Integracja zabawy i treningu obwodowego w celu poprawy lokomocyjnych zdolności ruchowych u dzieci w wieku przedszkolnym

Andi Amry Yahya, Moch Asmawi, Iwan Setiawan, Widiastuti

Andi Amry Yahya, Moch Asmawi, Iwan Setiawan, Widiastuti – Integrating play and circuit training to improve locomotor movement in preschool-aged children –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 108-112

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431R4M2

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności zintegrowanego modelu treningu obwodowego opartego na zabawie w poprawie lokomocyjnych zdolności ruchowych u dzieci w wieku przedszkolnym. Coraz częściej podkreśla się potrzebę stosowania ustrukturyzowanych i angażujących modeli aktywności fizycznej w edukacji wczesnodziecięcej, zwłaszcza w kontekście narastających obaw dotyczących obniżającego się poziomu kompetencji motorycznych u małych dzieci.
Materiały i metody. Zastosowano schemat quasi-eksperymentalny obejmujący 40 dzieci w wieku 5–6 lat, losowo przydzielonych do grupy eksperymentalnej (n = 20) oraz grupy kontrolnej (n = 20). Grupa eksperymentalna uczestniczyła w 8-tygodniowej interwencji łączącej ćwiczenia motoryczne w formie treningu obwodowego z elementami zabawy, realizowanej trzy razy w tygodniu. Grupa kontrolna brała udział w rutynowych, nieustrukturyzowanych formach aktywności fizycznej. Oceny zdolności lokomocyjnych przeprowadzono przed i po interwencji z wykorzystaniem Test of Gross Motor Development–2 (TGMD-2). Analiza statystyczna obejmowała test t dla prób zależnych oraz niezależnych w celu oceny różnic wewnątrz- i międzygrupowych, przyjmując poziom istotności p < 0,05.
Wyniki. W grupie eksperymentalnej odnotowano statystycznie istotną poprawę zdolności lokomocyjnych w porównaniu z grupą kontrolną. Średnie wyniki posttestu wzrosły w większym stopniu w grupie eksperymentalnej, co potwierdza skuteczność zastosowanego zintegrowanego modelu w zakresie poprawy kompetencji ruchowych.
Wnioski. Uzyskane wyniki potwierdzają hipotezę, że model treningu obwodowego oparty na zabawie jest skuteczną metodą poprawy zdolności lokomocyjnych u dzieci w wieku przedszkolnym. Podejście to stanowi praktyczne, atrakcyjne oraz dostosowane do poziomu rozwojowego narzędzie wspierające rozwój motoryczny w edukacji wczesnodziecięcej. Przyszłe badania powinny koncentrować się na szerszym wdrażaniu tego modelu oraz ocenie jego długoterminowego wpływu na rozwój kompetencji ruchowych i alfabetyzację fizyczną.
Słowa kluczowe
zdolności lokomocyjne, uczenie się oparte na zabawie, trening obwodowy, dzieci w wieku przedszkolnym, rozwój motoryczny, edukacja wczesnodziecięca
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rytmiczna aktywność fizyczna w celu poprawy zdolności motorycznych młodszych uczniów-sportowców w gimnastyce: randomizowane badanie kontrolowane

Citra Resita, Widiastuti, Yasep Setiakarnawijaya, Oon Sopiah, Joseph Lobo, Kristia Estilo, Mela Aryani, Edi Setiawan


Citra Resita, Widiastuti, Yasep Setiakarnawijaya, Oon Sopiah, Joseph Lobo, Kristia Estilo, Mela Aryani, Edi Setiawan – Rhythmic physical activity to improve the motor abilities of junior students-athlete in gymnastics: randomized control trial. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 174-180

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG14337C

Streszczenie
To badanie ma na celu zbadanie wpływu rytmicznej aktywności fizycznej (RPA) na poprawę zdolności motorycznych młodszych studentów-sportowców uczęszczających na kursy gimnastyki na poziomie uniwersyteckim.
Materiały i metody. Badanie to wykorzystało metodę randomizowanej próby kontrolnej przeprowadzonej przez okres 11 tygodni. W sumie wzięło w nim udział 29 młodszych studentów-sportowców z Państwowego Uniwersytetu Singaperbangsa w Karawang (Indonezja), którzy byli na pierwszym roku studiów. Zostali podzieleni na grupy kontrolną CON (n = 14) i badaną RPA (n = 15). Narzędzia do pomiaru zdolności motorycznych obejmowały skok w dal z miejsca, siłę chwytu ręki, rozciąganie w siedzeniu na rozkroku, tupanie oraz tor przeszkód pokonany w odwrotnej kolejności. Testy t dla par próbek zostały użyte do zbadania różnic w wynikach zdolności motorycznych zarówno na etapie początkowym, jak i po interwencji dla grup CON i RPA.
Wyniki. Główne ustalenia wskazują, że RPA miało znaczący wpływ na składowe zdolności motorycznych. Te składowe to skok w dal z miejsca (p ≤ 0,05, d = −1,97), siła chwytu ręki (p ≤ 0,05, d = −2,30), rozciąganie w siedzeniu na rozkroku (p ≤ 0,05, d = −1,02), tupanie (p ≤ 0,05, d = −2,00) oraz tor przeszkód w odwrotnej kolejności (p ≤ 0,05, d = −1,26). Dla grupy CON wyniki dotyczyły skoku w dal z miejsca (p ≥ 0,05, d = −0,26), siły chwytu ręki (p ≥ 0,05, d = −0,13), rozciągania w siedzeniu na rozkroku (p ≤ 0,05, d = −0,66), tupania (p ≥ 0,05, d = 0,12) oraz toru przeszkód w odwrotnej kolejności (p ≥ 0,05, d = −0,21).
Wnioski. Wyniki podkreślają znaczenie stosowania RPA w celu wzmocnienia zdolności motorycznych młodszych studentów-sportowców na pierwszym roku studiów uniwersyteckich.
Słowa kluczowe:
rytmiczna aktywność fizyczna, rytmiczna aktywność fizyczna, gimnastyka
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim