Tag: manual therapy

Rehabilitacja przewlekłego obrzęku kończyny dolnej – analiza przypadku klinicznego

Maria Dąbrowska, Mateusz Badura

Maria Dąbrowska, Mateusz Badura – Rehabilitation of persistent lower limb edema – a clinical case analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 142-149

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4313ATS

Streszczenie
Cel. Celem badania była analiza i ocena skuteczności różnych metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu obrzęku limfatycznego. Dogłębne zrozumienie mechanizmów tych metod oraz ocena ich wpływu na wyniki kliniczne pacjenta miały na celu dostarczenie kompleksowej wiedzy na temat terapii obrzęku limfatycznego.
Materiały i metody. Pacjentką była 33-letnia kobieta o prawidłowym wskaźniku masy ciała (BMI) i aktywnym trybie życia, u której od 2014 roku utrzymywały się objawy obrzęku kończyny dolnej prawej. W wywiadzie klinicznym odnotowano problemy z układem limfatycznym występujące od dzieciństwa. Pacjentka zgłaszała nawracające zapalenia migdałków, zapalenia węzłów chłonnych oraz obecność przetoki limfatycznej. Wdrożono interwencje fizjoterapeutyczne w celu zahamowania progresji obrzęku i zapobieżenia jego przejściu w ostatnie, najbardziej zaawansowane stadium.
Wyniki. Obrzęk w tym przypadku miał charakter idiopatyczny, co oznacza, że jego etiologia nie była jednoznacznie określona, co utrudniało dobór odpowiednich działań terapeutycznych. Mimo to zastosowana terapia przyniosła przejściową poprawę i pobudziła przepływ limfy. Czas trwania i trwałość efektów nie mogły zostać ocenione, ponieważ przeprowadzono jedynie pojedynczą sesję terapeutyczną.
Wnioski. Obrzęk w tym przypadku miał charakter idiopatyczny, co oznacza, że jego etiologia nie była jednoznacznie określona, co komplikowało sprecyzowanie działań terapeutycznych. Niemniej jednak zastosowana terapia przyczyniła się do przejściowej poprawy i aktywacji przepływu limfy. Czas trwania i trwałość zaobserwowanych efektów nie mogły zostać określone, ponieważ przeprowadzono tylko jedną sesję terapeutyczną.
Słowa kluczowe
obrzęk limfatyczny idiopatyczny, rozluźnianie powięziowe, terapia manualna, obrzęk kończyny dolnej, kinesiotaping
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ból kciuka u fizjoterapeutów w Arabii Saudyjskiej wykonujących terapię manualną. Badanie przekrojowe dotyczące rozpowszechnienia i konsekwencji

Fatimah T. Mobarki, Fahad H. Alshehri, Ibrahim S. Aljulaymi, Ibrahim M. Dewir

Fatimah T. Mobarki, Fahad H. Alshehri, Ibrahim S. Aljulaymi, Ibrahim M. Dewir – Thumb pain in Saudi physical therapists practicing manual therapy. Prevalence and consequences cross-sectional study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 62-67

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431U5ZW

Streszczenie
Wprowadzenie. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe związane z pracą (wrmsds) są powszechne wśród pracowników ochrony zdrowia, szczególnie fizjoterapeutów (pt), ze względu na fizyczne obciążenia zawodowe. Do częstych schorzeń należą dolegliwości kończyny górnej, w tym ból kciuka, który często występuje u fizjoterapeutów stosujących techniki terapii manualnej. Mimo że problem bólu kciuka był analizowany globalnie, wciąż brakuje badań wśród fizjoterapeutów pracujących w Arabii Saudyjskiej.
Cel. Celem badania było określenie rozpowszechnienia, cech i czynników predykcyjnych bólu kciuka u fizjoterapeutów w Arabii Saudyjskiej wykonujących terapię manualną.
Metody. Przeprowadzono przekrojowe badanie opisowe na terenie Arabii Saudyjskiej. Uczestników rekrutowano z szpitali, ośrodków zdrowia i prywatnych klinik metodą doboru wygodnego. Dane zbierano za pomocą internetowego kwestionariusza obejmującego dane demograficzne, charakter pracy, stosowane techniki terapii manualnej oraz wpływ bólu kciuka na codzienne czynności i praktykę zawodową. Do analizy danych wykorzystano statystyki opisowe, testy chi-kwadrat oraz regresję logistyczną dwumianową.
Wyniki. Spośród 378 uczestników, 57,4% zgłosiło dolegliwości bólowe kciuka. Ból ten był istotnie częstszy u kobiet (64,1% kobiet vs. 50,5% mężczyzn, p = 0,008) oraz wśród osób z doświadczeniem zawodowym 5–10 lat (72,2%, p = 0,004). Najczęściej stosowane techniki wśród osób zgłaszających ból obejmowały mobilizacje/manipulacje oraz terapię punktów spustowych. Ból kciuka wpływał na codzienne czynności (15,1%) i prowadził do ograniczenia stosowania technik manualnych w pracy zawodowej (18,8%). Analiza regresji wykazała, że istotnymi predyktorami bólu kciuka były płeć (or = 1,911) oraz poziom doświadczenia (5–10 lat vs. > 10 lat, or = 0,229).
Wnioski. Ból kciuka stanowi istotny problem zawodowy u fizjoterapeutów w Arabii Saudyjskiej wykonujących terapię manualną, zwłaszcza u kobiet oraz osób z umiarkowanym stażem zawodowym. Konieczne są działania ergonomiczne i profilaktyczne w celu ograniczenia ryzyka zaburzeń przeciążeniowych kciuka w tej grupie zawodowej.
Słowa kluczowe
ból kciuka związany z pracą, fizjoterapeuta, terapia manualna, Arabia Saudyjska
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki manipulacji tkanek miękkich a ćwiczeń terapeutycznych w niewydolności żylnej u kobiet po ciąży

Jenifer Augustina S, Kamalakannan M, Radhika S, Dhanusia S, Bharathi Ravichandran

Jenifer Augustina S, Kamalakannan M, Radhika S, Dhanusia S, Bharathi Ravichandran – Efficacy of soft tissue manipulation technique vs therapeutic exercise for an inadequate venous supply in women after pregnancy –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 67-70

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DZPX0

Streszczenie
Wprowadzenie. Niewydolność żylna jest spowodowana pierwotnymi problemami w ścianie naczyniowej i strukturze zastawek, a także ich niewydolnością. Dodatkowo, na osłabienie napięcia i struktury naczyń krwionośnych wpływają czynniki takie jak zmiany hormonalne, ciąża, otyłość, brak aktywności fizycznej, siedzący tryb pracy oraz stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.
Cel. Celem niniejszego badania jest porównanie wpływu techniki manipulacji tkanek miękkich i ćwiczeń terapeutycznych na niewydolność żylną u kobiet po porodzie.
Metodyka. W badaniu wzięło udział trzydzieści osób, które spełniły kryteria włączenia i wyłączenia. Zostały one losowo przydzielone do dwóch grup, w których stosowano jedną z dwóch interwencji fizjoterapeutycznych. Do oceny skuteczności terapii wykorzystano skale NPRS i SF-36, analizując poprawę przepływu krwi żylnej przed i po 10 tygodniach terapii.
Wyniki. W obu grupach zaobserwowano istotną poprawę wyników w skalach NPRS i SF-36, co wskazuje na skuteczność zarówno terapii manualnej uwalniania mięśniowo-powięziowego, jak i ćwiczeń terapeutycznych. Jednak terapia manualna uwalniania mięśniowo-powięziowego była znacznie bardziej efektywna w poprawie przepływu krwi żylnej.
Wnioski. Badanie potwierdza, że zarówno manipulacja tkanek miękkich, jak i ćwiczenia terapeutyczne poprawiają przepływ krwi żylnej. Jednak technika manipulacji tkanek miękkich była zdecydowanie bardziej skuteczna niż ćwiczenia terapeutyczne.
Słowa kluczowe
fizjoterapia, niewydolność żylna, połóg, terapia manualna, ćwiczenia terapeutyczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rozciąganie torebkowe jako technika fizjoterapeutyczna dla sudańskich pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego w Klinice Ambulatoryjnej Fizjoterapii Uniwersytetu Al-Neelain

Heba Alkazaleh, Yosra Adam, Hassan Abdelnour, Nermeen Bleedy

Heba Alkazaleh, Yosra Adam, Hassan Abdelnour, Nermeen Bleedy – Capsular stretching as physiotherapy technique for Sudanese patients with knee osteoarthritis in Al-Neelain University Physiotherapy Outpatient Clinic –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 195-200

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CXF6T

Streszczenie Tło. Choroba zwyrodnieniowa stawów (OA) to przewlekła choroba stawowa o wieloczynnikowej etiologii. Jej patogeneza przyczynia się do degradacji chrząstki stawowej, przebudowy kości okołostawowej i zwłóknienia torebki. Leczenie konwencjonalne obejmuje kombinację metod farmakologicznych, niefarmakologicznych oraz interwencji chirurgicznych. Fizjoterapia jest uważana za leczenie pierwszego i drugiego rzutu. Nowe rozwinięcia w terapii manualnej wykazały obiecujące poprawy w zakresie bólu i funkcji fizycznej. Cel badania. Zbadanie występowania choroby zwyrodnieniowej kolan w Klinice Ambulatoryjnej Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Al-Neelain. Materiały i metody. To pojedynczo ślepe, randomizowane badanie kontrolowane przeprowadzone w klinice ambulatoryjnej Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Al-Neelain. Do badania rekrutowano trzydzieści osób, które podzielono losowo na dwie grupy; 15 (eksperymentalna), znana jako grupa A, otrzymała technikę rozciągania torebkowego, i 15 (kontrolna), znana jako grupa B, nie otrzymała żadnego leczenia. Obydwie grupy oceniano na początku i po dwóch tygodniach pod kątem zakresu ruchu (ROM) przy użyciu elektrogoniometru oraz wydajności funkcjonalnej według skali WOMAC. Dane analizowano przy użyciu Statystycznego Pakietu do Nauk Społecznych (SPSS). Wyniki. Grupa A, która otrzymała rozciąganie torebkowe, wykazała statystycznie istotną poprawę w zakresie ROM kolana (zarówno zgięcie jak i wyprost; aktywne i bierne) w porównaniu z brakiem leczenia. Pod względem wydajności funkcjonalnej; wyniki skali WOMAC wykazały bardzo istotne statystycznie różnice między grupami porównawczymi z wartością P = 0,00003 w grupie A i = 0,28 w grupie B. Wnioski. Badanie potwierdziło, że technika rozciągania torebkowego jest skuteczna w leczeniu i poprawie stanu pacjentów z OA kolana pod względem bólu, ROM i wydajności funkcjonalnej.
Słowa kluczowe choroba zwyrodnieniowa kolan, terapia manualna, rozciąganie torebkowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening nerwowo-mięśniowy, terapia manualna i wzmocnione plastrowanie metodą Low-Dye w korekcji nadmiernej pronacji stopy przy bólu przedniego przedziału kolana: protokół badania RCT

Albert Anand Udhaya Kumar, Vinodhkumar Ramalingam, Charbel D. Moussallem, Kumaraguruparan Gopal

Albert Anand Udhaya Kumar, Vinodhkumar Ramalingam, Charbel D. Moussallem, Kumaraguruparan Gopal – Neuromuscular training, manual therapy, and augmented low-Dye taping for pronated foot correction in anterior knee pain: RCT study protocol –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 68-75

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CZM0A

Streszczenie
Cel. Ból przedniego przedziału kolana (AKP) jest jednym z najczęstszych problemów układu mięśniowo-szkieletowego wśród młodzieży, z rocznym wskaźnikiem występowania wynoszącym od 22,7% do 28,9%. Nadmiernie pronacyjna postawa stopy stanowi czynnik biomechaniczny, który zwiększa ryzyko AKP. Fizjoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu AKP. Celem niniejszego badania jest ocena skuteczności treningu nerwowo-mięśniowego i terapii manualnej w połączeniu z wzmocnionym plastrowaniem metodą Low-Dye w korekcji pronacji stopy przy leczeniu AKP. Materiał i metody. W prospektywnym, podwójnie zaślepionym randomizowanym badaniu kontrolnym weźmie udział 48 osób cierpiących na ból przedniego przedziału kolana. Uczestnicy zostaną losowo przypisani do grup w stosunku 1:1:1 i będą uczestniczyć w 12 sesjach mobilizacji stawu skokowo-łódkowego (TJM), terapii manualnej oraz ćwiczeń nerwowo-mięśniowych z zastosowaniem antypronacyjnego i wzmocnionego plastrowania metodą Low-Dye przez okres 4 tygodni w Mediclinic Al Noor Hospital. Miary wynikowe obejmują ból, ograniczenia funkcjonalne, postawę stopy oraz dynamiczny indeks koślawości (DVI), oceniane na początku badania (przed interwencją) oraz w trakcie kontroli (po interwencji). Dyskusja. Dotychczasowe badania wskazują, że terapia manualna i ćwiczenia nerwowo-mięśniowe z antypronacyjnym wzmocnionym plastrowaniem metodą Low-Dye są skutecznymi metodami leczenia AKP. Wierzymy, że interwencje oparte na dowodach, zastosowane w tym badaniu, przyczynią się do znacznej poprawy w zakresie bólu, ograniczeń funkcjonalnych, postawy stopy oraz dynamicznego indeksu koślawości (DVI).
Słowa kluczowe terapia manualna, ćwiczenia nerwowo-mięśniowe, postawa stopy, ból przedniego przedziału kolana, randomizowane badanie kontrolne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Funkcjonalne powiązania między stawem skroniowo-żuchwowym a stawem biodrowym

Kamil Lenczewski, Małgorzata Wójcik

Kamil Lenczewski, Małgorzata Wójcik – Functional connections between the temporomandibular joint and the hip joint –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 122-125

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8R1m

Streszczenie
Wstęp. Niektóre z czynników wpływających na powstawanie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego to zmiany w układzie nerwowym centralnym i obwodowym. W kontekście tworzenia połączeń między dwoma stawami, kluczowe znaczenie mają fascia oraz koncepcja biotensygracji. Napięcie tworzone w tkance rozprowadzane jest liniowo wzdłuż całego ciała. Powstanie nadmiernego napięcia w jednej strukturze może prowadzić do powstania identycznego napięcia w odległej strukturze.
Cel badania. Hipotezą badawczą było, że manualne zabiegi tkanki miękkiej stawu skroniowo-żuchwowego, trwające 7 minut na każdą stronę, wpłyną na zwiększenie ruchomości stawu biodrowego w zakresie abdukcji.
Wyniki. Uzyskane wartości dla prawego i lewego stawu biodrowego wykazują silną i pozytywną korelację. Dowodzi to, że przeprowadzona terapia miała wpływ na zwiększenie zakresu ruchu.
Wnioski. Uwalnianie mięśniowo-powięziowe tkanek stawu skroniowo-żuchwowego miało pozytywny wpływ na zwiększenie zakresu ruchu w abdukcji biodra.
Słowa kluczowe
terapia manualna, staw biodrowy, zakres ruchu, staw skroniowo-żuchwowy, łańcuchy mięśniowo-powięziowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Terapia manualna dla bólu miednicy o podłożu miofascjalnym: opis przypadku i przegląd narracyjny

Amira N. Abdellatif, Amel M. Youssef, Hamada A. Hamada, Karima A. Hassan


Amira N. Abdellatif, Amel M. Youssef, Hamada A. Hamada, Karima A. Hassan – Manual therapy formyofascial pelvic pain: A case report and narrative review. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 126-137

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG1435AD

Streszczenie
Wstęp. Ból miednicy o podłożu miofascjalnym (MFPP) charakteryzuje się obecnością wrażliwych punktów spustowych mięśniowo-powięziowych (MTrPs) w mięśniach i powięzi dna miednicy. Terapia manualna dna miednicy jest często proponowana jako pierwsza linia leczenia MFPP.
Istniejąca literatura potwierdza korzystne wyniki terapii manualnej w leczeniu MFPP i oferuje zwięzłe podsumowanie, jak te techniki są stosowane u pacjentów z MFPP. Literatura zawiera dziesięć technik; (1) uwalnianie punktów spustowych miofascjalnych, (2) masaż Thiele, (3) wewnętrzny samomasaż, (4) masaż krocza, (5) łączone techniki manualne, (6) mobilizacja miofascjalna miednicy, (7) manualna terapia narządów wewnętrznych, (8) manipulacja tkanki łącznej, (9) uwalnianie blizny, oraz (10) wewnętrzna manipulacja kości guzicznej.
Metody. Przeprowadzono przegląd narracyjny w celu podsumowania dostępnych dowodów na temat technik terapii manualnej dna miednicy dla MFPP.
Kluczowe treści i wyniki. Po przeglądzie aktualnych badań, dwadzieścia pięć badań spełniło kryteria włączenia. Dostępne dowody sugerują, że terapia manualna dna miednicy jest skuteczna w leczeniu MFPP.
Wnioski. Chociaż obecnie dostępne badania są ograniczone pod względem liczby i mają pewne ograniczenia w projekcie badania, terapia manualna jest uważana za obiecującą, skuteczną i bezpieczną opcję leczenia MFPP.

Słowa kluczowe:
ból miednicy o podłożu miofascjalnym, przewlekły ból miednicy, punkty spustowe miofascjalne, terapia manualna, manipulacja

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Programy multimodalne w leczeniu zespołu bólu mięśniowo-powięziowego (MPS) – przegląd dwuetapowy

Krzysztof Konior, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Danuta Lietz-Kijak, Piotr Skomro, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Zbigniew Śliwiński


Krzysztof Konior, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Danuta Lietz-Kijak, Piotr Skomro, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Zbigniew Śliwiński – Multimodal programmes in the treatment of myofascial pain syndrome (MPS) – a two-step review. Fizjoterapia Polska 2023; 23(1); 188-202

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG07B914

Streszczenie
Zespół bólu mięśniowo-powięziowego (MPS) jest jedną z najczęstszych dolegliwości związanych z układem mięśniowo-szkieletowym człowieka, charakteryzującą się obecnością tzw. punktów spustowych (TrP – trigger point; MPs – myofascial trigger points). International Association for the Study of Pain wskazuje, że MPS może dotyczyć około jednej trzeciej osób z przewlekłym bólem mięśniowo-szkieletowym oraz że brak jest odpowiedniej klasyfikacji, co można przypisać niezrozumieniu i/lub błędnej interpretacji patofizjologii. Biorąc pod uwagę różnorodne przyczyny powstawania zespołów bólowych w strukturach mięśniowo-powięziowych, istotny jest właściwy dobór i integracja metod terapeutycznych. Literatura naukowa wskazuje, że programy leczenia powinny obejmować różnorodne metody terapii manualnej oraz ćwiczenia rehabilitacyjne. Powszechnie stosowane są również terapie punktów spustowych, takie jak suche igłowanie lub suche bańki. U podstaw sukcesu programów rehabilitacyjnych, zdaniem autorów niniejszej publikacji, leży ich multimodalność, czyli dobór metod terapeutycznych w oparciu o przyczynę bólu, zapewniający mierzalne, powtarzalne metody diagnostyczne w terapii.  Celem tego badania jest analiza i wyciągnięcie wniosków na temat multimodalnych programów terapii bólu mięśniowo-powięziowego.  Materiał i metody. Biorąc pod uwagę złożony problem badawczy, jaki postawiono za cel, badanie przeprowadzono poprzez przegląd literatury pod kątem dwóch kryteriów:
Kryterium I (C I): analiza piśmiennictwa dotyczącego etiologii i patogenezy bólu mięśniowo-powięziowego (tj. przyczyn i wyzwalaczy, objawów, czynników społecznych i środowiskowych determinujących wystąpienie MPS), postępowania diagnostycznego (wstępna diagnostyka i bieżąca obserwacja wyników leczenia), i metody terapeutyczne stosowane w przebiegu MPS.
Kryterium II (C II): studium literaturowe publikacji naukowych dotyczących multimodalnych programów terapii bólu mięśniowo-powięziowego wraz z ich oceną jakościową przy użyciu zmodyfikowanej skali PEDro oraz empiryczne testowanie hipotez w oparciu o studium literaturowe i analizę dokonaną w części I .
Źródła danych: PubMed, SCOPUS, Science Direct, MEDLINE, PEDro, Cochrane, Embase, Web of Science Core Collection, Google Scholar systematycznie przeszukiwano elektroniczne bazy danych, ograniczając języki tylko do angielskiego i niemieckiego.
Wyniki. Analiza piśmiennictwa wykazała, że szczegółowo opisano przyczyny, objawy i powiązania bólu mięśniowo-powięziowego. Istnieją również liczne doniesienia o różnych metodach terapeutycznych wraz z dokładnie opisaną metodologią ich realizacji. Nierzadko zaleca się łączenie metod w programy multimodalne, co niestety nie oznacza, że takich programów jest wiele i że badania nad MPS są spójne. Studium literaturowe dotyczące multimodalnych programów leczenia MPS wykazało, że nie ma związku między jego patogenezą a celowym doborem określonych metod terapeutycznych. W niewielkiej liczbie przypadków złożona etiopatogeneza doprowadziła do powstania zespołów wielodyscyplinarnych. Może to być związane z brakiem ścisłych zaleceń dotyczących metod diagnostycznych mających zastosowanie do oceny MPS.
Wnioski. 1. Multimodalne programy leczenia bólów narządu ruchu, zwłaszcza MPS i MPPS, powinny zawierać szczegółową i kompleksową diagnostykę (strukturalną, biochemiczną, psychoemocjonalną), która powinna stanowić podstawę do tworzenia interdyscyplinarnych zespołów rehabilitacyjnych.  2. Diagnostyka narządu ruchu, oprócz oceny radiologicznej, powinna obejmować mierzalne techniki oceny posturalnej i funkcjonalnej (takie jak pedobarografia, czujniki ubieralne, antropometria wspomagana, tj. postawy.
3. Wybór metod terapeutycznych i edukacja pacjenta powinny być oparte na przyczynach dolegliwości bólowych pacjenta, z uwzględnieniem chorób ogólnoustrojowych, wad postawy, stylu życia i stanu psychoemocjonalnego.  4. Badania naukowe nad multimodalnymi programami leczenia powinny być prowadzone w grupach losowych, z należytym uwzględnieniem metodologii postępowania diagnostyczno-terapeutycznego oraz doboru grup.
Słowa kluczowe
ból przewlekły, ból mięśniowo-powięziowy, terapia manualna, ćwiczenia, programy multimodalne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Złamania wyrostka kłykciowego żuchwy – zastosowanie kompleksowej terapii manualnej w redukcji powikłań pooperacyjnych

Szymon Tyszkiewicz, Dominik Szczeciński, Anna Lichnowska, Marta Tyndorf, Marcin Kozakiewicz


Szymon Tyszkiewicz, Dominik Szczeciński, Anna Lichnowska, Marta Tyndorf, Marcin Kozakiewicz – Fractures of the condylarprocess of the mandible – the use of comprehensive manual therapy in the reduction of postoperative complications. Fizjoterapia Polska 2022; 22(3); 80-87

Streszczenie

Złamania wyrostka kłykciowego są poważnym urazem obszaru stawów skroniowo-żuchwowych, a operacyjne zaopatrzenie tkanek intensyfikuje powstawanie określonych zaburzeń.
Wśród pacjentów najczęściej odnotowywano przykurcze mięśniowo-powięziowe, zaburzenia mechaniki stawów skroniowo-żuchwowych, porażenia nerwowe i obrzęk. W terapii wykorzystywane były techniki plastrowania dynamicznego, terapii manualnej tkanek miękkich oraz standardowe zestawy ćwiczeń wykonywane przez pacjentów w okresach między wizytami ambulatoryjnymi. Oceniano tempo i wielkość redukcji obrzęku, zakres ruchu stawu skroniowo-żuchwowego i kompleksowe ruchy odcinka szyjnego kręgosłupa, tempo i zakres reinerwacji oraz poziom bólu.
Standardowe techniki pozwoliły osiągnąć mobilność stawów w granicy norm fizjologicznych, zdolności funkcjonalne okolicznych układów uległy znaczącej poprawie, natomiast w zaproponowanym czasie nie pozwoliły one na pełen powrót funkcji tkanki nerwowej.

Słowa kluczowe:
wyrostek kłykciowy, nerw twarzowy, terapia manualna, fizjoterapia stomatologiczna, pooperacyjne zaburzenia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Strategie postępowania w terapii manualnej

Tadeusz Kasperczyk, Robert Walaszek

Tadeusz Kasperczyk, Robert Walaszek – Strategies of procedure in manual therapy. Fizjoterapia Polska 2001; 1(2); 173-178

Streszczenie
Ortopedyczna terapia manualna zajmuje się leczeniem odwracalnym zaburzeń kostno-stawowych, czyli dysfunkcji o charakterze zablokowania. Swoim zakresem obejmuje ona wszystkie techniki diagnostyczne i profilaktyczno-lecznicze dotyczące stawów kręgosłupa, kończyn oraz pozostałych stawów. Celem niniejszej publikacji jest omówienie zasad i toku postępowania leczniczego w terapii manualnej, rozumianych jako swoiste strategie postępowania. Należy tu sposób postępowania terapeutycznego z uwzględnieniem trzech okresów: okres I, który obejmuje postępowanie przed zabiegiem mobilizacji lub manipulacji i jego celem jest stworzenie możliwie najlepszych warunków do tego zabiegu; okres II, który dotyczy samego zbiegu (techniki) usuwającego zablokowanie; okres III, który obejmuje postępowanie po zabiegu manipulacyjnym, zarówno tuż po zabiegu, jak i w późniejszym okresie. W artykule omówiono szczegółowo zadania tych okresów. Uwzględniono także przeciwwskazania do terapii manualnej.

Słowa kluczowe:
terapia manualna, diagnostyka, techniki manualne

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2 3