Tag: P. Senthil

Ocena ćwiczeń stretch shortening cycle i tradycyjnych ćwiczeń w leczeniu łokcia tenisisty: Badanie pilotażowe

S.M Divya Mary, Jibi Pau, Hema V. H., P. Senthil

S.M Divya Mary, Jibi Pau, Hema V. H., P. Senthil – Evaluation of stretch shortening cycle and conventional exercise for lateral epicondylitis: A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 99-105

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CQA5B

Streszczenie Wprowadzenie. Łokieć tenisisty, znany również jako zapalenie nadkłykcia bocznego, jest częstym schorzeniem układu mięśniowo-szkieletowego spowodowanym przeciążeniem stawu łokciowego. Dotyka ono głównie osoby wykonujące powtarzalne ruchy nadgarstka i przedramienia, prowadząc do zapalenia i mikrouszkodzeń ścięgien prostowników. Objawy obejmują ból, osłabienie siły chwytu i trudności w codziennych czynnościach. Leczenie zazwyczaj obejmuje metody zachowawcze, a kluczową rolę odgrywają ćwiczenia terapeutyczne. Nowoczesne metody, takie jak ćwiczenia stretch shortening cycle (SSC), wykorzystują energię sprężystą, aby poprawić wyniki rehabilitacji. Cel. Badanie porównuje skuteczność ćwiczeń SSC z tradycyjnymi protokołami ćwiczeń w poprawie siły chwytu i funkcji u pacjentów z jednostronnym łokciem tenisisty. Ocenia także wpływ tych interwencji na codzienne aktywności, korzystając z kwestionariusza PRTEE (Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation) i skali funkcjonalnej dostosowanej do pacjenta. Metody. Badanie przeprowadzono w ACS Medical College and Hospital z udziałem 24 uczestników w wieku 45–65 lat z jednostronnym łokciem tenisisty. Uczestników losowo przydzielono do grupy A (ćwiczenia SSC) lub grupy B (tradycyjne ćwiczenia). Grupa A wykonywała ćwiczenia SSC łączące fazę ekscentryczną z natychmiastową fazą koncentryczną, podczas gdy grupa B realizowała konwencjonalne ćwiczenia wzmacniające i rozciągające. Obie grupy uczestniczyły w 12-tygodniowym programie. Oceny obejmowały pomiary siły chwytu (dynamometr), wyniki PRTEE oraz skalę funkcjonalną. Analiza statystyczna porównywała wyniki przed i po interwencji. Wyniki. Obie grupy wykazały istotne poprawy siły chwytu i funkcji, przy czym ćwiczenia SSC dały lepsze wyniki. Wyniki PRTEE wskazały zmniejszenie bólu i poprawę funkcjonalności, z istotnymi różnicami na korzyść ćwiczeń SSC (p < 0,05). Wartość efektu dla siły chwytu była niewielka (Cohen’s d = 0,062), a liczba potrzebna do leczenia (NNT) wynosiła 17, co sugeruje umiarkowane korzyści kliniczne. Wnioski. Ćwiczenia SSC są skuteczniejsze niż tradycyjne protokoły w poprawie siły chwytu i funkcji u pacjentów z łokciem tenisisty, co wspiera ich stosowanie w strategiach rehabilitacyjnych.
Słowa kluczowe łokieć tenisisty, codzienne aktywności, stretch shortening cycle, tradycyjne ćwiczenia, ćwiczenia na łokieć
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń o małym oporze kończyny górnej w połączeniu z manualnym drenażem limfatycznym u osób po radykalnej mastektomii – badanie pilotażowe

G. Balaji, P. Senthil

G. Balaji, P. Senthil – Effects of upper limb low resistance exercises along with manual lymphatic drainage in subjects with post radical mastectomy – a pilot study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 42-49

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56084SH

Streszczenie

Pacjenci po radykalnej mastektomii mogą doświadczać problemów fizycznych, takich jak ograniczone ruchy w ramieniu oraz zmniejszona siła mięśni kończyny górnej. Wydajność i ogólna funkcja kończyny górnej oraz jakość życia (QOL, Quality of Life) ulegają pogorszeniu w wyniku zmniejszonej aktywności tych mięśni. Celem obecnego badania jest ocena wpływu manualnego drenażu limfatycznego połączonego z treningiem o małym oporze dla kończyny górnej na funkcję ramienia oraz jakość życia pacjentów po mastektomii. Typowe mięśnie kończyny górnej to mięśnie: czworoboczny, zębaty przedni i piersiowy. Jeden uczestnik z grupy eksperymentalnej wycofał się z badania. Czas trwania terapii wynosi 12 tygodni i opiera się na zasadach rehabilitacji onkologicznej. Jako miary wynikowe przyjęto Lymph ICF (dla oceny jakości życia) oraz anatomiczne pomiary obwodowe (dla oceny limfedemy). Pacjenci zostali wybrani na podstawie kryteriów włączenia i wyłączenia. Pacjenci z grupy eksperymentalnej otrzymywali trening o małym oporze kończyny górnej oraz techniki manualnego drenażu limfatycznego, a pacjenci z grupy kontrolnej otrzymywali wyłącznie techniki manualnego drenażu limfatycznego. Obydwie grupy pacjentów zalecono noszenie elastycznych pończoch na kończynę górną przez 8 godzin dziennie. Wyniki: Wszystkie miary wynikowe zostały ocenione na początku (przed) i na końcu 12 tygodni (po) w obu grupach. Dane zostały przeanalizowane za pomocą sparowanego testu t. Wyniki analizowano na podstawie wartości przed i po teście. Wnioski: Badanie zaprojektowało strukturalny program ćwiczeń o małym oporze dla kończyny górnej dla pacjentów po radykalnej mastektomii, mający na celu poprawę funkcji ramienia i jakości życia.

Słowa kluczowe:

rehabilitacja po raku piersi, po radykalnej mastektomii, jakość życia, trening o małym oporze, limfedema, funkcja ramienia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Skuteczność umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej wśród populacji z przewidywanym ryzykiem udaru. Badanie pilotażowe

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri – Effectiveness of moderate to vigorous physical activity among stroke risk predicted population. A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 105-113

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF80LR

Streszczenie
Wprowadzenie. Rosnąca prevalencja udaru mózgu, szczególnie wśród młodszych populacji w krajach takich jak Indie, wymaga skutecznych strategii prewencyjnych. Modyfikowalne czynniki ryzyka, takie jak nadciśnienie, cukrzyca i palenie tytoniu, znacząco przyczyniają się do występowania udarów. Niniejsze badanie skupia się na wdrożeniu 12-tygodniowego programu umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej (MVPA) w celu adresowania tych czynników ryzyka i redukcji incydentów udaru.
Metodologia. Badanie obejmowało strukturalną interwencję MVPA wśród osób zagrożonych udarem, kładąc nacisk na konsekwentne przestrzeganie protokołu. Kluczowe wyniki, w tym ciśnienie krwi skurczowe, poziom glukozy na czczo i całkowity poziom cholesterolu, były monitorowane. Poprawa kondycji sercowo-naczyniowej była oceniana za pomocą testu biegu Coopera. Badanie oceniło również wykonalność i akceptowalność interwencji MVPA poprzez wskaźniki przestrzegania zaleceń przez uczestników.
Wyniki. Grupa MVPA wykazała znaczące redukcje ciśnienia krwi skurczowego, poziomu glukozy na czczo i całkowitego poziomu cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki te podkreślają skuteczność MVPA w zarządzaniu głównymi czynnikami ryzyka udaru. Dodatkowo, uczestnicy wykazali zwiększoną wytrzymałość sercowo-naczyniową, co podkreśla pozytywny wpływ programu na ogólną kondycję sercowo-naczyniową. Wysokie wskaźniki przestrzegania zaleceń w grupie MVPA wskazują na wykonalność wdrażania strukturalnych protokołów ćwiczeń dla osób zagrożonych udarem.
Wnioski. Niniejsze badanie pilotażowe demonstruje skuteczność 12-tygodniowego programu MVPA w redukcji kluczowych czynników ryzyka udaru i poprawie kondycji sercowo-naczyniowej wśród osób zagrożonych udarem. Wyniki podkreślają znaczenie strukturalnych interwencji ćwiczeniowych w wysiłkach prewencyjnych przeciwko udarowi. Chociaż obiecujące, dalsze badania z większymi próbami i dłuższym czasem trwania są konieczne, aby ustalić trwałe korzyści i wykonalność takich interwencji. Wdrażanie dostosowanych programów MVPA ma znaczący potencjał w łagodzeniu ryzyka udaru, oferując cenne wglądy dla globalnych strategii zapobiegania udarom.
Słowa kluczowe
udar, MVPA, czynniki ryzyka udaru, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Klasyfikacja ryzyka udaru mózgu na niskie, średnie i wysokie przy użyciu aplikacji Stroke Riskometer AppTM wśród populacji osób dorosłych i starszych

N. Shazia Neelam, P. Senthil, S. Saina Swathi, S.Subramanian, A. Mohamed Nainar, L. Haribabu, E. Vijayabharathi


N. Shazia Neelam, P. Senthil, S. Saina Swathi, S.Subramanian, A. Mohamed Nainar, L. Haribabu, E. Vijayabharathi – Classification of Stroke Riskometer AppTM into low, moderate and high stroke risk range. Fizjoterapia Polska 2022; 22(4); 22-26

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG1A624g

Streszczenie
Wprowadzenie. Udar mózgu jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności, a według badania globalnego obciążenia chorobami (GBD) z 2010 r. jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów na świecie. Kraje rozwijające się zgłosiły, że globalne obciążenie udarem mózgu wynosi 85% oraz skutkuje zgonami z powodu udarów krwotocznych na poziomie 80%. Wskaźnik hospitalizacji związanych z udarem mózgu w Indiach wynosi 46 na 100 000 osób. Aplikacja Stroke Riskometer App może być wykorzystywana w celu znacznego usprawnienia zapobiegania udarom i chorobom niezakaźnym, ponieważ opiera się na najnowszych rozszerzeniach alokacji ryzyka/komunikacji, międzynarodowych wytycznych dotyczących zapobiegania udarom i chorobom układu krążenia. Jednak aplikacja nie klasyfikuje ryzyka na niskie, średnie lub wysokie, przez co nie umożliwia wykrywania wysokiego ryzyka udaru mózgu, dlatego konieczna jest klasyfikacja na niskie, umiarkowane i wysokie ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Cel. Klasyfikacja ryzyka wystąpienia udaru na niskie, średnie i wysokie ryzyko udaru mózgu wśród populacji osób dorosłych i starszych przy użyciu Stroke Riskometer App. Metody. Badanie przeprowadzono na 250 osobach wybranych z Chettinad Academy of Research and Education oraz S.A. Poly Clinic, Chennai. Badanie trwało 6 miesięcy (kwiecień 2021-wrzesień 2021). Uczestnicy wypełnili kwestionariusz Stroke Riskometer oraz profil Framingham Stroke Profile, zarejestrowano procent ryzyka uzyskany przy użyciu obu narzędzi w aplikacji dla każdej osoby. Wyniki. Przeprowadzono analizę częstotliwości i testy chi-kwadrat, klasyfikując zakres < 5% jako niskie ryzyko, 6-10% jako umiarkowane i > 10% jako wysokie ryzyko w narzędziu Stroke Riskometer. Test chi-kwadrat wykazał n = 104 jako niskie ryzyko, n = 11 jako średnie ryzyko, n = 14 jako wysokie ryzyko odpowiednio zarówno w FRS, jak i Stroke Riskometer. Wartość chi-kwadrat wynosi 24,224, a statystycznie istotna wartość p wynosi <0,0001, co wskazuje, że wartość ta dobrze działa z wynikiem FRS. Wniosek. Chociaż w aplikacji ryzyko podzielono według zakresów, aplikacja musi być stale rozwijana i weryfikowana z większą liczebnością próby, niejednorodną populacją i różnorodnością etniczną.

Słowa kluczowe
czynniki ryzyka udaru, udar, punktacja ryzyka udaru, udar niedokrwienny, choroba niezakaźna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Występowanie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi u studentów uniwersytetów z południowych Indii: badanie przekrojowe

S. Swathi, S.R. Swathi, Hasira Bhanu, Shazia Neelam, P. Senthil


S. Swathi, S.R. Swathi, Hasira Bhanu, Shazia Neelam, P. Senthil – Prevalence of attention deficit hyperactivity disorder in south Indian university students: A cross-sectional study. Fizjoterapia Polska 2022; 22(3); 180-182

Streszczenie

Informacje wprowadzające i cel. Większość wcześniejszych badań dotyczyła częstości występowania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) wśród studentów uniwersytetów badanej na podstawie samooceny studentów. Celem niniejszego badania było określenie częstości występowania ADHD wśród studentów uniwersytetów z południowych Indii.
Metody. Niniejsze badanie przekrojowe zostało przeprowadzone na różnych uniwersytetach w południowych Indiach. Raport samooceny dotyczący objawów ADHD u dorosłych (ASRS) został wypełniony przez 419 studentów. Procedurę dwuetapową przeprowadzono przy użyciu 6-punktowego kwestionariusza selekcyjnego ASRS, w skali 18-punktowej. Suma 18 zdychotomizowanych punktów jest obliczana tylko dla osób, które uzyskały wynik wyższy niż 3 w 6-punktowym kwestionariuszu selekcyjnym, a ci, którzy otrzymali łączny wynik wyższy niż 10, są uważani za osoby prawdopodobnie mające ADHD. Analizę danych przeprowadzono za pomocą statystyki opisowej i analitycznej w oprogramowaniu SPSS.
Wyniki. Wskaźnik występowania ADHD wśród studentów uniwersytetów obliczany na podstawie samooceny studentów wyniósł 7%. Częstość występowania ADHD była większa u kobiet niż u mężczyzn.
Wniosek. ADHD występuje powszechnie wśród studentów uniwersytetów. Aby poznać rzeczywisty wskaźnik występowania ADHD, potrzebne jest przeprowadzenie ustrukturyzowanych wywiadów i ocen klinicznych.

Słowa kluczowe:
występowanie, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, studenci, skala samooceny ADHD dla dorosłych

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim