Wpływ zastosowania znaczników anatomicznych na precyzję pomiaru postawy ciała w systemie DIERS Formetric 4D – analiza intra- i interrater

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński – The influence of anatomical markers on the precision of body posture measurement in the DIERS Formetric 4D system – intra- and inter-rater analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 432-440

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D193RN5

Streszczenie
Wprowadzenie. Współczesna fizjoterapia coraz częściej sięga po nieinwazyjne metody oceny postawy ciała, a jedna z takich metod o rosnącym znaczeniu klinicznym jest system DIERS Formetric 4D. Jego przydatność została potwierdzona w wielu badaniach, jednak nadal brakuje jednoznacznych dowodów dotyczących wpływu zastosowania znaczników anatomicznych na dokładność i powtarzalność uzyskiwanych parametrów posturalnych.
Cel pracy. Celem badania była analiza wpływu znaczników anatomicznych na wybrane wskaźniki postawy ciała oraz ocena powtarzalności i zgodności pomiarów wykonanych z użyciem fotogrametrii na przykładzie systemu DIERS Formetric 4D.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 20 zdrowych dorosłych osób. Każdego uczestnika oceniono trzykrotnie przez dwóch niezależnych badaczy w dwóch konfiguracjach pomiarowych – z zastosowaniem znaczników i bez nich. Analizowano siedem kluc q qzowych parametrów posturalnych, a do oceny ich zmienności i precyzji wykorzystano współczynnik ICC, błędy SEM i MDC oraz testy t-Studenta lub Wilcoxona.
Wyniki. Stwierdzono niewielkie różnice w pięciu z siedmiu parametrów – w pomiarach z markerami odnotowano wyższe wartości kątów kifozy i lordozy oraz niższe wartości rotacji powierzchniowej i odchylenia bocznego (p < 0,05). Współczynniki ICC mieściły się
w przedziale 0,88–0,99, co świadczy o bardzo wysokiej powtarzalności pomiarów w obu konfiguracjach. Niższe wartości SEM i MDC przy zastosowaniu znaczników wskazują na większą precyzję tej metody.
Wnioski. Zastosowanie znaczników anatomicznych może poprawiać dokładność i powtarzalność oceny postawy w systemie DIERS Formetric 4D, a to może mieć istotne znaczenie w pomiarach wymagających szczególnej precyzji.
Słowa kluczowe
DIERS Formetric 4D, rasterstereografia, ocena postawy, znaczniki anatomiczne, powtarzalność pomiaru, dokładność pomiaru
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena zdolności do aktywacji wybranych mięśni stabilizujących za pomocą ultrasonografii u zdrowych młodych dorosłych

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Joanna Macierzyńska, Mahitab Mohamed Yosri, Marek Wiecheć, Hoda Zayed A. Mohamed, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć et al. – Ultrasound-based assessment of voluntary activation of selected stabilizing muscles in healthy young adults –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 221-227

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GM4Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Świadoma aktywacja mięśni głębokich tułowia jest kluczowym elementem treningu kontroli motorycznej i rehabilitacji dysfunkcji kręgosłupa. Może przyczynić się do poprawy postawy i zapobiegania kontuzjom.
Cel pracy. Celem pracy było sprawdzenie potencjału aktywacyjnego niektórych mięśni stabilizujących – długiego szyi, zębatego przedniego, poprzecznego brzucha i wielodzielnego – poprzez porównanie ich grubości w fazie spoczynku i skurczu za pomocą obrazowania ultradźwiękowego.
Materiał i metoda. W eksperymencie wzięło udział 109 zdrowych młodych dorosłych (42 mężczyzn i 67 kobiet w wieku 19–25 lat). Grubość mięśni podczas spoczynku i skurczu izometrycznego mierzono za pomocą ultradźwięków. Obliczono sparowane testy t i wielkości efektu (d Cohena).
Wyniki. Statystycznie istotny wzrost grubości zaobserwowano tylko w mięśniu poprzecznym brzucha (p = 0,0012; d = 1,48), co sugeruje skuteczną, dobrowolną aktywację. Pozostałe mięśnie nie wykazały istotnych zmian, przy niewielkich rozmiarach efektu.
Wnioski. Spośród testowanych mięśni tylko mięsień poprzeczny brzucha wykazywał wyraźną odpowiedź na próbę dobrowolnej aktywacji, co podkreśla jego znaczenie w treningu stabilności kręgosłupa. Inne mięśnie mogą wymagać bardziej ukierunkowanych podejść, takich jak trening nerwowo-mięśniowy lub biofeedback. Ultradźwięki okazały się niezawodnym narzędziem do oceny zaangażowania głębokich mięśni.
Słowa kluczowe
ultrasonografia mięśni, stabilizacja centralna, transversus abdominis, multifidus, aktywacja mięśni, kontrola motoryczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ medytacji mindfulness na zmianę aktywności kory mózgowej u zawodnika trenującego pływanie – studium przypadku

Joanna Budzis, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

Joanna Budzis, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński – The impact of mindfulness meditation on changes in brain cortical activity in a competitive swimmer: A case study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 334-345

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CZP48

Streszczenie Techniki mindfulness wykazują korzystny wpływ na zdrowie psychiczne i codzienne funkcjonowanie człowieka, w tym obniżenie lęku, stresu i lepszą regulację emocji. Metody badań aktywności oraz zmian funkcjonalnych i strukturalnych mózgu przyczyniają się do odkrycia mechanizmów działania technik mindfulness, co ma swoje zastosowanie również w sporcie. Badanie EEG i analiza ilościowa QEEG stosowana w pomiarach aktywności kory mózgowej może mieć zastosowanie w mierzeniu skuteczności różnych form treningu mentalnego i ich długofalowych skutków u sportowców wysokiego wyczynu. W przeprowadzonym eksperymencie, badanie 19-punktowe QEEG wykazało zmiany wartości wybranych fal mózgowych w konkretnych punktach kory mózgowej, mierzonych przed i po ukończeniu 7-dniowego treningu medytacji mindfulness. Przedstawione studium przypadku zawodnika Reprezentacja Polski w pływaniu (18 l.) wykazuje zmiany w wartościach fali Sensomotorycznej (SMR), Beta i Beta2 w obszarze skroniowym oraz czołowym i centralnym kory mózgowej badanego po zastosowaniu treningu medytacji, co mogło mieć pozytywny wpływ na lepszą regulację emocji i stresu podczas startu na Mistrzostwach Europy Juniorów. Przedstawione formy treningu i pomiaru jego skuteczności mogą stać się podstawą przygotowania sportowców do startów. Dalsze badania w tym kierunku są jednak niezbędne do potwierdzenia tych obserwacji.
Słowa kluczowe EEG, QEEG, mindfulness, fale mózgowe, trening mentalny, samoregulacja, sport, pływanie
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Funkcja stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ) na wybrane zmienne postawy ciała wraz z analizą zmian reakcji równoważnych

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński – Temporomandibular joint (TMJ) function on selected postural variables with analysis of changes in equivalent reactions –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 267-278

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CBV25

Streszczenie Wprowadzenie. Ustawienie i napięcia w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego rzutują bezpośrednio na odcinek szyjny kręgosłupa zmieniając ustawienie lordozy szyjnej poprzez bezpośrednie połączenie stawu TMJ a segmentem C0-C1. Zgodnie z teorią tensegracji zachodzącą w ludzkim organizmie, zmiana ustawienia w jednym segmencie może rzutować na pozostałe z obszarów organizmu. Zmiany napięcia struktur w obrębie stawu może tym samym wpłynąć na parametry reakcji równoważnych. W aktualnym przeglądzie literatury istnieje mało badań na temat zależności pomiędzy stawem skroniowo-żuchwowym a równowagą. Cel badania. Celem pracy była analiza wpływu ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na parametry głębokości lordozy szyjnej kręgosłupa, postawę ciała oraz reakcje równoważne u grupy młodych dorosłych. Metodyka i materiały. Łącznie przebadano 43 osoby w wieku 18-26 lat. Badania zostały przeprowadzone w formie statycznej za pomocą systemu DIERS posture lab w trzech ustawieniach: staw TMJ w pozycji neutralnej, TMJ z maksymalnym napięciem szczęki oraz otwarciem w maksymalnych możliwościach. Z badań wyłączono osoby z aparatem ortodontycznym oraz osoby, których zakres otwarcia szczęki był ograniczony (mniejszy niż na szerokość ich czterech palców). Parametry które zostały wykorzystane do analizy: Głębokość lordozy szyjnej [mm], Wielkość protrakcji głowy [mm], Nachylenie tułowia, Głębokość oraz kąt lordozy lędźwiowej, Nachylenie miednicy, skręcenie miednicy, oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych: Obciążenie lewej stopy [%], Obciążenie prawej stopy [%], Obciążenie przodostopia [%], Obciążenie pięt[%], Maksymalny nacisk lewej stopy [N], Maksymalny nacisk prawej stopy [N], Powierzchnia kontaktu lewej stopy[cm²], Powierzchnia kontaktu prawej stopy [cm ²], Ruch boczny COP(maks.) [mm],, Całkowity ruch poprzeczny COP[mm], Całkowity ruch COP przód/tył [mm], Powierzchnia COP. Do analizy statystycznej wykorzystano program Statistica. Wykonano testy dla rozkładu normalności (Shapiro-Wilka), obliczono średnią oraz odchylenie standardowe test Chi-kwadrat, zbadano korelacje testem Spearmana. Wyniki. Badania przeprowadzone na grupie młodych dorosłych mogą sugerować wpływ ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na zmiany w obrębie zmian równoważnych. Wyniki statystyk opisowych pokazują w wynikach średnich znaczne zmiany m.in. w obrębie obciążenia stóp czy powierzchni COP. Największe wyniki średnich zaobserwowano w przypadku otwarcia stawu TMJ, gdzie odchylenia w obrębie zmian reakcji równoważnych pokazywały najwyższe wyniki średniej. Wyniki zarówno statystyk opisowych jak i korelacji nie wykazały znacznych różnic pomiędzy ustawieniem stawu a zmiennymi tułowia. Różnice między średnimi były minimalne. Wnioski. Zmiany w ustawieniu i napięciu stawu skroniowo-żuchwowego wpływają na ustawienie odcinka szyjnego kręgosłupa oraz parametry równowagi. Dla ustawienia z otwartym ustawianiem TMJ zachodzi korelacja ze zmiennymi powierzchni kontaktu prawej oraz lewej stopy z podłożem. Nie zachodzą zmiany w obrębie postawy ciała. Nie można stwierdzić, że ustawienie stawu skroniowo-żuchwowego w istotny sposób wpływa na zmienne postawy ciała.
Słowa kluczowe staw skroniowo-żuchwowy, kręgosłup, równowaga, DIERS
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Biodro trzaskające wewnętrznie w ocenie ultrasonograficznej

Artur Marszałek, Ewelina Marszałek, Agata Michalska, Zbigniew Śliwiński, Marcin Bugajski

 

Artur Marszałek, Ewelina Marszałek, Agata Michalska, Zbigniew Śliwiński, Marcin Bugajski – Internal snapping hip on ultrasound –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 278-284

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A52K

Streszczenie:
Wstęp. Celem badania jest ocena przydatności ultrasonografii w badaniu biodra trzaskającego wewnętrznego pozastawowego. Biodro trzaskające wewnętrzne pozastawowo polega na przeskakiwaniu ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego na wyniosłości biodrowo-łonowej, któremu towarzyszy charakterystyczny słyszalny lub odczuwalny trzask. U części osób trzaskowi towarzyszy dyskomfort lub ból pachwiny, które z czasem mogą prowadzić do obawy przed wykonaniem ruchu, czyli kinezjofobii. Za pomocą aparatu ultrasonograficznego u młodych bezobjawowych osób oceniono przeskakiwanie ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego.
Metody. Dwukrotnym badaniem objęto 60 stawów biodrowych u 30 młodych osób (20 kobiet, 10 mężczyzn) w wieku 23-25 lat, które nie zgłaszały żadnych dolegliwości bólowych i w przeszłości nie przechodziły żadnej ingerencji chirurgicznej w okolicy stawu biodrowego. Badanie powtórzono po 6 tygodniach. Użyto aparatu USG SonoScape Exp 2 wg ustalonego wcześniej protokołu. Oba badania zostały wykonane przez tę samą osobę.
Wyniki. Występowanie ISHS zaobserwowano w 55 (91%) biodrach w trakcie pierwszego badania oraz w 54 (90%) w trakcie badania powtórnego. Przeskakiwaniu skorelowanemu z obrazem USG nie towarzyszyły dolegliwości bólowe, ale odnotowano dyskomfort w 36,1% i obawę przed wykonaniem ruchu (kinezjofobia) w 10% badanych bioder.
Podsumowanie. U badanych pacjentów potwierdzono korelację obrazu USG ze słyszalnym lub odczuwalnym trzaskiem w pachwinie. Zwraca uwagę bardzo częste występowanie ISHS u bezobjawowych osób, a występowanie dyskomfortu w ponad 30% badanych bioder skłania do poszerzenia badań na ten temat.

Słowa kluczowe:
biodro trzaskające, ultrasonografia, mięsień biodrowo-lędźwiowy, kinezjofobia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Analiza lordozy lędźwiowej na wybrane parametry równowagi u mężczyzn

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński

 

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński– Analysis of lumbar lordosis on selected balance parameters in men –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 158-167

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AB2L

Streszczenie:
Wprowadzenie. Badania naukowe stwierdzają wpływ powiększonej lordozy lędźwiowej na wybrane parametry obciążenia statycznego stóp oraz zmiany w obrębie reakcji równoważnych w różnych grupach wiekowych. Według autorów przemieszczenie miednicy w kierunku nutacji wpływa bezpośrednio na zwiększenie lordozy lędźwiowej, wpływając tym samym na wymienione wcześniej parametry.
Cel pracy. Celem badań była analiza wybranych parametrów równowagi w grupie mężczyzn w oparciu o zależność ich głębokości lordozy lędźwiowej.
Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone w okresie od stycznia do października 2023 r. na wydziale Collegium Medicum Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Grupą badaną byli studenci wydziału Collegium Medicum w wieku 18‑26 lat. Łącznie przebadano 81 mężczyzn. Badania zostały przeprowadzone w formie statycznej za pomocą systemu Diers Posture Lab. Parametry, które zostały uwzględnione w analizie statystycznej to: „Kąt lordozy,” „Nachylenie miednicy,” „Ruch boczny (maks.) CoP,” „Całkowity ruch boczny CoP,” „Powierzchnia COP,” „Całkowity ruch przód/tył CoP.” W analizie uwzględniono także parametry Harzmanna: „Odchylenie boczne VP‑DM (rms),” „Rotacja powierzchni (rms),” „Skośność miednicy,” „Skręcenie miednicy,” „Odchylenie tułowia od pionu VP‑DM,” oraz parametry określające obciążenie stóp: „Rozkład sił tył [%],” „Rozkład sił przód [%],” „Rozkład sił strona lewa [%],” „Rozkład sił strona prawa [%],” „Maksymalny nacisk strona lewa [N],” „Maksymalny nacisk strona prawa [N],” „Powierzchnia kontaktu stopy lewej [cm2],” „Powierzchnia kontaktu stopy prawej [cm2]” na grupie młodych dorosłych (studentów nauk medycznych oraz nauk o zdrowiu). Do analizy statystycznej wykorzystano program Statistica Stat Soft 21. Wykonano testy dla rozkładu normalności (Shapiro‑Wilka) oraz zbadano korelacje testem Spearmana.
Wyniki. Nie stwierdzono istotnej statystycznie korelacji pomiędzy kątem lordozy a reakcjami równoważnymi oraz nachyleniem miednicy w grupie młodych dorosłych mężczyzn.
Wnioski. Zwiększenie lordozy lędźwiowej kręgosłupa u młodych dorosłych mężczyzn nie wpływa bezpośrednio na badane parametry reakcji równoważnych.

Słowa kluczowe:
lordoza lędźwiowa, równowaga, miednica

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Proces połykania w perspektywie następstw fizjologicznego starzenia się

Karolina Sandecka, Zbigniew Śliwiński

Karolina Sandecka, Zbigniew Śliwiński – The swallowing process in the perspective of physiological consequences of aging. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 234-239

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20B2sK

Streszczenie
W starzejącym się społeczeństwie niezwykle istotne jest dostrzeganie potrzeb seniorów. W następstwie postępującego wraz z wiekiem fizjologicznego procesu starzenia się organizmu obserwujemy narastające ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu człowieka. Dla opiekunów osób starszych ważna jest świadomość tych zmian. W procesie połykania również obserwuje się zburzenia nasilające się wraz z wiekiem. Dobór odpowiednich metod terapii połykania do stanu seniora oraz instruktaż prawidłowego podawania pokarmów i napojów dla opiekunów ograniczają ryzyko negatywnych konsekwencji dla zdrowia i poprawy komfortu życia seniora.

Słowa kluczowe:
połykanie, presbyfagia, senior

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ manipulacji HVLA górnych kręgów szyjnych na parametry równowagi statycznej i dynamicznej u zdrowych dorosłych – systematyczny przegląd literatury

Przemysław Malich, Agata Pasternak, Danuta Lietz-Kijak, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Piotr Skomro, Konrad Kijak, Małgorzata Kowacka, Zbigniew Śliwiński


Przemysław Malich, Agata Pasternak, Danuta Lietz-Kijak, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Piotr Skomro, Konrad Kijak, Małgorzata Kowacka, Zbigniew Śliwiński – Effects of upper cervical HVLA manipulation on static and dynamic balance parameters in healthy adults – a systematic literature review. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 210-220

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG1436RB

Wprowadzenie. Równowaga to skomplikowane pojęcie, które dotyczy nie tylko zadań z ograniczoną bazą wsparcia, ale także codziennych czynności wymagających od nas utrzymania stałej pozycji. Tak, jak szerokie jest samo pojęcie, mechanizmy utrzymania równowagi są również złożone i opierają się na informacjach odbieranych z wielu obszarów ciała i narządów.
Cel. Celem tego systematycznego przeglądu literatury jest analiza, czy manipulacja HVLA zablokowanego segmentu C0-C1 może wpływać na parametry równowagi statycznej i dynamicznej u zdrowych dorosłych.
Metody. Na podstawie dostępnej literatury, uzyskanej za pomocą baz danych PubMed, Google Scholar, Scopus, EBSCO, przeprowadzono szczegółowe wyszukiwanie literatury elektronicznej w latach 2010–2023. Odpowiednie badania zostały wybrane według kryteriów włączenia i wykluczenia, używając słów kluczowych: równowaga statyczna, równowaga dynamiczna, manipulacja, HVLA. Spośród 114 prac 82 zostały wybrane do wstępnego procesu recenzji. Dwadzieścia badań eksperymentalnych zostało wybranych do ostatecznej analizy.
Wyniki. Spośród 20 przeanalizowanych publikacji 14 badania dotyczyło wpływu manipulacji HVLA na parametry równowagi. W większości przypadków grupy badane składały się z osób bez dysfunkcji ani zastrzeżeń i/lub osób z bólem szyi. Najczęściej badanym parametrem była równowaga statyczna w pozycji stojącej: 17 z 20 publikacji. Dla kręgosłupa szyjnego 50% badań wykazało znaczącą poprawę w badanych parametrach w ocenie natychmiastowej, podczas gdy w ocenie odroczonej liczba znacząco pozytywnych wyników była taka sama jak liczba wyników bez wpływu na równowagę. W analizie podzbioru badań obejmujących tylko pacjentów bezobjawowych zaobserwowano częściowe lub znaczące pozytywne efekty zarówno w ocenie natychmiastowej, jak i odroczonej.
Wnioski. Nie byliśmy w stanie zidentyfikować badań, które dostarczyłyby jednoznacznej odpowiedzi na pytanie badawcze. Na podstawie publikacji uwzględnionych w przeglądzie można przypuszczać, że manipulacja HVLA w regionie szyjnym ma potencjał wpływania na równowagę u zdrowych dorosłych, jednak liczba dostępnych badań jest zbyt mała, aby wyciągnąć ostateczne wnioski. Dalsze badania w tym zakresie są zatem uzasadnione.
Słowa kluczowe
równowaga statyczna, równowaga dynamiczna, manipulacja, HVLA, podoskop
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Interdyscyplinarna koncepcja leczenia porażenia Bella – opis przypadku

Konrad Kijak, Łukasz Kopacz, Grzegorz Cieślar, Zbigniew Śliwiński, Piotr Skomro, Małgorzata Kowacka, Paweł Berczyński, Danuta Lietz-Kijak


Konrad Kijak, Łukasz Kopacz, Grzegorz Cieślar, Zbigniew Śliwiński, Piotr Skomro, Małgorzata Kowacka, Paweł Berczyński, Danuta Lietz-Kijak –
An interdisciplinary concept for the treatment of Bell’s palsy – a case report. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 62-69

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF923

Streszczenie

Wprowadzenie. Porażenie Bella to samoistne porażenie nerwu twarzowego (czyli nerwu czaszkowego VII). Objawia się osłabieniem mięśni prowadzącym do asymetrii twarzy, opadającym kącikiem ust, utratą zdolności gwizdania, mrugania, zamykania powiek, zaciskania ust czy uśmiechania się. Czoło po stronie dotkniętej chorobą staje się gładkie, a pacjent nie jest w stanie marszczyć ani unosić brwi.

Cel. Celem badania była ocena wpływu łączonych metod elektrofizycznych i fizjoterapeutycznych na przyspieszenie powrotu do zdrowia po porażeniu nerwu twarzowego.

Materiał i metody. Autorzy opisują dwa przypadki porażenia Bella, leczonego z jednoczesnym zastosowaniem metod elektrofizycznych w postaci pola elektromagnetycznego o skrajnie niskiej częstotliwości (ELF-EMF) i wysokoenergetycznego światła LED oraz metod fizjoterapii, tj. proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania ruchu (PNF ) i kinesiotapingu (KT).

Wyniki. Po czterech tygodniach zabiegów elektrofizycznych i fizjoterapeutycznych uzyskano w pełni zadowalający i stabilny efekt terapeutyczny.

Wnioski. Terapia interdyscyplinarna z wykorzystaniem ELF-EMF + LED w połączeniu z zabiegami PNF i KT okazała się skuteczna w przyspieszeniu powrotu do zdrowia po porażeniu nerwu twarzowego. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia odpowiednich protokołów.

Słowa kluczowe: porażenie Bella, metody elektrofizyczne, fizjoterapia, terapia światłem LED i polem elektromagnetycznym o ekstremalnie niskiej częstotliwości (ELF-MF), proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu (PNF), kinesiotaping (KT)
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Pomiary temperatury na powierzchni skóry części twarzowej czaszki w ocenie kamerą termowizyjną na podczerwień oraz pirometrem po zastosowaniu fizykoterapeutycznych aplikacji świetlnych

Danuta Lietz-Kijak, Piotr Skomro, Roman Ardan, Elżbieta Kubala, Paulina Strzelecka, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Krzysztof Konior, Helena Gronwald, Zbigniew Śliwiński

Danuta Lietz-Kijak, Piotr Skomro, Roman Ardan, Elżbieta Kubala, Paulina Strzelecka, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Krzysztof Konior, Helena Gronwald, Zbigniew Śliwiński – Temperature measurements on facial skin surface as evaluated by infrared thermal cam-era and pyrometer following physiotherapeutic light treatments. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 148-157

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF529

Streszczenie
Każdy zabieg kliniczny postępowania stomatologicznego, a zwłaszcza przebiegający z naruszeniem ciągłości tkanek, niesie za sobą ryzyko powstania powikłań, które zdarzają się w każdej specjalności. Do nich należą: ból rany pooperacyjnej, obrzęk tkanek, krwawienie, zaczerwienienie, podwyższona temperatura, szczękościsk, zaburzenia czucia, będące następstwem uszkodzenie nerwu.  Po zabiegowa opieka nad pacjentem ma na celu zminimalizowanie ryzyka wystąpienia powikłań oraz terapię już istniejących. W tym zakresie posiłkujemy się m. in. medycyną fizykalną, pod postacią światłolecznictwa, w zakresie fali elektromagnetycznej czerwonej, podczerwonej, żółtej i ultrafioletowej. Pozostaje jednak niewiadomą, którą długość światła wykorzystać w celu leczenia określonej jednostki chorobowej i jakie światło terapeutyczne należy zastosować do rehabilitacji konkretnego powikłania po zabiegach stomatologicznych? Do badań wykorzystano pirometr na podczerwień ze wskaźnikiem laserowym CA380 i kamerę termowizyjną Fluke Ti 400. Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy statystycznej można wnioskować, iż użycie czynnika świetlnego ma istotny wpływ na wzrost temperatury naświetlanej okolicy skóry części twarzowej czaszki. Niezależnie od rodzaju użytego czynnika świetlnego, każdy z nich doprowadził do wzrostu temperatury. Najwyższy wzrost temperatury na powierzchni skóry części twarzowej czaszki po zastosowaniu danej aplikacji wskazuje na płytkie oddziaływanie fizykoterapii świetlnej, co ma znaczenie w zastosowaniu konkretnej długości światła w danej jednostce chorobowej lub powikłaniu stomatologicznym.
Słowa kluczowe: badanie temperatury, światłoterapia, pirometr, termowizja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
1 2 3 12