Tag: równowaga posturalna

Skuteczność wielomodalnych technik fizjoterapeutycznych w poprawie chodu, równowagi i koordynacji u pacjentów z zespołem Wallenberga. Opis serii przypadków.

Vanitha Jayaraj, Priyanka Jeyaraj, Varshini Muniyandi, Deepash S, Vigneshwar V, Shruthi Manoharan, Priyadharshini K, Dhanusia S, Vignesh Srinivasan, Prathap Suganthirababu

 

Vanitha Jayaraj et al. – Effectiveness of multimodal physiotherapy techniques for improving gait, balance, and coordination in patients with Wallenberg syndrome. A case series –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 139-143

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D194HD5

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena wpływu wielomodalnej fizjoterapii, obejmującej trening koordynacji oparty na grach, trening z zaburzeniami równowagi, trening z podwójnym zadaniem oraz reedukację równowagi, na chód, równowagę i koordynację u osób z zespołem Wallenberga. Dodatkowo analizowano poprawę mobilności funkcjonalnej i redukcję ryzyka upadków.
Metody. Do badania włączono pacjentów z rozpoznanym zespołem Wallenberga, którzy realizowali program wielomodalnej fizjoterapii. Wyniki oceniano przy użyciu skali Berg Balance Scale (BBS), skali koordynacji kompleksowej (CCS) oraz oceny funkcjonalnego chodu (FGA).
Wyniki. Wśród 4 pacjentów z zespołem Wallenberga poddanych terapii 71,4% stanowili mężczyźni, a 28,5% kobiety. Średni wiek uczestników wynosił 45,75 roku. Tabela 1 prezentuje charakterystykę poszczególnych przypadków. Tabela 2 przedstawia porównanie wyników przed i po leczeniu na podstawie testu rang Wilcoxona. Na wykresie 1 analizowano wyniki po interwencji dla wszystkich trzech parametrów i zaobserwowano trend poprawy. Zmiany były klinicznie istotne, choć nie osiągnęły progu istotności statystycznej. Analiza indywidualnych przypadków wskazuje, że określone metody fizjoterapeutyczne przyczyniały się do poprawy wyników klinicznych.
Wnioski. Badanie dostarcza dowodów na skuteczność wielomodalnej fizjoterapii w poprawie zaburzeń chodu, równowagi i koordynacji u pacjentów z zespołem Wallenberga, mogąc stanowić wskazówkę dla przyszłych programów rehabilitacyjnych.
Słowa kluczowe
zaburzenia chodu, zespół boczny opuszki, koordynacja ruchowa, równowaga posturalna, rehabilitacja poudarowa
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ indywidualnie dobranych podpiętek PORON, supinacji stopy i osiowego ustawienia kończyn dolnych na równowagę ciała – badanie wieloośrodkowe

Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Anna Lubkowska, Ewa Stachowska, Krzysztof Konior, Alina Kirpichnikova, Marcelina Bitenc-Jasiejko, Małgorzata Barszczewska, Dominika Dachtera, Natalia Dąbrowska, Kinga Gonta, Patrycja Janta, Joanna Jarosławska, Beata Klus, Tomasz Kowalik, Marta Krysiak, Wojciech Kuliczkowski, Tomasz Kupc, Aneta Mandrosa, Rafał Michalski, Anna Morzyńska, Rafał Mosur, Natalia Pachulska, Dawid Paradziński, Izabela Plewa, Klaudia Stankowska, Marta Stelmaszczyk, Anna Szewczyk, Marta Szewczyk, Damian Szyguła, Marzena Tuszkowska, Magdalena Walasek, Anna Walińska, Mariola Wawełczyk-Polotzek, Barbara Wrocławska, Krystiana Kijak, Danuta Lietz-Kijak

 

Aleksandra Bitenc-Jasiejko et al. – The impact of individually selected PORON heel lifts, foot supination, and limb axial alignment on body balance – a multicenter study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 317-331

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1CVPM

Streszczenie
Środek nacisku (COP) na stopach jest kluczowym parametrem dostarczającym informacji o równowadze strukturalnej i posturalnej. Zaburzenia tego wzorca powodują lub odzwierciedlają dysfunkcje w rozkładzie napięcia w obrębie ciała. Zaburzenia postawy, które objawiają się przesunięciem środka ciężkości w płaszczyźnie strzałkowej, prowadzą do wielosegmentowych zaburzeń ergonomicznych układu mięśniowo-szkieletowego, skutkujących kompensacjami, bólem oraz – z czasem – przeciążeniami strukturalnymi i deformacjami. Wczesne wykrycie zaburzeń obciążenia w kierunku przednio-tylnym oraz ich korekcja mają duże znaczenie w profilaktyce i leczeniu zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego.
Cel. Ocena wpływu indywidualnie dobranych podpiętek PORON oraz korekcji kończyn dolnych w płaszczyźnie poprzecznej na równowagę ciała.
Metody. Badaniem objęto 96 uczestników (n = 100%), w tym 62 kobiety (nf% = 64,58%) i 34 mężczyzn (nm%=35,42%) w wieku od 15 do 80 lat. Średnia masa ciała uczestników wynosiła 75 kg (SD = 18,244), średni wzrost 1,705 m (SD = 0,093), a średnie BMI 24,81 (SD = 5,009). Kryteria wykluczenia. Osoby z rozpoznanymi istotnymi deformacjami stóp i kończyn dolnych lub schorzeniami znacząco wpływającymi na równowagę ciała. Badanie pedobarograficzne (EPS R2) przeprowadzono w pozycji stojącej na boso. Każdy test trwał 20 sekund, z częstotliwością próbkowania 1 ms (20 000 próbek na test). Badanie obejmowało cztery próby: próba 0 w swobodnym staniu, próba 1 z podpiętką PORON 3 mm, próba 2 z podpiętką 6 mm i próba 3 z korekcją kończyny dolnej w płaszczyźnie poprzecznej (rotacja).
Wyniki. Badanie wykazało istotny wpływ zastosowania niskiej odciążającej podpiętki PORON na wyrównanie rozkładu nacisku w kierunku przednio-tylnym na stopach.
Mediana niedociążenia pięty w próbie kontrolnej (bez korekcji) wynosiła −7,05% (rozstęp międzykwartylowy [−11,1%; −1,2%]). Największą zmianę zaobserwowano przy podpiętce 6 mm (−3,0%; [−7,2%; +3,0%]). Test istotności statystycznej Kruskala-Wallisa wykazał istotne różnice pomiędzy próbami (χ²[3] = 15,47, p = 0,001). Test sumy rang Wilcoxona wykazał istotną różnicę między próbą 0 a próbą 2 (p=0,001) oraz między próbą 0 a próbą 3 (p = 0,036). Różnica między próbą 0 a próbą 1 była bliska istotności (p = 0,054). Nie stwierdzono istotnego wpływu interwencji na rozkład nacisku w kierunku bocznym (prawo-lewo) (χ²[3] = 0,87, p = 0,834). Analiza 10 parametrów równowagi wykazała istotne różnice tylko w zakresie parametrów opisujących oscylacje ciała w płaszczyźnie strzałkowej. Kąt COP–barycentrum stóp istotnie się zmniejszył (χ²[3] = 15,01, p = 0,002), natomiast średnia odległość COP wzdłuż osi Y istotnie wzrosła (χ²[3] = 10,01, p = 0,018).
Wnioski. W przypadku zaburzeń postawy powodujących przesunięcie środka ciężkości do przodu i zaburzenie równowagi w płaszczyźnie strzałkowej zastosowanie podpiętek PORON jest uzasadnione. Materiał PORON zastosowany w badaniu jest materiałem odciążającym o twardości około 15 Shore, a zastosowane interwencje były znacznie mniejsze niż te opisywane w poprzednich badaniach – rozwiązania te zmniejszają niepożądane skutki podwyższenia pięty, zwiększając jednocześnie komfort i dopasowanie do obuwia.
Ręczna korekcja kończyny dolnej w płaszczyźnie poprzecznej również pozytywnie wpływa na równowagę COP w kierunku przednio-tylnym, przesuwając rozkład masy ciała ku tyłowi. Połączenie odciążenia pięty i korekcji nadmiernej pronacji stopy znacząco wpływa na odciążenie przodostopia, poprawę ergonomii postawy stojącej i reedukację posturalną z pozycji pochylonej do przodu.
Analiza statystyczna. Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu programu R w wersji 4.3.0 (The R Foundation for Statistical Computing, Wirtschaftsuniversität Wien, Wiedeń, Austria). Ze względu na istotną nienormalność rozkładu zmiennych w badanych próbach zastosowano test Kruskala-Wallisa. Do porównań między próbami zastosowano test sumy rang Wilcoxona (znany także jako test Manna–Whitneya–Wilcoxona) z korekcją Bonferroniego dla wielokrotnych porównań. Wyniki uznawano za istotne statystycznie przy p<0,05.
Słowa kluczowe
podpiętki PORON, równowaga posturalna, supinacja stopy, rozkład ciśnienia przód-tył
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ dyskinezji łopatki na równowagę i zdrowie płuc u młodych dorosłych: przekrojowe badanie obserwacyjne

Abeer Ramadan Ibrahim, Ashraf Abdelaal Mohamed Abdelaal, Anwar Abdelgayed Ebid, Nadia Lotfy Radwan, Abdelgalil Allam Abdelgali

Abeer Ramadan Ibrahim et al. – Impact of the scapular dyskinesia on balance and pulmonary health in young adults: Cross-sectional observational study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 183-188

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8B4D8

Streszczenie
Cel. Ocena zdolności równoważnych i zdrowia układu oddechowego u studentów (młodych dorosłych) z dyskinezą łopatki.
Metody. W badaniu przekrojowym, obserwacyjnym dobrowolnie uczestniczyło 141 siedzących studentów [65 mężczyzn (46,1%): 76 kobiet (53,9%)], podzielonych na dwie grupy: uczestników z dyskinezą łopatki (grupa I; n = 76) oraz grupę kontrolną z osobami w tym samym wieku bez dyskinezji (grupa II; n = 65). Oceniane zmienne obejmowały dyskinezję łopatki (w tym stronę i rodzaj dyskinezji) ocenioną za pomocą bocznego testu przesuwu łopatki (Lateral Scapular Slide Test, LSST), równowagę (ogólne granice stabilności, granice stabilności po stronie prawej i lewej) ocenioną za pomocą systemu równowagi Biodex oraz zmienne zdrowia płuc (w tym pojemność życiową wymuszoną “FVC”, wymuszona objętość wydechową w pierwszej sekundzie “FEV1”, wskaźnik FEV1/FVC%, maksymalną wentylację dowolną “MVV”, szczytowy przepływ wydechowy “PEFr” oraz szacowany “wiek płuc”) mierzone przenośnym spirometrem.
Wyniki. Spośród siedemdziesięciu sześciu uczestników z dyskinezą łopatki, 31 (40,8%) miało dyskinezę po stronie prawej, 21 (27,6%) po stronie lewej, a 24 (31,6%) miało dyskinezę obustronną. Wyniki wykazały istotne różnice między grupami I i II w ogólnych granicach stabilności (P = 116-3), granicach stabilności po stronie prawej (P = 4-2), granicach stabilności po stronie lewej (P = 2-2), FVC (P = 1-3), FEV1 (P = 8-3) oraz wieku płuc (P = 1-3).
Wnioski. Zdolności równowagi oraz zmienne dotyczące zdrowia płuc są znacząco pogorszone u młodych dorosłych z dyskinezą łopatki.
Słowa kluczowe
dyskineza, równowaga posturalna, spirometria, młody dorosły
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim