Ocena zdolności do aktywacji wybranych mięśni stabilizujących za pomocą ultrasonografii u zdrowych młodych dorosłych

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Joanna Macierzyńska, Mahitab Mohamed Yosri, Marek Wiecheć, Hoda Zayed A. Mohamed, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć et al. – Ultrasound-based assessment of voluntary activation of selected stabilizing muscles in healthy young adults –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 221-227

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GM4Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Świadoma aktywacja mięśni głębokich tułowia jest kluczowym elementem treningu kontroli motorycznej i rehabilitacji dysfunkcji kręgosłupa. Może przyczynić się do poprawy postawy i zapobiegania kontuzjom.
Cel pracy. Celem pracy było sprawdzenie potencjału aktywacyjnego niektórych mięśni stabilizujących – długiego szyi, zębatego przedniego, poprzecznego brzucha i wielodzielnego – poprzez porównanie ich grubości w fazie spoczynku i skurczu za pomocą obrazowania ultradźwiękowego.
Materiał i metoda. W eksperymencie wzięło udział 109 zdrowych młodych dorosłych (42 mężczyzn i 67 kobiet w wieku 19–25 lat). Grubość mięśni podczas spoczynku i skurczu izometrycznego mierzono za pomocą ultradźwięków. Obliczono sparowane testy t i wielkości efektu (d Cohena).
Wyniki. Statystycznie istotny wzrost grubości zaobserwowano tylko w mięśniu poprzecznym brzucha (p = 0,0012; d = 1,48), co sugeruje skuteczną, dobrowolną aktywację. Pozostałe mięśnie nie wykazały istotnych zmian, przy niewielkich rozmiarach efektu.
Wnioski. Spośród testowanych mięśni tylko mięsień poprzeczny brzucha wykazywał wyraźną odpowiedź na próbę dobrowolnej aktywacji, co podkreśla jego znaczenie w treningu stabilności kręgosłupa. Inne mięśnie mogą wymagać bardziej ukierunkowanych podejść, takich jak trening nerwowo-mięśniowy lub biofeedback. Ultradźwięki okazały się niezawodnym narzędziem do oceny zaangażowania głębokich mięśni.
Słowa kluczowe
ultrasonografia mięśni, stabilizacja centralna, transversus abdominis, multifidus, aktywacja mięśni, kontrola motoryczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ 4-tygodniowych ćwiczeń stabilizacji centralnej na aktywność mięśni, zakres ruchu i funkcję u pacjentów z lędźwiową spondylozą

Lilima Patel, Shenbaga Sundaram Subramanian, Saju Binu Cherian, Anil Kumar Oraon, Manoj Kumar Behera

Lilima Patel, Shenbaga Sundaram Subramanian, Saju Binu Cherian, Anil Kumar Oraon, Manoj Kumar Behera – Effect of 4 weeks core stabilization exercise on muscle activity, range of motion and function in Lumbar Spondylosis –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 445-450

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CPQG4

Streszczenie Wprowadzenie. Lędźwiowa spondyloza (LS) to zwyrodnieniowe schorzenie kręgosłupa związane z zaburzeniami biomechaniki, starzeniem się i dziedzicznością. Mięsień poprzeczny brzucha (TrA) i mięsień wielodzielny lędźwiowy (LM) to dwa kluczowe mięśnie stabilizujące kręgosłup. Ćwiczenia stabilizacji centralnej (CSE) mogą zwiększyć mobilność, zmniejszyć ból i poprawić funkcję mięśni. Jednak niewiele wiadomo na temat ich skuteczności u pacjentów z LS. Celem tego badania jest ocena wpływu 4-tygodniowego programu CSE na funkcję mięśni, zakres ruchu i aktywność u pacjentów z LS. Cel badania. Określenie wpływu 4-tygodniowego programu ćwiczeń stabilizacji centralnej na aktywność mięśni, zakres ruchu i funkcję lędźwiową u pacjentów z LS. Materiał i metody. Przeprowadzono pojedynczo zaślepione, randomizowane, kontrolowane badanie pilotażowe z udziałem 20 pacjentów z LS (w wieku 40-70 lat). Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do grupy interwencyjnej lub kontrolnej. Obie grupy wykonywały standardowe ćwiczenia kręgosłupa i rozciągające, ale grupa interwencyjna dodatkowo otrzymała CSE ukierunkowane na mięśnie TrA i LM. Do oceny wyników zastosowano wskaźnik niepełnosprawności Oswestry (ODI), zakres ruchu lędźwiowego (in klinometr) i aktywność mięśni (powierzchniowa elektromiografia). Analizy statystyczne przeprowadzono za pomocą testów t dla próbek zależnych i niezależnych z 95% przedziałem ufności. Wyniki. Test t dla próbek zależnych wykazał istotną poprawę (p < 0,05) w zakresie ROM lędźwiowego, wyników ODI oraz aktywacji mięśni TrA i LM w grupie interwencyjnej. Grupa kontrolna odnotowała znaczne poprawy w ROM i ODI, z niewielkimi, nieistotnymi zmianami w TrA. Testy t dla próbek niezależnych wykazały istotne różnice w ODI i MVIC mięśni TrA i LM na korzyść grupy interwencyjnej, ale brak różnic w ROM między grupami. Wnioski. CSE poprawiają funkcję lędźwiową i aktywację mięśni u pacjentów z LS. Dane te wskazują na ich potencjał jako dodatkowej techniki rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe lędźwiowa spondyloza, stabilizacja centralna, mięsień wielodzielny lędźwiowy, mięsień poprzeczny brzucha, zakres ruchu, wskaźnik niepełnosprawności Oswestry, powierzchniowa elektromiografia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

下腰痛综合症患者治疗采用物理疗法及中枢稳定训练的疗效比较

Paweł Gąsior

P. Gąsior – Comparison of the effectiveness of physical treatments with central stabilization training in the treatment of patients with lower back pain syndrome. Fizjoterapia Polska 2019; 19(4); 80-91

摘要
简介。腰椎疼痛已成为社会性的问题,最常被提及的疼痛出现原因为以下各项:天生异常、退行性变化、炎症、癌症、受伤、超负荷疼痛、代谢紊乱、心理问题和社会问题等。腰痛治疗中最常使用运动疗法、物理治疗和药物治疗。
研究目的。下腰椎疼痛综合症患者治疗采用物理疗法及中枢稳定训练的疗效比较
材料和方法。该研究针对有下腰痛症状的40名患者进行(其中包括22名女性及18名男性),受试者被分为两组,A组接受一系列的物理治疗,B组进行中枢稳定训练,不包含物理治疗。治疗开始前及康复结束后,使用欧氏问卷调查表(ODI)及VAS量表评估疼痛程度及其对日常生活的影响。
研究结果。关于以VAS量表验证下腰疼痛主观评估的结果无显著差异,与治疗前的结果比较,两组在治疗后的疼痛感均显著降低(p < 0.01)。根据实验组的不同,ODI问卷调查证实在日常生活的舒适性上无显著差异(p < 0.05),两组治疗前后的结果比较有显著差异(p < 0.01)。尽管患者肯定此二种治疗对舒适度有所改善,然而皆无法更有效地改善日常生活的舒适度。
结论。中枢稳定练习在治疗下腰痛综合症所广泛采用的物理治疗中为有效的替代方法,或应有效地加以补充。自有研究明确显示出,物理治疗与中枢稳定练习概念比较下,并非更有效。

关键词:
中枢稳定、疼痛、腰椎区、物理治疗

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)