Streszczenie

Wprowadzenie. Wytrzymałość mięśni ramion ma kluczowe znaczenie dla zawodników sportów walki, wspierając siłę i wytrzymałość podczas pojedynków. Metody treningowe takie jak TRX i trening z masą własnego ciała są uznawane za skuteczne w poprawie wytrzymałości mięśniowej, jednak ich bezpośrednie porównanie nie zostało szeroko przebadane.

Cel. Celem badania była analiza wpływu treningu TRX i treningu z masą własnego ciała na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników sportów walki. Zastosowano projekt eksperymentalny, dzieląc próbę na dwie grupy: grupę ćwiczeń TRX oraz grupę treningu z masą własnego ciała. W badaniu uczestniczyło 24 zawodników pencak silat, którzy spełnili kryteria włączenia. Każda grupa realizowała pięciotygodniowy program treningowy z dostosowaną intensywnością i częstotliwością. Wytrzymałość mięśni ramion oceniano przed i po interwencji za pomocą testu dipping, uzyskując kompleksowe dane ilościowe. Analizę danych przeprowadzono testem t w celu oceny różnic między grupami, wykorzystując program SPSS w wersji 26.

Wyniki. Analiza wykazała, że w grupie TRX średni wynik testu dipping przed interwencją wynosił 14,67, a po interwencji 21,42 (różnica 6,75). W grupie treningu z masą własnego ciała średni wynik przed interwencją wynosił 13,25, a po interwencji 18,58 (różnica 5,33). Wyniki testu t dla prób połączonych wykazały istotny statystycznie wzrost wytrzymałości mięśni ramion w obu grupach (p < 0,05).

Wnioski. Grupa trenująca metodą TRX wykazała większą poprawę niż grupa ćwicząca z masą własnego ciała. Trening TRX okazał się skuteczniejszy w rozwijaniu wytrzymałości i stabilizacji mięśni ramion, podczas gdy trening z masą własnego ciała jest skuteczną, prostą metodą wspierającą, która również pozytywnie wpływa na wytrzymałość mięśniową. Połączenie obu metod jest rekomendowane w celu optymalizacji programu treningowego dla zawodników pencak silat.

Słowa kluczowe

wytrzymałość, mięśnie ramion, trx, trening z masą własnego ciała, pencak silat