Skuteczność programu wzmacniającego ekscentrycznie i koncentrycznie na ból i wydolność funkcjonalną u sprinterów z zespołem bólu rzepkowo-udowego. Badanie pilotażowe

Buvanesh Annadurai, Vinodhkumar Ramalingam, Devadharshini Balakrishnan, Surya Vishnuram, Shenbaga Sundaram Subramanian, Santhana Lakshmi S, Pavithra Aravind, Pavithra S, Rajesh G, Thamer A. Altaim

Buvanesh Annadurai et al. – Effectiveness of concentric and eccentric strengthening program on pain and functional performance in patellofemoral pain syndrome among sprinters – A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 288-292

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19JL5P

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół bólu rzepkowo-udowego (PFPS) jest częstym zaburzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, które przede wszystkim dotyka sportowców, zwłaszcza wykonujących powtarzające się ruchy zgięcia i wyprostu kolan. Szczególnie narażeni są sprinterzy akademiccy, ponieważ niektóre style biegu, takie jak styl dowolny czy klasyczny, wymagają powtarzalnych ruchów kończyn dolnych. Szacowana częstość występowania PFPS u sportowców wyczynowych wynosi 35,7%, u młodzieży 28,9%, a w wojsku 13,5%. PFPS występuje u osób w różnych grupach wiekowych, a ogólna częstość występowania w populacji wynosi 23%. Nierównowaga mięśniowa wokół stawu kolanowego, zwłaszcza osłabienie mięśnia czworogłowego uda, który odpowiada za stabilizację rzepki, jest często powiązana z PFPS. Ćwiczenia wzmacniające można ogólnie podzielić na koncentryczne i ekscentryczne, chociaż stosowane są różne strategie rehabilitacji. Celem tego badania była ocena wpływu programów wzmacniających koncentrycznie i ekscentrycznie na poziom bólu i wydolność funkcjonalną u akademickich sprinterów z rozpoznanym PFPS.
Cel. Porównanie skuteczności zmian w wydolności funkcjonalnej i bólu po zastosowaniu ćwiczeń koncentrycznych i ekscentrycznych u sprinterów akademickich z PFPS.
Materiały i metody. Łącznie 24 uczestników zostało przydzielonych do dwóch grup metodą doboru wygodnego: grupa A (n = 12) i grupa B (n = 12). Grupa A realizowała ćwiczenia koncentryczne, a grupa B ćwiczenia ekscentryczne przez trzy tygodnie. Do badania użyto krzesła, stopera, wolnej powierzchni oraz taśmy mierniczej, aby zapewnić precyzję wykonywanych ćwiczeń i pomiarów. Do oceny efektów zastosowano Skalę Numeryczną Oceny Bólu (NPRS) oraz test Timed Up and Go (TUG) do oceny mobilności i równowagi funkcjonalnej.
Wyniki. Analiza statystyczna danych ilościowych wykazała brak istotnej różnicy między grupą A a grupą B (p < 0,0001). Obie grupy wykazały znaczną poprawę po interwencji zarówno w zakresie bólu, jak i wydolności funkcjonalnej; nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy grupami. Zarówno programy wzmacniające koncentrycznie, jak i ekscentrycznie wydają się równie skuteczne w leczeniu PFPS u sprinterów akademickich.
Wnioski. Na podstawie wyników badania ćwiczenia koncentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa A) oraz ćwiczenia ekscentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa B) są podobnie skuteczne w łagodzeniu bólu i poprawie wydolności funkcjonalnej u sprinterów akademickich z zespołem bólu rzepkowo-udowego.
Słowa kluczowe
przedni ból kolana, ból rzepkowo-udowy, zespół bólu rzepkowo-udowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Ranjani Shree.K, Jagatheesan Alagesan, Jeslin.G. N, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Neha Lakshmanan, Praveen Kumar.R, Pavithra.S

Ranjani Shree.K et al. – Effects of EMG Biofeedback and active exercises with Integrated neuromuscular inhibition technique on students with Trapezius myalgia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 370-373

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1O8LL

Streszczenie
Cel. Zespół bólowy mięśnia czworobocznego jest częstym schorzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, charakteryzującym się bólem i punktami spustowymi. Biofeedback elektromiograficzny (EMG) wspomaga aktywację mięśni, a ćwiczenia czynne skutecznie redukują ból i sztywność. Celem badania była ocena wpływu treningu ćwiczeń z biofeedbackiem EMG oraz ćwiczeń czynnych, w połączeniu z techniką zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej (INIT), u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego. Materiał i metody. Badanie z podwójnie ślepą próbą objęło siedemdziesięciu uczestników z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego, losowo przydzielonych do dwóch grup po uzyskaniu świadomej zgody. Obie grupy otrzymywały 10 minut zabiegu INIT. Grupa z biofeedbackiem EMG (n=35) wykonywała ćwiczenia z elektrodami na górnej części mięśnia czworobocznego, natomiast grupa ćwiczeń czynnych (n=35) wykonywała ćwiczenia bez elektrod. Oba protokoły obejmowały 15 sesji w ciągu 3 tygodni. Wyniki. Po interwencji w grupie EMG biofeedback zaobserwowano spadek wskaźnika Neck Disability Index (NDI) do 12,71 ± 1,67, podczas gdy w grupie ćwiczeń czynnych nie odnotowano istotnej poprawy (24,17 ± 3,13). Wyniki pomiaru algometrem uciskowym po terapii były wyższe w grupie biofeedbacku EMG (136,05 ± 5,35) niż w grupie ćwiczeń czynnych (119,68 ± 3,01). Analiza statystyczna wykazała istotne wartości t: 19,057 (p < 0,0001) dla NDI oraz 15,752 (p < 0,0001) dla pomiaru algometrem, co potwierdza skuteczność biofeedbacku EMG w redukcji bólu szyi i zwiększaniu wrażliwości na ucisk. Wnioski. Wyniki wskazują, że zastosowanie biofeedbacku EMG jest skuteczniejsze od samych ćwiczeń czynnych w redukcji bólu i poprawie funkcji u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego.
Słowa kluczowe
zespół bólowy mięśnia czworobocznego, biofeedback emg, technika zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej, ćwiczenia czynne, neck disability index
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim