Skuteczność nieinwazyjnej przezskórnej stymulacji nerwu piszczelowego u starszych kobiet z nadreaktywnym pęcherzem: przegląd systematyczny

Ahmad Riyono, Fauqi Amalia, Lilik Herawati

Ahmad Riyono, Fauqi Amalia, Lilik Herawati – Effectiveness of non-invasive transcutaneous tibial nerve stimulation in older women with overactive bladder: A systematic review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 243-248

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GI2F

Streszczenie
Proces starzenia się powoduje zmiany neurologiczne, anatomiczne i biochemiczne w funkcjonowaniu pęcherza moczowego. Częstość występowania zespołu nadreaktywnego pęcherza (OAB) wzrasta wraz z wiekiem, co obniża jakość życia i zaburza wzorce snu. Zweryfikowaną metodą łagodzenia objawów OAB jest przezskórna stymulacja nerwu piszczelowego (TTNS). TTNS stanowi alternatywę terapeutyczną dla starszych kobiet doświadczających objawów OAB i nadaje się do zastosowania klinicznego ze względu na swoją opłacalność, nieinwazyjność oraz minimalne skutki uboczne. Chociaż TTNS może potencjalnie łagodzić objawy OAB, jej właściwości nie zostały jeszcze w pełni określone, a w literaturze brakuje przeglądów oceniających jej skuteczność. Celem niniejszego badania było przeprowadzenie systematycznego przeglądu literatury dotyczącej randomizowanych badań kontrolowanych oceniających wpływ TTNS na objawy OAB u starszych kobiet. Przeszukano elektroniczne bazy danych, takie jak PubMed, Web of Science i Scopus. Dwa randomizowane badania kontrolowane uwzględnione w naszym przeglądzie wykazały, że leczenie TTNS ma wpływ na objawy OAB u starszych kobiet.
Słowa kluczowe
nadreaktywny pęcherz, starsze kobiety, nietrzymanie moczu, przegląd systematyczny
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Objawy pęcherza nadaktywnego w grupie polskich studentów fizjoterapii

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 120-126

Streszczenie
Wstęp. Zespół pęcherza nadaktywnego (OAB – ang. overactive bladder) jest schorzeniem, które stwierdza się na podstawie występowania przynajmniej jednego z trzech objawów: częstomoczu, nokturii i silnego parcia. Zespół pęcherza nadaktywnego jest chorobą społeczną. Szacuje się, że problemy z OAB dotyczą od 2% do 53% populacji.
Cel pracy. Celem pracy była ocena częstości występowania zespołu pęcherza nadaktywnego w grupie potencjalnie zdrowych osób oraz ocena czynników ryzyka OAB.
Materiał i metoda. Grupę badanych stanowiło 85 studentów (58 kobiet i 27 mężczyzn) Warszawskich Uczelni Wyższych, głównie kierunku fizjoterapia. Średnia wieku wynosiła 26 lat (SD = 5,74). Narzędzia badawcze stanowiła: autorska ankieta, dziennik mikcji, kwestionariusz GPPAQ (The General Practice Physical Activity Questionnaire) oraz test paskowy.
Wyniki. Analiza danych uzyskanych z dzienników mikcji wykazała, że najczęstszym objawem OAB było silne parcie (33 osoby – 39%), następnie częstomocz (21 osób – 25%) oraz nokturia (15 osób – 18%). Wykazano istotną korelację między silnym parciem a płcią (p = 0,03) oraz między silnym parciem a aktywnością fizyczną (p = 0,04).
Wnioski. 1. W grupie potencjalnie zdrowych studentów wystąpiły objawy zespołu pęcherza nadaktywnego, takie jak: częstomocz, silne parcie i nokturia. 2. Najczęstszym objawem pęcherza nadaktywnego było silne parcie. 3. Silne parcie częściej dotyczyło kobiet i osób nieaktywnych fizycznie.
Słowa kluczowe:
pęcherz nadaktywny, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim