Tag: Pooja S

Wpływ laseroterapii niskoenergetycznej na tolerancję siedzenia i aktywności dnia codziennego u osób z kokcygodynią

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V, Aravindh B, Karthick K

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V et al. – Effect of low-level laser therapy on sitting tolerance and activities of daily living in individuals with coccydynia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 428-431

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19O1M3

Streszczenie
Wprowadzenie. Kokcygodynia to ból rozwijający się w okolicy kości guzicznej. Trzykrotnie częściej dotyczy kobiet i osób z otyłością. Wśród standardowych metod leczenia wymienia się iniekcje steroidowe, terapię manualną i zabiegi fizykalne. Jednak skuteczność interwencji fizjoterapeutycznych, zwłaszcza laseroterapii niskoenergetycznej, w leczeniu kokcygodynii jest słabo udokumentowana.
Cel badania. Określenie skuteczności laseroterapii niskoenergetycznej w poprawie tolerancji siedzenia i funkcjonowania w codziennych czynnościach u pacjentów z kokcygodynią.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono w prywatnym szpitalu w Chennai, w grupie 30 uczestników wybranych spośród 50 zgłaszających się losowo. Uczestników losowo przydzielono do dwóch grup: grupa LLLT (n = 15) otrzymywała laseroterapię niskoenergetyczną, a grupa US (n = 15) terapię ultradźwiękową. Obie grupy wykonywały również ćwiczenia mostkowania miednicy przez 2 tygodnie. Wyniki oceniano za pomocą Dallas Pain Questionnaire (DPQ) oraz skali bezbólowego czasu siedzenia (PFSD).
Wyniki. W obu grupach zaobserwowano istotną poprawę w zakresie DPQ i PFSD (p < 0,0001). Grupa LLLT wykazała spadek DPQ z 71,60 do 39,40 oraz wzrost PFSD z 7,30 do 11,10. W grupie US zaobserwowano większą redukcję DPQ (z 68,60 do 27,30) i większą poprawę PFSD (z 7,20 do 15,60). Wyniki te wskazują, że obie terapie są skuteczne, jednak terapia ultradźwiękowa przynosi wyraźniejsze zmniejszenie bólu i lepszą funkcję w porównaniu z laseroterapią niskoenergetyczną.
Wnioski. Zarówno laseroterapia niskoenergetyczna, jak i terapia ultradźwiękowa skutecznie zmniejszają ból i poprawiają tolerancję siedzenia u osób z kokcygodynią. Terapia ultradźwiękowa okazała się jednak skuteczniejszą opcją zachowawczą w tej populacji.
Słowa kluczowe
kokcygodynia, dno miednicy, terapia ćwiczeniowa, laseroterapia, ultradźwięki lecznicze, kość guziczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Postępowanie w zespole przekrwienia miednicy: badanie porównawcze ukierunkowanych interwencji fizjoterapeutycznych

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain, Vaheedha S, Simran Sharma

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain et al. – Pelvic congestion syndrome management: a comparative study of targeted physiotherapy interventions –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 412-415

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GXVH

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół przekrwienia miednicy (PCS) jest przewlekłym schorzeniem powodującym ból w obrębie miednicy na skutek niewydolności żylnej. Pomimo dostępności metod farmakologicznych, rola fizjoterapii jest słabo udokumentowana w badaniach naukowych.
Cel badania. Porównanie skuteczności dwóch protokołów fizjoterapeutycznych w łagodzeniu objawów PCS, ze szczególnym uwzględnieniem bólu, siły mięśni dna miednicy oraz przepływu krwi w obrębie miednicy.
Materiał i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolowane z udziałem 56 kobiet z rozpoznanym PCS w Szpitalu Saveetha, SIMATS, Indie. Uczestniczki losowo przydzielono do grupy MLP (n = 28; drenaż limfatyczny, terapia powięziowa oraz ćwiczenia dna miednicy) lub grupy MP (n = 28; terapia powięziowa i ćwiczenia dna miednicy). Interwencje realizowano trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni. Oceniano: ból (wizualna skala analogowa), siłę mięśni (elektromiografia) oraz przepływ krwi (ultrasonografia przezbrzuszna) – przed i po terapii.
Wyniki. W grupie MLP uzyskano istotną poprawę w zakresie bólu (VAS: 6,7 ± 1,11 do 3,8 ± 1,5), siły mięśni (EMG: 10,2 ± 3,5 do 17,7 ± 3,17) i przepływu krwi (USG: 8,5 ± 1,2 do 4,7 ± 1,5) (p < 0,05). Grupa MP również wykazała poprawę, choć o mniejszym nasileniu we wszystkich ocenianych parametrach.
Wnioski. Połączenie drenażu limfatycznego, terapii powięziowej oraz ćwiczeń dna miednicy jest skuteczniejsze niż sama terapia powięziowa z ćwiczeniami, jeśli chodzi o redukcję bólu, poprawę siły mięśni dna miednicy oraz usprawnienie przepływu krwi w miednicy u kobiet z PCS.
Słowa kluczowe
niewydolność żylna, przepona miednicy, biofeedback elektromiograficzny, przepływ krwi
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń mobilizujących kręgosłup na funkcjonalną mobilność ocenianą przy użyciu oprogramowania opartego na sztucznej inteligencji u młodych dorosłych z postawą sway back

S. Jesvin Bose, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Pooja S, Sundareswaran R, Karthick K, Neha Lakshmanan

S. Jesvin Bose, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Pooja S, Sundareswaran R, Karthick K et al. – Effect of spinal mobility exercises on functional mobility using AI technology powered software on lumbothorax of young adults with sway back posture –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 298-301

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19FU69

Streszczenie
Wprowadzenie. Postawa sway back to najczęstsze odchylenie w płaszczyźnie strzałkowej, charakteryzujące się licznymi zmianami kompensacyjnymi, które mogą być wywołane różnymi czynnikami i wpływać na codzienne funkcjonowanie. Celem badania była ocena skuteczności ćwiczeń mobilizujących kręgosłup u osób z postawą sway back.
Materiały i metody. W quasi-eksperymentalnym badaniu uczestniczyło 30 osób w wieku 18–25 lat obu płci z przynajmniej 10-stopniowym przodopochyleniem miednicy. Analizę postawy przeprowadzono przed i po treningu przy użyciu systemu APECS (AI Posture Evaluation and Correction System) po 8 tygodniach ćwiczeń mobilizujących kręgosłup.
Wyniki. Analiza testem t dla prób połączonych wykazała istotną statystycznie poprawę kąta ASIS (t = 9,23, p < 0,001, d = 1,83), redukcję kąta PSIS po interwencji (t = 10,12, p < 0,001, d = 2,00) oraz nachylenia miednicy (t = 11,45, p < 0,001, d = 2,25). Wyniki wskazują na istotną statystycznie poprawę wszystkich analizowanych zmiennych postawy mierzonych za pomocą oprogramowania AI.
Wnioski. Ćwiczenia mobilizujące kręgosłup poprawiają funkcjonalną mobilność i stanowią skuteczne leczenie postawy sway back. Niniejsze badanie przedstawia pozytywne wyniki na etapie wstępnym, jednak pełna walidacja wymaga dalszych badań.
Słowa kluczowe
technologia, kręgosłup, postawa, odcinek lędźwiowo-krzyżowy, zdrowie i dobre samopoczucie
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim