Tag: SPADI

Związek pomiędzy niepełnosprawnością funkcjonalną a zakresem ruchu w stawie ramiennym u pacjentów z pierwotnym zesztywnieniem barku

Shaimaa Ramadan Eldeab, Bassem Galal Eldein El Nahass, Mona Mohamed Ibrahim, Mohammed Ali Sarhan

Shaimaa Ramadan Eldeab, Bassem Galal Eldein El Nahass, Mona Mohamed Ibrahim, Mohammed Ali Sarhan – Correlation between functional disability and shoulder ROM in patients with primary frozen shoulder –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 198-204

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431542L

Streszczenie
Wprowadzenie. Indeks bólu i niepełnosprawności barku (SPADI) jest powszechnie stosowanym kwestionariuszem samoopisowym w ocenie zesztywnienia barku. Jednak korelacja między SPADI a obiektywnym zakresem ruchu (ROM), szczególnie w fazie „zamrożenia”, nie jest w pełni poznana. Wyjaśnienie tych zależności może poprawić ocenę kliniczną i planowanie rehabilitacji.
Metody. W przekrojowym badaniu oceniano pacjentów z zesztywnieniem barku w fazie „zamrożenia”. Analizie poddano bierny zakres ruchu (zgięcie, wyprost, odwodzenie, rotacja zewnętrzna [ER] przy 0° i 45°, rotacja wewnętrzna [IR] przy 45°) oraz całkowity wynik SPADI i jego podskale: ból i funkcję. Współczynniki korelacji Pearsona określały siłę i istotność zależności pomiędzy wynikami SPADI a ROM.
Wyniki. Stwierdzono istotne umiarkowane do silnych korelacji ujemnych między wyższymi wynikami całkowitymi SPADI a ograniczonym ROM: ER przy 0° (r = −0,458, p = 0,002), IR przy 45° (r = −0,507, p < 0,001), zgięcie (r = −0,567, p < 0,001), odwodzenie (r = −0,380, p = 0,010) i wyprost (r = −0,298, p = 0,047). Podskala funkcji SPADI wykazała podobnie silne korelacje we wszystkich kierunkach ROM, szczególnie w ER przy 45° (r = −0,572, p < 0,001). Podskala bólu SPADI miała słabsze korelacje, istotne jedynie z IR przy 45° (r = −0,308, p = 0,040) i zgięciem (r = −0,459, p = 0,001). ER przy 45° silnie korelowała z ER przy 0° (r = 0,852, p < 0,001), co wskazuje na jej szersze znaczenie kliniczne.
Wnioski. Uzyskane korelacje ogólnie potwierdzają trafność konstruktu SPADI jako miary funkcjonalnej wrażliwej na ograniczenia ruchowe u pacjentów z zesztywnieniem barku.
Słowa kluczowe
zesztywnienie barku, SPADI, zakres ruchu barku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki Mulligana „MWM” w porównaniu z techniką Spencera w poprawie sprawności funkcjonalnej u osób z zespołem zamrożonego barku (capsulitis adhaesiva stawu ramiennego)

Sundar Rajan M S, Kotteeswaran K, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Delphin Kavya D, Dinesh S, Koteeswari Arumugam

 

Sundar Rajan M S et al. – Effectiveness of Mulligan “MWM” versus Spencer technique on functional ability in subjects with adhesive capsulitis of the shoulder joint –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 54-59

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19F64U

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół zamrożonego barku, znany również jako capsulitis adhaesiva, charakteryzuje się bólem i postępującą utratą czynnego oraz biernego zakresu ruchu w stawie ramiennym, spowodowaną przykurczem torebki stawowej i włóknieniem. Technika Spencera koncentruje się na mobilizacji stawu ramiennego i stawu łopatkowo-żebrowego. Technika Mulligana łączy aktywny ruch z bierną mobilizacją towarzyszącą w celu uzyskania bezbolesnego zakresu ruchu poprzez przywrócenie ograniczonego ślizgu towarzyszącego.
Cel. Ocena skuteczności techniki Mulligana „MWM” w porównaniu z techniką Spencera u pacjentów z capsulitis adhaesiva stawu ramiennego przy użyciu pomiarów zakresu ruchu (ROM) oraz wskaźnika bólu i niesprawności barku (SPADI).
Materiał i metody. Do badania zakwalifikowano 40 osób spełniających kryteria włączenia i wykluczenia. Przed rozpoczęciem badania dokładnie wyjaśniono procedurę i uzyskano świadomą zgodę. Wartości przed i po interwencji oceniano przy użyciu pomiaru ROM i skali SPADI. Uczestników podzielono na dwie grupy: technika Mulligana „MWM” z ćwiczeniami (n = 20) oraz technika Spencera z ćwiczeniami (n = 20). Obie grupy wykonywały krążenia ramion, wahadłowe rozciąganie, rozciąganie z ręcznikiem, ćwiczenia z kijem, wspinaczkę po ścianie oraz rozciąganie górnej części ciała trzy razy w tygodniu przez sześć tygodni (2 serie po 10 powtórzeń z 10-sekundowym przytrzymaniem).
Wyniki. Dane poddano analizie statystycznej z użyciem testu t dla prób niezależnych. Grupa stosująca technikę Mulligana „MWM” wykazała istotnie większą poprawę (p < 0,01) w zakresie redukcji bólu i poprawy sprawności funkcjonalnej w porównaniu z techniką Spencera, co potwierdzają wyniki ROM i SPADI.
Wnioski. Technika Mulligana „MWM” w połączeniu z ćwiczeniami jest skuteczniejsza niż technika Spencera w zmniejszaniu bólu i poprawie sprawności funkcjonalnej u osób z capsulitis adhaesiva stawu ramiennego.

Słowa kluczowe
capsulitis adhaesiva, zakres ruchu, spadi, technika mulligana „mwm”, technika spencera

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Changes in Rotator Cuff Strength Ratio, Shoulder Pain and Disability after Cervicothoracic Mobilization in Subjects with shoulder impingement syndrome

Ahmed M Elmelhat, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Ahmed M Gad

Ahmed M Elmelhat, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Ahmed M Gad – Changes in Rotator Cuff Strength Ratio, Shoulder Pain and Disability after Cervicothoracic Mobilization in Subjects with shoulder impingement syndrome. Fizjoterapia Polska 2020; 20(1); 36-42

Abstract
Background. Shoulder impingement syndrome (SIS) is the most common cause of shoulder pain. Recently, attention has been given to the use of spinal manual therapy to treat shoulder pain. Methods. This study is a Randomized controlled trial. Overall, 35 patients with mean age (32 ± 6.47) years were participated in this study as SIS (stage I and II Neer’s classification) were randomized into 2 equal groups. The control group received only a treatment based on the most evidence-based treatment for SIS (Stretching of the posterior capsule, rotator cuff exercises, and scapular muscle training) while experimental group received Maitland’s rhythmic oscillatory central posteroanterior (PA) and transverse mobilization of cervico-thoracic spine (C7-T4 vertebra) with addition same physiotherapy program received by control group for 4 weeks. All patients in both groups were evaluated pre- and post-treatment with isometric rotator-strength ratio measured by Hand Held Dynamometer (HHD) Device. pain level and shoulder disability were measured by Shoulder Pain and Disability Index (SPADI). Results. Statistical analysis using pre and post treatment design indicated that there’s no significant difference between groups in the isometric rotator-strength ratio. However, a significant difference was found in pain level and shoulder disability index between groups. Conclusions. Cervicothoracic mobilization may be an effective intervention to treat pain and disability associated with shoulder impingement; however, the improvements associated with mobilization are not likely explained by changes in shoulder muscle strength.

Key words:
Manual Therapy, Shoulder Pain, Cervicothoracic, SPADI

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai