Tag: Damayanti Tinduh

Wpływ zmodyfikowanego hybrydowego treningu siłowego w porównaniu z samą stymulacją elektryczną nerwowo-mięśniową na funkcję równowagi statycznej i dynamicznej u niewytrenowanych zdrowych osób: randomizowane badanie kontrolne

Anastrinia Syafiqah Hanun, Martha Kurnia Kusumawardani, Damayanti Tinduh

Anastrinia Syafiqah Hanun, Martha Kurnia Kusumawardani, Damayanti Tinduh – The effects of modified hybrid strength training versus neuromuscular electrical stimulation only on static and dynamic balance function in untrained healthy subjects: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 92-97

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431XPDD

Streszczenie
Wprowadzenie. Ryzyko upadków u młodych dorosłych wzrasta wraz z wiekiem oraz niskim poziomem aktywności fizycznej. Ograniczona aktywność może prowadzić do utraty masy mięśniowej i zaburzeń równowagi. W celu poprawy równowagi można wykorzystać zmodyfikowane systemy hybrydowego treningu siłowego oraz stymulację elektryczną nerwowo-mięśniową (NMES) w protokole rosyjskim.
Cel badania. Ocena wpływu zmodyfikowanego hybrydowego treningu siłowego oraz NMES w protokole rosyjskim na równowagę statyczną i dynamiczną u niewytrenowanych zdrowych osób.
Materiały i metody. W badaniu uczestniczyło 24 zdrowych mężczyzn w wieku 18–40 lat, podzielonych na dwie grupy: grupa hybrydowego treningu siłowego (12 osób) oraz grupa NMES w protokole rosyjskim (12 osób). Interwencja była prowadzona trzy razy w tygodniu przez cztery tygodnie.
Wyniki. W grupie hybrydowego treningu stwierdzono istotną poprawę równowagi statycznej (OLS) zarówno dla kończyny dominującej, jak i niedominującej (p < 0,05). W grupie NMES poprawa wystąpiła tylko w kończynie dominującej (p = 0,02). W teście równowagi dynamicznej (SEBT) odnotowano istotną poprawę w nodze dominującej w kierunkach przednim i tylno-bocznym (p < 0,05) oraz w nodze niedominującej w kierunku przednim (p < 0,05). W grupie NMES istotne poprawy wystąpiły we wszystkich kierunkach dla obu nóg (p < 0,05). Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy grupami.
Wnioski. Zarówno zmodyfikowany hybrydowy trening siłowy, jak i NMES okazały się skuteczne w poprawie równowagi statycznej i dynamicznej u zdrowych osób, bez istotnych różnic pomiędzy metodami.
Słowa kluczowe
równowaga statyczna, równowaga dynamiczna, zmodyfikowany trening hybrydowy, NMES, protokół rosyjski
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) w połączeniu z rutynowym rozciąganiem na zwinność u sportowców z porażeniem mózgowym

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing – Effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation training to routine stretching exercises on agility in athletes with cerebral palsy–  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 33-40

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431GV4N

Streszczenie
Wprowadzenie. Aktywność fizyczna i sport zyskują coraz większą popularność wśród osób z porażeniem mózgowym (CP), zarówno w sporcie wyczynowym, jak i w rehabilitacji. Nierównowaga mięśniowa, ograniczenie ruchomości stawów i wzmożone napięcie mięśniowe zwiększają ryzyko urazów kończyn i skutkują obniżoną zwinnością u sportowców z CP. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to technika rozciągania, która może zwiększać elastyczność mięśni, szczytowy moment siły oraz zakres ruchu czynny (AROM) i bierny (PROM). PNF jest powszechnie stosowane w rehabilitacji osób z CP w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej.
Cel. Ocena wpływu zastosowania dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF, w połączeniu z rutynowym rozciąganiem, na zwinność sportowców z CP.
Metody. Badanie przeprowadzono w Centrum Treningowym Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC) Indonezji. Udział wzięło 24 sportowców z CP, którzy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: grupa badawcza (n = 12) wykonywała ćwiczenia rozciągające PNF oraz rutynowe rozciąganie 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie, a grupa kontrolna (n = 12) wykonywała jedynie rutynowe ćwiczenia rozciągające. Zwinność oceniano za pomocą Zmodyfikowanego Testu Zwinności przed i po interwencji.
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę wyników w Zmodyfikowanym Teście Zwinności: grupa badawcza (p = 0,00), grupa kontrolna (p = 0,02). Grupa badawcza osiągnęła większy efekt (Cohen’s d = 1,43) niż grupa kontrolna (Cohen’s d = 0,79). Różnica w delcie czasu między grupami była statystycznie istotna.
Wnioski. Zastosowanie dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF istotnie poprawia wyniki w teście zwinności u sportowców z CP.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, zwinność, zmodyfikowany test zwinności, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń fizycznych na postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego

Dhinta Feritsya Chita, Martha Kurnia Kusumawardani, Dewi Masrifah Ayub, Lydia Arfianti, Dewi Poerwandari, Inggar Narasinta, Damayanti Tinduh

Dhinta Feritsya Chita, Martha Kurnia Kusumawardani, Dewi Masrifah Ayub, Lydia Arfianti, Dewi Poerwandari, Inggar Narasinta et al. – Effect of international scientific exercise guidelines on illness perception in patients with chronic spinal cord injury –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 302-307

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19AIA4

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza wpływu międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń fizycznych na postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego.
Metody. Szesnastu pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego (AIS B/C/D, NLI na poziomie T1 lub niżej) losowo przydzielono do grupy badanej i kontrolnej. Grupa badana realizowała interwencję opartą na międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń przez 12 tygodni, obejmującą 20-minutowe ćwiczenia wytrzymałościowe o umiarkowanej intensywności dwa razy w tygodniu, a następnie 3 serie ćwiczeń wzmacniających mięśnie obręczy barkowej w domu dwa razy w tygodniu. Grupa kontrolna nie otrzymała specyficznej interwencji i kontynuowała codzienną aktywność, przy czym mogła wykonywać ćwiczenia inne niż te zalecane w wytycznych. Wyniki oceniano za pomocą Skróconego Kwestionariusza Postrzegania Choroby (B-IPQ) przed i po interwencji.
Wyniki. W grupie badanej zaobserwowano istotną poprawę wyniku B-IPQ po interwencji (p = 0,028). Różnica (Δ) w wyniku B-IPQ pomiędzy grupami również była istotna statystycznie (p = 0,008).
Wnioski. Dwunastotygodniowy program ćwiczeń oparty na międzynarodowych wytycznych dotyczących aktywności fizycznej może poprawiać postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego (AIS B/C/D, NLI T1 lub niżej).
Słowa kluczowe
rdzeń kręgowy, uszkodzenie rdzenia kręgowego, ćwiczenia, międzynarodowe wytyczne dotyczące ćwiczeń fizycznych, skrócony kwestionariusz postrzegania choroby
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie techniki energii mięśniowej i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową na elastyczność mięśni i redukcję bólu u osób z napięciem mięśni tylnych ud

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim – A comparison of muscle energy technique and proprioceptive neuromuscular facilitation exercise on hamstring muscle flexibility and pain reduction in individuals with hamstring tightness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 346-351

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CXJ35

Streszczenie Wstęp. Praca w pozycji siedzącej przez dłuższy czas może prowadzić do sztywności mięśni tylnych ud. Cel. Celem badania było porównanie skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową (PNF) u osób siedzących, doświadczających napięcia mięśni tylnych ud. Materiał i metody. Trzydzieści osiem osób prowadzących siedzący tryb życia z napięciem mięśni tylnych ud (mężczyźni, w wieku 35 – 55 lat) zostało losowo przydzielonych do grupy 1 (MET, n = 19), która wykonywała ćwiczenia MET, lub do grupy 2 (PNF, n = 19), która wykonywała ćwiczenia PNF. Obydwie interwencje ćwiczeniowe przeprowadzano 5 razy w tygodniu przez dwa tygodnie. Długość mięśni tylnych ud mierzono za pomocą testu aktywnego wyprostu kolana (AKE), a ból podczas testu AKE oceniano przy użyciu wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki. Analiza statystyczna AKE wykazała znaczący wpływ czasu (p < 0,001) i grupy (p = 0,022). Nie stwierdzono jednak znaczącej interakcji między czasem a grupą (p = 0,144). Dalsza analiza post hoc wykazała znaczącą poprawę w AKE od początku w obu grupach. Ponadto, analiza VAS wykazała znaczącą interakcję między czasem a grupą (p = 0,016), jak również znaczący wpływ czasu (p < 0,001), ale nie dla wpływu grupy (p = 0,778). Analiza post hoc ujawniła znaczącą poprawę VAS od początku w obu grupach, z większą poprawą obserwowaną w grupie PNF (p = 0,016). Wnioski. Obydwie interwencje ćwiczeniowe MET i PNF okazały się równie skuteczne w zwiększaniu rozciągliwości mięśni tylnych ud; jednak ćwiczenia PNF zredukowały ból bardziej znacząco podczas maksymalnego rozciągania mięśni.
Słowa kluczowe elastyczność, napięcie mięśni tylnych ud, technika energii mięśniowej (MET), rozciąganie proprioceptywne neuromięśniowe (PNF), ból
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim