Tag: Madhanraj Sekar

Badanie związku między poziomami hemoglobiny glikowanej a zespołami geriatrycznymi u starszych pacjentów z cukrzycą (badanie przekrojowe)

Diovin Derose Vianni, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Hazliza Razali, Madhanraj Sekar, Naseem Alyahyawi, Hana K Almufadda, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Fadwa Alhalaiqa

Diovin Derose Vianni et al. – Exploring the relationship between glycated haemoglobin levels and geriatric syndromes in elderly patients with diabetes (a cross-sectional study) –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 293-299

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CN4TC

Streszczenie Wstęp. Jedną z powszechnych przewlekłych chorób jest cukrzyca (DM), która częściej występuje u osób starszych i często wiąże się z różnorodnymi problemami i chorobami współistniejącymi. Objawy geriatryczne, takie jak depresja, osłabienie, zmęczenie i bezsenność, znacząco wpływają na wyniki zdrowotne tej grupy demograficznej. Cel. Badanie to badało związek między poziomami hemoglobiny glikowanej (HbA1c) a objawami geriatrycznymi u seniorów z cukrzycą. Metody. Wybrano odpowiednią próbkę pięćdziesięciu seniorów (w wieku 60–85 lat) z cukrzycą z ambulatorium Szpitala Saveetha. Oceniano wartości HbA1c oraz przeprowadzono badania objawów geriatrycznych przy użyciu uznanych metod. Możliwe korelacje między poziomami HbA1c a zespołami geriatrycznymi badano za pomocą analizy statystycznej. Wyniki: Następujące zmienne wykazały znaczące dodatnie związki z poziomami HbA1c: słabość (r = 0.571, p < 0.000), zmęczenie (r = 0.725, p < 0.000), bezsenność (r = 0.631, p < 0.000) oraz depresja geriatryczna (r = 0.529, p < 0.000). Wnioski. U starszych pacjentów z cukrzycą wyższe poziomy HbA1c były związane z wyższym występowaniem zmęczenia, bezsenności, słabości i depresji. Wyniki te podkreślają potrzebę kontroli glikemii w leczeniu chorób geriatrycznych w tej populacji.
Słowa kluczowe cukrzyca, zespoły geriatryczne, hemoglobina glikowana, depresja, słabość, zmęczenie, bezsenność, starsi pacjenci
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii wirtualnej rzeczywistości (VR) na równowagę i mobilność u pacjentów starszych: randomizowane badanie kontrolowane

Madhanraj Sekar, Prathap Suganthirababu, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Vinodhkumar Ramalingam, Anitha Arul, Andrew Anbarason

Madhanraj Sekar et al. – The effectiveness of virtual reality (VR) therapy on balance and mobility in elderly patients: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 191-194

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C8UWP

Streszczenie Wprowadzenie. Zaburzenia równowagi i ograniczenia mobilności są powszechnymi wyzwaniami wśród osób starszych, często przyczyniając się do zwiększonego ryzyka upadków i obniżenia jakości życia. Tradycyjne interwencje fizjoterapeutyczne skutecznie rozwiązywały te problemy, ale nowe podejścia, takie jak terapia wirtualnej rzeczywistości (VR), pojawiły się jako potencjalne ulepszenia protokołów rehabilitacyjnych. Dzięki swoim immersyjnym środowiskom, terapia VR może angażować i wyzywać pacjentów, potencjalnie prowadząc do lepszych wyników. Cel. Zbadanie, czy terapia VR poprawia wyniki równowagi i mobilności u pacjentów starszych w porównaniu z tradycyjnym protokołem fizjoterapeutycznym. Metody. Do badania z randomizacją kontrolowaną z dwoma równoległymi grupami rekrutowano 60 starszych osób w wieku 65 lat i starszych, skierowanych na ambulatoryjną fizjoterapię z powodu problemów z równowagą i mobilnością. Osoby te zostały losowo przydzielone do grupy interwencyjnej, leczonej za pomocą sesji terapii VR, podczas gdy grupa kontrolna otrzymywała tradycyjne sesje fizjoterapeutyczne skoncentrowane na ćwiczeniach równowagi i mobilności. Czas trwania leczenia wynosił dwa razy w tygodniu przez ponad 8 tygodni. Oceny wyjściowe przeprowadzono przed interwencją, a oceny kontrolne natychmiast po 8-tygodniowym okresie interwencji. Wskaźniki: Główny pomiar: Równowaga była oceniana za pomocą Skali Równowagi Berga (BBS) jako główny wynik, podczas gdy mobilność oceniano za pomocą testu Timed Up and Go (TUG), a jakość życia za pomocą Kwestionariusza EQ-5D jako wynik wtórny. Wyniki. Grupa terapii VR wykazała znacznie większą poprawę równowagi (wzrost wyniku BBS o 12,4 punktu) niż grupa kontrolna (wzrost wyniku BBS o 7,6 punktu). W kwestii mobilności, grupa VR zmniejszyła czas TUG o 3,8 sekundy, w porównaniu do 2,8 sekundy w grupie kontrolnej, co wskazuje na szybsze czasy ukończenia i poprawę mobilności funkcjonalnej. Grupa VR zgłosiła także znacznie większy wzrost jakości życia (poprawa EQ-5D o 0,17) w porównaniu z grupą kontrolną (poprawa o 0,12), co sugeruje, że terapia immersyjna pozytywnie wpłynęła na ogólne samopoczucie. Wnioski. Przewidywano, że grupa terapii VR wykaże znacznie większe poprawy w zakresie równowagi, mobilności i jakości życia niż grupa tradycyjnej fizjoterapii.
Słowa kluczowe nauka rozszerzona, wirtualna rzeczywistość, technologia oprogramowania, równowaga, ryzyko upadku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność podejścia biopsychospołecznego w leczeniu podostrego bólu szyi u osób starszych

N.Sathiyaseelan, Shenbaga Sundaram Subramanian, Kumaresan A, Surya Vishnuram, K.C.Gayathri, Madhanraj Sekar, A.K.Keerthana

N.Sathiyaseelan et al. – Effectiveness of biopsychosocial approach for subacute neck pain among geriatrics –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 147-152

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8N3P5

Streszczenie
Tło. Populacja geriatryczna boryka się z powszechnymi problemami zdrowotnymi, takimi jak kruchość i ból szyi, co zwiększa ryzyko niekorzystnych wyników w codziennych czynnościach (ADL). Prowadzi to do wyższego poziomu niepełnosprawności, zwiększonego ryzyka wystąpienia bólów głowy, pogorszenia sprawności fizycznej oraz obniżenia jakości życia. Podejście biopsychospołeczne koncentruje się na aktywnościach, kładąc nacisk na poprawę funkcjonowania biologicznego, psychologicznego i społecznego w celu osiągnięcia założonych celów. Obejmuje to intensyfikację treningu fizycznego poprzez wykorzystanie środowiska, dokładną analizę zadań, udzielanie informacji zwrotnych oraz konsekwentne powtarzanie sesji treningowych. Cel. Celem badania jest określenie wpływu podejścia biopsychospołecznego na podostry ból szyi u osób starszych, ze szczególnym uwzględnieniem bólu, niepełnosprawności związanej z szyją oraz statusu zawodowego. Metody. 64 uczestników zostało losowo przydzielonych do dwóch grup. Grupa eksperymentalna otrzymała leczenie w oparciu o podejście biopsychospołeczne, które integrowało aspekty biologiczne, psychologiczne i społeczne, z naciskiem na trening aktywności powtarzany przez 8 tygodni. Grupa kontrolna poddana została zachowawczemu leczeniu 3 razy w tygodniu przez ten sam okres. Przed i po badaniu dokonano oceny za pomocą PCS, NDI i AQoL-8D. Wyniki. Test rang podpisanych Wilcoxona wykazał znaczącą poprawę w grupie eksperymentalnej w porównaniu do grupy kontrolnej oraz w wynikach testu rang Mann-Whitney’a (p < 0,001). Uczestnicy z grupy eksperymentalnej doświadczyli zmniejszenia bólu szyi, poprawy funkcji szyi oraz poprawy jakości życia. Wyniki sugerują, że podejście biopsychospołeczne skutecznie odnosi się do wieloaspektowej natury bólu. Wnioski. Badanie dostarcza przekonujących dowodów wspierających skuteczność podejścia biopsychospołecznego w redukcji bólu szyi oraz poprawie ogólnej jakości życia wśród populacji geriatrycznej.
Słowa kluczowe
podejście biopsychospołeczne, ból szyi, ból karku, najstarsze młodsze osoby
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność mobilizacji stawów w leczeniu zespołu poduszki tłuszczowej pięty u otyłych pacjentów w populacji geriatrycznej

N.Sathiyaseelan, Shenbaga Sundaram Subramanian, Kumaresan A, Surya Vishnuram, K.C.Gayathri, Madhanraj Sekar, A.K.Keerthana

 

N.Sathiyaseelan et al. – Effectiveness of joint mobilization on heel fat pad syndrome among obese patient in geriatric population –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 71-76

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8J6K2

Streszczenie
Cel. Celem badania było określenie wpływu mobilizacji stawów na zespół poduszki tłuszczowej pięty u otyłych osób starszych.
Metody. Randomizowane badanie kontrolowane przeprowadzono w Przychodni Fizjoterapii Saveetha, Instytut Nauk Medycznych i Technicznych Saveetha, Chennai, Tamilnadu, Indie. Zebrano 202 próbki od osób w wieku powyżej 60 lat, zgodnie z kryteriami włączenia i wykluczenia.
Interwencje. Grupa eksperymentalna (101 osób) była leczona za pomocą ultradźwięków i mobilizacji stawów. Grupa kontrolna (101 osób) była leczona za pomocą ultradźwięków i tradycyjnych ćwiczeń. Ocena stylu życia i równowagi została przeprowadzona za pomocą wskaźnika funkcji stopy (Foot Function Index) oraz skali równowagi Berga (Berg Balance Scale). Ból mierzono za pomocą numerycznej skali oceny bólu (Numeric Pain Rating Scale, NPRS).
Wyniki. Test Wilcoxona wykazał istotną różnicę (p < 0,001) w grupie eksperymentalnej między wynikami przed i po interwencji w skali NPRS, FFI i BBS. Podobnie, grupa kontrolna wykazała istotną różnicę (p < 0,001) między wynikami przed i po w skali NPRS, FFI i BBS. Porównanie wyników po interwencji pomiędzy grupą eksperymentalną a grupą kontrolną również wykazało istotną różnicę (p < 0,001), co wskazuje na znaczną poprawę w grupie eksperymentalnej. W rezultacie, mobilizacja stawów w leczeniu zespołu poduszki tłuszczowej pięty zmniejsza objawy tego zespołu, poprawia funkcję stopy, równowagę oraz redukuje ból.
Wnioski. Badanie dostarczyło dowodów, że ultradźwięki oraz mobilizacja stawów zastosowane w niniejszym badaniu istotnie redukują ból oraz poprawiają równowagę u pacjentów z niespecyficznym bólem pięty.
Słowa kluczowe
zespół poduszki tłuszczowej pięty, mobilizacja stawów, otyłość, geriatria
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim