Streszczenie

Chociaż w dotychczasowych badaniach analizowano przyrządy do pomiaru umiejętności pracy nóg w sporcie, nie opracowano dotąd instrumentu odpowiadającego charakterystyce ruchu w sztuce walki Tarung Derajat. Celem niniejszego badania było opracowanie przyrządu do pomiaru pracy nóg opartego na czujnikach dla sztuki walki Tarung Derajat. Badanie obejmowało określenie elementów przyrządu, projektowanie, wybór parametrów fizycznych do pomiaru, dobór komponentów urządzenia, montaż urządzenia, określenie powiązań z ruchem w Tarung Derajat oraz testowanie. Ocena przydatności urządzenia objęła 4 ekspertów (specjalistów w zakresie instrumentacji, testów pomiaru w sporcie, sztuki walki Tarung Derajat oraz technologii informacyjnych) oraz 6 zawodników Tarung Derajat (w wieku 18,53 ± 0,52 lat). Następnie w badaniu rzetelności metodą test-retest uczestniczyło 33 zawodników Tarung Derajat, w tym mężczyźni (n = 19; wiek 19,21 ± 0,71 lat) i kobiety (n = 14; wiek 18,79 ± 0,80 lat). Dane analizowano przy użyciu wskaźników procentowych, korelacji i testów t-Studenta. Wyniki badania wykazały, że przyrząd oparty na czujnikach jest bardzo przydatny w Tarung Derajat, uzyskując wynik 86,50%. Wyniki testu test-retest wykazały wysokie współczynniki korelacji (n = 33; r = 0,897; p < 0,05; n = 19;     r = 0,802; p < 0,05; n = 14; r = 0,823; p < 0,05). Test t-Studenta nie wykazał istotnych różnic w wynikach pomiaru pracy nóg między uczestnikami płci męskiej i żeńskiej (p > 0,05). W przyszłych badaniach zaleca się przeprowadzenie prób terenowych z szerszą grupą badanych oraz dalsze udoskonalanie konstrukcji i wyglądu przyrządu.

Słowa kluczowe

praca nóg, czujniki, sztuki walki, Tarung Derajat, wydolność sportowa