Tag: siedzący tryb życia

Wpływ treningu aerobowego z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej na wydolność funkcjonalną i sprawność aerobową u kobiet prowadzących siedzący tryb życia

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna – Exploring the influence of virtual reality aerobic training on functional capacity and aerobic fitness in sedentary females –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 275-280

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19NXVI

Streszczenie
Cel. Brak aktywności fizycznej stanowi narastający problem we współczesnym społeczeństwie, prowadząc do obniżenia sprawności funkcjonalnej i wydolności aerobowej. Ćwiczenia fizyczne często postrzegane są jako nudne i trudne, podczas gdy większość osób preferuje bardziej atrakcyjne formy aktywności, takie jak gry w rzeczywistości wirtualnej (VR). Włączenie gier VR do aktywności fizycznej może wzbudzić większe zainteresowanie oraz poprawić zachowania prozdrowotne związane z ruchem.
Materiał i metody. Do badania włączono 60 kobiet w wieku 18–25 lat z otyłością I stopnia (BMI 30–34,9), wybranych z Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Kairskiego i losowo przydzielonych do dwóch grup. Przed i po interwencji, która obejmowała trzy sesje tygodniowo przez 8 tygodni, oceniano wskaźnik masy ciała (BMI), test marszowy Queens College Step Test (QCT) oraz 6-minutowy test marszowy (6MWT).
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę BMI po interwencji w porównaniu z wartościami wyjściowymi, jednak nie stwierdzono istotnych różnic średnich BMI pomiędzy grupami. Zaobserwowano także istotną poprawę wyników testu QCT oraz 6MWT po interwencji w obu grupach, przy czym różnice między średnimi wynikami grup były statystycznie istotne.
Wnioski. Zarówno trening aerobowy z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej (VRAE), jak i tradycyjny trening aerobowy (AE) są skuteczne w redukcji BMI, jednak VRAE okazuje się bardziej efektywny w poprawie wydolności funkcjonalnej oraz sprawności aerobowej u osób prowadzących siedzący tryb życia. Zachęca również uczestniczki do większej aktywności na co dzień i utrzymania wyższego poziomu ćwiczeń niż grupa AE.
Słowa kluczowe
ćwiczenia w rzeczywistości wirtualnej, trening aerobowy, siedzący tryb życia, wytrzymałość aerobowa, brak aktywności
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie wpływu aktywności fizycznej i treningu interwałowego o wysokiej intensywności na autonomiczny układ nerwowy u młodych dorosłych prowadzących siedzący tryb życia – badanie pilotażowe

Yogeshwari Raman, Venkatesh Natarajan, Priscilla Johnson, Savita Ravindra

 

Yogeshwari Raman, Venkatesh Natarajan, Priscilla Johnson, Savita Ravindra
– Impact of physical activity vs high-intensity interval training on autonomic nervous system in young sedentary adults – a pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 442-449

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E16NJY

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena wpływu aktywności fizycznej i treningu interwałowego o wysokiej intensywności (HIIT) na sercowy autonomiczny układ nerwowy u młodych dorosłych prowadzących siedzący tryb życia.
Metody. W randomizowanym badaniu pilotażowym uczestniczyli dorośli w wieku od 18 do 40 lat, wykazujący mniej niż 600 MET według kwestionariusza IPAQ oraz umiarkowany lub wysoki poziom stresu według Skali Postrzeganego Stresu. Dwudziestu ośmiu uczestników zostało losowo przydzielonych do trzech grup: kontrolnej, HIIT i aktywności fizycznej. Grupa HIIT realizowała trening obwodowy w układzie 30:30 sekund, natomiast grupa aktywności fizycznej wykonywała umiarkowane do intensywnych ćwiczenia aerobowe przez 12 tygodni. Grupa kontrolna otrzymała edukację dotyczącą znaczenia aktywności fizycznej. Głównym wynikiem był stan autonomicznej neuropatii serca oceniany za pomocą zestawu testów Ewinga, a wynikiem drugorzędowym była wydolność funkcjonalna.
Wyniki. Znaczącą poprawę stanu autonomicznej neuropatii serca zaobserwowano zarówno w grupie aktywności fizycznej (p < 0,001), jak i w grupie HIIT (p < 0,001), natomiast nie zaobserwowano jej w grupie kontrolnej (p = 0,25). Aktywność fizyczna wykazywała tendencję do przewagi układu przywspółczulnego (p = 0,0002), natomiast HIIT wykazywał tendencję do przewagi układu współczulnego (p = 0,004). Znaczącą poprawę wydolności funkcjonalnej odnotowano w grupie aktywności fizycznej (p = 0,002), grupie HIIT (p = 0,001) oraz w grupie kontrolnej (p = 0,021).
Wnioski. Zarówno aktywność fizyczna, jak i HIIT znacząco poprawiają funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego oraz wydolność funkcjonalną. Jednak typ treningu różnie wpływa na równowagę układu autonomicznego.
Słowa kluczowe
autonomiczny układ nerwowy, trening interwałowy o wysokiej intensywności, aktywność fizyczna, siedzący tryb życia, równowaga sympatyczno-przywspółczulna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poziomy aktywności fizycznej dzieci w regionie wyspiarskim: studium przypadku na wyspach Seribu, DKJ Dżakarta

Dadan Resmana, Raisa Ganeswara, Abdul Gani, Ferry Yohannes Wattimena, Shela Ginanjar, Sendy Mohamad Anugrah

 

Dadan Resmana, Raisa Ganeswara, Abdul Gani, Ferry Yohannes Wattimena, Shela Ginanjar, Sendy Mohamad Anugrah – Physical activity levels in children in the island region: A case study in the Kepulauan Seribu, DKI Jakarta –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 205-210

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1GOPO

Streszczenie
Celem niniejszego badania była analiza stanu aktywności fizycznej, zbadanie wzorców codziennej aktywności oraz porównanie poziomu aktywności fizycznej uczniów szkół podstawowych mieszkających na Wyspach Tysiąca. Uczestnikami badania byli uczniowie klas V i VI szkół podstawowych na wyspach Panggang i Pramuka, które należą do dystryktu Kepulauan Seribu, w łącznej liczbie 314 uczniów (172 chłopców i 142 dziewczynki).
Poziom aktywności fizycznej oceniano za pomocą Międzynarodowego Kwestionariusza Aktywności Fizycznej – krótka wersja (IPAQ-SF), masę ciała i indeks masy ciała (BMI) mierzono przy użyciu Xiaomi Mi 2 Pro, a wzrost uczestników za pomocą stadiometru.
Wyniki wykazały istotne statystycznie różnice między chłopcami a dziewczynkami w zakresie czasu poświęcanego na gry oraz pracę domową (p < 0,05). Nie zaobserwowano natomiast istotnych różnic w czasie snu i siedzenia.
Jeśli chodzi o poziomy aktywności fizycznej, odsetek dziewcząt w kategorii niskiej był wyższy (14,34%) niż chłopców (11,81%), z istotną różnicą statystyczną (p < 0,05). W kategorii umiarkowanej odsetki były zbliżone – 52,01% u chłopców i 52,39% u dziewcząt – bez istotnej różnicy. W kategorii wysokiej chłopcy osiągnęli wyższy odsetek (36,18%) niż dziewczęta (33,27%), również z istotną różnicą (p < 0,05).
Wyniki sugerują, że uczniowie szkół podstawowych w Kepulauan Seribu podejmują zróżnicowaną aktywność fizyczną, przy czym większość uczniów znajduje się w kategorii umiarkowanej aktywności. Chłopcy częściej angażują się w aktywności o wysokiej intensywności, natomiast dziewczęta częściej znajdują się w kategorii niskiej aktywności. Również czas przeznaczany na codzienne aktywności wykazuje istotne różnice – chłopcy więcej czasu poświęcają na gry, a dziewczęta na odrabianie prac domowych.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, Jakarta, dzieci, siedzący tryb życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poziom świadomości aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w okresie postpandemicznym COVID-19

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi

 

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi – The level of physical activity literacy among obese high school students during post-pandemic COVID-19 –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 198-204

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1G0A3

Streszczenie
Wzrost częstości występowania otyłości wśród malezyjskich dzieci i młodzieży obserwowany jest od lat 70. XX wieku i może prowadzić do długoterminowych problemów zdrowotnych w dorosłości. Badanie to koncentruje się na ocenie poziomu świadomości aktywności fizycznej wśród 720 otyłych uczniów szkół średnich w stanie Perak w okresie po pandemii COVID-19. Do zbierania danych wykorzystano autorski kwestionariusz o wysokiej trafności (r = 0,87) i rzetelności (r = 0,95).
Wyniki analizy opisowej wskazują, że 408 respondentów (56,7%) podejmuje jakąkolwiek aktywność fizyczną, natomiast 312 respondentów nigdy nie brało udziału w żadnej formie aktywności fizycznej. Należy jednak zaznaczyć, że czas poświęcany na aktywność fizyczną jest niewystarczający dla większości uczniów. Tylko 114 osób (16,8%) spośród 408 aktywnych respondentów spełnia zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dotyczące angażowania się w aktywność fizyczną co najmniej trzy razy w tygodniu przez łączny czas minimum 150 minut.
Niepokojącym aspektem wyników badania jest również fakt, że duża liczba uczniów korzysta z urządzeń elektronicznych przez ponad pięć godzin dziennie. Z danych wynika, że 451 uczniów (62,64%) przekracza zalecany limit czasu spędzanego przed ekranem, co może przyczyniać się do siedzącego trybu życia i pogłębiać problem otyłości. Test t-Studenta ujawnił istotne różnice w poziomie świadomości aktywności fizycznej w zależności od płci (p = 0,00) – chłopcy (M = 41,23, SD = 1,69) uzyskali wyższe wyniki niż dziewczęta (M = 32,94, SD = 1,47). Natomiast czas korzystania z urządzeń nie różnił się istotnie statystycznie (p = 0,743) między chłopcami (M = 6,35, SD = 2,84) a dziewczętami (M = 6,28, SD = 2,93). Test jednoczynnikowej analizy wariancji (ANOVA) również nie wykazał istotnych różnic ze względu na przynależność etniczną (p = 0,566).
Wyniki te wskazują na potrzebę priorytetowego traktowania promocji i edukacji w zakresie aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w Peraku, szczególnie w obecnej erze postpandemicznej. Zachęcanie uczniów do regularnej aktywności fizycznej i ograniczenie nadmiernego czasu spędzanego przed ekranem może pomóc w przeciwdziałaniu problemowi otyłości. Ważne jest, aby szkoły, rodziny i społeczność lokalna wspólnie stworzyły środowisko sprzyjające zdrowemu i aktywnemu stylowi życia.
Słowa kluczowe
otyłość, dzieci, młodzież, świadomość aktywności fizycznej, siedzący tryb życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim