Tag: Jeslin G N

Wpływ laseroterapii niskoenergetycznej na tolerancję siedzenia i aktywności dnia codziennego u osób z kokcygodynią

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V, Aravindh B, Karthick K

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V et al. – Effect of low-level laser therapy on sitting tolerance and activities of daily living in individuals with coccydynia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 428-431

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19O1M3

Streszczenie
Wprowadzenie. Kokcygodynia to ból rozwijający się w okolicy kości guzicznej. Trzykrotnie częściej dotyczy kobiet i osób z otyłością. Wśród standardowych metod leczenia wymienia się iniekcje steroidowe, terapię manualną i zabiegi fizykalne. Jednak skuteczność interwencji fizjoterapeutycznych, zwłaszcza laseroterapii niskoenergetycznej, w leczeniu kokcygodynii jest słabo udokumentowana.
Cel badania. Określenie skuteczności laseroterapii niskoenergetycznej w poprawie tolerancji siedzenia i funkcjonowania w codziennych czynnościach u pacjentów z kokcygodynią.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono w prywatnym szpitalu w Chennai, w grupie 30 uczestników wybranych spośród 50 zgłaszających się losowo. Uczestników losowo przydzielono do dwóch grup: grupa LLLT (n = 15) otrzymywała laseroterapię niskoenergetyczną, a grupa US (n = 15) terapię ultradźwiękową. Obie grupy wykonywały również ćwiczenia mostkowania miednicy przez 2 tygodnie. Wyniki oceniano za pomocą Dallas Pain Questionnaire (DPQ) oraz skali bezbólowego czasu siedzenia (PFSD).
Wyniki. W obu grupach zaobserwowano istotną poprawę w zakresie DPQ i PFSD (p < 0,0001). Grupa LLLT wykazała spadek DPQ z 71,60 do 39,40 oraz wzrost PFSD z 7,30 do 11,10. W grupie US zaobserwowano większą redukcję DPQ (z 68,60 do 27,30) i większą poprawę PFSD (z 7,20 do 15,60). Wyniki te wskazują, że obie terapie są skuteczne, jednak terapia ultradźwiękowa przynosi wyraźniejsze zmniejszenie bólu i lepszą funkcję w porównaniu z laseroterapią niskoenergetyczną.
Wnioski. Zarówno laseroterapia niskoenergetyczna, jak i terapia ultradźwiękowa skutecznie zmniejszają ból i poprawiają tolerancję siedzenia u osób z kokcygodynią. Terapia ultradźwiękowa okazała się jednak skuteczniejszą opcją zachowawczą w tej populacji.
Słowa kluczowe
kokcygodynia, dno miednicy, terapia ćwiczeniowa, laseroterapia, ultradźwięki lecznicze, kość guziczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Postępowanie w zespole przekrwienia miednicy: badanie porównawcze ukierunkowanych interwencji fizjoterapeutycznych

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain, Vaheedha S, Simran Sharma

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain et al. – Pelvic congestion syndrome management: a comparative study of targeted physiotherapy interventions –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 412-415

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GXVH

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół przekrwienia miednicy (PCS) jest przewlekłym schorzeniem powodującym ból w obrębie miednicy na skutek niewydolności żylnej. Pomimo dostępności metod farmakologicznych, rola fizjoterapii jest słabo udokumentowana w badaniach naukowych.
Cel badania. Porównanie skuteczności dwóch protokołów fizjoterapeutycznych w łagodzeniu objawów PCS, ze szczególnym uwzględnieniem bólu, siły mięśni dna miednicy oraz przepływu krwi w obrębie miednicy.
Materiał i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolowane z udziałem 56 kobiet z rozpoznanym PCS w Szpitalu Saveetha, SIMATS, Indie. Uczestniczki losowo przydzielono do grupy MLP (n = 28; drenaż limfatyczny, terapia powięziowa oraz ćwiczenia dna miednicy) lub grupy MP (n = 28; terapia powięziowa i ćwiczenia dna miednicy). Interwencje realizowano trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni. Oceniano: ból (wizualna skala analogowa), siłę mięśni (elektromiografia) oraz przepływ krwi (ultrasonografia przezbrzuszna) – przed i po terapii.
Wyniki. W grupie MLP uzyskano istotną poprawę w zakresie bólu (VAS: 6,7 ± 1,11 do 3,8 ± 1,5), siły mięśni (EMG: 10,2 ± 3,5 do 17,7 ± 3,17) i przepływu krwi (USG: 8,5 ± 1,2 do 4,7 ± 1,5) (p < 0,05). Grupa MP również wykazała poprawę, choć o mniejszym nasileniu we wszystkich ocenianych parametrach.
Wnioski. Połączenie drenażu limfatycznego, terapii powięziowej oraz ćwiczeń dna miednicy jest skuteczniejsze niż sama terapia powięziowa z ćwiczeniami, jeśli chodzi o redukcję bólu, poprawę siły mięśni dna miednicy oraz usprawnienie przepływu krwi w miednicy u kobiet z PCS.
Słowa kluczowe
niewydolność żylna, przepona miednicy, biofeedback elektromiograficzny, przepływ krwi
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ indywidualizowanego programu ćwiczeń na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników u młodej kobiety z zespołem policystycznych jajników – studium przypadku

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai, Sundareswaran R, Karthick K, Sanjana Venkataraman

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai et al. – Effects of individualized exercise on body composition, lipid profile, mental health, and ovarian cysts in a young woman with polycystic ovarian syndrome – case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 339-341

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D197ZP4

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym występującym u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującym się hiperandrogenizmem, otyłością, dyslipidemią, nieregularnymi cyklami miesiączkowymi oraz zmianami morfologii jajników. Z tego powodu istotne jest zbadanie, czy indywidualizowany program ćwiczeń wpływa na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników.
Metody. Osiemnastoletnia kobieta z rozpoznaniem klasycznego PCOS typu 1 uczestniczyła w 9-tygodniowym (1 tydzień adaptacji i 8 tygodni interwencji) indywidualizowanym programie ćwiczeń obejmującym trening oporowy (3 razy w tygodniu) oraz ćwiczenia aerobowe (3 razy w tygodniu). Mierzone wskaźniki obejmowały BMI, stosunek obwodu talii do bioder, procentową zawartość tkanki tłuszczowej, profil lipidowy, Szpitalną Skalę Lęku i Depresji oraz rozmiar jajników przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano wyraźną poprawę we wszystkich badanych parametrach: BMI zmniejszyło się z 28,1 kg/m² do 24,6 kg/m²; stosunek talii do bioder spadł z 0,88 do 0,81; procent tkanki tłuszczowej zmniejszył się z 34,1% do 29,1%; całkowity cholesterol obniżył się ze 174 mg/dl do 152 mg/dl; trójglicerydy spadły ze 167 mg/dl do 154 mg/dl; LDL obniżyło się z 91 mg/dl do 82 mg/dl; HDL spadło z 67 mg/dl do 59 mg/dl. Wyniki w skali lęku i depresji również uległy poprawie. Rozmiar lewego jajnika zmniejszył się z 2,75 × 1,58 cm do 2,1 × 1,2 cm, a prawego z 3,55 × 2,33 cm do 2,9 × 1,9 cm.
Wnioski. Wyniki wskazują, że indywidualizowany program ćwiczeń może skutecznie poprawiać skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne oraz morfologię jajników u młodych kobiet z PCOS. Jednak w celu potwierdzenia tych obserwacji konieczne są dalsze badania na większej populacji.
Słowa kluczowe
zespół policystycznych jajników, ćwiczenia aerobowe, trening oporowy, skład ciała, dyslipidemia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń mobilizujących kręgosłup na funkcjonalną mobilność ocenianą przy użyciu oprogramowania opartego na sztucznej inteligencji u młodych dorosłych z postawą sway back

S. Jesvin Bose, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Pooja S, Sundareswaran R, Karthick K, Neha Lakshmanan

S. Jesvin Bose, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Pooja S, Sundareswaran R, Karthick K et al. – Effect of spinal mobility exercises on functional mobility using AI technology powered software on lumbothorax of young adults with sway back posture –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 298-301

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19FU69

Streszczenie
Wprowadzenie. Postawa sway back to najczęstsze odchylenie w płaszczyźnie strzałkowej, charakteryzujące się licznymi zmianami kompensacyjnymi, które mogą być wywołane różnymi czynnikami i wpływać na codzienne funkcjonowanie. Celem badania była ocena skuteczności ćwiczeń mobilizujących kręgosłup u osób z postawą sway back.
Materiały i metody. W quasi-eksperymentalnym badaniu uczestniczyło 30 osób w wieku 18–25 lat obu płci z przynajmniej 10-stopniowym przodopochyleniem miednicy. Analizę postawy przeprowadzono przed i po treningu przy użyciu systemu APECS (AI Posture Evaluation and Correction System) po 8 tygodniach ćwiczeń mobilizujących kręgosłup.
Wyniki. Analiza testem t dla prób połączonych wykazała istotną statystycznie poprawę kąta ASIS (t = 9,23, p < 0,001, d = 1,83), redukcję kąta PSIS po interwencji (t = 10,12, p < 0,001, d = 2,00) oraz nachylenia miednicy (t = 11,45, p < 0,001, d = 2,25). Wyniki wskazują na istotną statystycznie poprawę wszystkich analizowanych zmiennych postawy mierzonych za pomocą oprogramowania AI.
Wnioski. Ćwiczenia mobilizujące kręgosłup poprawiają funkcjonalną mobilność i stanowią skuteczne leczenie postawy sway back. Niniejsze badanie przedstawia pozytywne wyniki na etapie wstępnym, jednak pełna walidacja wymaga dalszych badań.
Słowa kluczowe
technologia, kręgosłup, postawa, odcinek lędźwiowo-krzyżowy, zdrowie i dobre samopoczucie
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Ranjani Shree.K, Jagatheesan Alagesan, Jeslin.G. N, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Neha Lakshmanan, Praveen Kumar.R, Pavithra.S

Ranjani Shree.K et al. – Effects of EMG Biofeedback and active exercises with Integrated neuromuscular inhibition technique on students with Trapezius myalgia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 370-373

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1O8LL

Streszczenie
Cel. Zespół bólowy mięśnia czworobocznego jest częstym schorzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, charakteryzującym się bólem i punktami spustowymi. Biofeedback elektromiograficzny (EMG) wspomaga aktywację mięśni, a ćwiczenia czynne skutecznie redukują ból i sztywność. Celem badania była ocena wpływu treningu ćwiczeń z biofeedbackiem EMG oraz ćwiczeń czynnych, w połączeniu z techniką zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej (INIT), u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego. Materiał i metody. Badanie z podwójnie ślepą próbą objęło siedemdziesięciu uczestników z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego, losowo przydzielonych do dwóch grup po uzyskaniu świadomej zgody. Obie grupy otrzymywały 10 minut zabiegu INIT. Grupa z biofeedbackiem EMG (n=35) wykonywała ćwiczenia z elektrodami na górnej części mięśnia czworobocznego, natomiast grupa ćwiczeń czynnych (n=35) wykonywała ćwiczenia bez elektrod. Oba protokoły obejmowały 15 sesji w ciągu 3 tygodni. Wyniki. Po interwencji w grupie EMG biofeedback zaobserwowano spadek wskaźnika Neck Disability Index (NDI) do 12,71 ± 1,67, podczas gdy w grupie ćwiczeń czynnych nie odnotowano istotnej poprawy (24,17 ± 3,13). Wyniki pomiaru algometrem uciskowym po terapii były wyższe w grupie biofeedbacku EMG (136,05 ± 5,35) niż w grupie ćwiczeń czynnych (119,68 ± 3,01). Analiza statystyczna wykazała istotne wartości t: 19,057 (p < 0,0001) dla NDI oraz 15,752 (p < 0,0001) dla pomiaru algometrem, co potwierdza skuteczność biofeedbacku EMG w redukcji bólu szyi i zwiększaniu wrażliwości na ucisk. Wnioski. Wyniki wskazują, że zastosowanie biofeedbacku EMG jest skuteczniejsze od samych ćwiczeń czynnych w redukcji bólu i poprawie funkcji u osób z zespołem bólowym mięśnia czworobocznego.
Słowa kluczowe
zespół bólowy mięśnia czworobocznego, biofeedback emg, technika zintegrowanej inhibicji nerwowo-mięśniowej, ćwiczenia czynne, neck disability index
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Aswin Kumaraguru, Anitha.A, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Jeslin. G.N, Neha Lakshmanan, Dinesh Sampath Kumar, Sivaraghav Sathish Kumar

Aswin Kumaraguru et al. – Effectiveness of muscle energy technique along with strengthening exercise among college students with lower cross syndrome –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 290-293

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1MU5D

Streszczenie
Cel. Zła postawa, długotrwałe siedzenie i siedzący tryb życia są powszechne wśród studentów, powodując zaburzenia równowagi mięśniowej, zwiększoną lordozę i boczne przesunięcie środka ciężkości. Warunki te wpływają na siłę mięśni i mogą prowadzić do zespołu skrzyżowania dolnego. Celem badania jest ocena skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń wzmacniających u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego.
Materiał i metody. Jest to badanie z podwójnie ślepą próbą, w którym uczestnicy zdiagnozowani z zespołem skrzyżowania dolnego zostali włączeni po uzyskaniu zgody. Podzielono ich na grupę MET (n = 20) i grupę konwencjonalną (n = 20). Ocena wyjściowa przodopochylenia miednicy została przeprowadzona przy użyciu oprogramowania Kinovea. Zarejestrowano wyniki testu „curl-up” i przysiadów dla oceny siły mięśni brzucha i pośladków.
Wyniki. Analizy statystyczne, oparte na średnich i odchyleniach standardowych, wykazały istotną poprawę w zakresie przodopochylenia miednicy, „curl-up” i przysiadów po interwencji w grupie MET w porównaniu do grupy konwencjonalnej (p < 0,0001 dla wszystkich). Wartości po interwencji wynosiły odpowiednio 10,30 ± 1,45, 42,05 ± 2,44 i 36,70 ± 3,23.
Wnioski. Wyniki potwierdzają, że uczestnicy z grupy MET poprawili przodopochylenie miednicy, siłę mięśni brzucha i pośladków bardziej niż uczestnicy grupy konwencjonalnej.
Słowa kluczowe
ból dolnego odcinka kręgosłupa, przodopochylenie miednicy, technika energii mięśniowej, ćwiczenia wzmacniające, test Thomasa, oprogramowanie Kinovea, test curl-up
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

早期活动对重症监护病房内新冠肺炎后ARDS患者功能恢复的影响

Saravankumar J, Rathna Paramaswamy, Buvanesh Annadurai, Iswarya S, Santhana Lakshmi S, Surya Vishnuram, Jeslin G N, Shenbaga Sundaram Subramanian, Senthilkumar N

Saravankumar J et al. – Effect of early mobilization on functional recovery in ICU patients with post-COVID ARDS –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 402-406

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8B5C1

摘要
背景：COVID-19疫情显著增加了因急性呼吸窘迫综合征（ARDS）等严重并发症而需入院接受重症监护病房（ICU）治疗的患者数量。长期ICU住院往往伴随不动，导致肌肉无力、ICU获得性虚弱（ICU-AW）及功能状态下降，从而阻碍恢复。早期在ICU中活动被认为是一种有益的干预措施，可减轻这些影响，但其对新冠后ARDS患者的影响尚未充分研究。
目标：本研究旨在评估早期活动对新冠肺炎后ARDS患者在ICU内功能恢复的效果。
方法：2021年8月至2024年8月，在印度金奈的Saveetha医学院和医院进行了一项前瞻性随机对照试验。200名新冠肺炎后ARDS患者被随机分配至早期活动组或标准护理组。早期活动组在ICU入院48小时内接受结构化的物理治疗干预。使用ICU活动量表（IMS）和ICU功能状态量表（FSS ICU）分别在基线、每周和出院时测量功能状态。次要结局包括ICU住院时间、机械通气时间及ICU-AW发生率。
结果：早期活动组患者的功能恢复显著更高，IMS平均分为7.8 ± 1.2，而标准护理组为4.3 ± 1.5（p < 0.001）。早期活动组的FSS ICU分数也显著更高（90.6 ± 8.3），标准护理组为65.4 ± 10.7（p < 0.001）。此外，早期活动缩短了ICU平均住院时间（14.5 ± 3.2天对19.8 ± 4.1天，p < 0.001），减少了机械通气时间（10.1 ± 2.9天对13.7 ± 3.6天，p < 0.001），并降低了ICU-AW发生率（20%对45%，p = 0.002）。
结论：早期活动显著提高了功能恢复，缩短了ICU住院和机械通气时间，降低了ICU-AW风险。这些结果强调将早期活动整合进ICU标准护理以改善患者预后的重要性。

关键词：早期活动, 功能恢复, 新冠后ARDS, 重症监护病房（ICU）, COVID-19

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

早期活动对重症 COVID-19 ICU 患者康复的影响：一项随机对照试验

Saravankumar J, Rathna Paramaswamy, Buvanesh Annadurai, Iswarya S, Santhana Lakshmi S, Surya Vishnuram, Jeslin G N, Shenbaga Sundaram Subramanian, Senthilkumar N

Saravankumar J et al. – Early mobilization and its impact on recovery in ICU patients with severe COVID-19: A randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 222-225

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8W1X6

摘要

引言：COVID-19 大流行严重影响了危重患者，通常导致 ICU 内的长期卧床不动，从而可能引发 ICU 获得性无力（ICUAW）和延迟康复。早期活动作为一项有前景的干预措施，能加速康复并减少并发症。本研究旨在探讨早期活动对重症 COVID-19 ICU 患者身体功能、肌肉力量和康复结果的影响。

方法：本随机对照试验（RCT）共纳入100名重症 COVID-19 ICU 患者（早期活动组50人，对照组50人）。早期活动在ICU入院后48至72小时内启动，并通过四个活动水平逐步进行。结果测量指标包括 ICU 身体功能测试（PFIT）、医学研究理事会（MRC）总分、谵妄发生率、ICU 和住院时长、无呼吸机日数、死亡率和再入院率。统计分析使用意向性治疗法，对连续和分类变量进行相应检验。

结果：早期活动组首次活动时间显著缩短（2.3天对比5.8天，p < 0.001），ICU 出院时 PFIT 分数更高（25.4对比18.2，p < 0.001），且 MRC 总分有所提高（48.6对比35.4，p < 0.001）。早期活动组谵妄发生率明显更低（20%对比38%，p = 0.03）。早期活动组 ICU 和住院时长较短（ICU：10.4对比14.2天，p < 0.001；住院：18.5对比24.1天，p < 0.001）。早期活动组无呼吸机日数更多（20.3对比14.7天，p < 0.001）。死亡率和再入院率在两组之间无显著差异。

结论：早期活动显著改善了功能性结果，缩短了 ICU 和住院时间，并降低了谵妄发生率，支持将早期活动作为 ICU 的标准实践以提高康复效果。

关键词

COVID-19, ICU, 早期活动, 功能性康复, ICU 获得性无力

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章