Wstęp. Periodycznie, na przełomie sierpnia i września, podnosi się problem przeciążania dzieci zbyt ciężkimi plecakami szkolnymi i sugeruje wpływ tego obciążenia na inicjację różnych dysfunkcji, nie tylko w obrębie kręgosłupa.
Materiał, metoda. Badania postawy ciała przeprowadzono w grupie 65 uczniów w wieku 7 lat metodą mory projekcyjnej w 8 pozycjach. Pierwsza – postawa habitualna, druga – po 10-minutowym asymetrycznym obciążeniu na lewym lub prawym barku, trzecia – po jednej minucie od zdjęcia obciążenia, czwarta – po dwóch minutach od zdjęcia obciążenia. Dokonano pomiaru sprawności fizycznej testem Sekity.
Wyniki. Analizowano istotność różnic między 1 a 2, 1 a 3, 1 a 4, 2 a 3, 3 a 4 pomiarem dla określenia wpływu obciążenia oraz korelacji różnic ze sprawnością fizyczną. Zbadano także, który sposób transportu mniej zaburza postawę ciała.
Wnioski.
1. Transport 4-kilogramowej masy przyborów szkolnych na lewym lub prawym barku tak samo istotnie i negatywnie zaburza biomechaniczną statykę ciała 7-letniego dziecka, co może w dłuższej perspektywie czasu wywołać błędy, a w konsekwencji wady postawy ciała. W związku z tym nie należy zalecać tego sposobu transportu przyborów szkolnych uczniom klas pierwszych.
2. Sprawność fizyczna ma większe znaczenie w zaburzeniach biomechanicznej statyki postawy ciała w płaszczyźnie czołowej niż w strzałkowej i poprzecznej oraz wśród chłopców niż dziewcząt. Wytrzymałość i siła wykazuje najczęstsze związki ze zmianami wielkości cech postawy ciała, przy czym w płaszczyźnie strzałkowej i poprzecznej największe znaczenie ma szybkość i siła, a w czołowej wytrzymałość i siła.
3. Restytucja wielkości żadnej z analizowanych cech postawy ciała nie była pełna po 1. i 2. minucie od zaprzestania transportu na lewym i prawym barku, co świadczy o niskiej sprawności ogólnej i niedojrzałych procesach korekcyjno-kompensacyjnych.

Słowa kluczowe:
zdrowie dzieci, mora projekcyjna, sprawność fizyczna, wskaźnik asymetrii postawy