Streszczenie Tło. Choroba zwyrodnieniowa stawów (OA) to przewlekła choroba stawowa o wieloczynnikowej etiologii. Jej patogeneza przyczynia się do degradacji chrząstki stawowej, przebudowy kości okołostawowej i zwłóknienia torebki. Leczenie konwencjonalne obejmuje kombinację metod farmakologicznych, niefarmakologicznych oraz interwencji chirurgicznych. Fizjoterapia jest uważana za leczenie pierwszego i drugiego rzutu. Nowe rozwinięcia w terapii manualnej wykazały obiecujące poprawy w zakresie bólu i funkcji fizycznej. Cel badania. Zbadanie występowania choroby zwyrodnieniowej kolan w Klinice Ambulatoryjnej Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Al-Neelain. Materiały i metody. To pojedynczo ślepe, randomizowane badanie kontrolowane przeprowadzone w klinice ambulatoryjnej Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Al-Neelain. Do badania rekrutowano trzydzieści osób, które podzielono losowo na dwie grupy; 15 (eksperymentalna), znana jako grupa A, otrzymała technikę rozciągania torebkowego, i 15 (kontrolna), znana jako grupa B, nie otrzymała żadnego leczenia. Obydwie grupy oceniano na początku i po dwóch tygodniach pod kątem zakresu ruchu (ROM) przy użyciu elektrogoniometru oraz wydajności funkcjonalnej według skali WOMAC. Dane analizowano przy użyciu Statystycznego Pakietu do Nauk Społecznych (SPSS). Wyniki. Grupa A, która otrzymała rozciąganie torebkowe, wykazała statystycznie istotną poprawę w zakresie ROM kolana (zarówno zgięcie jak i wyprost; aktywne i bierne) w porównaniu z brakiem leczenia. Pod względem wydajności funkcjonalnej; wyniki skali WOMAC wykazały bardzo istotne statystycznie różnice między grupami porównawczymi z wartością P = 0,00003 w grupie A i = 0,28 w grupie B. Wnioski. Badanie potwierdziło, że technika rozciągania torebkowego jest skuteczna w leczeniu i poprawie stanu pacjentów z OA kolana pod względem bólu, ROM i wydajności funkcjonalnej.

Słowa kluczowe choroba zwyrodnieniowa kolan, terapia manualna, rozciąganie torebkowe