Judo as an alternative rehabilitation method in multiple sclerosis

Katarzyna Wiszniewska, Feliks Jaroszyk, Krystyna Opalko, Małgorzata Wiszniewska

K. Wiszniewska, F. Jaroszyk, K. Opalko, M. Wiszniewska – Judo as an alternative rehabilitation method in multiple sclerosis. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 30-36

Objective. To evaluate the efectiveness of training judo as a part of a physiotheraphy programme in MS patients
Materials and methodology. 4 female RR-MS patients, aged between 32 and 49, have taken part in a 8-week programme. Their condition was evaluated twice – before and after the therapy. Two surveys have been carried out: one prepared by the authors of the study and Multiple Sclerosis Impact Scale (MSIS-29). In order to evaluate the functional state the following methods have been used: Functional Reach Test, 10 m TW (Time Walking) test and the Lovett test (for the following muscles: rectus femoris, biceps femoris, rectus abdominis, deltoideus).
Results. After the therapy the most persisting ailments decresed considerably. The functional tests showed better results and the patients had a better phycological disposition.
Conclusions. Judo training improved both functional and psychogical condition of the patients in the rehabilitation group. The programme proved to be an alternative form of physiotherapy for MS patients.

Key words:
multiple sclerosis, physiotherapy, judo, physical activity


Pobierz/Download/下載 Download for free (only English version)

Comparison of Physical Capacity in Swimming and Non-swimming Children Aged 10-12

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański – Comparison of Physical Capacity in Swimming and Non-swimming Children Aged 10-12. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 36-44

Objective. The supreme objective of this study was to compare the physical capacity of swimming children and the children that do not do any physical activity, aged 10-12.
Materials and methods. The research was conducted among 60 children, of whom 30 swim regularly and the other half do not exercise physically at all. The research subjects included 13 girls and 17 boys aged 10-12. The study used a questionnaire as well as two exercise tests: Ruffier test and 6-minute march test.
Results. It was noted in the endurance tests that swimming persons had better results than the persons who do not do sports. The Ruffier test demonstrated that the physical performance of swimmers was better at almost every level. The 6-minute march test demonstrated that swimmers are able to cover a longer distance with a smaller effort than the physically passive persons. When analysing the results from the statistical point of view, one may note a relationship between the regularity of physical activity and the degree physical capacity.
Conclusions. The capacity of the children who are physically active is greater than of those who are not. The results are also affected by ways of spending free time and the amount of time devoted daily to activity.

Key words:
physical capacity, swimming, movement, physical activity

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Physical activity in hemodialyzed patients of the hospital in Värnamo

Celina Łupińska

C. Łupińska – Physical activity in hemodialyzed patients of the hospital in Värnamo. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 12-22


Introduction. Patients with kidney failure engage in less physical activity. This leads to reduced muscle strength, exercise tolerance, and hemodynamic activity of the heart and the cardiovascular system. Such patients also experience a decreased sense of well-being. Patients who are qualified for hemodialysis (HD) undergo treatment 3-5 times a week. Due to the lengthy nature of the procedure (each session takes about 3-5 hours), it can be a heavy burden for the patients.
Purpose. The purpose of the study was to demonstrate the positive effects of regular physical activity in hemodialyzed patients.
Materials and methods. 23 adult patients (over 18 years old) were included in the study. Two patients did not give their consent to participate, and 8 were excluded due to comorbid conditions (infections, arrhythmia, fistula complications, lower extremity amputation), as they were unable to undergo all of the tests. The remaining 13 patients (57%) were tested for muscle strength, physical fitness, and balance. The tests were conducted before the start of a regular, individual physical training regimen and were administered before / during hemodialysis.
Results. In patients with chronic kidney failure who were undergoing regular hemodialysis at the time of the study, significant improvement in physical fitness (6 patients, 46%), lower extremity muscle strength (8 patients, 61%), upper extremity muscle strength (6 patients, 46%), and balance (4 patients, 31%) was observed after a six-month long physical training regimen, with training sessions of individually adjusted length and intensity conducted 3 times a week.
Conclusion. An improvement in physical fitness, lower and upper extremity muscle strength, and balance was observed in patients with kidney failure, who were treated regularly at the dialysis ward of the hospital in Värnamo (dialyzed at least 3 times a week), and who participated in a regular physical activity training before/during hemodialysis.

Key words:
kidney failure, hemodialysis, physical activity

Pobierz/Download/下載 Download (only English version)

The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle

Katarzyna Michalak, Beata Czechowska, Tomasz Wolny, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

K. Michalak, B. Czechowska, T. Wolny, S. Motylewski, E. Poziomska-Piątkowska – The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle. FP 2017; 17(4); 50-61


Purpose. The purpose of the study was to evaluate thickness and symmetry of Transversus Abdominis muscle (TrA) during rest and activation with the use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and the assessment of sonofeedback effectivness in learning and control of TrA activity.
Material and methods. The study was conducted on 28 healthy subjects (17 women and i 11 men) aged 19-22 years (mean 21±1,08 years). The subjects undergone RUSI assessment considering thickness of TrA in rest and during contraction. Basing on results the Activation Ration and Percent of Muscle Change were calculated.
Results. Mean thickness of TrA in rest was 3,19 mm among women and 4,37 mm among men. During controlled activity thickness of TrA increased by 69% on right side and by 64% on left side and respectively by 70% and 64% among men. The results showed a significant difference in TrA thickness between right and left side at rest and during contraction among men. During sonofeedback recorded thickness of TrA was significantly higher comparing to results without control of sonofeedback. TrA activity was lower in the group with low back pain and it was 64%, while in pain-free group the activity was 72%.
1. RUSI is an effective method to evaluate the morphology and activity of the Transversus Abdominis muscle at rest and during controlled activation;
2. The decrease in thickness and activity impairment of TrA is related to the occurrence of low back pain;
3. The use of sonofeedback enables significant improvement in activation and equalization of TrA asymmetry.

Key words:
Rehabilitative Ultrasound Imaging, RUSI, functional diagnostic, transversus abdominis, muscle activity

Pobierz/Download/下載 Download for free (only English version)

Assessment of physical activity effectiveness in pain alleviating of the lumbar spine pain during pregnancy

Sławomir Motylewski, Dominika Terka, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

S. Motylewski, D. Terka, E. Poziomska-Piątkowska – Assessment of physical activity effectiveness in pain alleviating of the lumbar spine pain during pregnancy. FP 2017; 17(4); 34-40


Spine pain is common affliction during pregnancy. It is caused by body mass increase, which creates additional burden for structures of lumbar-sacral spine section and pelvis. Centre of gravity and body position are changed, which causes balance disorder of motor system. Asymmetry in mobility of sacroiliac joints appears, as well as irritation of sacroiliac ligaments.
The treatment of this problem includes pharmacological methods, physiotherapy and most important, variety of physical exercises.
The main goal of this study was assessment of different therapies effectiveness on lumbar spine pain during pregnancy.
Material and methods. The study group consisted of 41 women, who gave birth at least once. To gather information a survey method was used.
Results. Physical activity was pointed as one of the most efficient method of preventing spinal pain – 47,4. Hydrotherapy was chosen by 21% respondents, while massage and kinesiotaping only 15,8% both. According to 15,2% of questioned pain was gone as a result of systematical exercises.
Conclusions. Systematical physical activity before pregnancy was declared by the vast majority of respondents, while during pregnancy by half of questioned.
According to respondents, physical activity before and during pregnancy does not affect lumbar spine pain.

Key words:
physical activity, spin pain, pregnancy, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Download for free (only English version)

Badanie wpływu masy ciała oraz aktywności fizycznej na jakość życia młodzieży gimnazjalnej / Studying the impact of body weight and physical activity on quality of life of junior high school students

Anna Kogut, Marek Kiljański

FP 2017; 17(1); 14-22

Wprowadzenie. Nadwaga i otyłość obecnie stanowią poważne zagrożenie zarówno w Polsce, jak i na świecie. Dotykają one nie tylko osób dorosłych. Z roku na rok powiększa się liczba dzieci i młodzieży borykających się z problemem nadwagi lub otyłości. Nieakceptowanie własnego ciała może przyczynić się do obniżenia jakości życia u tych osób. Ważnym aspektem staje się regularnie podejmowana aktywność fizyczna.
Cel pracy. Badanie wpływu masy ciała i aktywności fizycznej na jakość życia młodzieży gimnazjalnej.
Materiał i metoda. Badania wykonano u 57 osób (w tym 29 dziewczynek i 28 chłopców), w wieku od 12-15 lat (średnia 13,75 roku). W badanej grupie przeprowadzono ankietę dotyczącą aktywności fizycznej, Inwentarz poczucia własnej wartości CSEI S. Coopersmitha oraz wykonano cztery testy sprawnościowe.
Wyniki. Po zebraniu danych i analizie wyników nie zaobserwowano obniżenia jakości życia osób, u których BMI przekraczało górną granicę normy.
Wnioski. Nadmierna masa ciała nie powoduje obniżenia jakości życia nastolatków.
Poziom aktywności fizycznej nie wpływa na jakość życia młodzieży.
Częstość aktywności fizycznej znacząco wpływa na samoocenę i poczucie własnej wartości.

Słowa kluczowe:
jakość życia, BMI, otyłość, aktywność fizyczna

Introduction. Overweight and obesity presently constitute a serious problem, both in Poland and worldwide. They affect not only adults. Every year, there is a growing number of children and youths, who struggle with overweight and obesity. The fact, that they are not accepting their body may contribute to the lower quality of living. An important issue becomes regular physical activity.
Research Goal. Evaluation of the impact of body weight and physical activity on the quality of living in junior high school students.
Materials and Methods. Examinations were performed in 57 persons (including 29 girls and 28 boys,) 12-15  years old (Mean: 13.75 years.) In the test group, there were conducted: survey regarding physical activity, Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI) and four physical fitness tests.
Results. After collecting data and the results analysis, there has not been observed deterioration in the quality of living in persons, whose BMI exceed the upper limit of the standard.
Conclusions. Excessive body weight does not reduce the quality of living in teenagers.
Level of physical activity does not affect the quality of living in young people.
Frequency of physical activity has a significant impact on self-esteem and self-assessment.

Key words:
quality of living, BMI, obesity, physical activity

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Fizjoterapeuta – predyspozycje zawodowe. Poziom gibkości / Physiotherapist – occupational predispositions. Level of flexibility

Weronika Gallert-Kopyto, Andrzej Knapik, Dagmara Wasiuk-Zowada, Anna Brzęk, Małgorzata Domagalska-Szopa, Andrzej Szopa

FP 2016;16(4);130-140


Wstęp. Możliwie wysoki poziom sprawności funkcjonalnej jest nie tylko podstawą dobrostanu człowieka, ale odgrywa też istotną rolę w pełnieniu ról społecznych, w tym funkcji zawodowych. Wśród zawodów, gdzie sprawność fizyczna jest istotnym elementem jakości wykonywanej pracy, jest zawód fizjoterapeuty. Jedną ze składowych sprawności fizycznej jest gibkość. W zawodach cechujących się zmiennością pozycji oraz różnym obciążeniem wysiłkiem właściwy poziom gibkości wydaje się mieć szczególne znaczenie.
Cel pracy. Celem badań było określenie poziomu ruchomości (gibkości) tułowia wśród studentów fizjoterapii. Postanowiono również zbadać w jakim stopniu takie zmienne jak płeć, wiek, parametry morfologiczne, przeszła oraz aktualna aktywność fizyczna mają związek z prezentowanym poziomem gibkości.
Materiał i metody. Zbadano 341 osób: 289 kobiet (84,25% ogółu) i 52 mężczyzn (15,25%). Średnia wieku w badanej grupie wynosiła: 20.26 lat (SD=1.69) dla kobiet; 19.85 lat (SD=1.73) dla mężczyzn. Byli to studenci kierunku fizjoterapia.
Zebrano dane dotyczące wieku, przeszłości sportowej oraz aktywności fizycznej – według kwestionariusz Baecke. Wykonano pomiary antropometryczne oraz trójpłaszczyznowy pomiar gibkości kręgosłupa.
Wyniki. Odnotowano słabe związki parametrów morfologicznych z gibkością – tylko u kobiet. Aktywność fizyczna silnie różnicuje poziom gibkości u kobiet w płaszczyźnie strzałkowej (p<.05) i poprzecznej (p<.001; p<.002), podobnie przeszłość sportowa: płaszczyzna strzałkowa: p<.001 i poprzeczna strona lewa (p<.05). U mężczyzn tylko przeszłość sportowa różnicowała gibkość w płaszczyźnie poprzecznej dla strony prawej (p<.05) Wnioski. Poziom gibkości jest zróżnicowany indywidualnie, szczególnie w płaszczyźnie strzałkowej. Płeć, wiek oraz parametry morfologiczne u młodych, dorosłych są słabo powiązane z gibkością. Przeszła oraz aktualna aktywność fizyczna wykazują korzystny wpływ na sprawność funkcjonalną tułowia.

Słowa kluczowe:

sprawność funkcjonalna, gibkość tułowia, aktywność fizyczna, trójpłaszczyznowa ocena gibkości, zawód fizjoterapeuty


Background. Possibly high level of functional efficiency is not only the foundation of human welfare, but it also plays an important role in fulfilling social functions, including professional functions. Among professions in which physical fitness is an important element of the quality of work stands out the profession of physiotherapist. Flexibility is one of the components of physical fitness. In those professions, which are characterized by volatility of positions and different effort load, the appropriate level of flexibility seems to be of particular importance.
Aim of the study. The aim of the study was to determine the level of mobility (flexibility) of the trunk among physiotherapy students. It was also decided to investigate how such variables as gender, age, morphological parameters, past and current physical activity are related to the present level of flexibility.
Material and methods. 341 people have been examined: 289 women (84.25% of the total) and 52 men (15.25%). The average age of the study group was: 20.26 years (SD = 1.69) for women; 19.85 years (SD = 1.73) for men. All of these persons were physiotherapy students.
Following data have been collected: age, past sports and physical activity – according to the Baecke questionnaire. Anthropometric measurements and three – plane measurement of the flexibility of the spine have been also made.
Results. There have been weak relationships between morphological parameters and flexibility – only in women. Physical activity strongly differentiated the level of flexibility among women in a sagittal plane (p <.05) and a transverse plane (p <.001; p <.002), a similar situation is with past sports: a sagittal plane: (p <.001) and a lateral plane on the left side (p <.05). In men, only past sports differentiated flexibility in a transverse plane on the right side (p <.05). Conclusions. The level of flexibility varies individually, especially in a sagittal plane. Gender, age and morphological parameters in young adults are poorly associated with the flexibility. Past and current physical activity have a positive influence on the trunk functional efficiency.


functional efficiency, trunk flexibility, physical fitness, three – plane measurement of the flexibility, physiotherapy profession

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version


Porównanie sprawności fizycznej fizjoterapeutów z 20-letnim stażem pracy ze sprawnością fizyczną studentów fizjoterapii / Comparison of phisical fitness phisiotherapists 20 years of service with phisical fitness phisiotherapist’s students

Anna Stecz, Marek Kiljański

FP 2016;16(4);6-12


Cel pracy: Celem pracy było porównanie sprawności fizycznej fizjoterapeutów z 20-letnim stażem pracy ze sprawnością fizyczną studentów fizjoterapii. Poddano także analizie wydolność badanych.
Materiał i metodyka: Badania zostały przeprowadzone w terminie od kwietnia 2015 do marca 2016 na grupie 48 zdrowych osób. Badanych podzielono na 2 grupy: 24 studentów fizjoterapii, wśród których było 13 kobiet i 11 mężczyzn i 24 fizjoterapeutów (14 kobiet i 10 mężczyzn). Do analizy materiału badawczego posłużył kwestionariusz ankiety, który zawierał 15 pytań odnośnie aktywności fizycznej i nawyków badanych, a także wybrane próby z Indeksu sprawności fizycznej Zuchory (gibkość, skoczność, szybkość, siła mm. brzucha).
Wyniki: W badanych próbach sprawnościowych nie odnotowano istotnej statystycznie zależności pomiędzy wiekiem badanych a poziomem wykonania poszczególnych prób sprawnościowych. Jednak średnie wyniki badanych uzyskane w każdej z prób podają, iż fizjoterapeuci uzyskali wyższe wyniki w próbie gibkości i siły mm. brzucha natomiast studenci w szybkości i skoczności. Istotna statystycznie okazała się zależność pomiędzy częstością podejmowanej aktywności fizycznej a poziomem wydolności.
Wnioski: Studenci wyższe wyniki uzyskali w próbie szybkości i skoczności, natomiast fizjoterapeuci w próbie siły mm. brzucha i gibkości. Nie ma istotnej statystycznie zależności pomiędzy wiekiem badanych a poziomem sprawności fizycznej. Częstość podejmowania aktywności fizycznej wpływa na poziom wydolności w badanych grupach.

Słowa kluczowe:

ruch, sprawność fizyczna, aktywność fizyczna, wydolność, fizjoterapeuci


Aim. The aim of this study was to compare the physical fitness of phisiotherapists from the 20 years of work experience with the physical fitness of physiotherapy’s students. They were also subjected to analysis of the performance of the respondents.
Material and Methods. The study was conducted in the period from April 2015 to March 2016 in a group of 48 healthy people. Patients were divided into 2 groups: 24 physiotherapy students (13 women and 11 men) and 24 physiotherapists (14 women and 10 men). For the analysis of the research material was used a questionnaire, which contained 15 questions about physical activity and habits studied and selected samples from the Zuchora’s Index of physical fitness (agility, jumping, speed, strength of abdomen muscles).
Results. The tested samples of fitness, there were no statistically significant correlation between the subjects’ age and level of implementation of individual skill tests. However, the average results of the respondents obtained in each of the tests say that the physiotherapists scored higher in an attempt flexibility and strength mm. belly while students in speed and jump try. It turned out to be statistically significant correlation between the frequency of physical activity undertaken and the level of efficiency.
Conclusions. The students obtained higher scores in an attempt to speed and jumping, while physiotherapists in an attempt to strength of abdomen muscles and flexibility. There is no statistically significant correlation between the subjects’ age and level of physical fitness. The frequency of physical activity influences the level of efficiency in the study groups.


movement, physical fitness, physical activity, endurance, physiotherapists

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version


Nordic walking jako forma aktywności fizycznej wpływająca na chód i równowagę osób starszych / Nordic walking as a form of physical activity affecting gait and balance in elderly people

Agnieszka Leszczyńska, Marta Dopierała, Jan W.Raczkowski

FP 2015;15(4);98-107

Wstęp. W procesie starzenia dochodzi do pogorszenia sprawności ruchowej, na którą wpływ mają między innymi choroby wieku podeszłego. Zachodzące zmiany patofizjologiczne, stosowane leczenie mogą negatywnie wpływać na sprawność ruchową prowadząc do zaburzenia kontroli stabilności postawy i chodu. Chód jest naturalną formą aktywności fizycznej i bierze udział prawie we wszystkich czynnościach dnia codziennego. Dla podtrzymania aktywności ruchowej, minimalizacji zaburzeń równowagi oraz poprawy chodu zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, coraz częściej stosuje się popularną formę aktywności jaką jest Nordic Walking.
Cel pracy.Głównym celem pracy była ocena wpływu treningu Nordic Walking na poprawę chodu i równowagi osób starszych oraz wpływ treningu na subiektywną ocenę stanu samopoczucia.
Materiał i metody.Badania przeprowadzono w grupie 30 osób starszych, w większości aktywnie spędzających czas wolny, nie korzystających z treningów Nordic Walking. W oparciu o indywidualny kwestionariusz badawczy, ocenie poddane zostały wiek i płeć respondentów, formy aktywności fizycznej, trudności podczas chodzenia oraz subiektywna ocena samopoczucia.
W celu szybkiej oceny równowagi i ryzyka upadków zastosowano Functional Reach Test. Do wstępnej oceny chodu i równowagi pacjenta w starszym wieku posłużono się testem Get up and Go oraz test Tinetti Chód i Równowaga. Testy zostały wykonane zarówno przed treningiem jak i po miesięcznym treningu Nordic Walking. Uzyskane wyniki opracowano statystycznie przy pomocy programu PQSTAT.
Wyniki.Analiza wyników uzyskanych przed treningiem oraz po miesięcznym treningu w testach Functional Reach Test oraz Tinetti wykazała znaczną poprawę po treningach, natomiast uzyskane wartości w teście Get up and Go po treningu są znacznie niższe niż przed treningiem. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych uległ poprawie po wdrożonym treningu Nordic Walking.
Wnioski.Miesięczny trening Nordic Walking istotnie wpłynął na poprawę chodu i równowagi osób badanych. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych również uległ poprawie po wdrożonym treningu. Nordic Walking może stać się ważnym elementem w zwiększeniu aktywności ruchowej osób starszych oraz poprawie ich jakości życia.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, Nordic Walking, osoby starsze

Introduction. In the process of aging there comes to deterioration in mobility which is related to, among others, age-related diseases. The pathophysiological changes, the applied treatment may adversely affect mobility leading to the disorders of postural stability and gait control. Gait/Walking is a natural form of physical activity and is a component of almost all daily activities. To sustain physical activity, minimize imbalance disorders and to improve gait, particularly in elderly people, Nordic Walking – a popular form of activity – is used more and more frequently.
Aim. The main aim of this study was to evaluate the effect of Nordic Walking training on the improvement of gait and balance in elderly people and its impact on subjective assessment of their well-being.
Material and methods. The study included 30 elderly subjects, most of them actively spending their leisure time, not practising Nordic Walking. Age and sex of the respondents, physical activity, difficulty in walking and subjective assessment of well-being were estimated on the basis of individual research questionnaire. The Functional Reach Test was used for quick evaluation of balance and the risk of falls. Get up and Go test and Tinetii Gait and Balance test were used for preliminary evaluation of gait and balance in elderly patients. The tests were performed both before and a month after Nordic Walking training. The results were statistically analyzed applying the PQStat software.
Results. Analysis of the results obtained before and after 1-month training in Functional Reach and Tinetti tests demonstrated significant improvement after the training, whereas the values obtained in the Get up and Go test after the training were much lower than before the training. A state of well-being in the subjective assessment of the respondents improved after Nordic Walking training.
Conclusions. One-month Nordic Walking training improved significantly gait and balance in the investigated subjects. A state of well-being in the subjective assessment of the respondents also improved after the training. Nordic Walking can become an important element in increasing the physical activity of older people and in improving their quality of life.

Key words:
physical activity, Nordic Walking, elderly people

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version