Tag: Thamer A. Altaim

Skuteczność programu wzmacniającego ekscentrycznie i koncentrycznie na ból i wydolność funkcjonalną u sprinterów z zespołem bólu rzepkowo-udowego. Badanie pilotażowe

Buvanesh Annadurai, Vinodhkumar Ramalingam, Devadharshini Balakrishnan, Surya Vishnuram, Shenbaga Sundaram Subramanian, Santhana Lakshmi S, Pavithra Aravind, Pavithra S, Rajesh G, Thamer A. Altaim

Buvanesh Annadurai et al. – Effectiveness of concentric and eccentric strengthening program on pain and functional performance in patellofemoral pain syndrome among sprinters – A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 288-292

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19JL5P

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół bólu rzepkowo-udowego (PFPS) jest częstym zaburzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, które przede wszystkim dotyka sportowców, zwłaszcza wykonujących powtarzające się ruchy zgięcia i wyprostu kolan. Szczególnie narażeni są sprinterzy akademiccy, ponieważ niektóre style biegu, takie jak styl dowolny czy klasyczny, wymagają powtarzalnych ruchów kończyn dolnych. Szacowana częstość występowania PFPS u sportowców wyczynowych wynosi 35,7%, u młodzieży 28,9%, a w wojsku 13,5%. PFPS występuje u osób w różnych grupach wiekowych, a ogólna częstość występowania w populacji wynosi 23%. Nierównowaga mięśniowa wokół stawu kolanowego, zwłaszcza osłabienie mięśnia czworogłowego uda, który odpowiada za stabilizację rzepki, jest często powiązana z PFPS. Ćwiczenia wzmacniające można ogólnie podzielić na koncentryczne i ekscentryczne, chociaż stosowane są różne strategie rehabilitacji. Celem tego badania była ocena wpływu programów wzmacniających koncentrycznie i ekscentrycznie na poziom bólu i wydolność funkcjonalną u akademickich sprinterów z rozpoznanym PFPS.
Cel. Porównanie skuteczności zmian w wydolności funkcjonalnej i bólu po zastosowaniu ćwiczeń koncentrycznych i ekscentrycznych u sprinterów akademickich z PFPS.
Materiały i metody. Łącznie 24 uczestników zostało przydzielonych do dwóch grup metodą doboru wygodnego: grupa A (n = 12) i grupa B (n = 12). Grupa A realizowała ćwiczenia koncentryczne, a grupa B ćwiczenia ekscentryczne przez trzy tygodnie. Do badania użyto krzesła, stopera, wolnej powierzchni oraz taśmy mierniczej, aby zapewnić precyzję wykonywanych ćwiczeń i pomiarów. Do oceny efektów zastosowano Skalę Numeryczną Oceny Bólu (NPRS) oraz test Timed Up and Go (TUG) do oceny mobilności i równowagi funkcjonalnej.
Wyniki. Analiza statystyczna danych ilościowych wykazała brak istotnej różnicy między grupą A a grupą B (p < 0,0001). Obie grupy wykazały znaczną poprawę po interwencji zarówno w zakresie bólu, jak i wydolności funkcjonalnej; nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy grupami. Zarówno programy wzmacniające koncentrycznie, jak i ekscentrycznie wydają się równie skuteczne w leczeniu PFPS u sprinterów akademickich.
Wnioski. Na podstawie wyników badania ćwiczenia koncentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa A) oraz ćwiczenia ekscentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa B) są podobnie skuteczne w łagodzeniu bólu i poprawie wydolności funkcjonalnej u sprinterów akademickich z zespołem bólu rzepkowo-udowego.
Słowa kluczowe
przedni ból kolana, ból rzepkowo-udowy, zespół bólu rzepkowo-udowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność wczesnej interwencji w osiąganiu kamieni milowych rozwoju u niemowląt urodzonych w początku terminu – badanie pilotażowe

Gayathri K C, Shenbaga Sundaram Subramanian, Sangeetha Mohan, Thamer A. Altaim, Kumaran Thanigachalam,Salwa Roushdy Elgendy, Vijayamurugan Eswaramoorthi, Saicheethra, Senthil P, Riziq Allah Gaowgzeh

Ridwan Abdul Rachman, Wawan Sundawan Suherman,Budi Calamita Sandra, Ahmad Nasrulloh – Effectiveness of early intervention on developmental milestones among early-term babies – pilot study. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 281-285

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20BXT7

Streszczenie
Tło. Opóźnienie rozwojowe to opóźnienie osiągnięcia kamieni milowych w porównaniu z rówieśnikami. Niniejsze badanie pilotażowe ma na celu zbadanie wpływu wczesnej interwencji na opóźnienia rozwojowe u niemowląt urodzonych w początku terminu w wieku 3 miesięcy. W badaniu zostaną wykorzystane dwie powszechnie uznane narzędzia oceny: Skala Bayleya i Skala DDST, aby ocenić postęp rozwojowy uczestników. Interwencja będzie trwała 3 miesiące, a badanie oceni wyniki po interwencji. Metody. Niniejsze badanie to perspektywiczne, eksperymentalne, pojedynczo zaślepione, losowo kontrolowane badanie porównawcze przeprowadzone w wieloośrodkowym, szpitalnym oddziale ambulatoryjnym. Dzieci, które były przyjmowane przez oddział ambulatoryjny, oceniano pod kątem opóźnień rozwojowych, wykorzystując wyniki DDST i BAYLEY. Łącznie wybrano 20 niemowląt na podstawie kryteriów włączenia, a następnie losowo przydzielono do dwóch grup. Grupa kontrolna otrzymała edukację rodzicielską, a grupie eksperymentalnej udzielono wczesnej interwencji. Ocena przeprowadzona na 3-miesięcznym niemowlęciu oraz post-test po ukończeniu 6 miesięcy. Na podstawie wyników Skali Bayleya dane zostały przeanalizowane.
Wyniki. Na podstawie badania pilotażowego, wykorzystując SPSS przed i po wartościach pokazano znaczącą różnicę w motoryce dużej 14.10 ± 1.79, motoryce drobnej 7.90 ± 0.316 i poznawczej 13.60 ±0.516. Pokazuje to, że grupa eksperymentalna jest znacząco bardziej skuteczna. Wnioski. Badanie to stwierdza, że niemowlęta urodzone w początku terminu również mają szanse na opóźnienia rozwojowe, a skuteczność wczesnej interwencji pozwala przezwyciężyć opóźnienia rozwojowe.

Słowa kluczowe
opóźnienie rozwojowe, kamienie milowe, DDST, Skala Bayleya, wczesna interwencja

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Efekt protokołu ćwiczeń łańcucha kinematycznego dla dolnej części ciała, tułowia i górnej części ciała na wyniki pchnięcia kulą wśród uniwersyteckich kulomiotów: badanie wstępne

Vinod Kumar K.C, Thamer A. Altaim, Shenbaga Sundaram Subramanian, Shadi Abdelbaset Alkhob, Pradeep Reddy, Anusha.M.B.S, Naresh Bhaskar Raj, Senthi P, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh


Vinod Kumar K.C, Thamer A. Altaim, Shenbaga Sundaram Subramanian, Shadi Abdelbaset Alkhob, Pradeep Reddy, Anusha.M.B.S, Naresh Bhaskar Raj, Senthi P, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh – Effect of lower body, core and upper body kinematic chain exercise protocol on throwing performance among university shot put athletes: A pilot study. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 108-115

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG143R1m

Streszczenie
Aby osiągnąć maksymalną moc i prędkość w pchnięciu kulą, wymagana jest skoordynowana sekwencja ruchów. Łańcuchy kinematyczne podkreślają interakcje między różnymi segmentami ciała podczas ruchu. Wskazują, że produkcja i transfer siły są optymalizowane poprzez koordynowanie wielu stawów i grup mięśniowych. W poprzednich badaniach łańcuch kinematyczny był przypisywany do wyników w pchnięciu kulą. Niewiele badań analizowało wpływ kompleksowego protokołu ćwiczeń kinematycznych na wyniki rzutu wśród lekkoatletów pchnięcia kulą, zwłaszcza na uniwersytetach.
Pilotażowe badanie dotyczyło wpływu protokołu ćwiczeń kinematycznych dolnej części ciała, tułowia i górnej części ciała na wyniki rzutów lekkoatletów uniwersyteckich specjalizujących się w pchnięciu kulą. Dwadzieścia czterech młodych sportowców specjalizujących się w pchnięciu kulą, o średnim wieku 19,87 lat i odchyleniu standardowym 1,31 roku, zostało podzielonych na dwie grupy – eksperymentalną i kontrolną, za pomocą metody losowego przydzielania. Grupa eksperymentalna, składająca się z 12 uczestników, przeszła 8-tygodniowy program treningowy łańcucha kinematycznego obok regularnych sesji treningowych. Z kolei grupa kontrolna, również składająca się z 12 uczestników, uczestniczyła tylko w regularnych sesjach treningowych bez żadnej dodatkowej interwencji. Przed i po treningu przeprowadzono oceny wyników rzutów, preferencji stylu rzutu oraz satysfakcji uczestników z protokołu ćwiczeń za pomocą kwestionariusza. Sportowcy, którzy uczestniczyli w programie łańcucha kinematycznego, wykazali znaczącą poprawę w odległości rzutu w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,01). Dodatkowo, sportowcy z grupy eksperymentalnej zgłaszali wyższy poziom satysfakcji z protokołu ćwiczeń (p = 0,005). Wyniki te wskazują, że włączenie 8-tygodniowego protokołu ćwiczeń kinematycznych dolnej części ciała, tułowia i górnej części ciała do regularnych sesji treningowych może prowadzić do bardziej wyraźnych popraw w specyficznej dla sportu wydajności rzutu wśród młodych lekkoatletów pchnięcia kulą.

Słowa kluczowe
ćwiczenia kinematycznego łańcucha, styl pchnięcia kulą, stabilność tułowia, odległość pchnięcia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim