Efficacy of selected physiotherapeutic procedures in the treatment of lumbar spine pain

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Efficacy of selected physiotherapeutic procedures in the treatment of lumbar spine pain. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 12-28

Abstract
Aim of the study. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of selected sets of physiotherapeutic procedures for pain in the lumbosacral segment caused by degenerative disease.
Materials and Methods. The study involved 45 patients with pain syndromes within the lumbosacral spine, who underwent a series of physiotherapy treatments. The subjects were divided into four groups. Three groups were divided depending on the applied sets of physiotherapy treatments, while the fourth group (comparative) were those taking only non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) for the duration of a series of treatments in the remaining groups. The patients were examined using the questionnaire of their own questionnaire, the SF-36 questionnaire (vol.2) of the short questionnaire version (Poland version), Lovett test, Laitinen scale and diagnostic tests (Laseque, Bragard, Thomayer). The tests were carried out immediately before the treatment series and two weeks after its completion.
Results. The subjects were aged 45-65. 71.1% were women and 28.9% were men. 13.3% of people were physically active. Spinal osteoarthritis was the cause of pain in all patients participating in the study. In the research group, a statistically significant difference was found between the results of the severity of pain, the level of muscle strength and the quality of life measured before physiotherapy and 2 weeks after its completion. In 90% of people participating in the procedures, an increase in muscle strength was obtained, whereas in the control group only in 6%. The improvement of the ranges of mobility in the discussed section of the spine concerned 46.6% of the subjects participating in the treatment series. In the comparison group, none of the patients improved their range of motion.
Conclusions. Physiotherapeutic treatments have a positive effect on the reduction of pathological symptoms of the lumbosacral spine. They have a positive effect on improving the quality of life, muscle strength, ranges of mobility and reducing or completely removing pain. Regardless of the applied set of physiotherapeutic treatments, they worked better than the intake of non-steroidal anti-inflammatory drugs by patients.

Key words:
physiotherapy, degenerative disease, lumbosacral segment, non-steroidal anti-inflammatory drugs

Physiotherapy in HIV/AIDS infected patients – case presentation, principles of prevention

Włodzisław Kuliński

W. Kuliński – Physiotherapy in HIV/AIDS infected patients – case presentation, principles of prevention. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 6-10

Abstract
Introduction. The first cases of the disease known as acquired immune deficiency syndrome (AIDS) were described in 1981. According to the WHO, more than 35 million people worldwide have been diagnosed with HIV since then. The number of HIV-infected individuals in Poland is estimated at 35 000. The disease is associated with changes involving, among others, the central and peripheral nervous system and the musculoskeletal system. Patients are referred for physical treatment due to lower limb paresis, disturbed sphincter function and coordination as well as acute articular pain.
Material and methods. The paper presents physical treatment and rehabilitation conducted in HIV-infected patients with these problems. The principles of preventing HIV infection in the staff of the Division performing the procedures are also described together with HIV infection prophylaxis.
Conclusion. The principles of prevention and timely preventive measures may help the staff avoid HIV infection.

Key words:
HIV/AIDS infection, physiotherapy, principles of prevention

 

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Assessment of the legal situation of physiotherapists regarding the continuation of professional qualifications

Katarzyna Mełgieś

K. Mełgieś – Ocena sytuacji prawnej fizjoterapeutów w zakresie kontynuacji uprawnień zawodowych. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2);84-93

Streszczenie
Zawód fizjoterapeuty podlega partykularnej regulacji prawnej wynikającej z przepisów ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (zwana dalej uzf), uchwalenie której motywowane było potrzebą wprowadzenia kompleksowych rozwiązań prawnych uwzględniających szczególny społeczny charakter tej profesji. Do dnia wejście jej w życie, to jest do 31 maja 2016 r., w Polsce nie było ustawowo określonych powszechnych zasad regulujących zasady wykonywania tego zawodu.
Analiza przyjętych regulacji prawnych, wskazuje na wiele wątpliwości, które utrudniają dokonanie jednoznacznej oceny prawnej zaistniałych w praktyce sytuacji faktycznych. Powyższe stwierdzenie odnosi się w szczególności do sytuacji osób spełniających ustawowe kryteria, które zamierzają kontynuować nabyte uprawnienia zawodowe.
Celem poniższego opracowania jest ukazanie wątpliwości wynikających z przyjętych zapisów normatywnych, próba ich wyjaśnienia, a także sformułowanie wniosków de lege ferenda, które pozwoliłyby sanować zaistniały stan.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, ustawa o zawodzie fizjoterapeuty, ustawa o działalności leczniczej, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty


Abstract

The profession of physical therapist is subject to specific legal regulation under the Act on the Profession of Physical Therapist of 25 September 2015, the adoption of which was motivated by the need to introduce comprehensive legal solutions taking into account the specific social character of that profession. Until that act took effect, i.e. until 31 May 2016, Poland had had no statutory provisions regulating the principles of pursuing that profession.
Analysis of the adopted legal regulations indicates numerous doubts that make it difficult to issue an unequivocal legal assessment of the factual conditions occurring in practice. The above statement refers, in particular, to the persons meeting the statutory criteria that want to continue the acquired professional qualifications.
The objective of this study is to demonstrate the doubts resulting from the adopted normative provisions, to attempt to explain them, and to formulate the de lege ferenda conclusions that would allow to respect that condition.

Key words:
physical therapy, act on the profession of physical therapist, act on medical activity, right to pursue the profession of physical therapist

Artykuł dostępny wyłącznie w piśmie drukowanym

Preventive Physical Therapy as a Health Need and Service. Theoretical Background

Zofia Kubińska, Kamil Zaworski

Z. Kubińska, K. Zaworski – Preventive Physical Therapy as a Health Need and Service. Theoretical Background. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 58-68

Streszczenie
Fizjoprofilaktyka wg Ustawy o zawodzie fizjoterapeuty jest jednym ze świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach działalności fizjoterapeutycznej. Jej zadaniem jest popularyzowanie zachowań prozdrowotnych oraz kształtowanie i podtrzymywanie sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności.
Wyróżniamy trzy poziomy fizjoprofilaktyki – pierwszorzędową, drugorzędową oraz trzeciorzędową. Fizjoprofilaktyka pierwszorzędowa jest ukierunkowana na całość populacji lub grupy szczególnie zagrożone. Jej celem jest przekazanie wiedzy i umiejętności utrzymania zdrowia dzięki odpowiednio ukierunkowanej aktywności fizycznej. Fizjoprofilaktyka drugorzędowa obejmuje działania podejmowane w chwili, gdy pojawiły się pierwsze objawy choroby. Ma ona na celu zapobieganie konsekwencjom choroby lub spowolnienie rozwoju jeszcze niewidocznych, ale przewidywalnych objawów. Fizjoprofilaktyka trzeciorzędowa to działania podejmowane w sytuacji rozwiniętej choroby, czy dysfunkcji, których nie można już wyleczyć. Ma ona na celu zapobieganie ewentualnemu narastaniu objawów oraz tworzenie optymalnych mechanizmów kompensacyjnych.
Do kształtowania umiejętności życiowych i specjalnych ukierunkowanych na podstawowe (propedeutyczne) kompetencje z zakresu fizjoprofilaktyki zobowiązani ustawowo są: rodzice, nauczyciele, promotorzy zdrowia, opiekunowie, pielęgniarki, lekarze i fizjoterapeuci.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoprofilaktyka, profilaktyka


Abstract

Under the Act on the Profession of Physical Therapist, preventive physical therapy is one of the health services provided within physical therapy activities. Its task is to promote pro-health behaviours and to develop and maintain fitness and endurance of people of different age, for the purpose of preventing disability.
There are three levels of preventive physical therapy – primary, secondary and tertiary. Primary preventive physical therapy is addressed at the whole population or at susceptible groups. Its purpose is to provide the knowledge of and skills for maintaining health using proper types of physical activity. Secondary preventive physical therapy covers the activities undertaken after the occurrence of the first signs of disease. Its purpose is to prevent the consequences of the diseases or to inhibit the development of the expected but not yet visible, signs. Tertiary preventive physical therapy includes the activities undertaken in the case of a developed disease or dysfunction which are not possible to cure. Its purpose is to prevent the exacerbation of signs and to provide optimum compensation mechanisms.
The following persons are statutorily obliged to develop the life and special skills directed towards (propedeutic) competences in the scope of preventive physical therapy: parents, teachers, health promoters, caretakers, nurses, physicians and physical therapists.

Key words:
physical therapy, preventive physical therapy, preventive treatment

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Physiotherapy after combined surgically ankylosis crural-tarsal and crural-calcaneal interlocking retrograde nail in patients with chronic pain in extensive deformation

Jarosław Pasek, Tomasz Stołtny, Michał Pyda, Marek Kawecki, Daniel Spyrka, Michał Benedykt Białek, Alina Ostałowska, Sławomir Kasperczyk, Bogdan Koczy

J. Pasek, T. Stołtny, M. Pyda, M. Kawecki, D. Spyrka, M. B. Białek, A. Ostałowska, S.Kasperczyk, B. Koczy – Physiotherapy after combined surgically ankylosis crural-tarsal and crural-calcaneal interlocking retrograde nail in patients with chronic pain in extensive deformation . Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 52-57

Streszczenie
Usztywnienie pantalarne wykonuje się w sytuacjach kiedy wyczerpany został panel zabiegów operacyjnych mających na celu przywrócenie funkcji podpórczej kończyny w rozległej deformacji podudzia z przewlekłym zespołem bólowym. W latach 2010-2017 wykonano 31 kompleksowych usztywnień pantalarnych. Zabiegi przeprowadzono u 27 mężczyzn i 4 kobiet u których wdrożono przed- i pooperacyjną fizjoterapię oraz wybrane zabiegi fizykoterapeutyczne. W pracy przedstawiono niezbędne wiadomości dotyczące kompleksowego usztywnienia pantalarnego oraz szczegółowo omówiono postępowanie fizjoterapeutyczne u tych chorych.

Słowa kluczowe:
artrodeza pantalarna, choroba zwyrodnieniowa, fizjoterapia, gwóźdź śródszpikowy (odpiętowy), staw rzekomy podudzia


Abstract

Patella stiffness is performed in situations when the panel of surgical procedures aimed at restoring the support function of the limb in the extensive deformation of the lower leg with pantalarne chronic pain syndrome has been exhausted. In the years 2010-2017, 31 comprehensive patella stiffness were performed. Treatments were performed in 27 men and 4 women, who underwent pre and post-operative physiotherapy and selected physiotherapy treatments. The work discusses the necessary information about comprehensive patella stiffness and details of the physiotherapeutic treatment of these patients.

Key words:
degenerative joint disease, physiotherapy, interlocking regressive (retrograde) nail, crural pseudarthrosis, combined surgically ankylosis

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Analysis of injuries of musculo-ligamentous-skeletal system occurring among handball players and physiotherapy treatment

Sławomir Motylewski, Walenty Trandasir, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

S. Motylewski, W. Trandasir, K. Michalak, E. Poziomska-Piątkowska – Analysis of injuries of musculo-ligamentous-skeletal system occurring among handball players and physiotherapy treatment. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 24-30

Streszczenie
Wprowadzenie. Urazy w grach zespołowych są nierozłącznym elementem dzisiejszego sportu. Dla każdego zawodnika wiąże się to, ze zmniejszeniem możliwości wykonania wysiłku fizycznego, potrzebą pomocy medycznej i skutkami ekonomicznymi. Profesjonalne usprawnianie sportowców po doznanym urazie wymaga od fizjoterapeuty wysokich kwalifikacji, dużego doświadczenia oraz korzystania z nowoczesnego sprzętu fizykalnego. Brak tych czynników może spowodować straty na zdrowiu u zawodników, wydłużonym procesem rehabilitacji, a tym samym późniejszym powrotem zawodników na boisko.
Cel. Celem badań było określenie rodzaju i częstości występowania urazów sportowych u zawodniczek trenujących piłkę ręczną oraz rodzaj i metody leczenia zastosowane po wystąpieniu urazu.
Materiał i metody. Materiał badawczy tworzyła grupa 19 kobiet w przedziale wiekowym 18-31 lat, uprawiających piłkę ręczną minimum 5 lat. Były to zawodniczki pierwszego zespołu Stowarzyszenia Korona Handball Kielce. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego.
Wyniki. Z przeprowadzonych badań wynika, że 100% zawodniczek doznało, chociaż jednego urazu. Doznane urazy dotyczyły głównie kończyn dolnych. Najczęściej do urazów dochodziło podczas lądowania 33,9%, fauli 21,4% oraz rzutów 19,6%. 12,5% (7) doznanych urazu skutkowało przeprowadzeniem zabiegu operacyjnego, a pozostałe 87,5% zakończyło się leczeniem zachowawczym. Mimo 100% wyleczenia z doznanego urazu, duża część zawodniczek – 68,4% odczuwa dyskomfort po wznowieniu treningów oraz w czasie rozgrywania meczów.
Wnioski. Najczęstszym typem urazów u wyczynowych zawodniczek piłki ręcznej są skręcenia i urazy mięśni w obrębie kończyn dolnych. U większości piłkarek zastosowano leczenie zachowawcze z wykorzystaniem głównie kinezyterapii oraz szerokiej gamy zabiegów fizykalnych.

Słowa kluczowe:
piłka ręczna, urazy sportowe, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Injuries in team games are an inseparable part of today’s sport. For every athlete it is connected with a decrease in exercise capacity, need for medical help and economic consequences. Professional rehabilitation of athletes, after a traumatic event, requires work with a physiotherapist with high skills and extensive experience and the use of modern physical therapy equipment. The lack of one of those factors can lead to further loss of health by the player, prolonged rehabilitation and thus delayed return to the game
Aim. The aim of the study was to assess the type and frequency of injuries occurring among professional female handball players and the type and methods of treatment used after the injury.
Material and methods. The studied group consisted of 19 women aged 18-31 years, playing handball for at least 5 years. All of the subjects played in the first team of Korona Handball Club in Kielce. In the study a diagnostic survey method was used.
Results. The study showed that 100% of players suffered from at least one injury connected to their professional sports activity. Most often the injury occurred while landing – 33.9%, fouls – 21.4% and throws – 19.6%. 12.5% (7) of the occurred traumas required surgery and the remaining 87.5% ended in conservative treatment. In spite of the fully recovery from the injury, a large proportion of the players – 68.4% were feeling discomfort after the resumption of training and during the matches.
Conclusions. The most common injuries of professional handball female players are sprains and dislocations of the lower limbs. Most athletes undergone conservative physiotherapy treatment including kinesiotherapy and wide range of physical therapy modalities.

Key words:
handball, sports injuries, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

The use of deep water running in physiotherapy – possibilities and restrictions

Wojciech Cieśla, Krzysztof Gieremek, Jarosław Drabik, Tomasz Cieśla

FP 2013; 13(3); 28-33

Streszczenie
Bieganie w głębokiej wodzie – Deep Water Running (DWR) jest od lat 80-tych ubiegłego stulecia w wielu krajach Europy zachodniej i Ameryki Płn. dość powszechnie stosowanym sposobem przeciwdziałania zmniejszaniu wydolności organizmu. Ten rodzaj treningu był i jest szczególnie chętnie stosowany u sportowców, którzy doznali obrażeń ciała wykluczających ich czasowo z normalnych treningów wymagających obciążania aparatu kostno-stawowego. Wieloletnie doświadczenia lekarzy, fizjoterapeutów pokazują, że umiejętnie zastosowany trening biegowy w wodzie, posiada szereg zalet, które mogą być wykorzystane również u osób borykających się takimi problemami zdrowotnymi, jak np.: choroba zwyrodnieniowa stawów, otyłość czy zaburzenia koordynacji ruchów. DWR stosowany jest w kilku ośrodkach leczniczych i rehabilitacyjnych w naszym kraju, lecz Iiczba ich jest niewielka. Z uwagi no zalety prozdrowotne tego rodzaju treningu zasługuje on na przybliżenie jego zalet i wad oraz no krótką charakterystykę głównych założeń metodycznych.

Słowa kluczowe:
terapia w wodzie, bieg w głębokiej wodzie, fizjoterapia


Abstract

Deep Water Running, as a common way to counteract the decreasing cardio-pulmonary efficiency of body, has been known in many West European and North American countries since 1980s. This type of training was and still is willingly used by sportsman who due to injuries were temporarily excluded from normal trainings with a load of bone-joint apparatus.
Long-standing experiences of doctors and physiotherapists show that the skillfully applied Deep Water Running’s training has a lot of advantages, which can be also used by people suffering from such health problems as joints’ degeneration, obesity or physical coordination disorder. Only in a few health and rehabilitation centers in Poland the Deep Water Running is implemented. Due to health benefits of this type of training, it deserves an outline of its advantages and disadvantages as well as a brief description of the main methodological assumptions.

Key words:
water therapy, deep water running, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Shaping ethical attitude of physiotherapist

Magdalena Rusin, Wojciech Kiebzak, Marek Kiljański, Michał Dwornik, Zbigniew Śliwiński

FP 2013; 13(4); 51-56

Streszczenie
Powszechne zasady i postawy etyczne funkcjonujące we współczesnej medycynie są tematem wielu dysput społecznych, w których, oprócz etyków, filozofów, lekarzy, biorą udział także fizjoterapeuci. Każdy z nich przedstawia swój punkt widzenia, który wielokrotnie jest zbieżny. Zarysowujące się różnice stanowisk dotyczą w pewnym stopniu konsekwencji zastosowania zasad deontologii w konkretnych sytuacjach zawodowych.
Kształtowanie postaw w procesie edukacji akademickiej jest zadaniem trudnym
i długotrwałym. Na dalsze formowanie postawy etycznej absolwenta fizjoterapii duży wpływ ma rodzaj wykonywanej pracy. Choć fizjoterapeuta rozpoczynający pracę zawodową posiada ukształtowaną postawę, będzie ona nadal podlegała pozytywnym lub negatywnym modyfikacjom środowiska. W społeczności fizjoterapeutów pożądaną postawą powinna być postawa etyczna, która charakteryzuje się trwałością i stanowi jeden ze składników ludzkiej osobowości, ludzkiego usposobienia.
Celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na czynniki kształtujące postawę etyczną zarówno studenta fizjoterapeuty, jak i dyplomowanego fizjoterapeuty. Postawa ta, łącząca komponent emocjonalny, behawioralny i oceniający, powinna być zrównoważona i pełna społecznej dyscypliny, społecznej użyteczności, społecznego zaangażowania, społecznej otwartości, tolerancji, poszanowania godności, szacunku dla życia i zdrowia. Jej wypracowane wzorce to zachowania opiekuńcze, pełne odpowiedzialności, współodczuwania, poszanowania własności, z umiejętnością przekazywania rzetelnej informacji i z umiejętnością pracy zespołowej. Wynikiem takiej postawy ma być optymalizacja efektów postępowania leczniczego oraz budowanie prestiżu zawodu fizjoterapeuty.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, postawa etyczna, edukacja humanistyczna


Abstract

Common behavioural and ethical patterns existing in modern medicine are subject to many social debates in which physiotherapist, alongside ethicists, philosophers and doctors, have their say. All of them express their points of view, which more often than not, coincide. The differences in opinions constitute the consequences of applying deontology in certain professional cases. Forming behavioural patterns in the process of academic studies is a hard and long-lasting task. Further development of ethical attitudes of a physiotherapist will be influenced by work. Even though physiotherapists embark upon their professional paths with already formed attitudes, these will be prone to further changes, both negative and positive, depending on the environment.

Key words:
physiotherapy, ethical stance, humanistic education

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Bartosz Pańczyszak, Jan Szczegielniak, Marek Kiljański

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Łuniewski, M. Krajczy, B. Pańczyszak, J. Szczegielniak, M. Kiljański – Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 96-106

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena efektów fizjoterapii chorych na POChP zakwalifikowanych do odpowiedniego modelu usprawniania przy użyciu testu 6-MWT i testu na bieżni ruchomej wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a.
Materiał i metody badań. Zbadano 80 chorych na POChP leczonych stacjonarnie w Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach od maja 2017 roku do września 2017 roku. Przed i po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii w obu grupach badanych chorych na POChP przeprowadzono test wysiłkowy, badanie spirometryczne oraz ocenę duszności w zmodyfikowanej 10-stopniowej skali Borga.
Wyniki badań. Obliczenia wykonano w programie IBM SPSS. W celu oceny zgodności rozkładów z rozkładem normalnym zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa. Ponieważ rozkłady odbiegały od rozkładu normalnego w dalszych analizach stosowano metody nieparametryczne. Do oceny istotności różnic między dwiema grupami w zakresie zmiennych ilościowych stosowano testy Manna-Whitneya, w przypadku oceny istotności zmian w czasie u tych samych pacjentów (pary wiązane) stosowano testy Wilcoxona dla prób zależnych. Jako granicę istotności statystycznej przyjęto p < 0,001. Wnioski 1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 2. Wykazano istotną poprawę wartości wskaźników spirometrycznych po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 3. Wykazano zmniejszenie duszności po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego

Słowa kluczowe:

POChP, zmodyfikowany protokół Bruce’a, test 6-MWT, fizjoterapia

Abstract

Objective. The aim of the paper was to assess the results of physiotherapy of COPD patients whose elgibility for the relevant rehabilitation model was assessed with the help of the 6-MWT test and the treadmill test according to the modified Bruce protocol.
Materials and methods. 80 individuals suffering from COPD treated as in-patients at the MSWiA Specialist Hospital in Głuchołazy between May 2017 and September 2017 were examined. After a 3-week comprehensive physiotherapy, the exercise stress test, spirometry test and dyspnoea assessment on the modified 10-point Borg scale were repeated in both groups of COPD patients.
Results. Calculations were performed using the IBM SPSS software. In order to assess consistency between the distribution of the results with the normal distribution, the Kolmogorov-Smirnov test was used. As the distribution differed from the normal distribution, nonparametric methods were used for further analysis. In order to assess the significance of differences between the two groups in terms of quantitative variables, Mann-Whitney tests were used, while Wilcoxon tests were used for dependent samples to assess the significance of changes over time in the same patients (bound pairs). The statistical significance threshold was set at p < 0.001. Conclusions 1. A significant improvement was noticed in the level of exercise stress tolerance after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 2. A significant improvement was shown in the values of spirometric indicators after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 3. A significant decrease was shown in the level of dyspnoea after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test.

Key words:

COPD, modified Bruce protocol, 6-MWT test, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Zastosowanie fizjoterapeutycznego obrazowania ultrasonograficznego i sonofeedbacku w ocenie aktywności mięśnia poprzecznego brzucha / The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle

Michalak Katarzyna, Czechowska Beata, Tomasz Wolny, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 50-61

Streszczenie

Cel. Celem badań była ocena grubości i symetrii mięśnia poprzecznego brzucha (TrA) z wykorzystaniem obrazowania ultrasonograficznego w rehabilitacji oraz ocena efektywności sonofeedbacku w nauczaniu i kontroli aktywności mięśnia TrA.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 28 zdrowych osób (17 kobiet i 11 mężczyzn) w wieku od 19 do 22 lat (średnia 21 ± 1,08 lat). Badani poddani zostali badaniu RUSI oceniającemu grubość mięśnia TrA w spoczynku oraz podczas aktywności. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono Współczynnik Aktywacji Mięśnia oraz Procent Zmiany Grubości Mięśnia.
Wyniki. Średnia grubość TrA w spoczynku wyniosła 3,19 mm wśród kobiet i 4,37 mm wśród mężczyzn. Podczas kontrolowanej aktywacji grubość mięśnia TrA zwiększyła się o 69% po stronie prawej i 64% po stronie lewej u kobiet oraz odpowiednio o 70% i 64% wśród mężczyzn. W podgrupie mężczyzn wykazano istotną statystycznie różnicę w grubości TrA po stronie lewej i prawej. Pod kontrolą sonofeedbacku aktywność TrA była istotnie statystycznie większa niż podczas skurczu izometrycznego bez kontroli sonofeedbacku. Aktywność TrA w podgrupie osób z bólem kręgosłupa była niższa i wynosiła 64%, podczas gdy w grupie osób nie zgłaszających dolegliwości wynosiła 72%.
Wnioski.
1. RUSI stanowi skuteczną metodę oceny budowy i aktywności mięśnia poprzecznego brzucha w spoczynku i podczas kontrolowanej aktywacji;
2. Zmniejszenie grubości i aktywności TrA związane jest z występowaniem dolegliwości bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa;
3. Zastosowanie sonofeedbacku umożliwia istotne statystycznie zwiększenie stopnia aktywacji i wyrównanie asymetrii mięśnia poprzecznego brzucha.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Purpose. The purpose of the study was to evaluate thickness and symmetry of Transversus Abdominis muscle (TrA) during rest and activation with the use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and the assessment of sonofeedback effectivness in learning and control of TrA activity.
Material and methods. The study was conducted on 28 healthy subjects (17 women and i 11 men) aged 19-22 years (mean 21±1,08 years). The subjects undergone RUSI assessment considering thickness of TrA in rest and during contraction. Basing on results the Activation Ration and Percent of Muscle Change were calculated.
Results. Mean thickness of TrA in rest was 3,19 mm among women and 4,37 mm among men. During controlled activity thickness of TrA increased by 69% on right side and by 64% on left side and respectively by 70% and 64% among men. The results showed a significant difference in TrA thickness between right and left side at rest and during contraction among men. During sonofeedback recorded thickness of TrA was significantly higher comparing to results without control of sonofeedback. TrA activity was lower in the group with low back pain and it was 64%, while in pain-free group the activity was 72%.
Conclusions.
1. RUSI is an effective method to evaluate the morphology and activity of the Transversus Abdominis muscle at rest and during controlled activation;
2. The decrease in thickness and activity impairment of TrA is related to the occurrence of low back pain;
3. The use of sonofeedback enables significant improvement in activation and equalization of TrA asymmetry.

Key words:
Rehabilitative Ultrasound Imaging, RUSI, functional diagnostic, transversus abdominis, muscle activity

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

1 2 3 5