych. Istnieje jednak niewiele badań porównujących ich względną skuteczność. Celem pracy była ocena wpływu ćwiczeń z masą ciała oraz ćwiczeń z taśmami oporowymi na siłę mięśniową u młodych dorosłych.
Metody. Trzydziestu młodych dorosłych uczestników zostało losowo przydzielonych do dwóch grup: grupa A (trening z masą ciała) oraz grupa B (trening z taśmami oporowymi), po 15 osób w każdej. Stosowano ustrukturyzowany protokół treningowy przez cztery tygodnie. Siłę oceniano przed i po interwencji za pomocą testu pompek i testu przysiadu. Zmiany wewnątrz grup analizowano testem t dla prób parzystych przy p < 0,05.
Wyniki. Obie formy treningu istotnie poprawiły siłę mięśniową. Grupa A odnotowała wyraźne przyrosty w obu testach: pompek                   (t = -9,025, p < 0,001) i przysiadów (t = -13,169, p < 0,001). Grupa B wykazała większą poprawę: test pompek (t = -23,438, p < 0,001) i test przysiadów (t = -16,430, p < 0,001), a średnie przyrosty były wyższe niż w grupie A.
Wnioski. Zarówno ćwiczenia z masą ciała, jak i z użyciem taśm oporowych skutecznie zwiększają siłę mięśniową, przy czym trening z taśmami daje nieco lepsze efekty. Wyniki te potwierdzają zasadność stosowania taśm oporowych, zwłaszcza w warunkach ograniczonych zasobów.
Słowa kluczowe
trening siłowy, ćwiczenia z masą ciała, taśmy oporowe, młodzi dorośli, test pompek, test przysiadu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Ranjani Shree.K, Jagatheesan Alagesan, Jeslin.G. N, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Neha Lakshmanan, Praveen Kumar.R, Pavithra.S

Ranjani Shree.K et al. – Effects of EMG Biofeedback and active exercises with Integrated neuromuscular inhibition technique on students with Trapezius myalgia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 370-373

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1O8LL

Streszczenie
Cel. Zespół bólowy mięśnia czworobocznego jest częstym schorzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, charakteryzującym się bólem i punktami spustowymi. Biofeedback elektromiograficzny (EMG) wspomaga aktywację mięśni, a ćwiczenia czynne skutecznie redukują ból i sztywność. Celem badania była ocena wpływu treningu ćwiczeń z biofeedbackiem EMG oraz ćwiczeń czynnych, w połączeniu z techniką zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej (INIT), u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego. Materiał i metody. Badanie z podwójnie ślepą próbą objęło siedemdziesięciu uczestników z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego, losowo przydzielonych do dwóch grup po uzyskaniu świadomej zgody. Obie grupy otrzymywały 10 minut zabiegu INIT. Grupa z biofeedbackiem EMG (n=35) wykonywała ćwiczenia z elektrodami na górnej części mięśnia czworobocznego, natomiast grupa ćwiczeń czynnych (n=35) wykonywała ćwiczenia bez elektrod. Oba protokoły obejmowały 15 sesji w ciągu 3 tygodni. Wyniki. Po interwencji w grupie EMG biofeedback zaobserwowano spadek wskaźnika Neck Disability Index (NDI) do 12,71 ± 1,67, podczas gdy w grupie ćwiczeń czynnych nie odnotowano istotnej poprawy (24,17 ± 3,13). Wyniki pomiaru algometrem uciskowym po terapii były wyższe w grupie biofeedbacku EMG (136,05 ± 5,35) niż w grupie ćwiczeń czynnych (119,68 ± 3,01). Analiza statystyczna wykazała istotne wartości t: 19,057 (p < 0,0001) dla NDI oraz 15,752 (p < 0,0001) dla pomiaru algometrem, co potwierdza skuteczność biofeedbacku EMG w redukcji bólu szyi i zwiększaniu wrażliwości na ucisk. Wnioski. Wyniki wskazują, że zastosowanie biofeedbacku EMG jest skuteczniejsze od samych ćwiczeń czynnych w redukcji bólu i poprawie funkcji u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego.
Słowa kluczowe
zespół bólowy mięśnia czworobocznego, biofeedback emg, technika zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej, ćwiczenia czynne, neck disability index
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie dynamicznej stabilizacji nerwowo-mięśniowej i mobilizacji według Maitlanda na przewodnictwo nerwowe u pacjentów z rwy kulszowej szyjnej

Pavithralochani V., Jibi Paul, Jagatheesan Alagesan, Hema V. H.

Pavithralochani V., Jibi Paul, Jagatheesan Alagesan, Hema V. H. – Comparison of dynamic neuromusuclar stabilisation and Maitland’s mobilisation on nerve conductivity in subjects with cervical radiculopathy –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 189-193

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8G9J3

Streszczenie
Cel. Porównanie wpływu dynamicznej stabilizacji nerwowo-mięśniowej (DNS) i mobilizacji według Maitlanda na poprawę przewodnictwa nerwowego i aktywności mięśniowej u pacjentów z rwą kulszową szyjną.
Metodologia. Badanie pilotażowe przeprowadzono na 34 pacjentach z jednostronną rwą kulszową szyjną, zgodnie z kryteriami włączenia. Pacjentów podzielono na 2 grupy: Grupa DNS otrzymała ćwiczenia z zakresu dynamicznej stabilizacji nerwowo-mięśniowej, natomiast Grupa MM była leczona mobilizacją według Maitlanda. Przed rozpoczęciem interwencji wykonano testy wstępne, które obejmowały pomiar przewodnictwa nerwu pośrodkowego za pomocą NCV (szybkość przewodzenia nerwowego) oraz aktywność mięśnia nawrotnego obłego za pomocą EMG (elektromiografii). Po zakończeniu interwencji wykonano testy końcowe, stosując te same pomiary. Zgromadzone dane zostały poddane analizie statystycznej.
Wyniki. Analiza statystyczna nie wykazała istotnych różnic między obiema grupami. Jednak grupa DNS, która była poddana ćwiczeniom z zakresu dynamicznej stabilizacji nerwowo-mięśniowej, wykazała większą poprawę w przewodnictwie nerwowym i aktywności mięśniowej w porównaniu do pacjentów leczonych mobilizacją według Maitlanda w przypadku rwy kulszowej szyjnej.
Słowa kluczowe
rwa kulszowa szyjna, mobilizacja według Maitlanda, dynamiczna stabilizacja nerwowo-mięśniowa, szybkość przewodzenia nerwowego (NCV), elektromiografia (EMG)
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim