Attitude of physiotherapists towards elderly patients with mental and behavioural disorders

Joanna Szczepańska, Joanna Kowalska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski

Joanna Szczepańska, Joanna Kowalska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski – Attitude of physiotherapists towards elderly patients with mental and behavioural disorders. Fizjoterapia Polska 2006; 6(3); 216-221

Abstract
Background. To verify whether cognitive deficits and mood disorders of older inpatients negatively influence the attitudes of physiotherapists towards them. Material and methods. Examination in Geriatric Rehabilitation Unit. 52 patients (78± ,4 years) and 7 physiotherapists. Cognitive status and mood of the patients were examined using the Mini Mental State Examination (MMSE) and the Geriatric Depression Scale (GDS) respectively. GDS was performed only in patients with MMSE 15. The therapists filled an anonymous questionnaire concerning the quality of working with particular patients. This enabled the following division: group (P+) patients working with whom the physiotherapists evaluated as pleasant, group (P-) patients who were negatively evaluated by the physiotherapists as working with them was difficult and tiresome. Results. In group (P-) MMSE values were significantly lower than in group (P+), and they were 15,2±7,5 vs. 23,1±3,7 respectively (p=0,0) and GDS values were significantly higher in comparison with group (P+), and they were 21,3±4,8 vs. 14,6±5,9 respectively (p=0,0). Conclusions. The patients evoking negative attitudes of physiotherapists (impatience, irritability, aversion) had mainly severe cognitive deficits (MMSE<19) and severe depressive symptoms (GDS>20). This may be an additional factor decreasing effectiveness of physiotherapy in this group of patients.

Key words:
cognitive impairment, depression, elderly persons, physiotherapy

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Physiotherapy management in geriatrics

Tomasz Pasek, Marcin Kempiński, Jarosław Pasek, Romualda Mucha, Aleksander Sieroń

Tomasz Pasek, Marcin Kempiński, Jarosław Pasek, Romualda Mucha, Aleksander Sieroń – Physiotherapy management in geriatrics. Fizjoterapia Polska 2007; 7(4); 455-464

Abstract
The important role of the physiotherapy in the treatment of elderly patients was recognized in the second part of the 21st century. Physiotherapy facilitates adaptation to the problems of the old age. Physiotherapeutic management includes the development of motor programmes which help elderly people to function normally and independently. Aging is a natural part of human life. Man’s role is to make it as comfortable as possible. Geriatric rehabilitation is concerned with treating elderly patients and keeping them fit, helping them to avoid some of the symptoms of chronic old age ailments. Nowadays age 65 is regarded as the beginning of old age. Some of the most characteristic features of this part of life are: difficulties in maintaining homoeostasis in the presence of stress stimuli, lower capability to carry out activities of daily living and reduced physical activity. In fact, elderly people are increasingly dependent on the help of others. Therefore there is a great need for preventative rehabilitation, whose purpose is to prepare for a physiological and healthy old age. This article describes problems connected with rehabilitation of the elderly. Currently employed physiotherapeutic and kinesitherapeutic methods are described together with state-of-the-art treatment options in physical therapy. The latter include magnetic field stimulation, which is remarkably useful in the treatment of depression, injuries and other musculoskeletal conditions and magneto-LED-therapy, a novel combination of fluctuating magnetic field and visible light irradiation possessing anti-inflammatory, antibacterial and analgesic effects.
Key words:
geriatrics, physical medicine, elderly, rehabilitation
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wzorzec chodu osób po złamaniach bliższej nasady kości udowej leczonych chirurgicznie – doniesienie wstępne

Beata Kita, Tomasz Ridan, Tomasz Łosień, Katarzyna Kniaziew-Gomoluch, Joanna Szymańska

B. Kita, T. Ridan, T. Łosień, K. Kniaziew-Gomoluch, J. Szymańska – Gait pattern of people after fractures of proximal femoral epiphysis treated surgically. Preliminary report. Fizjoterapia Polska 2020; 20(3); 164-170

Streszczenie
Wprowadzenie. Szacuje się, że ponad 50% pacjentów, którzy dobrze funkcjonowali przed złamaniem bliższej nasady kości udowej, nie jest w stanie powrócić do aktywności sprzed urazu. Co więcej, umieralność w tej grupie chorych szacowana jest na ponad 21% w ciągu pierwszego roku od złamania, a w ciągu następnych 5 lat liczba ta rośnie do 59%. Zauważono, że pacjenci tracą zdolność do niezależnego funkcjonowania bez pomocy z zewnątrz, pogarsza się ich mobilność, co w konsekwencji prowadzi do obniżenia jakości życia. Wśród ograniczeń zgłaszanych przez pacjentów wymieniano pogorszenie parametrów chodu. Celem pracy jest analiza wpływu przebytego złamania bliższego końca kości udowej leczonego chirurgicznie na wybrane parametry chodu.
Materiał i metody. Przebadano 51 osób, w tym 40 kobiet i 11 mężczyzn. Średni wiek badanych wynosił 73 lata. W grupie badanych osoba najmłodsza miała 50 lat, a najstarsza 92 lata. Wszystkie zakwalifikowane do badania osoby były po przebytym złamaniu bliższej nasady kości udowej, które było leczone chirurgicznie. Osoby te mogły chodzić samodzielnie bez użycia pomocy ortopedycznych w postaci kul, lasek, chodzików. W badaniu wykorzystano następujące narzędzia badawcze: wywiad, analiza dokumentacji medycznej i badanie chodu na platformie tensometrycznej.
Wyniki. W grupie wiekowej 50-64 lata czas cyklu chodu wśród badanych osób wyniósł średnio: u kobiet 1,51 sek. i 1,35 sek. u mężczyzn. W grupie wiekowej 65-80 lat wśród kobiet i mężczyzn wynosi 1,37 sek. Wnioski. Wzorzec chodu osób po złamaniu bliższej nasady kości udowej jest zmieniony i  odbiega  od założeń normy.  W badanej grupie długość cyklu chodu zarówno u kobiet, jak i mężczyzn w grupie wiekowej 50-64. r.ż., jak i 65-80. r.ż. jest znacząco krótsza w stosunku do założeń normy. Badanie nie wykazało istotnych różnic w długości kroku (step length) po stronie operowanej i nieoperowanej we wszystkich grupach wiekowych, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Czas cyklu chodu (stride time) w grupie wiekowej 54-64. r.ż. i 65-80. r.ż. wśród badanych mężczyzn mieści się górnej granicy normy. Natomiast wśród badanych kobiet w wymienionych grupach wiekowych czas cyklu chodu w sposób znaczący przekracza górną granicę normy.
Słowa kluczowe:
wzorzec chodu, złamania bliższej nasady kości udowej, zaburzenia chodu, osoby starsze
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Effect of aerobic exercises on sleep and hormonal levels in elderly with chronic primary insomnia: A randomized controlled trial

Basant H. El-Refaey, Olfat I. Ali, Hend H. El-Wakel

Basant H. El-Refaey, Olfat I. Ali, Hend H. El-Wakel – Effect of aerobic exercises on sleep and hormonal levels in elderly with chronic primary insomnia: A randomized controlled trial. Fizjoterapia Polska 2020; 20(1); 60-64

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności ćwiczeń aerobowych i ich wpływu na wskaźnik jakości snu Pittsburg, poziomy serotoniny, adrenaliny i noradrenaliny u osób starszych z przewlekłą bezsennością pierwotną. Materiał i metody. 40 starszych uczestników obu płci skarżących się na przewlekłą bezsenność pierwotną zostało losowo przydzielonych do dwóch równych grup: grupy kontrolnej i grupy badanej. Ich wiek wynosił od 60 do 70 lat. Grupa badana uczestniczyła w programie ćwiczeń aerobowych o umiarkowanym natężeniu przez 1 godzinę dziennie, trzy razy w tygodniu przez trzy miesiące, podczas gdy grupa kontrolna nie uczestniczyła w programie ćwiczeń, ale została poddana takiej samej ocenie jak grupa badana. Wskaźnik jakości snu Pittsburg, poziomy hormonów serotoniny, adrenaliny i noradrenaliny oceniano przed i po zastosowanym programie ćwiczeń.
Wyniki. Wskaźnik jakości snu Pittsburg (ang. Pittsburg Sleep Quality Index – PSQI) i poziom serotoniny wykazują znaczącą poprawę w grupie badanej oraz istotną różnicę między grupami na korzyści grupy badanej (p < 0,05). Jednakże, w zakresie poziomów epinefryny oraz norepinefryny nie zaobserwowano żadnych istotnych zmian. W grupie kontrolnej nie zaobserwowano istotnych zmian w zakresie mierzonych zmiennych (p > 0,05).
Wniosek. Wydaje się, że ćwiczenia aerobowe o umiarkowanej intensywności poprawiają sen, zwiększają poziom serotoniny u pacjentów z przewlekłą bezsennością pierwotną.

Słowa kluczowe:
Ćwiczenia aerobowe, osoby starsze, bezsenność pierwotna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Possibilities and limitations in the functional, emotional and intellectual sphere and sociodemographic features of the residents of the Social Welfare Home (SWH)

Magdalena Gębska, Kamila Startek, Katarzyna Weber-Nowakowska, Ewelina Żyżniewska-Banaszak, Łukasz Kołodziej

M. Gębska, K. Startek, K. Weber-Nowakowska, E. Żyżniewska-Banaszak, Ł. Kołodziej – Possibilities and limitations in the functional, emotional and intellectual sphere and sociodemographic features of the residents of the Social Welfare Home (SWH). Fizjoterapia Polska 2019; 19(4); 110-118

Abstract
The correct assessment of functioning and determination of the health needs of the senior using standardized scales and questionnaires is necessary to determine his ability to live independently and to determine the extent of therapeutic intervention and necessary care.
Objective
Assessment of the relationship between physical, emotional and intellectual fitness, and sociodemographic features of residents of the Social Welfare Home (SWH).
Material and methods. 80 people aged 70 to 90 years were examined. The study consisted of three parts: proprietary survey, anthropometric parameters assessment, assessment of functional, intellectual and emotional state of SWH residents.
Results. The obtained variables showed the relationships, i.e. education and physical fitness; gender and physical fitness; gender and tendency to depression; physical activity and functional fitness; physical activity and depression; social and motor activity and depression. In the second group, statistical analysis showed no relationship between age and depression, and education and depression.
Conclusions
1. An increased body mass index has a negative impact on the functional state of the SWH residents.
2. Regular physical activity, positively affects the functional, emotional and intellectual state of SWH residents.
3. Gender and level of education has a significant impact on the functional, emotional and intellectual performance of SWH charges.
4. Physical and social activity of SWH residents has an impact on the reduction of depression symptoms.

Key words:
elderly, geriatrics, physiotherapy, SWH, physical fitness

 

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Utjecaj treninga dišnih mišića na mobilnost ošita i funkcionalni kapacitet starijih osoba: randomizirana klinička ispitivanja

Fatma Aboelmagd M., Hamada Ahmed Hamada, Ibtissam M. Saab

Fatma Aboelmagd M., Hamada Ahmed Hamada, Ibtissam M. Saab – Effect of Inspiratory Muscle Training on Diaphragm Mobility and Functional Capacity in Elderly: A randomized clinical trial. Fizjoterapia Polska 2019; 19(2); 28-32

Abstract
Aim. Aging resulted in decrease in respiratory muscle strength which limits the exercise performance and quality of life. The purpose of this study was to evaluate the clinical and the functional outcomes of inspiratory muscle training in elderly.
Material and methods. 48 nonsmoker’s elderly from both genders aging 60 to 70 years were recruited. They were assigned randomly into two groups of equal number. The study group received training with threshold inspiratory muscle trainer (IMT) at 40% of the PImax measured during the initial evaluation which was readjusted weekly by evaluating the PImax while the control group received training with threshold IMT at the lowest pressure offered by the device, 3 times/week for 10 weeks. Diaphragmatic mobility was measured by ultrasonography, Maximal inspiratory pressure measurement and the functional capacity was measured by 6MWT before and after the end of the training program for both groups.
Results. The diaphragmatic mobility, Maximal inspiratory pressure measurement and the distance walked during 6MWT increased significantly within the study group at the end of the study (p < 0.05) with non-significant change in the control group (p > 0.05). Comparison between both groups at the end of the study revealed significant increase in diaphragmatic mobility and Maximal inspiratory pressure measurement in study group compared with control group (p <0.05) with non-significant difference between both groups regarding the distance walked during 6MWT (p > 0.05).
Conclusion. Inspiratory muscle trainer should be a part in elderly daily routine as it has a positive effect on the clinical outcome measure and there is a tendency to improve the functional outcome.

Key words:
Elderly, Inspiratory muscle training, diaphragmatic ultrasonography, Six-minute walk test

 

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Nordic walking jako forma aktywności fizycznej wpływająca na chód i równowagę osób starszych

Agnieszka Leszczyńska, Marta Dopierała, Jan W.Raczkowski

A. Leszczyńska, M. Dopierała, J. W. Raczkowski: Nordic walking as a form of physical activity affecting gait and balance in elderly people. FP 2015; 15(4); 98-107

Streszczenie
Wstęp. W procesie starzenia dochodzi do pogorszenia sprawności ruchowej, na którą wpływ mają między innymi choroby wieku podeszłego. Zachodzące zmiany patofizjologiczne, stosowane leczenie mogą negatywnie wpływać na sprawność ruchową prowadząc do zaburzenia kontroli stabilności postawy i chodu. Chód jest naturalną formą aktywności fizycznej i bierze udział prawie we wszystkich czynnościach dnia codziennego. Dla podtrzymania aktywności ruchowej, minimalizacji zaburzeń równowagi oraz poprawy chodu zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, coraz częściej stosuje się popularną formę aktywności jaką jest Nordic Walking.
Cel pracy. Głównym celem pracy była ocena wpływu treningu Nordic Walking na poprawę chodu i równowagi osób starszych oraz wpływ treningu na subiektywną ocenę stanu samopoczucia.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 30 osób starszych, w większości aktywnie spędzających czas wolny, nie korzystających z treningów Nordic Walking. W oparciu o indywidualny kwestionariusz badawczy, ocenie poddane zostały wiek i płeć respondentów, formy aktywności fizycznej, trudności podczas chodzenia oraz subiektywna ocena samopoczucia.
W celu szybkiej oceny równowagi i ryzyka upadków zastosowano Functional Reach Test. Do wstępnej oceny chodu i równowagi pacjenta w starszym wieku posłużono się testem Get up and Go oraz test Tinetti Chód i Równowaga. Testy zostały wykonane zarówno przed treningiem jak i po miesięcznym treningu Nordic Walking. Uzyskane wyniki opracowano statystycznie przy pomocy programu PQSTAT.
Wyniki. Analiza wyników uzyskanych przed treningiem oraz po miesięcznym treningu w testach Functional Reach Test oraz Tinetti wykazała znaczną poprawę po treningach, natomiast uzyskane wartości w teście Get up and Go po treningu są znacznie niższe niż przed treningiem. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych uległ poprawie po wdrożonym treningu Nordic Walking.
Wnioski. Miesięczny trening Nordic Walking istotnie wpłynął na poprawę chodu i równowagi osób badanych. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych również uległ poprawie po wdrożonym treningu. Nordic Walking może stać się ważnym elementem w zwiększeniu aktywności ruchowej osób starszych oraz poprawie ich jakości życia.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, Nordic Walking, osoby starsze

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2