Tag: VinodhKumar Ramalingam

Skuteczność programu wzmacniającego ekscentrycznie i koncentrycznie na ból i wydolność funkcjonalną u sprinterów z zespołem bólu rzepkowo-udowego. Badanie pilotażowe

Buvanesh Annadurai, Vinodhkumar Ramalingam, Devadharshini Balakrishnan, Surya Vishnuram, Shenbaga Sundaram Subramanian, Santhana Lakshmi S, Pavithra Aravind, Pavithra S, Rajesh G, Thamer A. Altaim

Buvanesh Annadurai et al. – Effectiveness of concentric and eccentric strengthening program on pain and functional performance in patellofemoral pain syndrome among sprinters – A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 288-292

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19JL5P

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół bólu rzepkowo-udowego (PFPS) jest częstym zaburzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, które przede wszystkim dotyka sportowców, zwłaszcza wykonujących powtarzające się ruchy zgięcia i wyprostu kolan. Szczególnie narażeni są sprinterzy akademiccy, ponieważ niektóre style biegu, takie jak styl dowolny czy klasyczny, wymagają powtarzalnych ruchów kończyn dolnych. Szacowana częstość występowania PFPS u sportowców wyczynowych wynosi 35,7%, u młodzieży 28,9%, a w wojsku 13,5%. PFPS występuje u osób w różnych grupach wiekowych, a ogólna częstość występowania w populacji wynosi 23%. Nierównowaga mięśniowa wokół stawu kolanowego, zwłaszcza osłabienie mięśnia czworogłowego uda, który odpowiada za stabilizację rzepki, jest często powiązana z PFPS. Ćwiczenia wzmacniające można ogólnie podzielić na koncentryczne i ekscentryczne, chociaż stosowane są różne strategie rehabilitacji. Celem tego badania była ocena wpływu programów wzmacniających koncentrycznie i ekscentrycznie na poziom bólu i wydolność funkcjonalną u akademickich sprinterów z rozpoznanym PFPS.
Cel. Porównanie skuteczności zmian w wydolności funkcjonalnej i bólu po zastosowaniu ćwiczeń koncentrycznych i ekscentrycznych u sprinterów akademickich z PFPS.
Materiały i metody. Łącznie 24 uczestników zostało przydzielonych do dwóch grup metodą doboru wygodnego: grupa A (n = 12) i grupa B (n = 12). Grupa A realizowała ćwiczenia koncentryczne, a grupa B ćwiczenia ekscentryczne przez trzy tygodnie. Do badania użyto krzesła, stopera, wolnej powierzchni oraz taśmy mierniczej, aby zapewnić precyzję wykonywanych ćwiczeń i pomiarów. Do oceny efektów zastosowano Skalę Numeryczną Oceny Bólu (NPRS) oraz test Timed Up and Go (TUG) do oceny mobilności i równowagi funkcjonalnej.
Wyniki. Analiza statystyczna danych ilościowych wykazała brak istotnej różnicy między grupą A a grupą B (p < 0,0001). Obie grupy wykazały znaczną poprawę po interwencji zarówno w zakresie bólu, jak i wydolności funkcjonalnej; nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy grupami. Zarówno programy wzmacniające koncentrycznie, jak i ekscentrycznie wydają się równie skuteczne w leczeniu PFPS u sprinterów akademickich.
Wnioski. Na podstawie wyników badania ćwiczenia koncentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa A) oraz ćwiczenia ekscentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa B) są podobnie skuteczne w łagodzeniu bólu i poprawie wydolności funkcjonalnej u sprinterów akademickich z zespołem bólu rzepkowo-udowego.
Słowa kluczowe
przedni ból kolana, ból rzepkowo-udowy, zespół bólu rzepkowo-udowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii wirtualnej rzeczywistości (VR) na równowagę i mobilność u pacjentów starszych: randomizowane badanie kontrolowane

Madhanraj Sekar, Prathap Suganthirababu, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Vinodhkumar Ramalingam, Anitha Arul, Andrew Anbarason

Madhanraj Sekar et al. – The effectiveness of virtual reality (VR) therapy on balance and mobility in elderly patients: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 191-194

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C8UWP

Streszczenie Wprowadzenie. Zaburzenia równowagi i ograniczenia mobilności są powszechnymi wyzwaniami wśród osób starszych, często przyczyniając się do zwiększonego ryzyka upadków i obniżenia jakości życia. Tradycyjne interwencje fizjoterapeutyczne skutecznie rozwiązywały te problemy, ale nowe podejścia, takie jak terapia wirtualnej rzeczywistości (VR), pojawiły się jako potencjalne ulepszenia protokołów rehabilitacyjnych. Dzięki swoim immersyjnym środowiskom, terapia VR może angażować i wyzywać pacjentów, potencjalnie prowadząc do lepszych wyników. Cel. Zbadanie, czy terapia VR poprawia wyniki równowagi i mobilności u pacjentów starszych w porównaniu z tradycyjnym protokołem fizjoterapeutycznym. Metody. Do badania z randomizacją kontrolowaną z dwoma równoległymi grupami rekrutowano 60 starszych osób w wieku 65 lat i starszych, skierowanych na ambulatoryjną fizjoterapię z powodu problemów z równowagą i mobilnością. Osoby te zostały losowo przydzielone do grupy interwencyjnej, leczonej za pomocą sesji terapii VR, podczas gdy grupa kontrolna otrzymywała tradycyjne sesje fizjoterapeutyczne skoncentrowane na ćwiczeniach równowagi i mobilności. Czas trwania leczenia wynosił dwa razy w tygodniu przez ponad 8 tygodni. Oceny wyjściowe przeprowadzono przed interwencją, a oceny kontrolne natychmiast po 8-tygodniowym okresie interwencji. Wskaźniki: Główny pomiar: Równowaga była oceniana za pomocą Skali Równowagi Berga (BBS) jako główny wynik, podczas gdy mobilność oceniano za pomocą testu Timed Up and Go (TUG), a jakość życia za pomocą Kwestionariusza EQ-5D jako wynik wtórny. Wyniki. Grupa terapii VR wykazała znacznie większą poprawę równowagi (wzrost wyniku BBS o 12,4 punktu) niż grupa kontrolna (wzrost wyniku BBS o 7,6 punktu). W kwestii mobilności, grupa VR zmniejszyła czas TUG o 3,8 sekundy, w porównaniu do 2,8 sekundy w grupie kontrolnej, co wskazuje na szybsze czasy ukończenia i poprawę mobilności funkcjonalnej. Grupa VR zgłosiła także znacznie większy wzrost jakości życia (poprawa EQ-5D o 0,17) w porównaniu z grupą kontrolną (poprawa o 0,12), co sugeruje, że terapia immersyjna pozytywnie wpłynęła na ogólne samopoczucie. Wnioski. Przewidywano, że grupa terapii VR wykaże znacznie większe poprawy w zakresie równowagi, mobilności i jakości życia niż grupa tradycyjnej fizjoterapii.
Słowa kluczowe nauka rozszerzona, wirtualna rzeczywistość, technologia oprogramowania, równowaga, ryzyko upadku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening nerwowo-mięśniowy, terapia manualna i wzmocnione plastrowanie metodą Low-Dye w korekcji nadmiernej pronacji stopy przy bólu przedniego przedziału kolana: protokół badania RCT

Albert Anand Udhaya Kumar, Vinodhkumar Ramalingam, Charbel D. Moussallem, Kumaraguruparan Gopal

Albert Anand Udhaya Kumar, Vinodhkumar Ramalingam, Charbel D. Moussallem, Kumaraguruparan Gopal – Neuromuscular training, manual therapy, and augmented low-Dye taping for pronated foot correction in anterior knee pain: RCT study protocol –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 68-75

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CZM0A

Streszczenie
Cel. Ból przedniego przedziału kolana (AKP) jest jednym z najczęstszych problemów układu mięśniowo-szkieletowego wśród młodzieży, z rocznym wskaźnikiem występowania wynoszącym od 22,7% do 28,9%. Nadmiernie pronacyjna postawa stopy stanowi czynnik biomechaniczny, który zwiększa ryzyko AKP. Fizjoterapia odgrywa kluczową rolę w leczeniu AKP. Celem niniejszego badania jest ocena skuteczności treningu nerwowo-mięśniowego i terapii manualnej w połączeniu z wzmocnionym plastrowaniem metodą Low-Dye w korekcji pronacji stopy przy leczeniu AKP. Materiał i metody. W prospektywnym, podwójnie zaślepionym randomizowanym badaniu kontrolnym weźmie udział 48 osób cierpiących na ból przedniego przedziału kolana. Uczestnicy zostaną losowo przypisani do grup w stosunku 1:1:1 i będą uczestniczyć w 12 sesjach mobilizacji stawu skokowo-łódkowego (TJM), terapii manualnej oraz ćwiczeń nerwowo-mięśniowych z zastosowaniem antypronacyjnego i wzmocnionego plastrowania metodą Low-Dye przez okres 4 tygodni w Mediclinic Al Noor Hospital. Miary wynikowe obejmują ból, ograniczenia funkcjonalne, postawę stopy oraz dynamiczny indeks koślawości (DVI), oceniane na początku badania (przed interwencją) oraz w trakcie kontroli (po interwencji). Dyskusja. Dotychczasowe badania wskazują, że terapia manualna i ćwiczenia nerwowo-mięśniowe z antypronacyjnym wzmocnionym plastrowaniem metodą Low-Dye są skutecznymi metodami leczenia AKP. Wierzymy, że interwencje oparte na dowodach, zastosowane w tym badaniu, przyczynią się do znacznej poprawy w zakresie bólu, ograniczeń funkcjonalnych, postawy stopy oraz dynamicznego indeksu koślawości (DVI).
Słowa kluczowe terapia manualna, ćwiczenia nerwowo-mięśniowe, postawa stopy, ból przedniego przedziału kolana, randomizowane badanie kontrolne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Odkrycie technik energii mięśniowej i technik uwalniania pozycyjnego w łagodzeniu bólu dolnego odcinka pleców, niepełnosprawności i hiperlordozy u pacjentów z bólem dolnego odcinka pleców: kompleksowy przegląd

Jency Thangasheela Gnanasigamani, VinodhKumar Ramalingam, Franklin Saju Madhavadian Kurusumuthu

Jency Thangasheela Gnanasigamani, VinodhKumar Ramalingam, Franklin Saju Madhavadian Kurusumuthu – Revelation of muscle energy technique and positional release technique in mitigating low back pain, disability, and hyperlordosis in patients with low back pain: A comprehensive review–  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 271-281

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8M4N1

Streszczenie
Tło. Ból dolnego odcinka pleców, znany również jako LBP (Low back pain), jest złożonym schorzeniem, które wiąże się z wieloma czynnikami ryzyka, w tym wiekiem, płcią, stylem życia, tłem społecznym i psychologicznym, wymaganiami fizycznymi w pracy, wsparciem społecznym, postrzeganiem bólu i wieloma innymi. Częstość występowania LBP rośnie wraz z wiekiem i zazwyczaj ma charakter niespecyficzny lub mechaniczny, wynikający z nieprawidłowego osiowego obciążenia, które może powodować ból w dolnym odcinku lędźwiowym. Technika napięcie-przeciwnapięcie (Strain-counter strain – SCS) lub technika uwalniania pozycyjnego (positional release technique  – PRT) oraz technika energii mięśniowej (muscle energy technique  – MET) zostały uznane za odpowiednie metody leczenia LBP, jednak ich wpływ na kontrolowanie LBP wymaga dalszej oceny. Cel. Omówienie potencjalnej roli MET i PRT w redukcji LBP oraz określenie różnic między wcześniejszym a obecnym zastosowaniem MET i PRT w korygowaniu kąta lordozy w odcinku lędźwiowym oraz niepełnosprawności u pacjentów z LBP. Metody. Artykuły w języku angielskim zostały wyszukane online przy użyciu baz danych PEDro, PubMed i Google Scholar. Słowa kluczowe obejmowały MET, PRT, LBP i lordozę lędźwiową. Artykuły opublikowano w latach 2001-2022, z których 100 uznano za istotne, a 20 spełniło kryteria włączenia. Włączono artykuły dotyczące LBP, w których zastosowano techniki MET i PRT, wykluczając te, które nie dotyczyły lordozy lędźwiowej ani tych dwóch technik. Wnioski. Na podstawie przeglądu 20 artykułów stwierdzono, że MET i PRT odegrały istotną rolę w zmniejszaniu bólu LBP, kąta lordozy oraz upośledzenia funkcjonalnego u uczestników badania.
Słowa kluczowe
ból dolnego odcinka pleców, technika energii mięśniowej, technika uwalniania pozycyjnego, kąt lordozy, upośledzenie funkcjonalne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim