Streszczenie

Cel. Celem niniejszego badania było: (1) zbadanie wpływu ćwiczeń z piłką lekarską i taśmami oporowymi na długość wyrzutu z autu u młodych piłkarzy nożnych, w szczególności zawodników SSB Gama FC; (2) określenie wpływu wysokiej i niskiej siły mięśni ramion na długość wyrzutu z autu; oraz (3) zbadanie interakcji między rodzajem ćwiczeń a siłą mięśniową w kontekście skuteczności wyrzutu.

Metody. W badaniu wzięło udział 28 zawodników wybranych metodą doboru celowego. Zastosowano plan badania czynnikowego 2×2. Siłę mięśni ramion mierzono za pomocą dynamometru ręcznego, a odległość wyrzutu z autu mierzono w metrach. Analizę danych przeprowadzono przy poziomie istotności 0,05, stosując analizę wariancji (ANOVA) dwuczynnikową.

Wyniki. W obu grupach ćwiczeniowych (piłka lekarska i taśmy oporowe) stwierdzono istotną poprawę długości wyrzutu z autu (p < 0,05). W grupie ćwiczącej z piłką lekarską średnia długość wyrzutu wzrosła z 6,66 m do 8,65 m (wzrost o 1,99 m), natomiast w grupie z taśmami oporowymi z 6,38 m do 8,87 m (wzrost o 2,49 m). Wyniki te wskazują, że ćwiczenia z taśmami oporowymi są skuteczniejsze niż ćwiczenia z piłką lekarską w poprawie długości wyrzutu. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między zawodnikami o wysokiej i niskiej sile mięśniowej ramion (p > 0,05). Zaobserwowano natomiast istotny efekt interakcji między rodzajem ćwiczeń a siłą mięśniową (p < 0,05), co oznacza, że skuteczność ćwiczeń może zależeć od siły mięśni poszczególnych zawodników.

Wnioski. Ćwiczenia z taśmami oporowymi mają większy wpływ na poprawę wyrzutu z autu niż ćwiczenia z piłką lekarską u młodych piłkarzy, a zależność od siły mięśni ramion powinna być brana pod uwagę przy planowaniu treningu.

Słowa kluczowe

piłka lekarska, taśma oporowa, wyrzut z autu, siła mięśni ramion, piłka nożna