Tag: trening interwałowy o wysokiej intensywności

Wpływ wodnego treningu interwałowego o wysokiej intensywności na VO2max i prędkość pływania u zawodników pływackich: 16‑tygodniowe badanie interwencyjne

Amar Varghese, Rakesh Bharthi, Sunil Kumar, Shailesh Kumar Singh

Amar Varghese, Rakesh Bharthi, Sunil Kumar, Shailesh Kumar Singh – Effects of aquatic high-intensity interval training on VO2max and swimming speed in competitive swimmers: a 16-week intervention study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 158-162

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431B2H9

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena wpływu 16-tygodniowego programu wodnego treningu interwałowego o wysokiej intensywności (AHIIT) na wydolność krążeniowo-oddechową i zdolności hydrodynamiczne, w szczególności VO₂ max i prędkość pływania, u zawodników pływackich. AHIIT wykorzystywał opór i wyporność wody, łącząc interwały intensywnego pływania z okresami aktywnej regeneracji.
Materiał i metody. Trzydziestu pływaków w wieku 15–17 lat, zrzeszonych w Kerala State Sports Council, zostało losowo przydzielonych do grupy eksperymentalnej lub kontrolnej na terenie Dr. B.R. Ambedkar International Aquatic Complex w Pirappancode, Thiruvananthapuram. VO₂ max i prędkość pływania mierzono na początku oraz po 16 tygodniach. Dane analizowano za pomocą analizy kowariancji z powtarzanym pomiarem (ANCOVA), aby ocenić różnice między grupami w czasie.
Wyniki. Po interwencji AHIIT w grupie eksperymentalnej zaobserwowano istotną poprawę zarówno VO₂ max, jak i prędkości pływania w porównaniu z grupą kontrolną (p < 0,001; F(1,28) = 644,641 dla prędkości pływania; F(1,28) = 893,24 dla VO₂max).
Wnioski. Wyniki wskazują, że AHIIT jest skuteczną metodą treningową poprawiającą VO₂ max oraz prędkość pływania u młodych zawodników. Jako specjalistyczna forma przygotowania kondycyjnego, AHIIT może zwiększać efektywność w sportach wodnych.
Słowa kluczowe
sporty wodne, trening interwałowy o wysokiej intensywności, pływanie wyczynowe, wydolność krążeniowo-oddechowa, prędkość pływania
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie wpływu aktywności fizycznej i treningu interwałowego o wysokiej intensywności na autonomiczny układ nerwowy u młodych dorosłych prowadzących siedzący tryb życia – badanie pilotażowe

Yogeshwari Raman, Venkatesh Natarajan, Priscilla Johnson, Savita Ravindra

 

Yogeshwari Raman, Venkatesh Natarajan, Priscilla Johnson, Savita Ravindra
– Impact of physical activity vs high-intensity interval training on autonomic nervous system in young sedentary adults – a pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 442-449

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E16NJY

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena wpływu aktywności fizycznej i treningu interwałowego o wysokiej intensywności (HIIT) na sercowy autonomiczny układ nerwowy u młodych dorosłych prowadzących siedzący tryb życia.
Metody. W randomizowanym badaniu pilotażowym uczestniczyli dorośli w wieku od 18 do 40 lat, wykazujący mniej niż 600 MET według kwestionariusza IPAQ oraz umiarkowany lub wysoki poziom stresu według Skali Postrzeganego Stresu. Dwudziestu ośmiu uczestników zostało losowo przydzielonych do trzech grup: kontrolnej, HIIT i aktywności fizycznej. Grupa HIIT realizowała trening obwodowy w układzie 30:30 sekund, natomiast grupa aktywności fizycznej wykonywała umiarkowane do intensywnych ćwiczenia aerobowe przez 12 tygodni. Grupa kontrolna otrzymała edukację dotyczącą znaczenia aktywności fizycznej. Głównym wynikiem był stan autonomicznej neuropatii serca oceniany za pomocą zestawu testów Ewinga, a wynikiem drugorzędowym była wydolność funkcjonalna.
Wyniki. Znaczącą poprawę stanu autonomicznej neuropatii serca zaobserwowano zarówno w grupie aktywności fizycznej (p < 0,001), jak i w grupie HIIT (p < 0,001), natomiast nie zaobserwowano jej w grupie kontrolnej (p = 0,25). Aktywność fizyczna wykazywała tendencję do przewagi układu przywspółczulnego (p = 0,0002), natomiast HIIT wykazywał tendencję do przewagi układu współczulnego (p = 0,004). Znaczącą poprawę wydolności funkcjonalnej odnotowano w grupie aktywności fizycznej (p = 0,002), grupie HIIT (p = 0,001) oraz w grupie kontrolnej (p = 0,021).
Wnioski. Zarówno aktywność fizyczna, jak i HIIT znacząco poprawiają funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego oraz wydolność funkcjonalną. Jednak typ treningu różnie wpływa na równowagę układu autonomicznego.
Słowa kluczowe
autonomiczny układ nerwowy, trening interwałowy o wysokiej intensywności, aktywność fizyczna, siedzący tryb życia, równowaga sympatyczno-przywspółczulna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening interwałowy o wysokiej intensywności u pacjentów z cukrzycą. Przegląd zakresowy

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman – High-intensity interval training for patients with diabetes mellitus. A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 417-429

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DGAWB

Streszczenie
Wprowadzenie. Cukrzyca jest chorobą o rosnącym rozpowszechnieniu na całym świecie, mającą istotny wpływ na zdrowie publiczne. Skuteczne leczenie tej choroby przewlekłej wymaga odpowiednich strategii kontroli poziomu glukozy we krwi oraz poprawy ogólnego stanu zdrowia. Trening interwałowy o wysokiej intensywności wyłania się jako potencjalne podejście niefarmakologiczne w leczeniu cukrzycy.
Cel. Ocena skuteczności treningu interwałowego o wysokiej intensywności w poprawie kontroli glikemii, wrażliwości na insulinę oraz ogólnej sprawności fizycznej u pacjentów z cukrzycą. Celem było również określenie najskuteczniejszych protokołów tego typu treningu oraz przedstawienie rekomendacji dotyczących ich stosowania w leczeniu cukrzycy.
Materiał i metody. W niniejszym badaniu zastosowano metodę przeglądu zakresowego, której celem było znalezienie odpowiedzi na pytania badawcze dotyczące dostępnej literatury w tym obszarze. Zebrane artykuły zostały zsyntetyzowane z wykorzystaniem listy kontrolnej TIDIER, a ich wyszukiwanie odbywało się za pośrednictwem różnych baz danych.
Wyniki. Po przeprowadzeniu procesu selekcji artykułów, przedstawionego na rycinie 1, wybrano 35 odpowiednich publikacji. Szczegóły dotyczące populacji, interwencji, mierników wyników oraz ryzyka błędu systematycznego zawarto w tabeli 1.
Wnioski. Trening interwałowy o wysokiej intensywności stanowi realną i skuteczną strategię aktywności fizycznej w leczeniu cukrzycy, zwłaszcza typu 2, pod warunkiem stosowania odpowiednich protokołów. Konieczne są jednak dalsze badania w celu standaryzacji tych protokołów oraz oceny ich długoterminowych efektów.

Słowa kluczowe
cukrzyca, trening interwałowy o wysokiej intensywności, insulinooporność, kontrola glikemii, ciśnienie krwi, sprawność fizyczna, jakość życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność, bezpieczeństwo i przestrzeganie treningu interwałowego o wysokiej intensywności oraz zdalnej ischemicznej prekondycjonizacji wśród pacjentów z chorobą wieńcową: protokół badania

Noor Fatihah Ilias, Mazlifah Omar, Sazzli Shahlan Kassim, Hashbullah Ismail

Noor Fatihah Ilias, Mazlifah Omar, Sazzli Shahlan Kassim, Hashbullah Ismail – Efficacy, safety and adherence of high intensity interval training and remote ischemic pre-condition among coronary artery disease patients: a study protocol –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 396-403

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CM4CL

Streszczenie Specjaliści ds. zdrowia wprowadzili trening interwałowy o wysokiej intensywności (HIIT) i uznają go za skuteczną interwencję poprawiającą odpowiedzi sercowo-naczyniowe u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD). Jednakże istniejące obawy dotyczące bezpieczeństwa HIIT mogą wpływać na jego skuteczność i przestrzeganie interwencji. Obecnie praktycy medyczni zwracają również uwagę na nowatorską metodę znaną jako zdalna ischemiczna prekondycjonizacja (RIPC), która jest prostą techniką wymagającą minimalnego zaangażowania czasowego. Pilne badania są konieczne, aby rozwiązać te kwestie dotyczące najskuteczniejszej interwencji wtórnej. Dlatego naszym celem jest porównanie skuteczności, bezpieczeństwa i przestrzegania HIIT i RIPC w leczeniu pacjentów z CAD. Jest to randomizowane badanie kontrolowane (RCT) dla pacjentów z CAD, powyżej 18 roku życia, którzy ukończyli drugi etap programu rehabilitacji kardiologicznej po hospitalizacji związanej ze zdarzeniami sercowymi lub procedurami związanymi z CAD. Uczestnicy zostaną losowo przydzieleni do jednej z trzech grup. 1. HIIT. 4 x 4 minuty przy 80–95% HRR z 3-minutową aktywną przerwą. 2. RIPC. 4 x 5 minut nadmuchiwania do 220 mmHg z 5-minutowym opróżnianiem. 3. Standardowa opieka. Główne wyniki to zmiana wydolności fizycznej (szczytowy VO2), hs-CRP, profilu lipidowego, składu ciała oraz funkcji lewej komory. Drugorzędne miary wyników to bezpieczeństwo i przestrzeganie interwencji, realizowanej trzy razy w tygodniu przez 12 tygodni. Przewidujemy, że wyniki badań pomogą fizjoterapeutom i trenerom medycznym w projektowaniu najskuteczniejszej interwencji wtórnej, przynoszącej większe korzyści pacjentom z CAD.
Słowa kluczowe choroba wieńcowa, trening interwałowy o wysokiej intensywności, zdalna ischemiczna prekondycjonizacja, szczytowy VO2, hs-CRP, profil lipidowy, skład ciała, funkcja lewej komory
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Optymalizacja wydajności SAQ u piłkarzy: analiza wpływu treningu interwałowego o wysokiej intensywności

S. Eswari, T.Shanmugavalli

 

S. Eswari, T.Shanmugavalli – Optimizing SAQ performance in football atheletes exploring the influence of high-intensity interval training –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 26-37

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C4YVX

Streszczenie
Cele. Głównym celem tego badania było zbadanie wpływu dwunastotygodniowego treningu interwałowego o wysokiej intensywności (HIIT) na zdolności szybkości, zwinności i reakcji (Speed, Agility, Quickness – SAQ) u piłkarzy. Ponadto badanie miało na celu wyjaśnienie mechanizmów fizjologicznych i biomechanicznych wpływających na efekty HIIT. Praca sugeruje również możliwość długoterminowego stosowania tego planu treningowego HIIT.
Metoda. W badaniu wzięło udział trzydziestu mężczyzn, studentów-piłkarzy, podzielonych na dwie grupy. Jedna grupa realizowała trening interwałowy o wysokiej intensywności (HIIT), a druga kontynuowała swoje regularne aktywności. Badanie trwało 12 tygodni, przy czym nawyki uczestników nie ulegały zmianie. Przed i po okresie badania przeprowadzono Test Zwinności Illinois, Test Reakcji z Linijką oraz Test Latający na dystansie 30 metrów. Do analizy statystycznej zastosowano testy T w celu porównania obu grup.
Wyniki. Nie stwierdzono istotnych statystycznie przyrostów w zakresie szybkości reakcji (p > 0,05), zwinności (p > 0,05) ani szybkości (p > 0,05) przy porównaniu grupy kontrolnej z grupą eksperymentalną. Wyniki testu T nie wykazały znaczących różnic między grupą eksperymentalną a kontrolną (p > 0,05).
Wnioski. Badanie wskazuje na potencjalną skuteczność programu HIIT w poprawie zdolności SAQ u mężczyzn-piłkarzy. Mimo że w obecnym badaniu nie odnotowano istotnych ulepszeń w zakresie SAQ, konieczne są dalsze badania w celu zbadania potencjalnych korzyści płynących z HIIT dla piłkarzy. Na wyniki mogły wpłynąć takie czynniki jak wielkość próby, czas trwania badania oraz różnice indywidualne.
Słowa kluczowe
trening interwałowy o wysokiej intensywności, szybkość, zwinność, szybkość reakcji, piłkarze
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ różnych protokołów ćwiczeń aerobowych na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej i poziom lipidów w surowicy u kobiet z otyłością: Badanie randomizowane

Mark Monir Seddik, Awny Fouad Rahmy, Amir N Wadee, Ahmad Mahdi Ahmad

 

Mark Monir Seddik, Awny Fouad Rahmy, Amir N Wadee, Ahmad Mahdi Ahmad – Effects of different aerobic exercise protocols on regional body fatness and serum lipids in women with obesity: A randomized trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 174-182

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AYN5

Streszczenie:
Cel. Celem tego badania było porównanie wpływu treningu interwałowego o wysokiej objętości i wysokiej intensywności (HV‑HIIT), treningu interwałowego o niskiej objętości i wysokiej intensywności (LV‑HIIT) oraz ciągłego treningu o umiarkowanej intensywności (MICT) na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej i poziom lipidów w surowicy u dorosłych kobiet z otyłością.
Metody. W badaniu wzięło udział 46 kobiet z otyłością i dyslipidemią. Zostały one losowo przydzielone do grup HV‑HIIT (n = 15), LV‑HIIT (n = 14) oraz MICT (n = 17). Protokóły były wykonywane trzy dni w tygodniu przez osiem tygodni. Pomiary obejmowały BMI, obwód talii (WC), podskórny tłuszcz, tłuszcz nóg, tłuszcz tułowia, tłuszcz rąk, masę beztłuszczową, masę mięśniową oraz zawartość minerałów w kościach (DXA), maksymalny test wysiłkowy na rowerze oraz poziom lipidów w surowicy (TC, HDL, LDL, TG).
Wyniki. HV‑HIIT spowodował znacznie większe poprawy w HRmax, tłuszczu podskórnym, TC i HDL w porównaniu z innymi protokołami (p < 0,05). Zarówno LV‑HIIT, jak i MICT były skuteczne w redukcji TC, jednak LV‑HIIT był lepszy od MICT w poprawie HDL (p < 0,05).
Wnioski. HV‑HIIT okazał się najskuteczniejszy w redukcji tkanki tłuszczowej i poprawie poziomu TC i HDL, podczas gdy LV‑HIIT był lepszy od MICT w poprawie poziomu HDL.

Słowa kluczowe:
ćwiczenia aerobowe, trening interwałowy o wysokiej intensywności, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, lipidy w surowicy, otyłość, kobiety

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ wibracji całego ciała w porównaniu z treningiem interwałowym o wysokiej intensywności na interleukinę-6 u otyłych kobiet po menopauzie

Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy


Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy – Effect of whole body vibration versus high intensity interval training on interleukin-6 in obese post-menopausal women. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 144-149

Streszczenie
Informacje wprowadzające. Menopauza i starzenie się wpływają na zdrowie otyłych kobiet, prowokując kumulację trzewnej tkanki tłuszczowej i stany zapalne. Otyłość prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, które zwiększają ryzyko wyniszczających chorób prowadzących do śmierci. Zatem utrata wagi i trzewnej tkanki tłuszczowej są głównymi celami leczenia poprzez modyfikację nawyków żywieniowych i ćwiczeń. Cel badania. Badanie przeprowadzono w celu określenia, która metoda jest bardziej skuteczna w zakresie wpływu na poziom interleukiny-6 (IL-6) u otyłych kobiet po menopauzie: trening wibracyjny całego ciała (WBVT) lub trening interwałowy o wysokiej intensywności (HIIT). Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 45 otyłych kobiet po menopauzie, u których stwierdzono wyższy poziom IL-6, wskaźnik masy ciała (BMI) > 30 kg/m2 oraz wskaźnik talia/biodra (W/H) > 0,8. Kobiety zostały losowo podzielone na 3 równe grupy; Grupa (A) stosowała dietę niskokaloryczną (1200 kcal), grupa (B) była poddawana WBVT, a grupa (C) była poddawana HIIT. Grupy (B i C) stosowały tę samą niskokaloryczną dietę co grupa (A). Oceny dokonano przed i po 3 miesiącach leczenia poprzez pomiar masy ciała, BMI, obwodu talii i bioder, wskaźnika W/H oraz poziomu IL-6. Wyniki. We wszystkich trzech grupach wykazano statystycznie istotną poprawę (p < 0,05) we wszystkich parametrach po leczeniu w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Wystąpiły również statystycznie istotne różnice między 3 grupami po leczeniu, przy czym grupa (B) uzyskała bardziej korzystne wyniki niż grupy (A i C). Wniosek. WBVT jest skuteczniejszą metodą niż HIIT w zmniejszaniu stanu zapalnego poprzez zmniejszenie poziomu IL-6 u otyłych kobiet po menopauzie.
Słowa kluczowe
otyłość, menopauza, ćwiczenia wibracyjne całego ciała, trening interwałowy o wysokiej intensywności, interleukina-6
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim