Wpływ chodzenia do tyłu w porównaniu z domowym programem ćwiczeń stabilizujących mięśnie głębokie na ból i funkcję mięśni tułowia u pacjentek z niespecyficznym bólem dolnego odcinka kręgosłupa: randomizowane badanie kontrolowane

Alaa Amr Ahmed, Salam Mohamed Elhafez, Ahmed Salamah Yamani, Yassmin Essam Mohamed, Ayman Gouda Matar

Alaa Amr Ahmed, Salam Mohamed Elhafez, Ahmed Salamah Yamani, Yassmin Essam Mohamed, Ayman Gouda Matar – Effect of backward walking versus home-based core program on pain and core function in non-specific low back pain: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 430-438

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DTPWI

Streszczenie
Cel. Celem badania była ocena i porównanie wpływu chodzenia do tyłu (BW) oraz domowych ćwiczeń stabilizujących mięśnie głębokie (CSE) na wytrzymałość mięśni tułowia oraz poziom bólu u kobiet z niespecyficznym bólem dolnego odcinka kręgosłupa (NSLBP).
Materiał i metody. Czterdzieści pięć kobiet z NSLBP zostało losowo przydzielonych do trzech równych grup: BW, CSE oraz grupy kontrolnej. Wytrzymałość mięśni tułowia oceniano za pomocą testów McGilla (test wytrzymałości mięśni zginaczy, test wytrzymałości mięśni prostowników oraz testy mostka bocznego dla obu stron ciała). Poziom bólu oceniano przy użyciu wizualnej skali analogowej. Oceny przeprowadzono na początku badania oraz po sześciu tygodniach interwencji.
Wyniki. W porównaniu z oceną początkową analiza MANOVA dla układu mieszanego wykazała istotną poprawę wyników wszystkich testów wytrzymałości mięśni tułowia w grupach BW i CSE (P < 0,05), bez istotnych zmian w grupie kontrolnej (P > 0,05). W obu grupach interwencyjnych odnotowano istotne zmniejszenie bólu po zakończeniu programu, podczas gdy w grupie kontrolnej poziom bólu istotnie wzrósł (P < 0,05). W porównaniu między grupami po zakończeniu interwencji wytrzymałość mięśni tułowia była istotnie lepsza w obu grupach interwencyjnych w porównaniu z grupą kontrolną (P < 0,05). Poziom bólu był istotnie niższy w obu grupach interwencyjnych w porównaniu z grupą kontrolną (P < 0,05). Nie stwierdzono istotnych różnic między obiema grupami interwencyjnymi w żadnym z badanych parametrów (P > 0,05).
Wnioski. BW poprawia wytrzymałość mięśni tułowia oraz redukuje ból u pacjentek z NSLBP, a jego skuteczność jest porównywalna z domowym programem ćwiczeń stabilizujących mięśnie głębokie.

Słowa kluczowe
chodzenie do tyłu, stabilizacja tułowia, ból, niespecyficzny ból dolnego odcinka kręgosłupa

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Effect of high-intensity interval exercise on pain, disability, and autonomic balance in female patients with nonspecific chronic low back pain

Haya Mohammed AlMaawy, Gehan A. Abdelsamea, Yassmin Essam Mohamed, Doaa Tammam Atia, Olfat Ibrahim Ali, Amira Mohamed El-Gendy


Haya Mohammed AlMaawy, Gehan A. Abdelsamea, Yassmin Essam Mohamed, Doaa Tammam Atia, Olfat Ibrahim Ali, Amira Mohamed El-Gendy – Effect of high-intensity interval exercise on pain, disability, and autonomic balance in female patients with nonspecific chronic low back pain. Fizjoterapia Polska 2022; 22(5); 130-138

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20At5I

Abstract:

Aim. to assess the impact of a 6-weeks high-intensity interval exercise (HIIE) regimen on pain, disability, as well as autonomic balance in women with nonspecific chronic low back pain (NSCLBP). Materials and methods. Eighty females with mild to moderate NSCLBP, with ages of 18-65 years, were recruited from the physiotherapy department at King Fahd University Hospital, AlKhobar. They were assigned randomly into the control group (n = 40), which received standard regular physiotherapy, or the experimental group (n = 40), which received HIIE as well as conventional regular physiotherapy. Pre- and post-intervention (after 6 weeks) assessments included pain intensity via Numerical Rating Scale (NRS), disability via Oswestry Disability Index (ODI), as well as autonomic balance via heart rate variability (HRV) parameters & baroreceptor sensitivity (BRS) Both at rest and in reaction to an orthostatic challenge. Results. Both groups experienced significant improvements in pain and disability, with the HIIE group experiencing a higher improvement in both variables. For the HRV parameters after 6 weeks of intervention, the control group had a statistically significant reduction in high frequency (HF), and in response to the orthostatic challenge, a significantly higher rise in the normalized low frequency (LFnu) compared to the baseline. BRS showed a significant reduction and heart rate recovery was significantly faster post-intervention in the HIIE group in the 2nd and 3rd minutes, compared to the baseline values. Conclusions. HIIE can be a valuable addition to NSCLBP patients’ exercise routines in practice, since adding HIIE to standard physiotherapy resulted in more reduction in pain, disability compared to conventional physiotherapy alone, with enhanced autonomic regulation after six weeks of treatment.

Keywords:
chronic low back pain, Oswestry disability index, autonomic balance, heart rate variability

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)