Zwiększanie siły kończyny górnej poprzez trening obwodowy z oporem. Badanie eksperymentalne

Pijar Kuncoro Yudho, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Moh Turi, Hartati, Destriani, Destriana, Herri Yusfi

Pijar Kuncoro Yudho et al. – Increasing upper extremity strength through circuit resistance exercise. Experimental study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 255-258

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19RTWN

Streszczenie
Celem niniejszego badania była analiza wpływu sześciotygodniowego treningu obwodowego z oporem o niskiej, średniej i wysokiej intensywności na wzrost siły mięśni kończyn górnych. Badanie miało charakter quasi-eksperymentalny z trójgrupowym układem pretest-posttest i obejmowało populację 300 studentów wychowania fizycznego, zdrowia i rekreacji Uniwersytetu Sriwijaya. Próbę stanowiło 54 uczestników wybranych metodą warstwowego doboru losowego. Początkowo przeprowadzono test siły mięśni kończyn górnych – pompki przez 30 sekund, po czym uczestników podzielono na trzy grupy: (K1) trening obwodowy z oporem o niskiej intensywności (50%), (K2) średniej intensywności (60%) oraz (K3) wysokiej intensywności (70%). Końcowy test siły mięśni kończyn górnych również polegał na pompkach przez 30 sekund. Do analizy danych zastosowano test t dla prób zależnych oraz jednoczynnikową analizę wariancji (ANOVA). Wyniki wykazały wzrost siły we wszystkich grupach po 6 tygodniach treningu (p < 0,05) oraz istotne różnice pomiędzy trzema grupami (p < 0,05). Wnioskiem z badania jest, że trening obwodowy z oporem o niskiej, średniej i wysokiej intensywności zwiększa siłę mięśni kończyn górnych, przy czym największy przyrost obserwuje się w grupie o wysokiej intensywności.
Słowa kluczowe
siła, kończyna górna, mięśnie, trening obwodowy z oporem
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zależność między aktywnością fizyczną a wskaźnikiem masy ciała i procentową zawartością tkanki tłuszczowej. Badanie uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto

 

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto – Correlation between physical activity with body mass index and body fat percentage: A study of final year students in junior high school –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 132-138

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19HTTN

Streszczenie
Cel badania. Celem badania jest określenie związku między aktywnością fizyczną (AF), wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej.
Metody. Badanie ma charakter ilościowy i wykorzystuje schemat badań korelacyjnych. Uczestnikami badania byli uczniowie klasy IX szkoły SMP Negeri 1 Jogoroto, wybrani losowo. Łącznie 58 uczniów (29 chłopców i 29 dziewcząt) zostało wybranych losowo i zgłosiło się dobrowolnie do udziału w badaniu. Poziom AF oceniano za pomocą kwestionariusza IPAQ, procentową zawartość tkanki tłuszczowej mierzono wagą Tanita InnerScan Body Composition Monitor, model BC-541, a BMI obliczano według wzoru = masa ciała (kg)/wzrost² (m). Analizę danych przeprowadzono z użyciem testów statystyki opisowej oraz współczynnika korelacji rang Spearmana, przy wsparciu programów Microsoft Excel 2016 i SPSS w wersji 25.
Wyniki. Wyniki testu korelacji wykazały, że współczynnik korelacji jest ujemny, a poziom istotności wyższy niż 0,05 między AF a BMI (r = −0,162, p = 0,225 > 0,05) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej (r = -0,095, p = 0,480 > 0,05). Oznacza to, że oba te związki są słabe, natomiast BMI i procentowa zawartość tkanki tłuszczowej wykazują dodatnią korelację i istotność niższą niż 0,05 (r = 0,779, p = 0,000 < 0,05), co wskazuje na silną korelację między tymi parametrami.
Wnioski. Wniosek z badania jest taki, że AF jest negatywnie skorelowana z BMI i procentową zawartością tkanki tłuszczowej, jednak żaden z tych związków nie jest istotny statystycznie. Natomiast BMI wykazuje dodatnią i istotną korelację z procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów. Zaleca się więc, aby uczniowie utrzymywali AF zgodnie z zaleceniami WHO oraz starali się utrzymać BMI w normie. Jeśli BMI znajduje się w normie, prawdopodobnie procentowa zawartość tkanki tłuszczowej również będzie prawidłowa.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, wskaźnik masy ciała, procentowa zawartość tkanki tłuszczowej, uczniowie szkoły podstawowej
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening obwodowy oporowy i techniki psychologiczne a poprawa celności w łucznictwie

Pijar Kuncoro Yudho, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Mugiyo Hartono, Sri Sumartiningsih

 

Pijar Kuncoro Yudho, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Mugiyo Hartono, Sri Sumartiningsih – Resistance circuit training and psychology increasing archery accuracy –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 364-368

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D3MAC

Streszczenie
Cel badania. Celem niniejszego badania było przeanalizowanie wpływu treningu obwodowego oporowego oraz technik psychologicznych na celność w łucznictwie na dystansach 50, 40 i 30 metrów. Badanie przeprowadzono jako eksperyment quasi-randomizowany z zastosowaniem projektu z dopasowaniem uczestników. Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy: (K1) zawodnicy trenowani z wykorzystaniem wyobrażeń mentalnych oraz treningu obwodowego z użyciem sprzętu oraz (K2) zawodnicy trenowani z wykorzystaniem wyobrażeń mentalnych oraz treningu obwodowego bez sprzętu. Interwencja trwała sześć tygodni, a treningi odbywały się trzy razy w tygodniu.
Wyniki. Wyniki badania wykazały istotne statystycznie różnice między wynikami przed i po interwencji w obu grupach (K1 i K2) (p < 0.05). Wnioski sugerują, że trening obwodowy oporowy, zarówno z wykorzystaniem sprzętu, jak i bez niego, w połączeniu z treningiem wyobrażeniowym, może poprawić celność w łucznictwie. Zaleca się włączenie tej metody do programów treningowych zawodników. Przyszłe badania powinny uwzględniać integrację różnych metod treningowych z większą liczbą zróżnicowanych i dynamicznych ćwiczeń.
Słowa kluczowe
trening, trening obwodowy oporowy, wyobrażenia mentalne, celność, łucznictwo
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Optymalizacja identyfikacji i rozwoju talentów u zawodników w pływaniu w płetwach: wyzwania i innowacyjne rozwiązania

Muhammad Yanuar Rizky, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Agus Hariyanto, Imam Marsudi, Ria Lumintuarso, Sendy Mohamad Anugrah, Dadan Resmana

 

Muhammad Yanuar Rizky et al. – Optimizing talent identification and development in finswimming athletes: Challenges and innovative solutions –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 13-19

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8G1H7

Streszczenie
Głównym celem tego artykułu jest podkreślenie roli komponentów antropometrycznych, zdolności biomotorycznych oraz umiejętności w identyfikacji i rozwoju talentu młodych sportowców, a także zaproponowanie kilku możliwych rozwiązań, które mogą być uwzględnione przez praktyków i badaczy w optymalizacji procesu identyfikacji talentów. Łącznie zrekrutowano 60 uczniów pierwszej klasy szkoły średniej, których poddano testom antropometrycznym, biomotorycznym oraz ocenie umiejętności. Osoby wybrane do badania spełniały kryterium uczestnictwa w zajęciach pływackich poza programem nauczania oraz zdolności przepłynięcia 50 metrów stylem dowolnym. Wyniki pokazują, że czynniki antropometryczne odgrywają istotną rolę, z następującymi wartościami: wzrost (TB) 0.895a, beztłuszczowa masa ciała (BBTL) 0.832a, długość nogi (PTU) 0.819a, długość dłoni (PTA) 0.738a, rozpiętość ramion (RL) 0.705a oraz masa ciała (BB) 0.682a. Wartości biomotoryczne przedstawiają się następująco: siła eksplozywna mięśni nóg (DLOT) 0.896a, zgięcie grzbietowe lewego stawu skokowego (ADFKI) 0.797a, siła mięśni nóg (KOT) 0.701a, zgięcie grzbietowe prawego stawu skokowego (ADFKA) 0.683a, siła eksplozywna mięśni ramion (DLOL) 0.638a, siła mięśni ramion (KOL) 0.637a, zgięcie podeszwowe lewego stawu skokowego (APLKA) 0.514a oraz zgięcie podeszwowe prawego stawu skokowego (APLKI) 0.545a. Kilka cech umiejętności, które znacząco wpływają na talent zawodników w pływaniu w płetwach, obejmuje oddychanie przy użyciu fajki (BMS) 0.579a, przepłynięcie 100 metrów z fajką i płetwami (B100) 0.532a oraz kopanie pod wodą na 15 metrów (UW15) 0.500a. Te wyniki dostarczają dowodów, że komponenty antropometryczne (BB, TB, PTU, PTA, RL, BBTL), zdolności biomotoryczne (KOT, ADFKI, ADFKA, APFKI, APFKA, KOL, DLOT, DLOL) oraz umiejętności (BMS, B100, UW15) związane z identyfikacją i rozwojem talentu młodych sportowców w pływaniu w płetwach (bi-fin) mogą stanowić podstawę wspierającą rozwój talentów sportowców. Konieczne są jednak dalsze badania, aby potwierdzić i zweryfikować te wyniki.
Słowa kluczowe
antropometria, biomotoryka, umiejętności w pływaniu w płetwach, talent
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim