Porównanie techniki energii mięśniowej i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową na elastyczność mięśni i redukcję bólu u osób z napięciem mięśni tylnych ud

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim – A comparison of muscle energy technique and proprioceptive neuromuscular facilitation exercise on hamstring muscle flexibility and pain reduction in individuals with hamstring tightness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 346-351

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CXJ35

Streszczenie Wstęp. Praca w pozycji siedzącej przez dłuższy czas może prowadzić do sztywności mięśni tylnych ud. Cel. Celem badania było porównanie skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową (PNF) u osób siedzących, doświadczających napięcia mięśni tylnych ud. Materiał i metody. Trzydzieści osiem osób prowadzących siedzący tryb życia z napięciem mięśni tylnych ud (mężczyźni, w wieku 35 – 55 lat) zostało losowo przydzielonych do grupy 1 (MET, n = 19), która wykonywała ćwiczenia MET, lub do grupy 2 (PNF, n = 19), która wykonywała ćwiczenia PNF. Obydwie interwencje ćwiczeniowe przeprowadzano 5 razy w tygodniu przez dwa tygodnie. Długość mięśni tylnych ud mierzono za pomocą testu aktywnego wyprostu kolana (AKE), a ból podczas testu AKE oceniano przy użyciu wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki. Analiza statystyczna AKE wykazała znaczący wpływ czasu (p < 0,001) i grupy (p = 0,022). Nie stwierdzono jednak znaczącej interakcji między czasem a grupą (p = 0,144). Dalsza analiza post hoc wykazała znaczącą poprawę w AKE od początku w obu grupach. Ponadto, analiza VAS wykazała znaczącą interakcję między czasem a grupą (p = 0,016), jak również znaczący wpływ czasu (p < 0,001), ale nie dla wpływu grupy (p = 0,778). Analiza post hoc ujawniła znaczącą poprawę VAS od początku w obu grupach, z większą poprawą obserwowaną w grupie PNF (p = 0,016). Wnioski. Obydwie interwencje ćwiczeniowe MET i PNF okazały się równie skuteczne w zwiększaniu rozciągliwości mięśni tylnych ud; jednak ćwiczenia PNF zredukowały ból bardziej znacząco podczas maksymalnego rozciągania mięśni.
Słowa kluczowe elastyczność, napięcie mięśni tylnych ud, technika energii mięśniowej (MET), rozciąganie proprioceptywne neuromięśniowe (PNF), ból
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Program ćwiczeń zapobiegających upadkom u osób starszych: Porównanie Metody Feldenkraisa i programu ćwiczeń poprawiających równowagę

Farid Aditya Wardana, Oryza Savira Rosadi, Purwo Sri Rejeki, Muhamad Fathul Qorib, Raden Argarini

 

Farid Aditya Wardana, Oryza Savira Rosadi, Purwo Sri Rejeki, Muhamad Fathul Qorib, Raden Argarini – Falls prevention exercise program in older adults: The comparison of a Feldenkrais Method and a balance-enhancing exercise program –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 263-268

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AVB0

Streszczenie:
Wstęp. Upadki i związane z nimi urazy u osób starszych stanowią poważny problem zdrowia publicznego i często mają poważne konsekwencje. Stan ten sugeruje potrzebę wzmocnienia programów interwencyjnych zapobiegających upadkom. Cel. Celem badania jest zbadanie skuteczności 6-tygodniowej interwencji Feldenkraisa (Świadomość przez Ruch) w redukcji lęku przed upadkiem oraz poprawie równowagi i mobilności funkcjonalnej, w porównaniu do programu ćwiczeń poprawiających równowagę (BEEP). Metody. Pięćdziesiąt cztery starsze kobiety (≥ 60 lat) losowo podzielono na 3 grupy: grupa kontrolna (CON, n = 18, bez interwencji), grupa Feldenkraisa (FEL, n = 18) oraz grupa BEEP (n = 18). Interwencje ćwiczeniowe były przeprowadzane 3 razy w tygodniu przez 6 tygodni. Lęk przed upadkiem (FES-I), równowaga (Skala Równowagi Berga) oraz mobilność funkcjonalna (test TUG) były mierzone przed i po interwencji. Wyniki. Wyniki FES i testu TUG wykazały istotną interakcję (wszystkie p = 0.005). Obniżenie wyniku FES zaobserwowano zarówno w grupie FEL (przed: 23.11 ± 3.06 vs po: 22.11 ± 2.63, p = 0.002), jak i w grupie BEEP (przed: 22.56 ± 5.78 vs po: 21.61 ± 5.56, p < 0.001). Wynik TUG nie wykazał poprawy w grupie FEL (p = 0.052), podczas gdy grupy BEEP i kontrolna wykazały zmniejszenie mobilności funkcjonalnej (TUG) (p < 0.05). W przypadku wyniku BBS, efekt czasowy wykazał istotne wyniki (p < 0.001). Wzrost wyników BBS zaobserwowano w grupie FEL (przed: 49.06 ± 2.83 vs po: 49.67 ± 2.84, p = 0.011) oraz w grupie BEEP (przed: 48.33 ± 3.72 vs po: 48.94 ± 3.45, p < 0.001). Wnioski. Zarówno ćwiczenia Feldenkraisa, jak i BEEP są skuteczne w redukcji lęku przed upadkiem i poprawie równowagi u osób starszych. Dodatkowo, ćwiczenia Feldenkraisa mogą zapobiegać spadkom mobilności funkcjonalnej.

Słowa kluczowe:
Feldenkrais, program ćwiczeń poprawiających równowagę, ćwiczenia równoważne, lęk przed upadkiem, mobilność funkcjonalna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim