Streszczenie

Wprowadzenie. Aktywność fizyczna i sport zyskują coraz większą popularność wśród osób z porażeniem mózgowym (CP), zarówno w sporcie wyczynowym, jak i w rehabilitacji. Nierównowaga mięśniowa, ograniczenie ruchomości stawów i wzmożone napięcie mięśniowe zwiększają ryzyko urazów kończyn i skutkują obniżoną zwinnością u sportowców z CP. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to technika rozciągania, która może zwiększać elastyczność mięśni, szczytowy moment siły oraz zakres ruchu czynny (AROM) i bierny (PROM). PNF jest powszechnie stosowane w rehabilitacji osób z CP w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej.

Cel. Ocena wpływu zastosowania dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF, w połączeniu z rutynowym rozciąganiem, na zwinność sportowców z CP.

Metody. Badanie przeprowadzono w Centrum Treningowym Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC) Indonezji. Udział wzięło 24 sportowców z CP, którzy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: grupa badawcza (n = 12) wykonywała ćwiczenia rozciągające PNF oraz rutynowe rozciąganie 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie, a grupa kontrolna (n = 12) wykonywała jedynie rutynowe ćwiczenia rozciągające. Zwinność oceniano za pomocą Zmodyfikowanego Testu Zwinności przed i po interwencji.

Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę wyników w Zmodyfikowanym Teście Zwinności: grupa badawcza (p = 0,00), grupa kontrolna (p = 0,02). Grupa badawcza osiągnęła większy efekt (Cohen’s d = 1,43) niż grupa kontrolna (Cohen’s d = 0,79). Różnica w delcie czasu między grupami była statystycznie istotna.

Wnioski. Zastosowanie dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF istotnie poprawia wyniki w teście zwinności u sportowców z CP.

Słowa kluczowe

torowanie nerwowo-mięśniowe, zwinność, zmodyfikowany test zwinności, sportowcy z porażeniem mózgowym