Tag: Dewi Masrifah Ayub

Wpływ międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń fizycznych na postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego

Dhinta Feritsya Chita, Martha Kurnia Kusumawardani, Dewi Masrifah Ayub, Lydia Arfianti, Dewi Poerwandari, Inggar Narasinta, Damayanti Tinduh

Dhinta Feritsya Chita, Martha Kurnia Kusumawardani, Dewi Masrifah Ayub, Lydia Arfianti, Dewi Poerwandari, Inggar Narasinta et al. – Effect of international scientific exercise guidelines on illness perception in patients with chronic spinal cord injury –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 302-307

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19AIA4

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza wpływu międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń fizycznych na postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego.
Metody. Szesnastu pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego (AIS B/C/D, NLI na poziomie T1 lub niżej) losowo przydzielono do grupy badanej i kontrolnej. Grupa badana realizowała interwencję opartą na międzynarodowych wytycznych dotyczących ćwiczeń przez 12 tygodni, obejmującą 20-minutowe ćwiczenia wytrzymałościowe o umiarkowanej intensywności dwa razy w tygodniu, a następnie 3 serie ćwiczeń wzmacniających mięśnie obręczy barkowej w domu dwa razy w tygodniu. Grupa kontrolna nie otrzymała specyficznej interwencji i kontynuowała codzienną aktywność, przy czym mogła wykonywać ćwiczenia inne niż te zalecane w wytycznych. Wyniki oceniano za pomocą Skróconego Kwestionariusza Postrzegania Choroby (B-IPQ) przed i po interwencji.
Wyniki. W grupie badanej zaobserwowano istotną poprawę wyniku B-IPQ po interwencji (p = 0,028). Różnica (Δ) w wyniku B-IPQ pomiędzy grupami również była istotna statystycznie (p = 0,008).
Wnioski. Dwunastotygodniowy program ćwiczeń oparty na międzynarodowych wytycznych dotyczących aktywności fizycznej może poprawiać postrzeganie choroby u pacjentów z przewlekłym uszkodzeniem rdzenia kręgowego (AIS B/C/D, NLI T1 lub niżej).
Słowa kluczowe
rdzeń kręgowy, uszkodzenie rdzenia kręgowego, ćwiczenia, międzynarodowe wytyczne dotyczące ćwiczeń fizycznych, skrócony kwestionariusz postrzegania choroby
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ włączenia rozciągania metodą proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania (PNF) do standardowych rutyn rozciągających na równowagę dynamiczną sportowców z porażeniem mózgowym

Nieko Caesar Agung Martino, Rwahita Satyawati, Dyah Intania Sari, Dewi Masrifah Ayub, Diah Indriani

Nieko Caesar Agung Martino, Rwahita Satyawati, Dyah Intania Sari, Dewi Masrifah Ayub, Diah Indriani – Impact of incorporating proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) stretching into standard stretching routines on the dynamic balance of athletes with cerebral palsy –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 164-171

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1HL1F

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem niniejszego badania jest analiza wpływu dodania technik rozciągania metodą proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania (PNF) do standardowego treningu na równowagę dynamiczną sportowców z porażeniem mózgowym.
Metody. Uczestnikami badania było 24 sportowców (kobiety i mężczyźni) z rozpoznanym porażeniem mózgowym, trenujących w ośrodku szkoleniowym Indonezyjskiego Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC), w wieku od 18 do 40 lat. Zostali oni podzieleni na grupę eksperymentalną (n = 12), wykonującą standardowe ćwiczenia rozciągające wraz z rozciąganiem metodą PNF, oraz grupę kontrolną (n = 12), wykonującą jedynie standardowe ćwiczenia rozciągające. Obie grupy otrzymywały interwencję 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie. Równowaga dynamiczna była mierzona za pomocą testu marszu na 5 metrów (5MWT) przy komfortowym i maksymalnym tempie marszu, przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano istotną poprawę wyników testu równowagi dynamicznej w grupie eksperymentalnej zarówno przy komfortowym tempie marszu (p = 0,005), jak i przy maksymalnej prędkości (p = 0,014). W grupie kontrolnej również odnotowano istotną poprawę przy komfortowym tempie (p = 0,006) oraz maksymalnej prędkości (p = 0,025). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między grupami w wynikach testu równowagi dynamicznej (5MWT) przy żadnym z temp marszu.
Wnioski. Zarówno ćwiczenia rozciągające z zastosowaniem techniki proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania, jak i standardowe ćwiczenia rozciągające, są skuteczne w poprawie równowagi dynamicznej i dają porównywalne rezultaty.
Słowa kluczowe
stretching, proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie, równowaga dynamiczna, porażenie mózgowe, sportowcy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim