Ogólnokrajowe badanie praktyk oceny i zarządzania fizjoterapeutów w leczeniu pacjentów z COVID-19 w opiece ostrej i rehabilitacyjnej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

Neda Mohammad Ali, Gopala Krishna Alaparthi, Arthur de Sá Ferreira, Ashokan Arumugam, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy

Neda Mohammad Ali, Gopala Krishna Alaparthi, Arthur de Sá Ferreira, Ashokan Arumugam, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy – A national survey of physiotherapists’ assessment and management practices for patients with COVID-19 in acute and rehabilitation care in the United Arab Emirates – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 309-317

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608SR5

Streszczenie
Tło. Fizjoterapeuci odgrywają znaczącą rolę w leczeniu i opiece nad osobami z COVID-19, które cierpią na różnorodne objawy i powikłania. Leczenie tych pacjentów wymaga podejścia multidyscyplinarnego. Celem badania jest zbadanie wzorców praktyk oceny i zarządzania przyjętych przez fizjoterapeutów w leczeniu pacjentów z COVID-19 w oddziałach intensywnej terapii i rehabilitacji w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (ZEA). Metody. Ankieta została rozesłana do fizjoterapeutów pracujących w prywatnych i publicznych szpitalach w ZEA. Kwestionariusz składał się z 60 pytań podzielonych na 5 sekcji: ocena na oddziale intensywnej terapii i w oddziałach, leczenie na oddziale intensywnej terapii i w oddziałach oraz edukacja pacjentów. Wyniki. Ocena fizjoterapeutyczna pacjentów koncentrowała się głównie na określonych miarach upośledzenia. Częstość oddechów była najczęściej zgłaszanym narzędziem oceny na oddziale intensywnej terapii – 68% fizjoterapeutów używało jej zawsze. Ponad 78% ocen na oddziałach obejmowało badanie fizykalne i częstość oddechów. Leczenie na oddziale intensywnej terapii było przede wszystkim realizowane za pomocą oklepywania klatki piersiowej i terapii ssącej; ponad 85% respondentów zgłaszało, że używa tych metod zawsze lub często. Łącznie 89% respondentów stosowało pozycjonowanie i drenaż ułożeniowy jako część leczenia na oddziałach, a 100% wybierało chodzenie jako metodę mobilizacji. Wnioski. Zarówno fizjoterapeuci na oddziałach intensywnej terapii, jak i w opiece ostrej stosowali podobne techniki oceny, skupione na miarach upośledzenia i ocenie duszności, z mniejszym naciskiem na funkcjonalną pojemność wysiłkową. Wykorzystywali jednak podobne podejścia do leczenia na oddziale intensywnej terapii i w oddziałach, z niewielkimi różnicami w oczyszczaniu dróg oddechowych i użyciu sprzętu.
Słowa kluczowe
COVID-19, rehabilitacja pulmonologiczna, fizjoterapia klatki piersiowej, fizjoterapia w opiece krytycznej, ankieta
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Ustrukturyzowany protokół rehabilitacji oddechowej w przypadku bilobektomii: opis przypadku

Manjiri Suhas Kulkarni, Gopala Krishna Alaparthi, Shyam Krishnan, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy

Manjiri Suhas Kulkarni, Gopala Krishna Alaparthi, Shyam Krishnan, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy – A structured pulmonary rehabilitation protocol for bi-lobectomy: A case report. Fizjoterapia Polska 2022; 22(1); 62-68

Streszczenie
Przypadek kliniczny. Specjalnie dostosowany program ćwiczeń, który obejmował fizjoterapię klatki piersiowej i stopniową mobilizację, został przekazany 34-letniemu pacjentowi po bilobektomii i stosowany przez siedem dni w ramach stacjonarnego programu rehabilitacji. Reakcję sercowo-naczyniową i oddechową, tempo odczuwanego wysiłku i dystans sześciominutowego marszu rejestrowano przed i po interwencji. Uwagę zwrócono również na zakres ruchu i korekcję postawy. Statystyki opisowe wykorzystywano w celu prezentacji danych.
Dyskusja. Protokół rehabilitacji oddechowej po zabiegach chirurgicznych u pacjentów z rozstrzeniem oskrzeli jest korzystny, jednak krótkoterminowe efekty nie są dobrze udokumentowane. Bilobektomia, która jest wykonywana rzadziej, wymaga ustrukturyzowanego protokołu rehabilitacji, umożliwiającego uniknięcie powikłań występujących w okresie rekonwalescencji pooperacyjnej.
Podsumowanie. Liczba przypadków rozstrzeni oskrzeli gwałtownie rośnie, a zabiegi chirurgiczne zyskują na znaczeniu i stają się priorytetem w leczeniu tego schorzenia. Rehabilitacja oddechowa jest zalecana w celu zmaksymalizowania korzyści płynących z zabiegu poprzez zmniejszenie powikłań pooperacyjnych. Protokoły rehabilitacji oddechowej opracowane dla każdej osoby w zależności od odczuwanych trudności pomogą w zmniejszeniu powikłań, skróceniu opieki i czasu pobytu w szpitalu.
Słowa kluczowe
rozstrzenie oskrzeli, bilobektomia, rehabilitacja oddechowa
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wybrane zagadnienia rehabilitacji oddechowej

Ryszard Rutkowski, Joanna Rutkowska, Krzysztof Rutkowski, Zenon Siergiejko

Ryszard Rutkowski, Joanna Rutkowska, Krzysztof Rutkowski, Zenon Siergiejko – Selected aspects of pulmonary rehabilitation. Fizjoterapia Polska 2009; 9(1); 21-30

Streszczenie
Nasza publikacja podsumowuje aktualną wiedzę na temat rehabilitacji medycznej, a zwłaszcza rehabilitacji oddechowej. Rehabilitacja medyczna to interdyscyplinarne działanie mające na celu umożliwienie jak najbardziej aktywnego i samodzielnego życia, ukierunkowane na osoby chore i niepełnosprawne, które zmierza do jak najszybszego przywrócenia chorym możliwie jak największej sprawności fizycznej, psychicznej i zawodowej. Pożądane rezultaty rehabilitacji medycznej w znacznym stopniu zależą od planowanego działania, podejmowanego podczas leczenia przewlekłych zaburzeń funkcjonalnych organizmu oraz możliwości kontynuowania tego programu w środowisku zamieszkania. American Thoracic Society (ATS) i European Respiratory Society (ERS) w terapii przewlekłych chorób układu oddechowego zalecają rehabilitację oddechową, rozumianą jako postępowanie medyczne oparte na indywidualnie dobranym, wielospecjalistycznym programie, który poprzez odpowiednie rozpoznanie, leczenie, edukację i oddziaływanie na psychikę chorego stabilizuje i/lub odwraca fizjo- i psychopatologiczne objawy chorób płucnych. Każdy prawidłowo sformułowany program rehabilitacji oddechowej powinien uwzględniać edukację chorego i jego rodziny, kształtowanie odpowiednich zachowań zdrowotnych, zalecenia dietetyczne dotyczące prawidłowego odżywiania i poprawy masy ciała oraz właściwe oddziaływanie psychologiczne. Edukacja chorych stanowi zasadniczy element kompleksowej rehabilitacji oddechowej i powinna być wspólnym obowiązkiem chorego, jego rodziny, lekarza pierwszego kontaktu oraz członków zespołu terapeutycznego. Uzupełnieniem programu edukacji dla chorych z przewlekłymi chorobami układu oddechowego jest poradnictwo psychologiczne i żywieniowe, mające wpływ na ogólne samopoczucie i sprawność fizyczną chorego.
Słowa kluczowe
rehabilitacja oddechowa, edukacja, astma, POCHP, mukowiscydoza

Ocena skuteczności krótkotrwałego postępowania fizjoterapeutycznego na wybrane parametry funkcjonalne układu oddechowego pacjentów z POChP

Krystyna Rożek, Jan Szczegielniak, Marta Majewska-Pulsakowska, Anna Dor, Monika Bartczyszyn

Krystyna Rożek, Jan Szczegielniak, Marta Majewska-Pulsakowska, Anna Dor, Monika Bartczyszyn – Assessment of effectiveness of short-lived physiotherapy procedure on selected functional parameters of the respiratory system in patients with COPD Chronic Obstructive Lung Disease (COLD). Fizjoterapia Polska 2012; 12(2); 119-128

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności krótkotrwałego postępowania fizjoterapeutycznego na wybrane parametry czynnościowe płuc, gazometrii oraz wydolności fizycznej pacjentów z zaawansowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 40 hospitalizowanych mężczyzn z rozpoznaniem obturacyjnej choroby płuc. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy badane. Grupę pierwszą stanowiło 23 mężczyzn objętych tygodniowym procesem fizjoterapii, podnoszącej wydolność fizyczną pacjentów, drugą grupę – kontrolną stanowiło 17 pacjentów, u których stosowano jedynie leczenie farmakologiczne. Badania czynnościowe płuc zostały wykonane za pomocą aparatu FLOWSCREEN niemieckiej firmy Erich Jaeger. U wszystkich pacjentów wykonano także badania: gazometryczne krwi, 6-minutowy test marszu, pomiar wskaźnika BMI (Body Mass Index) oraz ruchomość klatki piersiowej.Wyniki. Osoby z grupy I po ukończonym procesie usprawniania pokonały dłuższy dystans marszu w 6-Minutowym Teście Korytarzowym, który w tym samym czasie uległ skróceniu u pacjentów z grupy kontrolnej. W obu grupach wzrosła natomiast średnia prędkości marszu, a także wartość MET wyliczana ze wzoru. Istotnie statystycznie wzrósł parametr FVC u pacjentów z grupy I. Istotną poprawę zanotowano także w badaniach gazometrycznych krwi dla parametrów pO2 i SaO2 w grupie badanej, a obniżenie, po takiej samej liczbie dni, w grupie kontrolnej. Wnioski. 1. Na skutek tygodniowego, specjalnego programu fizjoterapii wydłużył się dystans marszu, w czasie 6-minutowego testu marszowego. 2. Spośród parametrów czynnościowych układu oddechowego, tylko natężona pojemność życiowa płuc wzrosła istotnie. 3. Po tygodniu ćwiczeń istotnie wzrosło pO2 i SaO2 w badanej grupie.
Słowa kluczowe
rehabilitacja oddechowa, czynność układu oddechowego, tolerancja wysiłkowa
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim