Tag: Priyadharshini V

Porównanie skuteczności technik Hoffmana i Oketani w leczeniu brodawek wklęsłych dla poprawy efektów karmienia piersią

Nithyadarshini Nadar, Senthilkumar S, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D

 

Nithyadarshini Nadar et al. – Comparing the effectiveness of Hoffman and Oketani techniques in managing inverted nipples for improved breastfeeding outcomes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 150-155

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D196QEQ

Streszczenie
Wprowadzenie. Wklęsłe brodawki mogą utrudniać karmienie piersią, prowadząc do problemów takich jak nieprawidłowe przystawienie dziecka, ból brodawek i zmniejszony transfer mleka, co może zniechęcać matki do kontynuowania karmienia. Skuteczne i nieinwazyjne interwencje są niezbędne dla wsparcia pomyślnego karmienia piersią. W badaniu porównano techniki Hoffmana i Oketani w leczeniu wklęsłych brodawek u matek po porodzie.
Metody. Badanie eksperymentalne objęło 90 kobiet w ciąży (32–36 tydzień) z klinicznie rozpoznanymi wklęsłymi brodawkami, leczonych w Saveetha Medical College and Hospital. Uczestniczki zostały losowo przydzielone do grupy A (technika Oketani, n = 45) lub grupy B (ćwiczenia Hoffmana, n = 45). Interwencje prowadzono dwa razy dziennie przez 30 minut przez sześć tygodni. Wskaźnikami efektów były wynik LATCH dla skuteczności karmienia, długość brodawki mierzona suwmiarką oraz ból brodawki oceniany za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS). Dane zbierano przed i po interwencji, aby ocenić poprawę wyników karmienia piersią.
Wyniki. Technika Oketani wykazała istotną przewagę nad ćwiczeniami Hoffmana, z wyższymi wartościami wskaźnika LATCH po interwencji (8,57 ± 0,93 vs. 6,40 ± 0,50; p = 0,0001), większym wydłużeniem brodawki (5,00 ± 1,05 vs. 4,21 ± 0,32; p = 0,0001) oraz większą redukcją bólu brodawki ocenianego w skali VAS (3,49 ± 1,04 vs. 4,62 ± 0,91; p = 0,0001).
Wnioski. Technika Oketani jest skuteczniejszą metodą leczenia brodawek wklęsłych, przynoszącą istotne korzyści w postaci zmniejszenia bólu, poprawy jakości przystawienia oraz wydłużenia brodawki. Jej nieinwazyjność, prostota i niskie koszty czynią ją cennym elementem programów opieki przedporodowej i poporodowej ukierunkowanych na promocję sukcesu karmienia piersią.
Słowa kluczowe
karmienie piersią, brodawka wklęsła, technika Hoffmana, technika Oketani, ból brodawki, opieka poporodowa
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Związek między zakresem rotacji zewnętrznej barku a wynikami Testu Równowagi Y u młodych zawodników krykieta

Karthika Ramalingam, Kamalakannan M,Karthik Tamildasan, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D, Delphin Kavya D

Karthika Ramalingam et al. – Exploring the link between shoulder external rotation range and Y-Balance Test performance in young cricketers –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 313-316

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1LTAJ

Streszczenie
Cel. Celem badania jest ocena związku między zakresem rotacji zewnętrznej barku (ER ROM) a wynikami Testu Równowagi Y u młodych zawodników krykieta. W szczególności badanie ma na celu sprawdzenie, czy większy zakres rotacji zewnętrznej barku wiąże się z lepszą równowagą dynamiczną, co ma kluczowe znaczenie w grze w krykieta, zwłaszcza w takich ruchach jak rzucanie i bowling. Badanie ma dostarczyć informacji, które mogą wspomóc strategie treningowe i zapobiegania urazom u młodych sportowców.
Metody. Do badania zakwalifikowano 50 zawodników na podstawie określonych kryteriów włączenia i wykluczenia. Aktywny zakres rotacji zewnętrznej barku po stronie dominującej mierzono za pomocą goniometru. Uczestnicy wykonali trzy kierunkowe ruchy w Teście Równowagi Y (YBT) z wykorzystaniem oznaczeń na podłodze, bez zastosowania instrumentów.
Wyniki. Badanie analizowało związek między wynikami Testu Równowagi Y (YBT) a zakresem rotacji zewnętrznej barku (ROM) u młodych zawodników krykieta. Średnia wartość komponentu przyśrodkowego YBT wyniosła 80,42, przy słabej dodatniej korelacji (r = 0,048, p = 0,82). Komponent superoboczny miał średnią 59,18 i słabą ujemną korelację (r = −0,284, p = 0,16). Komponent inferoboczny wykazał umiarkowaną ujemną korelację (r = −0,365, p = 0,073), przy średniej 74,98. Średnia wartość zakresu rotacji zewnętrznej barku wyniosła 88,12, jednak nie stwierdzono istotnych korelacji.
Wnioski. Spośród trzech komponentów YBT jedynie komponent przyśrodkowy wykazuje dodatnią korelację z rotacją zewnętrzną barku zarówno po stronie dominującej, jak i niedominującej. Natomiast komponenty superoboczny i inferoboczny wykazują korelację ujemną.
Słowa kluczowe
rotacja zewnętrzna barku, zakres ruchu (ROM), goniometr, test równowagi Y
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność rozciągania i wzmacniania prostowników szyi w zespole szyi rowerzysty. Randomizowane badanie kontrolowane z wykorzystaniem Kinovea i NPRS

Nirmal Khanna R, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D, Durga N, Delphin Kavya D

 

Nirmal Khanna R et al. – Effectiveness of neck extensor stretching and strengthening in cyclist neck syndrome: a randomized controlled study utilizing Kinovea and NPRS –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 238-244

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1150

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół szyi rowerzysty to stan charakteryzujący się zmęczeniem i niewydolnością mięśni szyi w utrzymaniu głowy, spowodowany długotrwałą jazdą na rowerze w niewłaściwej pozycji. Powtarzające się przeciążenia prostowników szyi często prowadzą do ograniczenia zakresu ruchu, bólu i obniżenia wydolności funkcjonalnej.
Cel badania. Ocena skuteczności ćwiczeń rozciągających i wzmacniających prostowniki szyi w redukcji objawów zespołu szyi rowerzysty, poprawie zakresu ruchu oraz ogólnej funkcjonalności odcinka szyjnego.
Materiał i metody. Do badania losowo zakwalifikowano 50 osób z rozpoznanym zespołem szyi rowerzysty. Kryteriami włączenia były wiek 20–50 lat, jazda na rowerze co najmniej pięć razy w tygodniu oraz pokonywanie minimum 75 km w jednym treningu. Kryteria wykluczenia obejmowały przebyte operacje szyi, pourazowy ból szyi, niestabilność kręgosłupa, choroby reumatologiczne oraz niedawne interwencje w obrębie szyi. Uczestników podzielono na dwie grupy po 25 osób: grupa A otrzymała leczenie konwencjonalne oraz dodatkowo ćwiczenia rozciągające i oporowe prostowników szyi, natomiast grupa B jedynie leczenie konwencjonalne. Przed interwencją oceniano poziom bólu (Numerical Pain Rating Scale – NPRS) oraz zakres ruchu w zgięciu i wyproście szyi (ROM) przy użyciu oprogramowania Kinovea. Interwencja trwała 4 tygodnie i obejmowała 4 serie po 15 powtórzeń, 3 razy w tygodniu.
Wyniki. Średni wynik NPRS po leczeniu w grupie A wyniósł 2,16, natomiast w grupie B – 5,2. ROM w zgięciu i wyproście w grupie A wyniósł odpowiednio 67,04 i 53,4, natomiast w grupie B – 46 i 47,4. Wyniki wskazują, że interwencja zastosowana w grupie A była skuteczniejsza w redukcji bólu i poprawie funkcji szyi.
Wniosek. Badanie potwierdziło, że rozciąganie i wzmacnianie prostowników szyi istotnie poprawia funkcję odcinka szyjnego oraz łagodzi objawy zespołu szyi rowerzysty.
Słowa kluczowe
zespół szyi, rozciąganie prostowników, trening oporowy, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność wzmacniania mięśni przeciwgrawitacyjnych kończyn dolnych u rekreacyjnych piłkarzy. Badanie porównawcze

Kaviyarasan P, Sarvan kumar J, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyadarshini Babu, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D

Kaviyarasan P et al. – Effectiveness of lower limb antigravity muscle strengthening in recreational footballers. A comparative study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 439-447

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D9BZJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Badanie analizuje skuteczność ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych w porównaniu z ćwiczeniami konwencjonalnymi u rekreacyjnych piłkarzy. Zwiększenie wytrzymałości i zwinności ma kluczowe znaczenie dla osiągnięć w piłce nożnej, dlatego istotne jest określenie optymalnych metod treningowych.
Cel badania. Ocena i porównanie wpływu ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych oraz ćwiczeń konwencjonalnych na wytrzymałość i zwinność u rekreacyjnych piłkarzy.
Materiał i metody. W eksperymencie wzięło udział 56 rekreacyjnych piłkarzy wybranych metodą doboru celowego z Uniwersytetu Saveetha. Uczestników losowo podzielono na dwie grupy:
1. Grupa ćwiczeń wzmacniających mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych. Realizowała ukierunkowany trening (wypady z hantlami, odwrotne przysiady nordyckie, przysiady z hantlami, testy zwinności T-drill oraz jednonóżne skoki na skrzynię) przez 5 dni w tygodniu przez 6 tygodni.
2. Grupa ćwiczeń konwencjonalnych. Wykonywała tradycyjne ćwiczenia (przysiady, wypady, wspięcia na palce, wchodzenie na stopień oraz brzuszki) według tego samego harmonogramu.
Obie grupy realizowały 5-minutową rozgrzewkę i schłodzenie. Jako miary wyników zastosowano test 30-sekundowego skakania na wytrzymałość oraz test zwinności T, które oceniano po zakończeniu interwencji.
Wyniki. Średni wynik wytrzymałościowy po zakończeniu interwencji w grupie konwencjonalnej wyniósł 38,71, podczas gdy grupa wzmacniająca mięśnie przeciwgrawitacyjne osiągnęła wynik 42,68. W zakresie zwinności grupa konwencjonalna uzyskała wynik 11,8282, a grupa przeciwgrawitacyjna 10,64957. Obie interwencje przyniosły istotną poprawę (p < 0,0001).
Wnioski. Obie metody treningowe pozytywnie wpłynęły na wytrzymałość i zwinność, przy czym grupa ćwicząca mięśnie przeciwgrawitacyjne kończyn dolnych osiągnęła lepsze rezultaty. Sugeruje to, że połączenie obu metod treningowych może zoptymalizować wyniki rekreacyjnych piłkarzy.

Słowa kluczowe
wzmacnianie mięśni przeciwgrawitacyjnych kończyn dolnych, wytrzymałość, ćwiczenia konwencjonalne, zwinność

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wspomaganie regeneracji: Wpływ ćwiczeń stabilizacyjnych z użyciem wałka piankowego na ból dolnego odcinka kręgosłupa – analiza porównawcza z konwencjonalnymi terapiami

Revanth M, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyadharshini V, Dinesh S, Priyanga Seemathan, Praveenkumar R

 

Revanth M et al. – Enhancing recovery: the impact of foam roller-assisted stabilization exercises on low back pain — a comparative analysis with conventional therapies –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 369-375

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DLGP0

Streszczenie
Wprowadzenie. Ból dolnego odcinka kręgosłupa (LBP) jest jednym z najczęściej występujących schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego na świecie, często prowadzącym do znacznej niepełnosprawności i obniżenia jakości życia. Jako główna przyczyna utraconych lat życia z niepełnosprawnością na świecie, obciążenie związane z LBP stale rośnie wraz ze starzejącą się i powiększającą populacją. Regularna aktywność fizyczna odgrywa kluczową rolę w łagodzeniu LBP poprzez wzmacnianie mięśni kręgosłupa, poprawę elastyczności oraz optymalizację postawy. Terapia interferencyjna (IFT), czyli przezskórna elektrostymulacja wykorzystująca prądy średniej częstotliwości, jest dobrze ugruntowaną metodą leczenia schorzeń mięśniowo-szkieletowych. Niniejsze badanie ocenia skuteczność ćwiczeń stabilizacyjnych z użyciem wałka piankowego w porównaniu do ćwiczeń konwencjonalnych u osób z LBP.
Metody. Łącznie 82 uczestników spełniających kryteria włączenia i wyłączenia zostało losowo przydzielonych do dwóch grup: grupy ćwiczeń stabilizacyjnych (n = 41) oraz grupy ćwiczeń konwencjonalnych (n = 41). Obie grupy otrzymywały IFT w połączeniu z przypisanym protokołem ćwiczeń. Każda sesja interwencyjna trwała 30 minut i była realizowana pięć razy w tygodniu przez trzy tygodnie.
Wyniki. Oceny po interwencji, przeprowadzone przy użyciu zmodyfikowanego wskaźnika niepełnosprawności Oswestry (MODQ), wykazały średni wynik 18,8 w grupie ćwiczeń stabilizacyjnych w porównaniu do 22,93 w grupie ćwiczeń konwencjonalnych, przy statystycznie istotnej wartości p < 0,0001. Wyniki te wskazują na większą redukcję bólu i niepełnosprawności w grupie ćwiczeń stabilizacyjnych.
Wnioski. Ćwiczenia stabilizacyjne z wykorzystaniem wałka piankowego zapewniają większe korzyści terapeutyczne dla osób z LBP w porównaniu do ćwiczeń konwencjonalnych. Wałek piankowy wprowadza niestabilne podłoże, co stanowi dodatkowe wyzwanie dla uczestników i sprzyja większej aktywacji mięśni głębokich oraz poprawie kontroli postawy.
Słowa kluczowe
wałek piankowy, ból dolnego odcinka kręgosłupa, ćwiczenia stabilizacyjne, terapia interferencyjna (IFT), zmodyfikowany wskaźnik niepełnosprawności Oswestry (MODQ)
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim