Tag: Kavitha Ramanathan

Skuteczność tapingu barku za pomocą taśmy Kinesio i konwencjonalnych ćwiczeń w skali oceny Fugl-Meyer oraz skali mobilności Rivermead u pacjentów z podostrą hemiplegią z podwichnięciem barku: projekt przed-po dla pojedynczej grupy

Venkatesan Ramakrishnan, Shenbaga Sundaram Subramanian, Kavitha Selvarj, Albin Jerome, Kavitha Ramanathan, Fadwa Alhalaiqa, Huda Yahya Alyahyawi, Saad Suleman Alfawaz, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh

 

Venkatesan Ramakrishnan et al. – Effectiveness of shoulder kinesio taping and conventional exercises on Fugl-Meyer assessment scale and Rivermead mobility scale in sub-acute hemiplegic subjects with shoulder subluxation: A single group pre-post design –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 317-323

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A7QB

Streszczenie:
Wstęp. Większość pacjentów z hemiplegią rozwija podwichnięcie w ostrym stadium udaru. Pomimo stosowania różnych strategii zapobiegawczych, ponad 80% osób po udarze doświadcza podwichnięcia barku, co wpływa na chód, równowagę i mobilność. Celem niniejszego badania było zbadanie wpływu tapingu barku za pomocą taśmy kinesio i konwencjonalnych ćwiczeń na funkcje kończyn górnych i mobilność u pacjentów z podostrą hemiplegią z podwichnięciem barku.
Metody. W badaniu wzięło udział 33 pacjentów z udarem (czas po udarze: 45,42 ± 2,90 dnia). Taśma kinesio była nakładana dwa razy w tygodniu, a konwencjonalne ćwiczenia były wykonywane pięć dni w tygodniu przez osiem tygodni. Do oceny wyników zastosowano skalę oceny Fugl-Meyer i skalę mobilności Rivermead.
Wyniki. Interwencja znacząco poprawiła funkcje kończyn górnych i mobilność, z zauważalnymi zmianami w wynikach Fugl-Meyer i Rivermead (p < 0,00001).
Wnioski. Połączenie tapingu barku taśmą kinesio i konwencjonalnych ćwiczeń poprawiło funkcje kończyn górnych i mobilność u pacjentów z podostrą hemiplegią z podwichnięciem barku.

Słowa kluczowe:
taping barku, konwencjonalne ćwiczenia, pacjenci z podostrą hemiplegią, funkcje kończyn górnych, mobilność funkcjonalna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ techniki energii mięśniowej w porównaniu z techniką Hold-Relax na ból i zakres ruchu u pacjentów ze sztywnością łokcia po operacji

Junior Sundresh, Kalidasan Varathan, Shenbaga Sundaram Subramanian, Arul Pragassame, Thabbashvinny A.P. Suresh, Makesh Babu Subramanian, Ayman Abdullah Alhammad, Nayef Hamad E Alhatlani, Fadwa Alhalaiqa, Riziq Allah Mustafa Gaowzeh, Kavitha Ramanathan

Junior Sundresh et al. – Effects of muscle energy technique overhold relax on pain and range of motion in patients with post-surgical elbow stiffness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 242-248

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AHBC

Streszczenie:
Wprowadzenie. Ruchomy i stabilny staw łokciowy jest ważny w pracy, rekreacji i sporcie. Sztywność łokcia po operacji jest powszechna i może utrudniać wykonywanie codziennych czynności. Stanowi to istotny problem dla terapii. Ćwiczenia terapeutyczne, zwłaszcza ćwiczenia rozciągające, są kluczowym elementem fizjoterapii mającej na celu złagodzenie sztywności łokcia. Technika energii mięśniowej (MET) to terapia manualna, która wykorzystuje łagodne skurcze izometryczne, aby wykorzystać energię mięśni do pomocy w ograniczonym ruchu kończyn. Z kolei proprioceptywne torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) jest jednym z najlepszych sposobów poprawy wydajności motorycznej i przyspieszenia rekonwalescencji poprzez zwiększenie zakresu ruchu i elastyczności. Celem jest określenie, jak MET w porównaniu z Hold-Relax wpływa na ból i zakres ruchu podczas rehabilitacji sztywności łokcia po operacji.
Metody. Przeprowadzono badanie quasi-eksperymentalne na 12 pacjentach po zespoleniu złamania łokcia. Grupa A otrzymała MET, podczas gdy grupa B poddana była technice Hold-Relax trzy razy w tygodniu przez trzy kolejne tygodnie po okresie unieruchomienia. Jako leczenie podstawowe, oba zespoły otrzymały aktywne ćwiczenia ROM. Ból (skala wzrokowo-analogowa) i ROM (goniometr) oceniano przed i po 3 tygodniach.
Wyniki. W trzecim tygodniu dwie grupy terapeutyczne wykazały statystycznie istotną różnicę we wszystkich parametrach (P < 0,05). Jednakże, średnia różnica i wartości testów t sparowanych i niesparowanych w grupie Hold-Relax były większe w porównaniu z grupą MET na koniec trzeciego tygodnia.
Wniosek. Badanie to wykazało, że wdrożenie rozciągania PNF (Hold-Relax) w połączeniu z konwencjonalnymi technikami leczenia w przypadku sztywności pooperacyjnej jest korzystne dla poprawy jakości życia pacjentów poprzez zmniejszenie bólu i przywrócenie ROM. W związku z tym PNF (Hold-Relax) może być najlepszą opcją leczenia w praktyce fizjoterapeutycznej.
Słowa kluczowe:
sztywność łokcia, technika energii mięśniowej, Hold-Relax, ból, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ technik PNF i MET na elastyczność mięśni kulszowo-goleniowych u studentów z napięciem mięśni kulszowo-goleniowych

Vijayamurugan Eswaramoorthi, Shenbaga Sundaram Subramanian, Ayman Abdullah Alhammad, Arul Pragassame, Makesh Babu Subramanian, Abdulrahman Abdulwahab Alzahrani, Abrar Nayel Alsharief, Kavitha Ramanathan, Fadwa Alhalaiqa, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh

 

Vijayamurugan Eswaramoorthi et al. – Impact of PNF and MET technique on hamstring flexibility among university students with hamstring tightness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 49-54

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A97H

Streszczenie 

Wprowadzenie. Napięcie mięśni kulszowo-goleniowych wpływa na postawę miednicy, co przyczynia się do objawów takich jak dyskomfort w dolnej części pleców i niewłaściwe ruchy w okolicy lędźwiowo-miednicznej. Celem tego badania jest określenie natychmiastowej skuteczności zarówno technik Proprioceptywnego Torowania Nerwowo-Mięśniowego (PNF), jak i Techniki Energii Mięśniowej (MET) w przypadku napięcia mięśni kulszowo-goleniowych. Niedostatek literatury pozostawił lukę badawczą w tym temacie. W związku z tym moje badanie ma na celu porównanie efektów tych dwóch interwencji na poprawę elastyczności mięśni kulszowo-goleniowych u studentów uniwersytetu z napięciem mięśni kulszowo-goleniowych. Metody. Grupa I, składająca się z 20 uczestników, otrzymała PNF przez 30 minut. Grupa II, również składająca się z 20 uczestników, otrzymała MET przez 30 minut. Badanie trwało 4 tygodnie. Wyniki. Zmienne ROM były badane za pomocą niezależnego testu „t” przy poziomie istotności 0,05. Średnia ± SD różnicy w ROM mięśni kulszowo-goleniowych dla grupy PNF wynosiła 9,77 ± 4,01° i 10,7 ± 5,21° dla grupy MET. Wskazuje to na znaczne różnice między Grupą I a Grupą II, jak również na znaczącą różnicę między wartościami przed interwencją i po interwencji. Wniosek. Wyniki wykazały, że zarówno PNF, jak i MET znacząco poprawiły (p = 0,000) ROM. Tymczasem nie stwierdzono istotnej różnicy (p > 0,05) między tymi dwoma interwencjami.

Słowa kluczowe

napięcie mięśni kulszowo-goleniowych, PNF, MET, zakres ruchu, wyprost kolana

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim