Częstość występowania nieprawidłowości postawy ciała u dzieci w okresie wczesnoszkolnym

Ewa Puszczałowska-Lizis, Kinga Szwed, Wioletta Mikuľáková, Martyna Dul

 

Ewa Puszczałowska-Lizis, Kinga Szwed, Wioletta Mikuľáková, Martyna Dul – Prevalence of postural abnormalities among primary schoolchildren –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 6-13

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19Z89D

Streszczenie
Wstęp. Nieprawidłowości postawy ciała stanowią problem zdrowia publicznego. Cel pracy stanowiła ocena częstości występowania wad postawy ciała u dziewcząt i chłopców w okresie wczesnoszkolnym.
Materiał i metody. Badaniami objęto 150 dzieci, w tym 7-latki (25 dziewcząt; 25 chłopców), 8-latki (25 dziewcząt; 25 chłopców) i 9-latki (25 dziewcząt i 25 chłopców) uczęszczające do losowo wybranych szkół podstawowych na terenie województwa podkarpackiego (Polska). Postawę ciała badano metodą punktowania Kasperczyka. Wyniki analizowano testami chi-kwadrat Pearsona, U Manna-Whitneya i ANOVA Kruskala-Wallisa.
Wyniki. Największe zróżnicowanie częstości nieprawidłowości dotyczyło ustawienia barków (52% dzieci miało je ustawione asymetrycznie lub lekko wysunięte do przodu, 15% dzieci były strongly asymmetrically moved forward, the top of the shoulders is located in front of the contour of the neck), brzucha (54% dzieci miało brzuch uwypuklony, ale nie wysunięty poza linię klatki piersiowej, u 23% dzieci brzuch był uwypuklony, wysunięty poza linię klatki piersiowej, a u 1% badanych brzuch był obwisły) i stóp (40% dzieci miało stopę spłaszczoną, 17% dzieci miało stopę płaską, a 9% dzieci płasko-koślawą). Odnotowano zależności między płcią 7-letnich dzieci, a częstością nieprawidłowości postawy ciała (p = 0,025), jak również między wiekiem chłopców, a częstością nieprawidłowości postawy ciała (p = 0,001).
Wnioski. Ustawienie barków, brzucha i wysklepienie stopy wymagają szczególnej uwagi w kwestii dotyczącej podejmowania i upowszechniania działań profilaktyczno-korekcyjnych.
7-letni chłopcy prezentowali gorszą postawę ciała niż 7-letnie dziewczęta, ponadto 7-letni chłopcy w sumarycznym zestawieniu uzyskali więcej punktów karnych niż 9-letni chłopcy. Wskazuje to na potrzebę monitorowania postawy ciała i terapii, a proces ten powinien charakteryzować się ciągłością oraz obustronną współpracą między terapeutami, a środowiskiem opiekuńczo-wychowawczym.

Słowa kluczowe
postawa ciała, ocena wizualna, dziewczęta, chłopcy

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Comparison of visual and goniometric assessment and analysis of inter observer difference in assessing amiel tison angles in high risk infants

K. P. Rupasree, Rajeswari Muthusamy, Sivakumar Ramachandran, C.Arockia Pramila, N. Udayakumar

K. P. Rupasree, Rajeswari Muthusamy, Sivakumar Ramachandran, C.Arockia Pramila, N. Udayakumar – Comparison of visual and goniometric assessment and analysis of inter observer difference in assessing amiel tison angles in high risk infants. Fizjoterapia Polska 2022; 22(1); 38-42

Abstract
Background. High risk infants (HRI) are more vulnerable for neurodevelopmental delay and require periodic developmental assessment at first year of life to prevent and identify the neuromotor deficit at an early age. Clinically visual method is widely followed in evaluating muscle tone using Amiel tison angles (ATA) in HRI but erroneous interpretation of ATA might have consequences in identification and management of subtle tonal deviation. This study intends compare the visual and Goniometric assessment and inter observer difference in the assessment of muscle tone using ATA in HRI.
Methods. 37 HRI who met the inclusion criteria were included and two Physiotherapists with similar qualifications who work in the area of paediatrics participated in the study. The first assessor assessed the ATA visually followed by Goniometric assessment which was followed by visual assessment of ATA by the second assessor.
Results. Unpaired t test was used to compare the difference between goniometric and visual assessment which showed statistically significant difference with p < 0.05. Intraclass correlation coefficient test was used to analyse the inter observer difference. Adductor and Heel to ear angles showed an excellent correlation and popliteal angle showed good correlation with ICC value of 0.97, 0.91and 0.79 respectively.
Conclusion. The result shows that interobserver difference of visual assessment is acceptable but emphasizes that the assessor should gain experience in visually assessing the angles trained initially by using goniometer to prevent erroneous interpretation which could reduce the difference between visual and goniometric estimates in the later stage.
Key words:
high risk infants, amiel tison angle, visual assessment, inter observer difference
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете   免費下載(僅限英文版)