Połączenie masażu głębokiego tkanki i rozciągania: Czy wpływa na gojenie się urazów dolnego odcinka kręgosłupa?

Liza, Bafirman, Masrun, Mikkey Anggara Suganda, Rubiyatno, Didi Suryadi, Muhamad Sazeli Rifki, Danang Dwi Purwanto, Ramli, Youssouf Haïdara, Y. Touvan Juni Samodra, Baharuddin Hasan, Ilham Surya Fallo

Liza, Bafirman, Masrun, Mikkey Anggara Suganda, Rubiyatno, Didi Suryadi, Muhamad Sazeli Rifki, Danang Dwi Purwanto, Ramli, Youssouf Haïdara, Y. Touvan Juni Samodra, Baharuddin Hasan, Ilham Surya Fallo – Combination of deep tissue massage and stretching: Does it affect the healing of low back pain injuries? –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 70-76

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608CA7

Streszczenie

Tło i cel badania. Ból dolnej części pleców (LBP) to nieprawidłowy stan w dolnym odcinku kręgosłupa, który wiąże się z bolesnymi doznaniami, ograniczającymi zakres ruchów. Z tego powodu istnieje potrzeba specjalistycznego podejścia do leczenia bólu dolnej części pleców (LBP), mającego na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych. Materiał i metody. Przeprowadzone badanie miało charakter pre-eksperymentalny, wykorzystując schemat badawczy z jedną grupą, testem przed i po zastosowaniu terapii. W ramach badania, wyniki początkowe (pretest) zmierzono, wykorzystując skalę bólu VAS, test zmodyfikowanego Schobera, test dotknięcia palcami do podłogi oraz indeks niepełnosprawności Oswestry (ODI), a następnie przystąpiono do terapii, łączącej masaż głębokich tkanek z ćwiczeniami rozciągającymi. Terapia była stosowana trzy razy w tygodniu przez trzy tygodnie, po czym przeprowadzono pomiar danych końcowych (posttest). Badaniem objęto pacjentów kliniki LKP Rumah Sehat Mandiri w ciągu ostatnich 5 miesięcy cierpiących na urazy bólowe dolnego odcinka kręgosłupa. Do badania wykorzystano próbkowanie celowe, obejmujące 20 osób w wieku od 20 do 60 lat. Analiza danych została przeprowadzona przy użyciu aplikacji SPSS w wersji 26. Wyniki. Wyniki wykazały, że istotny wpływ na wskaźniki bólu, zgięcia, wyprostu, zgięcia prawostronnego, zgięcia lewostronnego oraz funkcji miało połączenie masażu głębokiej tkanki i ćwiczeń rozciągających, z istotnością statystyczną p < 0,05. W przypadku wskaźnika zgięcia lewostronnego uzyskano wartość istotności 0,001 < 0,05, co pozwala stwierdzić, że połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem ma istotne znaczenie w leczeniu. Wnioski. Wyniki badania dostarczają dowodów na to, że połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem przyczynia się do znaczącego zmniejszenia objawów urazów bólowych dolnej części pleców u pacjentów. Zatem połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem może być stosowane w celu leczenia urazów dolnej części pleców.

Słowa kluczowe

ból dolnej części pleców, masaż głębokiej tkanki, rozciąganie

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Analiza profilu somatotypowego osób uprawiających sztuki walki Tarung Derajat: badanie porównawcze między kategoriami ruchu i walki

Ardo Okilanda, Didi Suryadi, Mikkey Angga Suganda, Nurul Ihsan, Novi Yanti, Rubiyatno, Riyan Jaya Sumantri, Suciati Rahayu Widyastuti


Ardo Okilanda, Didi Suryadi, Mikkey Angga Suganda, Nurul Ihsan, Novi Yanti, Rubiyatno, Riyan Jaya Sumantri, Suciati Rahayu Widyastuti – Analysis of somatotype profile of Tarung Derajat arts: A comprative study between movement and combat arts categories. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 26-32

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF869

Streszczenie
Cel. Somatotyp to parametr służący do określenia kryteriów na podstawie budowy ciała. Jednakże podczas selekcji potencjalnych sportowców rzadko dokonuje się pomiarów somatotypu. Niniejsze badanie ma na celu analizę somatotypu sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat. Materiał i metody. W badaniach zastosowano opisowe metody badawcze i badania ankietowe oraz podejścia ilościowe, a mianowicie pomiar antropometryczny do identyfikacji budowy ciała ludzkiego. Pomiar antropometryczny przeprowadza się poprzez pomiar szerokości kości, obwodu ciała, grubości tkanki tłuszczowej, masy ciała oraz wzrostu. Do określenia próbki zastosowano technikę doboru celowego. W badaniu wzięło udział 30 sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat, obejmujące 15 kategorii ruchu i 15 kategorii walki. Wyniki. Wyniki badania pokazują, że centralna budowa ciała sportowców w kategorii ruchu dotyczyła 13% i 40% sportowców w kategoriach walki. Endomorficzna budowa ciała dotyczyła 13% sportowców w kategoriach ruchu i 7% sportowców w kategoriach walki. Jeśli chodzi o endomorficzno-mezomorficzną budowę ciała, 67% to sportowcy w kategorii ruchu, a 47% to sportowcy w kategorii walki. Brak jest sportowców z mezomorficzną budową ciała oraz mezomorficzno-ektomorficzną budową ciała. 7% sportowców w kategoriach ruchu i walki ma ektomorficzno-endomorficzną budowę ciała. Wyniki badań dowodzą, że u sportowców w kategoriach ruchu i walki występują podobieństwa w budowie ciała – tendencja do endomorficzno-mezomorficznej budowy ciała. Wnioski. Dominująca budowa ciała sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat to typ endomorficzno-mezomorficzny z wartością procentową 67% w kategorii ruchu i 47% w kategorii walki. Dane uzyskane w tym badaniu stanowią charakterystykę somatotypów sportowców uprawiających sztuki walki, które można wykorzystać do ustalenia odniesień do systematycznych badań w dziedzinie zdrowia i sportu. Oczekuje się, że wyniki tego badania wpłyną na coaching koncentracji treningowej, z większym naciskiem na somatotyp.
Słowa kluczowe
Somatotyp, antropometria, sztuki walki, Tarung Derajat
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim